Σ τ α…. π ε τ α χ τ ά!!!!

27 – 07 – 2021

ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ…

Την είχα πρωτογνωρίσει για πρώτη φορά την δεκαετία του 80. Μου είχε κάνει εντύπωση, ότι για πρώτη φορά είχα νιώσει τέτοιο πόνο. Δεν είχα δώσει και πολύ μεγάλη σημασία, γιατί πάντα ήθελα να δείχνω ότι αντέχω και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Είχα κάνει όμως λάθος. Αυτή που είχε έρθει τόσο ξαφνικά στην ζωή μου, δεν ήταν όπως τις άλλες. Προσπαθούσα να την ξεχάσω. Αδιαφορούσα στις προκλήσεις της, που κάθε μέρα γινόντουσαν ολοένα και πιο περίεργες, και προσπαθούσα να μην δίνω και μεγάλη σημασία. Σε μια απ’ αυτές τις περιπτώσεις με ξύπνησε μέσα στα μαύρα χαράματα και θέλησε να μου υπενθυμίσει ότι ήταν δίπλα μου. Μαζί μου. Και είχε αρχίσει ήδη τα παιχνίδια της. Απαλά και ρομαντικά στην αρχή και μετά από κάποια λεπτά, το παιχνίδι είχε αγριέψει. Στριφογυρίζαμε σαν τρελοί στο κρεββάτι, χωρίς σταματημό.

Προσπαθούσα να αντισταθώ. Να μην υποχωρήσω στις προκλήσεις της, αλλά δεν μπορούσα να το καταφέρω. Η μάχη ήταν άνιση. Με χίλια ζόρια και οδηγώντας σαν τρελός, είχα καταφέρει να φτάσω στο νοσοκομείο. Χανόμουν και δεν ήξερα ούτε που βρισκόμουν. Θυμάμαι με έβαλαν σε ένα φορείο, χωρίς να προλάβω να τους δώσω ούτε τα στοιχεία μου. Βρέθηκα σε έναν χώρο με διάφορα μηχανήματα. Οι γιατροί πάνω από το κεφάλι μου, να προσπαθούν να εντοπίσουν το πρόβλημα. Δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω, αλλά ούτε και να καταλάβω τι με ρωτούσαν. Κάποια στιγμή έμαθα ότι από τους πόνους είχα χάσει τις αισθήσεις μου, και συνήλθα μόνο όταν μου είχαν κάνει κάποιες ενέσεις. Θυμάμαι με ρωτούσαν πως βρέθηκα στο νοσοκομείο, και δεν ήξερα τι να τους απαντήσω. Θυμάμαι ότι έβλεπα κάτι βαρέλια να κυκλοφορούν πάνω από το σώμα μου και με έπιανε πανικός. Γιατί ρε Θεέ έλεγα με βασανίζεις έτσι, για μια…. πέτρα. Πέτρα την λέγανε, και ήταν το πιο άγριο θηλυκό που είχα γνωρίσει στην ζωή μου. Με οδήγησαν χωρίς πολλές κουβέντες στο χειρουργείο. Ούτε θυμάμαι τι έγινε.

Μόλις ξύπνησα νόμιζα ότι όλα αυτά ήταν ένα όνειρο. Δεν ήταν όμως. Έμεινα για κάποιες μέρες στο νοσοκομείο. Όταν κάποτε επέστρεψα στο σπίτι μου, νόμιζα ότι όλα είχαν αλλάξει. Τίποτε δεν ήταν πια το ίδιο. Πέρασαν κάποια χρόνια. Η ζωή κυλούσε νορμάλ, έστω και χωρίς την μεγάλη μου αγάπη, που φαίνεται, ότι και αυτή είχε βρει αλλού λιμάνι, και είχε ρίξει την δική της άγκυρα. Μέχρι που πριν λίγες μέρες, αποφάσισε να ξαναέρθει και πάλι στην ζωή μου. Μόνο που αυτή την φορά ήταν αποφασισμένη για όλα: Ή, θα με κάνεις για πάντα δική σου, μου είπε με δυνατή φωνή, ή, θα σε βασανίζω σε όλη σου την ζωή. Τεράστιο το δίλημμα. Τα βήματά μου μ’ έφεραν και πάλι στο νοσοκομείο. Η κατάσταση αυτή την φορά ήταν πολύ πιο σοβαρή από την προηγούμενη. Εκτός από τους πόνους υπήρχε και μια ασταμάτητη αιμορραγία. Άντε πάλι μέσα στα ειδικά δωμάτια με τα μηχανήματα πάνω από το κεφάλι μου. Έβλεπαν οι γιατροί στην οθόνη τους, έβλεπα και εγώ στην δική μου. Με έναν χάρακα μου έδειχναν που ήταν το πρόβλημα. Ναι ήταν ξανά ο μεγάλος μου έρωτας, η μεγάλη μου αγάπη, ο τύραννος της ζωής μου. Μόνο που αυτή την φορά, η πέτρα μου, ο έρωτας της ζωής μου, είχε φύγει από το δεξί μου, και είχε έρθει στο αριστερό μου νεφρό. Και κάπου είχε μαγκώσει και δεν κατέβαινε με τίποτα. Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε προσωρινά. Λόγω κορονωϊου, δεν θα μπορούσα να παραμείνω στο νοσοκομείο. Έτσι πριν από λίγη ώρα, με πληροφορούσε ο γιατρός μου, ότι θα πρέπει να το πάρω απόφαση και στις 27 Αυγούστου θα παρθούν τα κατάλληλα μέτρα, προκειμένου η πέτρα, η Πέτρα μου να με ξεχάσει once and for all…..

Like

Comment

Share

Aποφάσισαν να πάρουν δρόμους χωριστούς

Ο Αμερικάνος Μπιλ Γκαίητς είναι ένα άτομο παγκόσμιο. Ο πρώτος στον πλανήτη που έγινε δισεκατομμυριούχος σε νεαρή ηλικία. Το 1975, στα 20 του ίδρυσε την Microsoft και έγραψε το όνομα του στο αιώνιο στερέωμα. Ο άνθρωπος με σκέψη ηλεκτρονικού υπολογιστή χωρίζει σήμερα από την γυναίκα του, την μητέρα των τριών παιδιών τους. Μετά από 27 χρόνια γάμου. Καλό το κουτσομπολιό, ευχάριστο και διασκεδαστικό, γιατί όχι και χρήσιμο σε συμπεράσματα. Να πλησιάσουμε και την ουσία του γεγονότος. Της απόφασης να χωρίσουν δυο άνθρωποι απόλυτα πετυχημένοι, με ενέργεια και δραστηριότητα επιχειρηματική και κοινωνική, και οι οποίοι είχαν πετυχημένη και δημιουργική έγγαμη ζωή. Ο Μπιλ Γκαίητς ήταν δισεκατομμυριούχος πριν γνωρίσει την κυρία του, η οποία ήταν απλά μια υπάλληλος.  Στο φτηνό κουτσουμπολιό το πάνε τα διεθνή ΜΜΕ αν αναρωτιούνται τι θα γίνει, πως θα μοιραστεί η περιουσία των 130 δις, ποιος από τους δυο ζήτησε το διαζύγιο, μήπως και οι δυο, και, τέλος πάντων, για ποιο λόγο χωρίζουν. Ότι κι αν συμβαίνει, το πράμα μιλάει μόνο του. Η ζωή δεν σταματά, δεν κλείνει κανένα κύκλο, επειδή ο άνθρωπος ξεπέρασε τα 50, πάτησε τα 60, έχει μπροστά του την έβδομη δεκαετία του. Το ζευγάρι πράγματι έχει τον κόσμο όλο στα πόδια του, δεν του λείπει τίποτα εκτός… Τι τους λείπει; Διασημότητα κορυφής, φράγκα ατέλειωτα, κάθε επιθυμία τους ικανοποιείται. Τι, λοιπόν, τους λείπει; Οι ίδιοι είπαν ότι αποφάσισαν να πάρουν δρόμους χωριστούς διότι έχουν ανάγκη από ”ιδιωτικότητα”. Μια προσωπική ζωή, δηλαδή, που δεν τους την επιτρέπει η οικογένεια που έφτιαξαν, οι μπίζνες, οι γνωριμίες τους με άλλους επώνυμους, πλουτοκράτες, πολιτικούς, καλλιτέχνες, διανοούμενους κ.α.

Πόσες γυναίκες, τρώνε ξύλο κάθε μέρα στην Αυστραλία;

Κάθε μέρα στην Αυστραλία, δολοφονείται σχεδόν μια γυναίκα, από τον άνδρα της, τον σύντροφό της, ή, και από τον εραστή της. Στην έρευνα που έγινε αναφέρεται μόνο ο αριθμός των νεκρών θυμάτων. Άγνωστος ο αριθμός των γυναικών που κάθε μέρα τρώει ξύλο από τον σύζυγο. Εκατό κυρίες, διακόσες, χίλιες; Από την άλλη μεριά πάλι, η είδηση είναι, μια γυναίκα να σκοτώσει τον σύζυγο της. Γεγονός βέβαια σπάνιο. Συνήθως του την έχει φυλαγμένη, και τον δολοφονεί στον ύπνο του, διότι την απάτησε. Αυτός είναι ο βασικός λόγος για να φτάσει στα άκρα η σύζυγος. Ο σύζυγος γίνεται βίαιος διότι η γυναίκα, του σπάει τα νεύρα, βαρέθηκε να την βλέπει, θέλει να το παίζει ίσα κι όμοια με τον άνδρα. Το ‘’αντριλήκι’’ του ο σύζυγος, το δείχνει συνήθως σε οικογένειες, όπου λεφτά στο σπίτι φέρνει μόνο ο πολλά βαρύς μάγκας, ο οποίος εργάζεται στις λεγόμενες χειρονακτικές δουλειές, όχι στις κυριλάτες, γραφείο κ.α. Και εδώ υπάρχει το κρίσιμο ερώτημα, με πολλές απαντήσεις… ακατάλληλες για ενήλικες. Προσβλητικές για τη χειραφέτηση της γυναίκας. Γιατί οι γυναίκες δεν εγκαταλείπουν τον σύζυγο, που δεν το έχει σε τίποτα να σηκώνει χέρι στην σύντροφο του και μητέρα των παιδιών του, και μάλιστα μπροστά τα ανήλικα παιδιά τους; Τον σύζυγο-κτήνος που μάλλον νοιώθει δυνατός, και ψυχολογικά ικανοποιημένος, επειδή τον τρέμει η σύζυγος και γίνεται ότι του καπνίσει, χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ένας νεκρός εντελώς αδιάφορος

Κατεβατά ολόκληρα αέρα πατέρα γράφτηκαν για τον Σήφη Βαλυράκη, που βρήκε απρόσμενο θάνατο κάπου στην Εύβοια με το σκάφος του. Ρεπορτάζ για τη ζωή του. Για τη δράση του στην αντίσταση. Για τη συνέπεια του στο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ. Ο μακαρίτης ήταν πολιτικός, αλλά ούτε αράδα διάβασα για το βίο και την πολιτεία του σε κυβερνητικά πόστα. Τρία χρόνια υφυπουργός αθλητισμού, πώς να τον βαθμολογήσουμε; Επιεικώς μηδέν. Ο τίποτας. Ήταν, λέει, αγωνιστής της δημοκρατίας. Αντιχουντικός, μάλιστα σκληροπυρηνικός. Καμιά αντίρρηση. Ως αρμόδιος, όμως, στα θέματα αθλητισμού ήταν ο απόλυτα ανύπαρκτος. Ένας νεκρός, εντελώς αδιάφορος. Ένα πτώμα στην υπουργική καρέκλα. Τι έκανε ο Βαλυράκης ως υφυπουργός; Τίποτα. Τι άφησε πίσω του; Τίποτα. Κι όμως, η Ιστορία δεν θα τον θεωρήσει αποτυχημένο. Ανίκανο. Ανεπαρκή. Γιατί; Επειδή στη δημοκρατία της πλάκας, όπου κυριαρχεί ως αφεντικό ο εκάστοτε πρωθυπουργός, όχι οι θεσμοί, όχι η αξιοκρατία, απουσιάζει η αξιολόγηση των κυβερνητικών στελεχών. Αποδίδουν έργο ή όχι οι υπουργοί χρησιμοποιούνται με κριτήρια προσωπικά του πρωθυπουργού. Ένας σεμνός άνδρας ήταν ο Βαλυράκης. Αληθινά αθόρυβος. Μετριοπαθής, καμιά σχέση με το περιπετειώδες πορτραίτο του ως αντιχουντικός. Σαν υπουργός, όμως, ήταν ολοκληρωτικά απών. Το ρεσιτάλ της πολιτικής ανυπαρξίας.  

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ…….

Ήρθε στη ζωή σου ο κορονοϊός και είπε το γνωστό εδώ και αιώνες ποίημα: ”Σκύψε!”. Αυτό που σου λένε χιλιετίες οι θρησκείες. Ψεύτικες και αληθινές: ”Να είσαι καλός, υπάκουος και να ακολουθείς τις οδηγίες, αν θες να σωθείς”. Ήρθε ο κορονοϊός λοιπόν, τον φέρανε, ήρθε μόνος του, αυτό δεν είναι για να το συζητάμε. Σημασία έχει ότι τίποτα δεν σκάει μύτη, μόνο του ή στημένο, αν δεν το έχει ανάγκη ο κόσμος. Βέβαια. Κάποια στιγμή οι ανθρώπινες κοινωνίες χρειάζονται το κακό, για να τους κάνει καλό. Να σφίξουν οι κώλοι, διότι το είχαν παρατραβήξει. Πρόσεξε τώρα τι θα διαβάσεις: ”Είσαι μικρός… ”, αυτή την τεράστια κουβέντα είπε το μικροβιάκι. ”Είσαι το τίποτα, αυτό είσαι, και εγώ το μικροβιάκι είμαι σε θέση να σε χορέψω στο ταψί”. Το ίδιο, δηλαδή, που σου σερβίρουν αιώνες οι θρησκείες. ”Ο Θεός είναι μεγάλος, εσύ στο μπόι είσαι πιο τίποτα και από ένα σκουλήκι”. Αυτό δεν στο λέει κατάμουτρα η θρησκεία, αλλά το εννοεί. ”Να ελπίζεις στον Θεό”. ”Να αγαπάς τον Θεό”. ”Να παίρνεις δύναμη από τον Θεό”. Αυτά τα περίεργα κοπανάνε οι θρησκείες. Γιατί; Επειδή ο άνθρωπος είναι αδύναμος. Ανίκανος να φορτιστεί από τη φύση, τον ήλιο, το χώμα, τα βουνά, τα αστέρια, τα ποτάμια, τα άγρια ζώα, τον αέρα, τη βροχή. Το ίδιο, ακριβώς το ίδιο, που λέει η θρησκεία και το μικροβιάκι, λέει στην κασέτα του και ο επαναστάτης. Ο ρομαντικός ιδεολόγος, που θέλει να… ανατρέψει τη φυσική τάξη των πραγμάτων. ”Να δώσεις και την ίδια τη ζωή σου, να θυσιαστείς για τα ιδανικά του αυριανού καλύτερου κόσμου”. Μαλακίες φίλοι μου, είναι όλα αυτά. Καμιά θρησκεία και καμιά ιδεολογία δεν αλλάζει τον άνθρωπο. Γι’ αυτό τζάμπα δουλειά κάνει ο κορονοϊός. Θα φύγει και αυτός, όπως φύγανε και τόσοι άλλοι ιοί, και αμέσως μετά ο άνθρωπος θα γράψει στις σόλες των παπουτσιών του το θεόπνευστο μήνυμα που έλαβε από το μικρόβιο. Το πόσο μικρός δηλαδή είναι ο άνθρωπος, μπροστά σε ένα ασήμαντο μικροβιάκι.

ΕΚΛΕΒΕ ΕΓΓΡΑΦΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΕΙ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΤΟ ΤΡΑΙΝΟ….

Ο “Ζαρντιέρας” μαθαίνω από εγκυρότατη πηγή του Σίδνεϋ, έχει ανακαλύψει τις βρωμιές που έκανε “πρώην” πασίγνωστος κληρικός του Σίδνεϋ, και τον θάβει σήμερα κανονικά πλέον στον Βαρθολομαίο. Ο συγκεκριμένος κληρικός, έτσι για την ιστορία, για κάποιο χρονικό διάστημα, αναπλήρωνε τον άρρωστο Στυλιανό, και “έκλεβε” διάφορα έγραφα, από το γραφείο του, και ο “Ζαρντιέρας” τώρα τον εκβιάζει!!!! Προσέξτε τώρα, σε τι κόσμο ζούμε, και τι λαμόγια είναι οι περισσότεροι κληρικοί. Ο Ζαρντιέρας, έχει ετοιμάσει μια μήνυση εις βάρος συγγενικού προσώπου του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού. Η μήνυση αφορά μια εικόνα, μεγάλης σχετικά αξίας, που ήταν προσωπικό δώρο, και μάλιστα με ιδιόχειρη αφιέρωση, “Ανώτατου Κληρικού, και στενού φίλου του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου” (Εμείς γνωρίζουμε επακριβώς το άτομο, που πρόσφερε την εικόνα, με προσωπική αφιέρωση στον Στυλιανό), και μάλιστα με ιδιόχειρη αφιέρωση. Προκειμένου λοιπόν, η εικόνα αυτή, να επιστρέψει στην Αρχιεπισκοπή, ο “Ζαρντιέρας” εκβιάζοντας τον κληρικό, και πρώην συνεργάτη του Στυλιανού, να καταθέσει σε ένορκη δήλωση, ότι είχε γίνει ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ η εικόνα αυτή, να δοθεί σαν δώρο στην Θεολογική σχολή του Άγιου Ανδρέα. Και εδώ αρχίζουν τα…. ωραία. Ο “Ζαρντιέρας” έχει στα χέρια του, για τον πρώην συνεργάτη του Στυλιανού, μια σειρά από καταγγελίες, για την… σεξουαλική, και όχι μόνο δράση του, μέσα στην θεολογική σχολή εις βάρος φοιτητών. Μάλιστα υπάρχουν δύο “Επίσημες” καταγγελίες, που είχαν κατατεθεί από 2 Μελβουρνιώτες φοιτητές, στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του Oakleigh, στην Μελβούρνη. (Υπάρχουν τα σχετικά αντίγραφα). Οι καταγγελίες αυτές στην συνέχεια αποτραβήχτηκαν, για λόγους τους οποίους γνωρίζουμε και κρατάμε για το… μέλλον μας. Ο κληρικός λοιπόν, ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ, σχεδόν στα τυφλά, την δήλωση που του παρουσίασαν μπροστά του. Μάλιστα υπάρχει και άλλη μια καταγγελία, που η πηγή μου, μου υποσχέθηκε, ότι σύντομα θα την έχω στα χέρια μου, και αφορά έναν…. νεκροθάφτη που φοιτούσε και αυτός στην θεολογική σχολή του Σίδνεϋ προκειμένου να πάρει το… δικό του δίπλωμα, που είχε καταθέσει και αυτός μήνυση, εις βάρος του πρώην συνεργάτη του Στυλιανού, αλλά στην συνέχεια και με την μεσολάβηση του μακαριστού αρχιεπισκόπου, ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΗΝΥΣΗ για σεξουαλική επίθεση αποσύρθηκε. Βλέπουμε λοιπόν με την βοήθεια του… Θεού, το πως λειτουργεί το “Θεολογικό Σύστημα” που δοξάζει το όνομα του κυρίου μας. Έλα όμως, που ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει και τον νοικοκύρη. Ψάχνοντας κάποια στιγμή και στα δικά μου συρτάρια, εντελώς συμπωματικά, εντόπισα κάποιες επιστολές σκέτη φωτιά του Αϊ Γιαννιού που κλείνουν όχι μόνο σπίτια, αλλά γκρεμίζουν ολόκληρα τετράγωνα. Βέβαια οι επιστολές αυτές, θα αξιολογηθούν καταλλήλως και θα παρουσιαστούν εκεί όπου θα υπάρχει και η σχετική διαφήμιση. Όλα αυτά που θα δουν το φως της δημοσιότητας, σε λίγο χρονικό διάστημα, θα τα διαβάσετε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ από το “Greek Flash News” Τελειώσαμε; Όχι βέβαια. Όταν έχεις διασυνδέσεις παντού, μαθαίνεις πράγματα και θαύματα, που συμβαίνουν ακόμα και στους πρόποδες της… Ακρόπολης. Στην καρδιά της Αθήνας, ή, ακόμη καλύτερα στην περιοχή της Πλάκας, όπου συχνάζει πλέον και ο… πρώην αγαπητικός της βοσκοπούλας του Σίδνεϋ, που έγραψε την δική του ιστορία δίπλα στον “Ζαρντιέρα” μας, προσφέροντάς του αξέχαστες ρομαντικές βραδιές, κάτω από το φως του…. ηλιόλουστου “Φεγγαριού” Το τεκνό λοιπόν του “Ζαρντιέρα”, ο Κ…. Α….., όπως κυκλοφορούσε στο Σύδνεϋ έχει εγκατασταθεί πλέον στην Πλάκα (Αθήνα) και “ψωνίζεται” μέσω του Διαδικτύου κανονικά! Ντυμένος στην πένα, φροντίζει να κρατά συντροφιά σε κυρίες και κυρίους, έναντι αμοιβής, για τα βασικά έξοδα…. Οι πληροφορίες μου λένε, ότι για κάθε συνάντηση εισπράττει το ποσό των 200 ευρώ, και επιπλέον οι διάφορες άλλες απαιτήσεις. Αναρωτιέμαι τώρα, μήπως και κόπηκαν οι χορηγίες, από την μεριά του Σίδνεϋ, και το παιδί, από πρώτο τραπέζι πίστα, βρέθηκε στα σκυλάδικα της Ιεράς Οδού, να παλεύει για το μεροκάματο… Αν και όπως μαθαίνω, τα χαρτζιλίκια προκειμένου ο πιτσιρικάς να κρατάει το στόμα του κλειστό, και να μην έχουμε και άλλους εκβιασμούς, τα λαμβάνει κάθε εβδομάδα. Εδώ τελειώσαμε για σήμερα, αλλά το ψάξιμο συνεχίζεται. Και θα συνεχίζεται για πολύ καιρό ακόμα, μέχρι να μπει το νερό στ’ αυλάκι. Καλή συνέχεια σε όλους. Εκβιαστές και εκβιαζομένους, Ζαρντιεράδες και λαμογιάδες…..

Σκοτώνουν εν, ψυχρώ ανθρώπους, και πουλάνε παραμύθι…

Είναι πραγματικά απίστευτο. Κοροϊδεύουν τον κόσμο αδιάντροπα. Φοβερό. Να σκοτώνουν εν ψυχρώ ανθρώπους και να πουλάνε το παραμύθι, ότι με τον κορωνοϊό υποφέρει η οικονομία. Τι να πουν; Δεν λέγεται η αλήθεια σήμερα. Πως με τον κορονοϊό θα πάρει τα πάνω της η οικονομία. Ο στόχος με την αρρώστια που ρίξανε, είναι να πεθάνουν οι ηλικιωμένοι. Οι συνταξιούχοι. Το βάρος το ασήκωτο, που πλέον είναι άχρηστο. Επειδή τα άτομα της λεγόμενης τρίτης ηλικίας δεν εργάζονται πια, δεν παράγουν, δεν προσφέρουν. Και από την άλλη είναι υποχρεωμένοι να τους συντηρούν. Και να τους καταβάλουν τη σύνταξη, και να ξοδεύονται σε φάρμακα, σε νοσοκομεία. Μελετημένα πράγματα. Φτιάξανε ένα μικρόβιο που να σκοτώνει τους γέρους. Να μην κάνει κακό στους νέους, και εκείνους που ακόμα εργάζονται. Και από το πρωί μέχρι το βράδυ, δεν ακούς τίποτα άλλο, παρά του ότι με τον κορωνοϊό, παθαίνει ζημιά η οικονομία. Ενώ η οικονομία θα ωφεληθεί, αν φάνε λάχανο, όσους περισσότερους συνταξιούχους μπορούν, τους οποίους θεωρούν εντελώς άχρηστους.

Παπάς έκλεβε την Εκκλησία για να παίζει στοίχημα

Στον δρόμο για την φυλακή….

Απίστευτες ιστορίες μαθαίνουμε καθημερινά, για την δράση κληρικών, με ειδικότητα στο ξάφρισμα των εκκλησιαστικών ταμείων. Ο ιερέας, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, που κάνει τον γύρο της Ελλάδας, «τσέπωσε» περισσότερα από 11.000 ευρώ που αποτελούσαν έσοδα του ναού στον οποίο λειτουργούσε, και που προέρχονταν από τα ενοίκια χωραφιών για δύο χρόνια. Ο ιερέας που υπάγεται στη Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων δεν υπέβαλε όπως όφειλε, τους οικονομικούς απολογισμούς για τα έτη 2015 και 2016, παραλείποντας μάλιστα να προβεί σε οποιαδήποτε εγγραφή στο ταμείου του Ιερού Ναού, όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στο κατηγορητήριο, ενώ δεν προσκόμισε στην Ιερά Μητρόπολη, τις αντίστοιχες αποδείξεις και παραστατικά. Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα ειπώθηκαν στο δικαστήριο, ο ιερέας ήταν μανιώδης παίκτης «τζογαδόρος» και έπαιζε στο στοίχημα τεράστια χρηματικά ποσά καθημερινά. Το δικαστήριο όμως τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης 3 ετών, για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση, αλλά και για απλή υπεξαίρεση. Χωρίς να έχει το δικαίωμα της έφεσης, ο κληρικός οδηγήθηκε αμέσως στην φυλακή, τραγουδώντας το γνωστό σουξέ, της φυλακής τα σίδερα, εκτός από τους λεβέντες είναι και για τους παπάδες.

Δεν υπάρχει λογική στον τζόγο….

Πηγαίνεις στο καζίνο για να ξεχαστείς λίγο. Να ξεφύγεις από την καθημερινότητα. Βλέπεις τον κόσμο που ψάχνει να βρει, την τύχη του. Γυρίζει ο δίσκος της ρουλέτας και μαζί καλπάζει με μεγαλύτερη ταχύτητα η μπίλια. Σε ποιο νούμερο θα καταλήξει; Ο παίκτης δεν έχει αγωνία. Ο αληθινός παίκτης. Ο τζογαδόρος κρύο αίμα. Ας πάει η μπίλια όπου γουστάρει. Είναι ακόμα στις πρώτες στροφές ο δίσκος. Ο καθένας στο τραπέζι εύχεται «να έρθει» το νούμερο του. Το τόξο που ποντάρησε. Ο σωστός τζογαδόρος, πάντα με έκφραση παγωμένη, αδιαφορεί για τα νάζια και τα καπρίτσια της μπίλιας. Ας πάει στον αριθμό που εκείνη «διάλεξε». Έτσι είναι. Ο τζογαδόρος κάνει το δικό του παιχνίδι, όπως το δικό της παιχνίδι κάνει και η ρουλέτα. Εικοσιτρία κόκκινο, λέει ο κρουπιέρης. Αυτό αποφάσισε η ρουλέτα, το 23. Τι κάνει ο παίκτης στην αμέσως επόμενη ριξιά; Βάζει μάρκες στο 23 και στα πλαϊνά νούμερά του. Πάλι το 23 θα έρθει, θα αναρωτηθεί ο άσχετος. Να γίνει επανάληψη; Καθόλου απίθανο. Ναι, κύριε άσχετε. Το πιο «φυσιολογικό» είναι η μπίλια να ξανακάτσει στο 23. Με ποια λογική; Δεν υπάρχει λογική στον τζόγο. Ο τζογαδόρος όμως, ο αληθινός παίκτης του τζόγου και της ζωής, από κάπου θέλει να πιαστεί. Δεν μπορεί να πετύχει τα πάντα όλα, μονάχα με τη μαγκιά του. Χρειάζεσαι και την τύχη. Μιλάμε για τη φιλοσοφία της σχέσης με τον τζόγο. Με την τύχη. Με την μοίρα. Με το πεπρωμένο. Μ’ αυτό που είναι γραμμένο να συμβεί. «Δεδομένο» είναι ότι πριν από δύο λεπτά σ’ αυτήν την ρουλέτα, ο ίδιος άνθρωπος με τις ίδιες μηχανικές κινήσεις, με την ίδια δύναμη, χρησιμοποιώντας την ίδια μπίλια, θα την ξαναρίξει, αφού θα την πάρει στα χέρια του, ακριβώς από το ίδιο σημείο του τροχού, το νούμερο 23. Γιατί, λοιπόν, να πιθανολογείται κάποιο άλλο νούμερο. Κι όχι το 23; Πας πάσο, κύριε. Αυτή είναι η μέγιστη αλήθεια του τζόγου. Ακολουθείς το λούκι, τη συχνότητα, την «πορεία» της ρουλέτας με βάση τα προηγούμενα σκέρτσα της. Ότι σου «λέει» εκείνη κάνεις. Φέρνει κόκκινα; Δεν ασχολείσαι με τα μαύρα. Η κυρία πόρνη, λέμε για την ρουλέτα, προτιμά τα μικρά νούμερα; Ξεχνάς τα μεγάλα. Έχει πλακωθεί σ’ ένα σερί στα ζυγά νούμερα, πάλι εκεί θα την ακολουθήσεις. Επιμένει στην πρώτη κολώνα, ή, στη μεσαία ντουζίνα, από πίσω εσύ. Δεν θα κάνεις δικό σου παιχνίδι, κύριε. Το παιχνίδι σου είναι να αποδεχθείς, ότι υπάρχουν δυνάμεις άγνωστες, πάνω από σένα, που εσύ απλά προσπαθείς να πιάσεις τα «μηνύματά» τους. Τις εντολές τους. Χαίρετε.

Ο Πάπας νομίζει ότι απευθύνεται σε… χαβάνια

Τώρα τα πιάσαμε τα λεφτά μας. Άργησε ο Πάπας της Ρώμης, να μιλήσει για τον «Κορονοϊό. Κρίμα δηλαδή τα στολίδια του, και τα μπεγλέρια του, προκειμένου να κάνει κάτι, για να σταματήσει το θανατικό με τον κορονοϊό. Αφού ξεπέρασαν τους 1.500 οι νεκροί στην Κίνα, και τις 50.000 αυτοί που προσβλήθηκαν, ξύπνησε ο άγιος μπάρμπας και, όπως γνωστοποίησε τηλεοπτικά πριν από λίγο στον πλανήτη, θα προσευχηθεί για τους Κινέζους αδελφούς. Όσους αρρώστησαν δηλαδή. Τους πεθαμένους δεν μπορεί να τους φέρει πίσω. Τους ζωντανούς να προλάβει. Είναι όμως και οι άλλοι. Θα χρειαστεί και μια ακόμα επί πλέον και ξεχωριστή προσευχή γι’ αυτούς που μέχρι σήμερα την έχουν γλυτώσει. Να δουλέψουν τα μαγικά, ποιος ξέρει τι άλλο Ινδιάνικο κάνει. Πάπας είναι στο φινάλε. Εδώ οι παπάδες τρέχουν στα νοσοκομεία και υπόσχονται αθανασία, σ’ αυτούς που είναι με το ένα πόδι στον τάφο, και μαζεύουν τις κατοστάρες, προκειμένου να πιάσουν και οι προσευχές τους. Να έχουν αποτέλεσμα, όχι ότι τις κάνει ο παπάς, για να κερδίσει εντυπώσεις. Και αυτοί που ακόμα δεν μολύνθηκαν από τον επικίνδυνο ιό, έχουν ανάγκη της θείας προστασίας. Να βάλει χέρι λοιπόν ο παντοδύναμος, ώστε να μην εξαπλωθεί και άλλο η αρρώστια. Και καλύτερος μεσίτης, ανάμεσα στους Κινέζους και τον Θεό, δεν είναι άλλος από τον επικεφαλής στο μαγαζί των καθολικών. Σκέφτομαι όμως σαν σκατόψυχος που είμαι, και το άλλο. Αναρωτιέμαι, αν ο Θεός αμόλυσε τον ιό; Αν ναι, τότε κολλάει στον Πάπα να ζητήσει από τον Ύψιστο να… μετανοήσει, να σταματήσει εδώ και τώρα το θανατικό. Αν πάλι δεν είναι δουλειά του Θεού ο κορονοϊός, γιατί να μπει στον κόπο; Ή τον περνάνε για αληθινό Θεό, ή τον έχουν αμέτοχο στα καλά (ποια καλά ψάξε βρες) και στα κακά. Αν ο Θεός είναι, – που είναι, – αληθινός Θεός, τότε έχει μια ευθύνη στον ιό. Εκτός και αν δεχθούμε, ότι και στα μεγάλα κόλπα, που προκύπτουν στον πλανήτη, ο Θεός δεν παίρνει πρέφα, δεν τον ενδιαφέρει, και κατόπιν τούτου θα τον ξυπνήσει ο Πάπας με την προσευχή του. Είμαστε αυτοί που είμαστε. Στους αιώνες των αιώνων. Να σκάσει μύτη ο Πάπας, να μας πει ότι θα… προσευχηθώ. Σα να είναι ο τοπικός βουλευτάκος που υπόσχεται να διορίσει τον γιο του πιστού ψηφοφόρου. Να το έλεγε ο Πάπας πριν 500 και χίλια χρόνια να μασήσουμε. Μα και σήμερα, ρε; Ναι, και σήμερα. Σε χαϊβάνια απευθύνεται. Ποιος ο λόγος κοτζάμ Κίνα να κινητοποιηθεί με μπλόκα και νοσοκομεία; Θα καθαρίσει ο… Πάπας, ο καλός άνθρωπος. Και να είστε σίγουροι ότι θα τον τουμπάρει τον παππού στους ουρανούς.

Ο Θεός πιστεύει στον άνθρωπο;

Ο τύπος πάει στην εκκλησία, άρα είναι καλός άνθρωπος. Έτσι πάει. Έτσι το βλέπει το σύμπαν της ανθρωπότητας, κι αυτό λέει πολλά. Το πως σκέπτονται οι άνθρωποι για να νοιώθουν… ασφαλείς. Για να την ψάχνει- σου λένε-  κάποιος στον Θεό, σίγουρα δεν είναι επικίνδυνος. Που σημαίνει ότι αυτός που δεν πατάει στην εκκλησία, αν δεν είναι ικανός για όλα, οπωσδήποτε είναι περίεργος, και ποιος ξέρει τι να κρύβει. “Δεν πηγαίνω στην εκκλησία, αλλά πιστεύω βαθιά στον Θεό… ” δήλωσε ο τύπος σε ραδιοφωνική εκπομπή. Τι είναι αυτό; Ομολογία ή δικαιολογία; Ναι μεν δεν θα με δείτε να προσκυνώ εικόνες ή να ανάβω κεράκια, αλλά και εγώ του σωματείου είμαι. Θεούσα κανονική. Κάτι τέτοιο εννοεί. Ερώτηση: Ο Θεός πιστεύει στον άνθρωπο; Δεν το συζητάμε ότι δημιούργημα του είναι το δίποδο, αλλά πράγματι τον έφτιαξε σωστά; Και αν όχι, μήπως τον έφτιαξε με ατέλειες από σκοπιμότητα; Δεν είναι παράλογο το ερώτημα, στο οποίο είναι δύσκολη η απάντηση. Και αυτός που θα απαντήσει καταφατικά, ναι, ο Θεός πιστεύει στον άνθρωπο, μάλλον δεν θα με πείσει με την επιχειρηματολογία του. Απίθανο να βρεις αρχιεγκληματία και να μην πιστεύει στον Θεό. Να μην λέει ότι πιστεύει. Εμένα γιατί να μ’ ενδιαφέρει, αν πράγματι πιστεύει ή όχι; Μήπως θα ήταν εύλογο να περίμενα από τον Θεό, να φρενάρει τον αρχιεγκληματία, τον αρχιμαφιόζο, τον καπετάν απατεώνα στην κάθε κακοποιό δράση του, ακόμα και τη θεούσα που είναι παράνομος. Το ίδιο αδιαφορώ, αν κάποιος άθεος, είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου. Και αυτό είναι προσωπική του υπόθεση. Υπ’ όψη, ότι οι περισσότεροι άθεοι είναι θρησκευόμενοι. Τι είναι πάλι αυτό; Αν όχι στον Θεό, κάπου αλλού. Και οι άθεοι τη βρίσκουν, με τον τρόπο τους. Άλλος κάνει το σταυρό του ή τον διαλογισμό του στην εκκλησία, παρέα μ’ άλλους, παρουσία άλλων. Άλλος στο σπίτι του, στο δάσος σαν άγριο θηρίο. Ρε, όπως τη βρίσκει ο καθένας. Εμένα μη μ’ ενοχλείς. Μη με ζαλίζεις. Μη με προσβάλλεις. Αυτή είναι η ιδεώδης πολιτική και κοινωνική στάση του ατόμου. Να κάνει ότι γουστάρει, και να μη τη σπάει στον άλλον.

Ο πόλεμος είναι η πρώτη μπίζνα στον κόσμο…

Περισσότερο από κάθε άλλη χώρα οι ΗΠΑ είναι που καίγονται, και γι’ αυτό ξοδεύουν δις στη σχετική προπαγάνδα, να πείσουν τον πλανήτη ότι πάσχουν, ότι τα δίνουν όλα για την… ειρήνη. Η πλανηταρχία του αιώνα μας έχει συμπεριφορά κατακτητή, λες της ανήκει το σύμπαν, και πάντα σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα κινείται επιθετικά, ωμά σε βάρος άλλων χωρών.  Υπ’ όψιν, και μη φανεί παράδοξο, το σύστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες ενδιαφέρεται περισσότερο να κερδίσει την κοινή γνώμη στο εσωτερικό, παρά στο εξωτερικό. Μην πούμε άλλα επ’ αυτού. Μόνο σημειώνω ότι αναφέρομαι στο ”σύστημα”, όχι στην κυβέρνηση, η οποία απλά είναι εργαλείο του συστήματος, και το υπηρετεί. Που σημαίνει η κρατική προπαγάνδα δεν δίνει τα ρέστα της να πείσει τους πολίτες, να προτιμήσουν το ρεπουμπλικάνικο ή το δημοκρατικό κόμμα. Για σκέψου να μη μασάει ο κόσμος στην Αμερική ότι το κράτος τους, η κυβέρνηση τους κάνει ό,τι κάνει διότι ενδιαφέρεται να πατάξει την… τρομοκρατία, να κατοχυρώσει την… ειρήνη.  Επί του θέματος. Γιατί οι ΗΠΑ που μετά τον βήτα παγκόσμιο πόλεμο πήραν την παγκόσμια εξουσία και την… υποχρέωση να αστυνομεύουν τον κόσμο, ξηγιόνται τόσο καουμπόυκα, λες κι όλοι οι άλλοι είναι ινδιάνοι. Λες ότι αυτοί είναι μπάτσοι, όργανα της τάξεως κι όλοι όσοι την… προκαλούν είναι έμποροι ναρκωτικών, λευκής σαρκός, παράνομοι μπουκ, λεσχιάρχες μπαρμπουτιέρας, λαθρέμποροι διαμαντιών, όπλων, κατασκευάζουν όπλα και τράπουλες χωρίς την άδεια του Λευκού Οίκου κλπ. Για την κονόμα. Τι άλλο; Η Νο 1 μπίζνα είναι ο πόλεμος. Γι’ αυτό κάνουν πόλεμο ή απειλούν να μπουκάρουν εδώ κι εκεί. Ξηγιόνται έτσι, πλασάρονται για τον πρώτο μπαμπούλα διότι κερδίζουν δις. Και δεν υπάρχει δεύτερη κουβέντα επ’ αυτού.   Προσοχή. Δεν ενδιαφέρει την Αμερική να κερδίσει στρατιωτικά εκτός έδρας. Αδιαφορεί επίσης για το τεράστιο οικονομικό κόστος κάθε στρατιωτικής επιχείρησης. Το δημόσιο επιβαρύνεται με δις με τις πολεμικές αλητείες στα Ιράκ και Αφγανιστάν. Να κυνηγήσει τάλιμπαν και τζιχαντιστές, όποιους άλλους ταραξίες, που αν δεν υπήρχαν θα τους έβγαζε σαν τα κουνέλια από το καπέλο του ταχυδακτυλουργού.Χάνει δις δολάρια η Αμερική με τους τσαμπουκάδες της, αλλά ξεσκίζει το δημόσιο από τις παραγγελίες που πέφτουν στις πολεμικές βιομηχανίες της. Δεν έχουν άλλη επιλογή οι 29-30 χώρες γύρω από την άλφα εστία πολέμου που προκαλούν οι ΗΠΑ, θα κάνουν παραγγελίες στα αμερικάνικα εργοστάσια της πολεμικής βιομηχανίας. Από το φόβο μη μπλέξουν στα μπαμ μπουμ της χώρας της ειρήνης. Και της ελευθερίας..
Ερώτηση. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι υποχείριο των πολεμικών βιομηχανιών; Όχι, δεν είναι. Δεν χρειάζεται το σύστημα να τον κάνει Φιλιππινέζα του. Διαπλεκόμενο. Απλά δεν μπορεί να ξεφύγει ο πρόεδρος, και, χωρίς καν να του το ζητήσουν, θα αποφασίσει υπέρ των αμερικάνικων συμφερόντων. Και αυτός κοπανάει τον Σαντάμ στο Ιράκ, μετά τον Καντάφι στη Λιβύη, τον Μιλόσεβιτς στην Σερβία, την Αλ Κάιντα, τους ΙΣΙΣ, όπου υπάρχει ψωμί να δαγκώσουμε. Να κάνουμε κατανάλωση πολεμικού υλικού.  Πρώτη κονόμα της γης ο πόλεμος. Μετά έρχεται το ναρκωτικό.
Το τελευταίο, όσο κι αν διαβαστεί ακραίο. Αν οι ΗΠΑ κάτσουν στα αυγά τους, στρατιωτικά δραστηριοποιούνται μονάχα αμυντικά, τότε θα πεθάνει η πλανηταρχία. Θα σκάσει οικονομικά. Ο πόλεμος, κυρίως ο πόλεμος αιμοδοτεί την πρώτη δύναμη του πλανήτη. Και την κρατάει πρώτη.

Συνελήφθη ο τρομοκράτης “Τοξοβόλος”

Γεμάτο όπλα φέρεται πως ήταν το Ι.Χ. όχημα, εντός του οποίου εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν ο «Τοξοβόλος του Συντάγματος» και ακόμη δύο γυναίκες. Πρόκειται για τον Γιάννης Μιχαηλίδης, γνωστός και ως «Τοξοβόλος του Συντάγματος», την Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου και η σύντροφος του Μιχαήλιδη, με το “όνομα” Κατερίνα. Σύμφωνα με την αντιτρομοκρατική υπηρεσία, το αυτοκίνητο – τύπου «RAV 4» – ήταν κλεμμένο και στο εσωτερικό του βρέθηκε μια σειρά όπλων. Οι αστυνομικές αρχές σταμάτησαν το ύποπτο Ι.Χ. στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής. Μάλιστα, φέρεται να το ακολουθούσαν από τον Βύρωνα, όπου και ξεκίνησε τη διαδρομή του. Σύμφωνα με τον τηλεοπτικό σταθμό του «ΑΝΤ1», εντός του οχήματος βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ένα καλάσνικοφ, ένα ημιαυτόματο όπλο και τρία πιστόλια. Όλα μάλιστα, είχαν σφαίρα στη θαλάμη, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι ήταν έτοιμα προς χρήση. Και οι τρεις συλληφθέντες τελούσαν υπό παρακολούθηση από την περίοδο των Χριστουγέννων, καθώς φέρεται να εμπλέκονται σε μια σειρά ληστειών. Τα όπλα που εντοπίστηκαν, έχουν μεταφερθεί στα εργαστήρια της ΕΛΑΣ, προκειμένου να διαπιστωθεί αν φέρουν αποτυπώματα ή αν έχουν χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν. Την ίδια ώρα, οι αρχές συνεχίζουν τις έρευνες στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής για τον εντοπισμό τυχόν «γιάφκας». Υπενθυμίζεται ότι  συλληφθείς «τοξοβόλος» του Συντάγματος είχε κατηγορηθεί για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», για συνέργεια στη διπλή ληστεία τραπεζών στο Βελβεντό Κοζάνης και εξέτιε ποινή 13 ετών στις αγροτικές φυλακές, μετά την καταδίκη του, το 2015, για την ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς στην Πεύκη. Απέκτησε το προσωνύμιο «Τοξοβόλος του Συντάγματος» από τον Φεβρουάριο του 2011: Τότε είχε σηκώσει το τόξο του για να ρίξει εναντίον διμοιρίας των ΜΑΤ, στη διάρκεια επεισοδίων.Συνελήφθη, ασκήθηκε σε βάρος του δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους από τον ανακριτή.

Για το θέμα των τριών συλλήψεων, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη εξέδωσε ανακοίνωση σημειώνοντας τα εξής :«Από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία (Δ.Α.Ε.Ε.Β.) μετά από συντονισμένη επιχείρηση συνελήφθησαν πρωινές ώρες χθες 29-01-2020 στην Αθήνα, ημεδαπός άνδρας 32 ετών και δύο ημεδαπές γυναίκες, 26 και 28 ετών αντίστοιχα, οι οποίοι επέβαιναν σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο για το οποίο είχε δηλωθεί κλοπή και έφεραν μαζί τους βαρύ οπλισμό».

Μαστίγωσε τις κόρες του…..

Πατέρας “συνελήφθη” από κάποια κρυφή κάμερα, να μαστιγώνει τις δύο κόρες του, με καλώδιο. Και γιατί κατέφυγε σε τούτη τη βαρβαρότητα ο πατέρας; Δεν ξέρεις. Μόνον ότι μεταδίδουν τα δελτία ειδήσεων. Τα “ενημερωτικά”(;) δίκτυα. Επειδή, λέει, τα δύο κορίτσια ανέβασαν στο διαδίκτυο ένα σέξι χορό. Χόρευαν με ένα τρόπο ανάρμοστο για την ηλικία τους, προκλητικό σεξουαλικά. Όχι αρεστό στον μπαμπά τους. Ο οποίος πως έπρεπε να τους ξηγηθεί; Μην πεις! Φερμουάρ στο στόμα σου. Μην έχεις έτοιμο σχόλιό. Με ποιο δικαίωμα εσύ ο ξένος, θα κρίνεις τις πράξεις κάποιου άλλου; Ποιος είσαι εσύ, για να κάνουμε ταμείο, που θα κατηγορήσεις τον άλλον, ακόμα και να του υποδείξεις, πως να διαχειριστεί τις δύο τσούπρες του. Φαντάζομαι ότι ο καθένας δεν γουστάρει στα προσωπικά του, να μπαίνει απρόσκλητος ένας τρίτος. Ο καθένας να κοιτάει την αυλή του. Σιγά που όλοι οι άλλοι πατεράδες είναι τύπος και υπογραμμός. Τα έχουν καταφέρει με το δικό τους παιδί, το έβαλαν στο σωστό δρόμο, και αυτό τσιμουδιά; Κάνει ότι του λες. Τέλος πάντων, λέμε για τον γονιό που έφτασε να μαστιγώσει τις κόρες του. Δεν ξέρεις. Δεν ξέρεις τι άλλο έκαναν αυτά τα δύο ανήλικα κορίτσια, στα οποία είχε γυρίσει η τρίχα ανάποδα, και τον έφεραν τον άνθρωπο εκτός εαυτού. Δεν ξέρεις. Δεν μπορείς να ξέρεις. Πως αντέδρασαν, όταν εκείνος πήρε χαμπάρι το σκηνικό με το χορό της κοιλιάς. Τι να έκανε ο δυστυχής βλέποντας πράγματα που δεν φανταζόταν, και πιθανόν να πανικοβλήθηκε, ρίχνοντας και ευθύνες στον εαυτό του. Ότι είναι ένας αποτυχημένος πατέρας, ανίκανος να αναθρέψει σωστά τα παιδιά του. Να έλεγε στις δύο κοπελίτσες: “Σας παρακαλώ, μην το ξανακάνετε αυτό, δεν σας τιμάει”. Να τις απειλούσε ότι θα τους έκοβε το χαρτζιλίκι τους, για μια εβδομάδα; Την έξοδό τους για δύο εβδομάδες; Δεν ξέρεις. Ίσως και να τα έκανε όλα αυτά ο φουκαράς ο πατέρας. Τα κορίτσια, όμως, στο δικό τους κόσμο. Στη δική τους φάση, γιατί είπαμε όταν η τρίχα γυρίζει ανάποδα, ο γονιός τρέχει και δεν φτάνει.

Φυστίκι αράπικο και όποιον πάρει ο χάρος……

Facebook

Κόλυβα. Πρέπει όμως και να με συγχωρήσετε, αν δεν πέτυχα την ορθογραφία της λέξης. Ούτε και με ενδιαφέρει βέβαια, αν την γράφω σωστά, αφού ούτε καν μπήκα και στον κόπο να την δω ετυμολογικά ή σωστά γραμμένη από κάποιο λεξικό. Η λέξη αυτή, ”κόλυβα” απλά δεν υπάρχει για μένα. Και ούτε υπήρξε ποτέ, όταν έθαψα τους γονείς μου, και όταν ήρθα κοντά στην υποχρεωτική θρησκευτική, δηλαδή δημοσιοϋπαλληλική κατάσταση, που άπαντες πρέπει να συμφωνήσουν. Εν πάση περιπτώσει, μιλούσα κάποτε, με μια φίλη θεούσα, που από το πρωί, μέχρι το βράδυ, θα βρίσκεται σε κάποια εκκλησία, ή, σε κάποιο μοναστήρι, για το Σάββατο, που θεωρείται το Α’ Ψυχοσάββατο. Είναι ένα από κάποια αντίστοιχα Σάββατα, τα αφιερωμένα στις ψυχές, αλλά για κάποιο λόγο, θεωρείται το πιο σοβαρό. Φυσικά η θρήσκα φίλη μου, δεν μπορούσε να ταξινομήσει τον λόγο της σοβαρότητας. Το θεώρησα λογικό, αφού στην απόλυτη ελευθερία της ορθοδοξίας του Χριστιανισμού, ο καθένας μπορεί και να διαλέγει και πότε γιορτάζει. Η κοπέλα όμως, επρόκειτο να φτειάξει κόλλυβα για το συγκεκριμένο Σάββατο που πέφτει στις 22 Φεβρουαρίου. Και μάλιστα, πράγματι εντελώς άσχετη με την παρασκευή της συγκεκριμένης συνταγής, δέχθηκε και την παρατήρηση της μητέρας της “από μαντρί κρατάει η δυσειδαιμονία” ότι παρέλειψε ένα υλικό, και συγκεκριμένα το μικρό φιστίκι το αράπικο. Κόλλυβο χωρίς τέτοιο υλικό; Μήπως δεν γίνει κόλλυβο τελικά, αλλά διαφορετικό κόλλυβο και παρεξηγηθούν οι ψυχές και δεν το φάνε; Πού να ξέρω; Εδώ δεν ήξερε εκείνη που πιστεύει. Τι πιστεύει βέβαια, κανείς δεν ξέρει. Κι όταν λέμε κανείς, μιλάμε κύρια και για την ίδια. Να μαγειρεύεις κόλλυβα και να μην ξέρεις τα υλικά, για ποιόν λόγο τα κάνεις. Άσε δε, που δεν ήξερε, τι γίνονται αυτά, και μετά την εκκλησία. Τρομερές ερωτήσεις γίνανε και φυσικά απαντήσεις δεν πήραμε, αφού και τα χελιδόνια δεν έχουν έρθει ακόμα. Διότι το σιτάρι, τη σήμερον ημέρα, ποιος άλλος να το φάει; Όμως η κουβέντα έγινε πολύ έντονη. Αν πάρουν χαμπάρι αυτοί της εκκλησίας, ότι λείπει το αράπικο μικρό φιστίκι, μήπως δεν καλέσουν τις ψυχές και τις αφήσουν εκεί πάνω εκ δεξιών του Πατρός; Οι ψυχές όμως από την άλλη, μήπως θελήσουν να μην καθίσουν την συγκεκριμένη ημέρα εκ δεξιών, και να κατέλθουν στα εγκόσμια και να καταναλώσουν κόλυβα έστω και σκέτα από φιστίκι; Πώς τρώω εγώ και σκέτο από γιουβέτσι. Ψυχή δεν είμαι και εγώ; Δεν κατάλαβα. Μόνο σε μένα αρέσει το σκέτο; Τι, επειδή ακόμα διαθέτω σώμα; Μήπως γίνει κανένας καυγάς εκεί πάνω, που λείπει αυτό το υλικό; Προχώρησα όμως, αφού πάντα οι πικάντικες λεπτομέρειες θα ενδιαφέρουν εμένα και την συγκεκριμένη στήλη. Αγοράζουμε λοιπόν σιτάρι από το σούπερ μάρκετ, και αφού προσθέσουμε και μερικά υλικά, βράζουμε το μείγμα. Του ρίχνουμε ζάχαρη και πρακτικά ότι άλλο μπορούμε για να το νοστιμέψουμε, είπα εγώ από μέσα μου βέβαια, και περιμένουμε όλη τη νύχτα, να εξαερισθεί το σιτάρι. Γιατί πιθανόν, αν πάει στην εκκλησία χωρίς την προετοιμασία, πιθανώς και να μας αφορίσει ο θεοσεβούμενος δημόσιος υπάλληλος, με τα μαύρα και τα μακρά γένια. Εκεί, λοιπόν, γίνεται η λειτουργία της ευλογίας. Τρία χαρτάκια. Ένα για τις ψυχές που μνημονεύονται, άλλο ένα για την υγεία των επιζώντων και άλλο ένα που δεν έχει ονόματα, αλλά είναι ένα χαρτονόμισμα για την τσέπη του μεσίτη προς τον θεόν, που δεν του φτάνει ο μισθός. Έτσι, όπως το διαβάζετε. Όσα κόλυβα και να πάνε οι πιστοί στις εκκλησίες, μπορεί και να μην προλάβει ο δημόσιος λειτουργός να φέρει εις πέρας τις εργασίες του αν δεν πέσει και το κολυβόσημο και να πάνε τα κόλυβα χαμένα, οι ψυχές νηστικές, και πόσα άλλα ακόμη. Τα οποία μάλιστα κόλλυβα, μετά την ευλογία, κανείς δεν ξέρει τι γίνονται. Πού πάνε; Τα τρώνε οι παπάδες και είναι όλοι, σαν τις παραγεμιστές γαρδούμπες, ή πάνε στα σκουπίδια και τα τρώνε τα σκουλήκια; Εκτός αν πράγματι κατεβαίνουν οι ψυχές και τα τρώνε, αφού εκεί πάνω στον παράδεισο, μάλλον θα τις έχουν ξενηστικώσει για να παραμείνουν καλές Χριστιανές. Τα κόλλυβα πάνε στις ψυχές για τις οποίες προορίζονται τελικά, ή, οι ψυχές μένουν διψασμένες και καρτερούν εκδίκηση μέσω δευτέρας παρουσίας. Ομολογώ την αδυναμία μου σε απάντηση, ίδια με το ότι οι ψυχές διαθέτουν στόμα και γουστάρουν κόλλυβα. Χώρια που στο τέλος των κολλύβων, ναι υπάρχει και τέλος στην ανοησία, ετέθη θέμα από την θεούσα φίλη μου, σε τι σκεύος πρέπει να τα πάμε στην εκκλησία. Σε σακούλα ή σε πορσελάνινο πιάτο; Λογική ερώτηση την οποίαν θα την είχαν και οι ψυχές μαζί με τα χελιδόνια. Δεν θέλω όμως προβληματισμούς. Η εκκλησία μπορεί να σου επιστρέψει τα κόλλυβα, ειδικά αν είναι σκέτα από φιστίκι, αλλά το σκεύος θα το κρατήσει. Οι ψυχές μπορεί να θέλουν να τρώνε σε αυτά που αφήσανε οι πιστοί αλλά η εκκλησία θέλει να τρώει αυτά που αφήσανε. Αυτό όμως το Ψυχοσάββατο θα είναι διαφορετικό. Καθότι καλή γκόμενα η θεούσα και την θέλω, λέω να πάω και εγώ τα κόλλυβα μαζί της στην εκκλησία. Να γίνω θρήσκος ρε παιδί μου. Υπερ. των ψυχών και εγώ. Και να φέρω τα υλικά που παρέλειψε. Ένα μικρό φυστίκι Αιγίνης βρε αδερφέ. Να νοστιμέψουμε τα σιτάρια. Να με δει ο παπάς και να με δουν και οι ψυχές. Να φύγουμε από συγκέντρωση, ευχαριστημένοι όλοι. Και επίσης να ξεφύγουμε και από όλες εκείνες τις κόντρες, που έχουμε κατά καιρούς στην Ελληνική μας παροικία, με τον Δία και τους Κομφούκιους και τους Αλλάχ, που δεν είχαν προβλέψει κόλλυβα και δεν είχαν και το παραμικρό πρόβλημα. Τελικά δεν μπόρεσα να μάθω: Τα κόλυβα με ένα λάμδα, ,ή με δύο τελικά. Ιδού το ερώτημα της θρησκείας.

Στα δύχτια των πειρατών

Η συμμορία των πειρατών προτιμάει τα μεγάλα βαπόρια που είναι δυσκίνητα, μάλιστα τα φορτωμένα, διότι έτσι αρκετά βυθισμένα στο νερό, διευκολύνουν τη μπούκα. Να κάνουν το ρεσάλτο οι ένοπλοι λήσταρχοι της θάλασσας και να πάρουν τον έλεγχο του πλοίου. Ποια είναι η άμυνα; Αν πάρουν χαμπάρι τους πειρατές να τους γκρεμίζουν με τις πυροσβεστικές αντλίες, υψηλής πίεσης, αν φυσικά είναι ”οπλισμένο” μ’ αυτές το καράβι στα πλευρά του. Ένα τάνκερ του Έλληνα εφοπλιστή Θανάση Μαρτίνου ήταν αυτό που έβαλαν στο χέρι πειρατές στο Καμερούν πριν μερικές εβδομάδες. Δεν διέθετε φρουρά και το κατέλαβαν την παραμονή της πρωτοχρονιάς οι πειρατές, οι οποίοι άρπαξαν μαζί τους οκτώ, από τους 28 του πληρώματος. Πέντε Έλληνες, δυο Φιλιπινέζους, έναν Ουκρανό. Τους καβατζάρισαν στη ζούγκλα και η επόμενη φάση να διαπραγματευτούν λύτρα, μέσω δικηγορικού γραφείου. Συνήθως έτσι συμβαίνει. Τα παπόρια έχουν όργανα σύγχρονης τεχνολογίας, το ίδιο σήμερα και οι πειρατές. Με τα ραντάρ π.χ. το πλοίο προλαμβάνει τον τυφώνα, μη μπει στο… ”χορό” των ανέμων, αλλά δύσκολα να αντιμετωπίσει τους πειρατές που ενεργούν την άγρια νύχτα αιφνιδιαστικά και τολμηρά ”ξετρυπώνοντας” από μικρή απόσταση, από μικρούς απόκρυφους κολπίσκους. Πριν λίγες μέρες, είχαμε πάλι άλλο ένα παρόμοιο περιστατικό. Με λίγα λόγια, οι πειρατείες έχουν γίνει πλέον μόδα. Από κάποιες απλές πληροφορίες που συνέλεξα, έμαθα ότι κάθε χρόνο γίνονται, περίπου 200 πειρατείες, που κατά μέσο όρο η κάθε μια αποφέρει γύρω στα 33 εκ. δολάρια έσοδα στους λήσταρχους της θάλασσας. Μιλάμε τώρα για μεγάλη μπάζα. Γι’ αυτό και οι πειρατές παίζουν κορώνα γράμματα και την ζωή τους

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: