Σφήνες και Σφηνάκια…. ……..Με τον Κώστα Λιακούρη

Σφήνες και Σφηνάκια…. Με τον Κώστα Λιακούρη

6 νεκρούς είχαμε μόλις το περασμένο Σάββατο, από τρομοκράτη στο Σίδνεϋ. Φοβούνται πλέον οι κάτοικοι, και έχουν πέρα για πέρα δίκαιο να είναι τρομοκρατημένοι, από ένα ακόμα κτύπημα των τζιχαντιστών.

Οι αιματηρές τρομοκρατικές επιχειρήσεις δεν ήταν τυχαίες. Είναι οργανωμένες αντάρτικες ενέργειες, σε καμιά περίπτωση μεμονωμένα περιστατικά. Έχεις να κάνεις με φανατισμένους και στρατιωτικά εκπαιδευμένους καμικάζι.

Η βία ποτέ δεν έλειψε στις ανθρώπινες σχέσεις. Σε κάποιες εποχές και σε ορισμένες περιπτώσεις ευλογήθηκε τόσο από την εκπαίδευση, όσο και από τη θρησκεία. Έχει το διαχρονικό νόημα της η ατάκα Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο.

Χαμένο κορμί είναι ο άντρας όταν φτάνει στο σημείο να πλακώνει στις μπουνιές και τις κλωτσιές την γυναίκα του. Είτε σύζυγος είναι αυτή, είτε ή γκόμενα του. Καμιά δικαιολογία. Ακόμα κι αν η λεγάμενη τα θέλει ο κώλος της.

Πιο σωστά να έχει ξεκαθαρίσει από τα πριν ποια του αρέσουν και ποια του φέρνουν το αίμα στο κεφάλι. Όπως και να έχει, ο σωστός άντρας δεν παίζει ξύλο με γυναίκα. Με κάθε γυναίκα. Αυτό το κάνει ο χάλιας. Αυτός που κάνει χρήση ουσίες.

Τέτοιες ιστορίες, ανήκουν στην παραγωγή της σεξουαλικής ικανοποίησης. Είτε θεωρείται ανωμαλία, είτε όχι. Το ξύλο με την επιθυμία και των δυο ή νταηλίκι της μιας πλευράς, σαδιστικού ή μαζοχιστικού τύπου, είναι άλλη ιστορία.

Ότι προκάλεσε την απώλεια του διπλανού σου, του γείτονα σου, του συμπολίτη σου. Μα συνέβη. Το λένε άλλωστε, και τα ΜΜΕ, η μαύρη είδηση κάνει το γύρο του κόσμου. Να, όμως, που αρνείσαι να το δεχτείς. Ίσως για να μη συνειδητοποιήσεις πως κυκλοφορείς φτερό στον άνεμο στην ίδια την πατρίδα σου.

Να ακούγεται το όνομα της, όταν το κακό αφορά μεγάλες εκτάσεις και πολλούς νεκρούς. Γιατί, όμως, προκύπτουν κηδείες, πραγματικές κι όχι ποδοσφαιρικές, με το χαμό Ελλήνων από πυρκαγιές; Υπάρχει το ΓΙΑΤΙ στο μακάβριο γεγονός, στα μάτια της οικουμένης αναδεικνύει μια πραγματικότητα ταιριαστή σε εποχές πρωτόγονες.

Ευτυχώς να λέμε ότι απαγορεύεται να παίζεται στον τζόγο η όποια ανθρώπινη τραγωδία. Ότι έχει σχέση με θάνατο. Διαφορετικά θα βλέπαμε το στοίχημα ”Πόσοι Έλληνες θα χάσουν τη ζωή τους το καλοκαίρι”. Στοίχημα και θάνατος δεν πάνε μαζί.

Πουλάει λοιπόν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κασσελάκης. Τι είναι αυτό; Ξεκάθαρο είναι. Δεν περνάει αδιάφορος. Κάθε μέρα όλο και κάτι  βρίσκουν τα ΜΜΕ και ασχολούνται μαζί του. Άλλο τι θα βγάλει το χαζοκούτι, λέω για την κάλπη. Άλλο αυτό. Άλλο πουλάει σαν πολιτικός, σαν κόμμα, άλλο προκαλεί την περιέργεια σαν ξωτικό. 

Δεν έχει  φάτσα αριστερού και δεν μιλάει με τη γλώσσα του αριστερού ο Στέφανος. Απλά εμφανίζεται και αυτός ενάντια του  Μητσοτάκη, όπως και δηλωμένοι άλλοι αρχηγοί κομμάτων κεντροδεξιών, δεξιών, ακροδεξιών.

Πριν από ενάμιση περίπου αιώνα, ένα λευκό αγοράκι πιάνει στα χέρια του ένα γυαλιστερό πετραδάκι, ένα λαμπερό χαλίκι. Έπαιζε στο χωράφι ο πιτσιρικάς και δεν ήξερε βέβαια, ούτε και ο πατέρας του, όταν του έδειξε, τι ήταν ακριβώς αυτό που βρήκε χωμένο στο χώμα.

Ασφαλώς και τα γνώριζαν τα διαμάντια οι σοφοί αρχαίοι λαοί, Ινδοί και Κινέζοι, Έλληνες και Αιγύπτιοι, Ινδιάνοι και Μάγια και Ίνκας. Μην πεις ότι Αφρικανοί είναι και οι Αιγύπτιοι. Άσε. Μη μπερδέψουμε την κουβέντα και μέσα στη καφρίλα λογαριάσουμε τους πολύ προχωρημένους για την εποχή τους Αιγύπτιους, αυτούς που περισσότερο από κάθε άλλους άρχισαν να μελετούν τα άστρα που τα είχε ανεβάσει στον ουρανό ο θεός τους, ο ποταμός Νείλος.

Ο άνθρωπος είναι άλλη ιστορία. Καμιά σχέση με το χθες του. Κυρίαρχος ο μαλάκας. Επικυρίαρχος. Γαμάει κα δέρνει. Πυραύλους στέλνει στο διάστημα, υποβρύχια χώνονται στα χάος των ωκεανών, Για πλάκα το δίποδο με την τεχνολογία του γκρεμίζει σε μια νύχτα ένα βουνό, στερεύει έναν ποταμό. Η τρέλα. Η παράνοια.

Μετά από αμέτρητους αιώνες κοινωνίες και θρησκείες συμφωνούν πως το πιο ακριβό πράμα είναι η ανθρώπινη ζωή.  Και κανένας κερατάς, στο όνομα κάθε ιδεολογίας, συμφέροντος, της όποιας σκοπιμότητας, νομιμοποιείται, δικαιολογείται να αφαιρεί τη ζωή του αλλουνού. Επειδή η ζωή ανήκει στο άτομο, είναι ιδιοκτησίας του.

Υπάρχουν νόμοι, υπάρχουν και οι παράνομοι. Νόμος της ζωής αυτός. Το κάθε κράτος, αντιμετωπίζει διαφορετικά την κάθε παρανομία. Την τρώει στο σβέρκο στην Κίνα, ο δολοφόνος γονατιστός, με τα χέρια πίσω δεμένα, χαλαρώνει, χάνεται…και κλάπ γαλήνια αποχωρεί από τούτο τον μάταιο κόσμο.

Πιάστηκε να κάνει την παγαποντιά το λαμόγιο; Με συνοπτικές διαδικασίες κρίνεται ένοχος και καπάκι, χωρίς πολλά, γιατί έχουμε και άλλες δουλειές, τον ντύνουν, τον σιδερώνουν, τον ξυρίζουν και τον γονατίζουν, πανέτοιμο να τον στείλουν σενιαρισμένο. Είπαμε, γονατιστό του ξηγούνται την πιστολιά στο συγκεκριμένο σημείο, πίσω, στην βάση του κρανίου.

Μιλάμε συγκεκριμένα. Το 2023 εκτελέστηκαν 3.400 θανατικές ποινές. Πολλές. Πάρα πολλές. Όσο και αν είναι πολλοί, αμέτρητοι οι κιτρινιάρηδες, είναι τεράστιο το νούμερο των συλληφθέντων ενόχων και τους άξιζε τέτοιο πακετάρισμα. Μιλάμε για σκάνδαλα. Για οικονομικά εγκλήματα. Για καταγγελίες, ότι έχουν γίνει λοβιτούρες πάνω στις γνωστές παρτιτούρες από επιχειρηματίες που νταραβερίζονται με το δημόσιο.

Τρομερό πρότζεκτ το σκάνδαλο. Το Νο1 εμπορικό προϊόν με σίγουρα κέρδη. Και δεν είναι μόνον η κονόμα, τα ατέλειωτα πακέτα από το ξέσκισμα που κάνουν στο δημόσιο με τις ληστρικές συμβάσεις. Εδώ άλλος ποντάρει τα πάντα στο σκάνδαλο για να γίνει πρωθυπουργός. Φοβερά πράγματα.

Απατεώνας και ο εκδότης και ο καναλάρχης και ο μεγαλοδημοσιογράφος. Να κονομήσει θέλει κι αυτός από το σκάνδαλο. Να μπει στην μοιρασιά. Κι αν είναι στημένος από την άλλη πλευρά, τότε είναι που γαυγίζει σαν το πεινασμένο σκυλί σε πάσαλο.

Τι μαλακίες είναι αυτές; Εδώ υπάρχει πρόγραμμα και στόχοι. Ούτε πλάκα κάνουμε, ούτε στήνουμε σώου. Βγαίνει η παρουσιάστρια της κινέζικης τηλεόρασης και κάνει ένα σχόλιο ενώ η κάμερα δείχνει πλάνα από την συνδιάσκεψη για την ανάπτυξη και τις μεταρρυθμίσεις μπροστά σε ακροατήριο χιλίων ατόμων.

Βιβλίο είμαι σε θέση να γράψω, μάλιστα με πολλές σελίδες, για όσους πέθαναν στη ψάθα, όπως έλεγαν τον καιρό των παππούδων μας, ενώ από τα χέρια τους είχαν περάσει λεφτά με το τσουβάλι. Συμβαίνουν αυτά. Και συμβαίνουν επειδή πράγματι υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους τραβάει, ρε, παιδί μου, το να ασχοληθούν με το χρήμα, εννοώ το δικό τους χρήμα.

Και από τούτο το γαμημένο χαρτί του νομίσματος, σ’ ένα άλφα βαθμό, εξαρτάται η άνεσή σου, η ηρεμία σου. Όμως! Είπαμε. Δεν το βάζουν στη σκέψη τους, δεν το γουστάρουν. Πως αλλιώς να το πεις! Δεν τους μαγεύει τη ψυχή το κουμάντο με τα χρήματα, και τα δικά τους χρήματα.

Της σχολής Τόλης Βοσκόπουλος η κυρία, δηλαδή. Του συνομήλικού της Έλληνα τραγουδιστή – και οι δύο γεννήθηκαν το 1940.  Ο Τόλης Βοσκόπουλος (πέθανε το 2021). Ο βασιλιάς. Το πιο χρυσό παιδί. Η μεγάλη καρδιά. Μια μηχανή παραγωγής χρήματος. Τι γινόντουσαν τα λεφτά, δεν ήξερε. Δεν ασχολείτο. Μόνο να τα δίνει. Να τα ξοδεύει. Να τα σκορπάει. Τον είχα γνωρίσει από κοντά.

Και τρέχουν τώρα όλα τα παχύδερμα, και το πληρώνουν με ένα βδομαδιάτικο, σχεδόν 800 δολάρια η ένεση, για να χάσουν βάρος. Σύμφωνα λοιπόν με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Παχυσαρκίας συνολικά το 2,7 του παγκόσμιου πληθυσμού είναι υπέρβαροι. Και όταν λέμε υπέρβαροι, από 130 κιλά και πάνω.

Καλή εβδομάδα και καλή συνέχεια σε όλους. 

Φίλες και φίλοι καλημέρα καλή εβδομάδα, και καλό μήνα. Πρωταπριλιά σήμερα, και να προσέχετε τις φάρσες που κάνουν πολλοί, ανήμερα της πρωταπριλιάς. Ένα έθιμο που κρατάει για πολλούς αιώνες τώρα.

Για τον ζωντανό θα γράψω ότι σκέπτομαι, ότι μου βγαίνει, χωρίς ποτέ να ξεπερνώ τα όρια. Γι’ αυτόν που δεν υπάρχει πια, νιώθω να είναι μαγκωμένο το χέρι του γραφιά, αλλά και το στόμα. Όχι τόσο από την εκτίμηση στον πεθαμένο, όσο γιατί, προσωπικά τουλάχιστον σε μένα, λειτουργεί ένας ανεξερεύνητος σεβασμός στον θάνατο.

Μπράβο στις οργανωμένες κοινωνίες για το πνεύμα της συμβίωσης τους με τη φύση, τα βουνά, το πράσινο, αλλά και για τα κτήριά τους. Είτε σχολεία είναι αυτά, είτε νοσοκομεία, μουσεία, θέατρα. Την κλάση της και την παράδοση της μία κοινωνία την καταδεικνύει με το νεκροταφείο.

Θα μου πεις, όταν μία κοινωνία, δηλαδή ο κόσμος και το κράτος τους δεν δίνουν σημασία στη ζωή των πολιτών, γιατί να δείξει ενδιαφέρον στους νεκρούς…Ναι, για την κοινωνική κουλτούρα των νεοελλήνων, όπως εκδηλώνεται στην πράξη, οι νεκροί έχουν ψοφήσει, δεν είναι άξιοι μνήμης.

Τις αράδες αυτές τις γράφω σήμερα, με αφορμή μία φωτογραφία που έστειλε φίλος της σελίδας. Η σημαία του Ολυμπιακού κυματίζει σε τάφο επάνω. Το φαινόμενο! Κυρίως τη σημαία του Ολυμπιακού έχω δει σε νεκροταφεία, μάλιστα νεαρών, νέων ανθρώπων. Δεν αποκλείω να υπάρχουν τάφοι με τη σημαία της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ, του Παναθηναϊκού.

Γι’ αυτό και οι συγγενείς του μακαρίτη, γνωρίζοντας την υπαρξιακή, τη συναισθηματική σχέση του πεθαμένου με την ομάδα, τοποθετούν στον τάφο το πανί με τα χρώματα της ποδοσφαιρικής φανέλας. Επιθυμία του νεκρού; Μάλλον.

Γιατί οργανώνονται, γιατί οπλίζονται όλο και περισσότερο. Γιατί στρατεύονται μαζί τους φανατικά και νέοι άνθρωποι από Γαλλία και Αγγλία, και αλλάζουν τη θρησκεία τους. Ο κόσμος δεν ξέρει. Ο κόσμος έχει τα δικά του προβλήματα.

Η κουβέντα δεν είναι για τους τζιχαντιστές. Για το ισλαμικό κράτος που το λένε ISIS. Η κουβέντα είναι για την τεράστια μπλόφα που λέγεται ΜΜΕ. Που γράφουν, που αναπαράγουν, που μεταδίδουν πράγματα κουτουρού μπουγάτσα.

Ούτε εκείνους τους κατάλληλους ανθρώπους που έχουν πάρει πρέφα τι συμβαίνει στον κόσμο και έχουν τη δυνατότητα να επεξεργαστούν την πληροφορία. Είπαμε, ότι βρέξει ας κατεβάσει, και όποιον πάρει ο χάρος.

Γι’ αυτό και ο κόσμος σήμερα είναι στο σκοτάδι. Στην απόλυτη… ελευθερία, στο καθεστώς όπου δεν υπάρχει λογοκρισία, όπου κυριαρχεί η… ανταλλαγή ιδεών σ’ ένα κόσμο όπου έχουν χρεοκοπήσει τα μεγέθη.

Η παγκόσμια δημοσιογραφία υπηρετείται από ανθρώπους τόσο ειδικοί όσο κάποιοι άσχετοι χασάπηδες ανέλαβαν να χειρουργήσουν στο όνομα της ιατρικής επιστήμης έναν λαό καρκινοπαθή.

Κόσμος πολύς στην Σόφια, μέσα και έξω από τον καθεδρικό ναό Σβεντά Νεντέλια, η εκκλησία της αγίας Κυριακής. Είναι η κηδεία ενός κρατικού λειτουργού, παρόντες υπουργοί, στρατιωτικοί, αυλικοί και βέβαια ο ίδιος ο βασιλιάς Μπορίς.

Ποιος τοποθέτησε τη μπόμπα με 85 κιλά δυναμίτη; Ρώσοι κομουνιστές με τη συνεργασία Βούλγαρων συντρόφων έκαναν τη ζημιά, επειδή το βασιλικό καθεστώς είχε ήδη εκτελέσει δεκάδες κομουνιστές και χιλιάδες είχε συλλάβει. Ο βασιλιάς τυχερός τη γλύτωσε ατσαλάκωτος.

Νέο τρομοκρατικό κτύπημα, αυτή τη φορά σε μια γειτονιά κάπου στην Μόσχα, πριν λίγες ημέρες. Πολύνεκρο και αυτό. Διαφορετικό, αλλά και ίδιο με προηγούμενα. Κάπως έτσι θα μοιάζει και το επόμενο, ίσως και το μεθεπόμενο.

Τα τρομοκρατικά κτυπήματα να… παλιώνουν, να ξεχνιούνται και το σύμπαν να περιμένει το επόμενο. Που κι αυτό θα γίνει παρελθόν. Κι αυτό θα… λύσει τα άλυτα προβλήματα που προκαλεί η εξουσία.

Να, το μέγα στοίχημα! Να λειτουργεί η εξουσία και να μην γεννά επαναστάτες και λοιπούς αντιρρησίες. Στην Ευρώπη, στο μεταξύ, δουλεύουν τα όργανα. Κάθε χώρα προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τη βία και το θάνατο από τους τρομοκράτες.

Διπλασιάζονται και τριπλασιάζονται τα μέτρα προστασίας;;;;; μετά το χτύπημα στη ρωσική πρωτεύουσα. Η ισλαμική, όμως, και όποια άλλη τρομοκρατία ΔΕΝ αντιμετωπίζεται. Δεν προλαμβάνεται. Δεν γίνεται ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ να την εμποδίσεις, όταν ο άλλος είναι αποφασισμένος να σκοτωθεί ο ίδιος και όσους πάρει μαζί του.

Ήδη, μετά απ’ αυτό το «νέο» κτύπημα, εκείνοι που το οργάνωσαν και οι οπαδοί τους, το είπαν: «Ο Θεός είναι μεγάλος». Ποιος Θεός; Ο ίδιος ο Θεός των θυμάτων. Ο ίδιος ο Θεός των τρομοκρατών. Ο ίδιος ο Θεός όλων όσων καταδικάζουν το τρομοκρατικό κτύπημα. Ένας είναι ο Θεός. Σ’ αυτό, τουλάχιστον, δεν υπάρχει αντίρρηση. Συμφωνούν όλοι.

=======================================

Θα μου επιτρέψετε όμως να το σταματήσω εδώ, το κομμάτι αυτό, γιατί έτσι και το προχωρήσω θα γίνει μια καινούργια επανάσταση στην Ελληνική παροικία, και άντε μετά να τρέχεις να ξεμπερδέψεις με τους… ήρωες που ζουν ανάμεσά μας….

Αδιάφορο αν καπνίζεις ή όχι. Αν πίνεις ή όχι. Αν τρως κρέας ή όχι. Αν ζεις σε νησί, δίπλα στη θάλασσα ή σε βουνό επάνω. Αν έχεις υπερδραστηριότητα επαγγελματική ή μία ζωή είσαι στο αραλήκι. Αν είσαι πετσί και κόκαλο ή παχύδερμο. Αν ξενυχτάς ή όχι.

Ναός είναι το καζίνο για τον παίκτη. Κανονική εκκλησία. Όπως άλλοι πάνε στον οίκο του Θεού και, μετά φόβου και ατέλειωτου σεβασμού για τον μεγαλοδύναμο, ανάβουν κεράκια και προσκυνάνε τις εικόνες.

Το πιθανότερο είναι στο τέλος του Εσπερινού και του Όρθου οι ρουλετάκιες να φύγουν ξεβράκωτοι και ξεκάλτσωτοι και χρεωμένοι στους ”απ’ έξω”. Στα καζίνο υπάρχουν και οι απ’ έξω, οι τοκογλύφοι, οι οποίοι περιμένουν τους χαμένους να τους ζητήσουν καύσιμα για να ξαναμπούν γκαζωμένοι στο παιχνίδι, πάλι χωρίς την πρόνοια να κάνουν το σταυρό τους.

Η ρουλέτα είναι άχαστη. Γιατί; Ρωτάς γιατί. Επειδή δεν παίζει. Δεν τζογάρει. Ο παίκτης είναι εκείνος που παίζει. Τι περισσότερο να πω! Και με την ευκαιρία. Τα διαζύγια στην Ελληνική μας παροικία, έχουν τριπλασιαστεί τα τελευταία 10 χρόνια. Αιτία;;;;; Πολύ σωστά το μαντέψατε. Ο τζόγος.

Πάμε τώρα και σε κάποια άλλα γεγονότα που απασχολούν την παροικία μας. Και δεν αναφέρομαι ούτε σε ποιες ημερομηνίες γίνονται κάποιες εκδηλώσεις, αλλά ούτε και ποιος παπάς είναι καλός, και ποιος είναι σκάρτος. Ο καθένας που λένε με την αξία του.

Ρε, κορόιδα, δεν καμάρωνε ο Σωκράτης για ότι ήξερε. Ξέρετε γιατί καμάρωνε; Επειδή ήταν πολύ καλός μαραγκός. Έμαθε στη ζωή του να δουλεύει το ξύλο. Ποιος γονιός σήμερα ενδιαφέρεται να μάθει το παιδί του μια τέχνη. Όλοι τους θέλουν γιατρούς και δικηγόρους.

Θα τον μάθεις τον πιτσιρικά να ξεγεννάει μια προβατίνα, πώς να κρατάει ένα κοτέτσι, πως λειτουργεί ένα μελίσσι. Θα τον βγάλεις έξω να διδαχθεί άμεσα από τη ζωή, από τη φύση τα μηνύματά της. Θα επικοινωνήσει με τη ζωή όταν μάθει να φυτεύει ένα δενδράκι.

Και ακόμα θα του μάθεις του πιτσιρικά να ψαρεύει, να κυνηγάει. Μα, πάνω απ’ όλα θα του μάθεις μουσική. Και να γυμνάζεται. Να έρχεται με λίγα λόγια και απλά σε επαφή με την φύση. Αυτή που τον γέννησε. Αυτή που τον μεγαλώνει.

Μαζεύτηκαν 16 επιστήμονες, σε συνέδριο συγκεκριμένο, για να αποφασίσουν, τελικά για το μέλλον του πλανήτη μας. Σουτάραμε τη μπάλα, αλλά που θα καταλήξει έτσι στρογγυλή που είναι και κυλάει με δύναμη;

Ότι έγινε, έχει ήδη γίνει, και δεν ξανάρχεται στα ίσα του. Η μειοψηφία όμως έχει διαφορετική θέση. Το κακό δεν είναι τόσο απελπιστικό. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι όλα είναι πλέον μετρημένα. Θέμα χρόνου. Η ζωή στον πλανήτη έχει πάρει την κατηφόρα. Αυτό σημαίνει.

Βγήκε στη φόρα η έκθεση των εισαγγελέων στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Τουλάχιστον χίλια παιδιά της πολιτείας έπεσαν θύματα ιερέων. Ποιος να μιλήσει; Οι άνθρωποι της εκκλησίας είναι μουγγοί, απολογούνται μονάχα στον Θεό. Και επειδή ο Θεός κάνει το κορόϊδο, το παπαδαριό συνεχίζει να την πέφτει στην πιτσιρικαρία.

Ότι το Βατικανό είναι στη… πλευρά των θυμάτων της σεξουαλικής βίας. Μόνο που δεν πρόκειται για βία, αλλά για γλυκόλογα, για πλάνεμα. Τέλος πάντων, ο 87χρονος Πάπας Φραγκίσκος είπε τη μεγάλη κουβέντα. Ότι τα παιδιά που κωλομπαρεύτηκαν από ιερείς έχουν… προτεραιότητα στις προσευχές στις Εκκλησίας. Το είπε και καθάρισε τη μπουγάδα.

Δεν υπάρχει Δικαιοσύνη. Δεν υπήρξε ποτέ. Παγκόσμιο παραμύθι είναι αυτό με την… τυφλή Δικαιοσύνη. Πρέπει να είναι τυφλή. Να, γιατί πέφτει από γκέλα σε γκέλα. Επειδή έχει γκαβομάρα. Και χρειάζεται να σηκώσει λίγο το βλέφαρο, να δει κάπως πως έχει το έργο πριν βγάλει απόφαση. Το ‘χουμε συνηθίσει.

Για την ίδια υπόθεση παίζουν δυο αποφάσεις, και τρεις αάμα λάχει και βάλτα να πάνε ποια θα είναι η… καλύτερη.  Η πιο…δίκαια. Διαφορετικές αποφάσεις, η μέρα με τη νύχτα. Η μια ρίχνει κεφαλιές στην άλλη.

Και έχεις τους πονηρούς να μασάνε την ίδια τσικλόφουσκα. ”Εμπιστοσύνη έχουμε στη δικαιοσύνη”. Είπαμε. Δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, δεν υπήρξε ποτέ. Υπάρχουν δικαστές. Αυτό, ναι. Και δικηγόροι υπάρχουν. Δεν είναι όλοι οι χειρούργοι το ίδιο. Τη χειρουργική υπηρετούν όλοι, αλλά κάποιος σε κάνει καλά, άλλος σε στέλνει στο νεκροταφείο.

Και τα μπετά στα γήπεδα έχουν πάρει πρέφα ότι σκόπιμα καθυστερούν υποθέσεις, οι οποίες όταν τελικά εκδικαστούν οι δικαστές λες έχουν κάνει ταχυδακτυλουργοί σε καμπαρέ. Κουνέλια και μπεκάτσες βγάζουν από το φουγαρίσιο καπέλο.

Γνωρίζει ακόμα ότι ο άνθρωπος είναι ”κανονικός”, δεν θα άντεχε το ξύλο, ούτε έχει τα κότσια να τα βάλει με επαγγελματία δολοφόνο. Τι, λοιπόν, κάνει το κάθαρμα που το έχει βάλει στο σημάδι, να αρπάξει ότι ο άλλος κέρδισε από τους κόπους μιας ζωής. Ο ανηψιός του μπάρμπα, η παραδουλεύτρα, ο υδραυλικός, ο κολλητός στο καφενέ;

Δεν τους φτάνει η καλή χεριά. Η γερή κονομησιά. Ήρθαν πληροφορημένοι, θέλουν κι άλλα, και επειδή δεν τους έδινε κι άλλα, του σπάνε κατ΄ αρχήν το χέρι…Είναι παλιάνθρωπος αυτός που έστειλε τους εγκληματίες, όμως όχι και ικανός ο ίδιος να τρομοκρατήσει, να βασανίσει, αν χρειαστεί να σκοτώσει.

Ένας καλόγερος σήκωσε το ράσο, ήταν γυμνός από τη μέση και κάτω, και χάιδευε τα εργαλεία του. Πού είναι το περίεργο; Εμφανίζεται ένας άλλος άνδρας, αυτός τσίτσιδος εντελώς, λέμε τη συνέχεια του έργου, και η φάση τελειώνει με στοματικό σεξ ανάμεσα στους δύο μοναχούς.

Ποιο είναι το περίεργο του πράγματος; Γιατί, δηλαδή, εντυπωσιάζονται κάποιοι επειδή δύο άνδρες, δύο άνθρωποι, της φύσης πλάσματα, αφήνονται στις επιταγές της σάρκας. Μα, είναι αμαρτία, θα πουν οι αφελείς. Και άσχετοι της ίδιας τους της θρησκείας.

Κάνει την αμαρτία ο πιστός και μετά ζητάει ευλαβικά από τον Θεό «Σχώρα με, δεν το ήθελα, παρασύρθηκα, άνθρωπος είμαι…». Και καθάρισε. Έτσι και με τους δύο 30 – 35άρηδες καλόγερους της ιστορίας μας.

Καλή εβδομάδα και καλή καθαρά Δευτέρα….

Στις σχολές δημοσιογραφίας το λένε πάντα. Δεν είναι είδηση να ορμήσει ο σκύλος στον κλέφτη, γενικά σε κάποιον άνθρωπο. Η είδηση είναι να δαγκάσει σκύλο ένας άνθρωπος. Σε μετάφραση, δεν είναι είδηση το αναμενόμενο, αλλά το απρόβλεπτο, το αναπάντεχο.

Όταν το άτομο περάσει τα ογδόντα και υγιής να είναι μόνο.. έκπληξη δεν αποτελεί να τον μεταφέρουν στο κτήριο με τα άσπρα κρεβάτια. Κι αν τον πάνε μια φορά, έχει μάθει το δρόμο για το χόσπιταλ, και ο ίδιος ο υπερήλικας και οι δικοί του.

Male junkie hand trying to grab injection syringe of cooked heroine. Hard drug overdose and addiction concept

Δεν είμαι ικανοποιημένος ως πολίτης αλλά και ως φορολογούμενος Έλληνας πολίτης του εξωτερικού, με την πράγματι μεγάλη επιτυχία της Ελληνικής αστυνομίας να εξαρθρώσει δίκτυο ναρκωτικών ουσιών με μέλη απ’ όλες τις φυλές του…. Ισραήλ.

Γιατί – απορώ αθώα και άδολα -μαζεύτηκαν στην Αθήνα αυτά τα παλιόμουτρα από Μαρόκο, Παλαιστίνη, Γουϊνέα, Ρουάντα, Σομαλία, Αλβανία, Βουλγαρία, Νιγηρία, Καμερούν, Κογκό και σία; Δεν είναι κυνηγημένοι πρόσφυγες. Δεν υποχρεώθηκαν να μεταναστεύσουν από την πατρίδα τους.

Επειδή στην Αθήνα της πείνας και του λούσου έχει ψωμί το ναρκωτικό. Επειδή, πολλοί, περισσότεροι απ’ όσο φαντάζεται κάποιος, κάνουν χρήση. Αυτή είναι η Ουσία του θέματος. Ένας στους κάθε δύο Έλληνες, κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Μία γυναίκα ρωτάει τον ειδικό γυναικείου περιοδικού: ”Ο σύντροφός μου συμπεριφέρεται άσχημα… Το και το. Τι να κάνω;…”. Μα, είναι δυνατόν! Χρειάζεται ειδικό η κυρία για να της συστήσει να διακόψει τη σχέση της μ’ αυτόν που της κάνει τη ζωή μπουρδέλο;

Παντρεύεται ο άλλος, γιατί; Όχι, πάντως, για να χωρίσει μετά από ένα χρόνο, μετά από δέκα χρόνια. Μην το ψάχνεις το γιατί παντρεύεται ο άλλος. Άσε τι λένε οι ίδιοι οι παντρεμένοι. Κάποια πράγματα παραμένουν αναπάντητα για αιώνες. Κι ένα απ’ αυτά είναι γιατί ο άλλος κάνει την ανοησία και σύρεται στον έγγαμο βίο του.

Πράγματι, τις τελευταίες δεκαετίες σ’ όλον τον πλανήτη ο ένας στους δύο χωρίζει, έστω ο ένας στους δύο γάμους απειλείται κάθε στιγμή να διαλυθεί. Μία είναι η σωτηρία. Το κέρατο στον, ή, στην σύζυγο. Να απατήσεις τον δικό σου άνθρωπο. Φοβερά πράγματα. Αν θέλεις να σώσεις το γάμο σου να απιστήσεις. Εγγυημένο.

Μιλάμε για φοβερά πράγματα. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που παντρεύτηκαν για δεύτερη φορά, άνδρες και γυναίκες, υποστηρίζουν ότι δεν θα είχαν χωρίσει στον πρώτο τους στεφάνι αν ήταν σεξουαλικοί άπιστοι. Σ’ αυτό συμφωνεί το 84% των γυναικών και το 76% των ανδρών.

Και όμως, μια τέτοια σκέψη έχει λογική. Πας μ’ άλλον, μ’ άλλην και… ανανεώνεις το γάμο σου. Το ότι θα βρεθείς με τρίτο πρόσωπο δεν σημαίνει πως δεν αγαπάς τον νόμιμο σύντροφό σου. Απεναντίας, ίσως τα αισθήματά για τον, την σύζυγο να επιβεβαιώνονται αν έλθει σε σεξουαλική επαφή μ’ άλλο άτομο.

Καλή εβδομάδα και καλή ξεκούραση στην σημερινή αργία….

Εξαίρεση η Τουρκία. Με τον προφήτη Μωάμεθ και οι Τούρκοι, όμως το κράτος θέλει να δίνει εικόνα ευρωπαϊκού. Αύριο, μεθαύριο να καταστεί ισότιμο μέλος της Κοινότητας, Γι’ αυτό έχει νομιμοποιήσει την ομοφυλοφιλία. Άρα, επιτρέπει εδώ και δέκα χρόνια το Gay Pride των Τούρκων ομοφυλόφιλων.

Αυτό θα πει φασισμός. Απαγορεύω διότι είμαι ισχυρώτερος. Και την ισχύ μου τη δείχνω στον gay, που θέλει να παρελάσει, όχι σ’ όσους κάνουν κέφι να πλακώσουν, τους ετεροφυλόφιλους. Η μαγκιά του ισχυρού είναι να βάλει στη θέση του τον κακό, αυτόν που τρομοκρατεί τον αδύναμο.

Εδώ είμαστε! Οι Αμβρόσιοι της ορθοδοξίας, σου λένε, ότι οι gay προκαλούν. Άνετα και εκείνοι, οι ομοφυλόφιλοι, να πουν τα δικά τους. Ό,τι θέλει ο καθένας λέει. Δεν βγαίνει έτσι δουλειά. Οι gay στο Pride της Θεσσαλονίκης είχαν και την εικόνα του Εσταυρωμένου. No hate. Όχι μίση.

Δεν χρειάζεται να μου το πει κανένας. Το καταλαβαίνω και μόνος μου. Ότι το κινητό τηλέφωνο, αυτό το διαολόπραμα κάνει ζημιά. Φύση είμαι εγώ, με γεννάει η γη και με παίρνει πίσω και με εξαφανίζει. Με ανακυκλώνει. Το αίμα μου, το κρέας μου, τα κόκκαλά μου. Το κινητό δεν είναι γέννημα της φύσης, είναι κατασκεύασμα του μαλάκα, ένας είναι ο μαλάκας στη γη.

Αντιληπτό. Δεν είναι παιχνίδι το φορητό τηλέφωνο, άρα μ’ αυτό δεν μαλακίζομαι  με τις ώρες. Είπαμε. Αν το έχω συνεχώς στο αυτί, θα σκαρτέψει το μυαλό μου. Θα χάσω τη δύναμη της όρασης.

Χριστιανισμός. Είναι όπως το γράφουν τα κιτάπια. Δεν είναι ο χριστιανισμός όπως βολεύει τον καθένα. Διαφωνείς με τις επιταγές, με τις εντολές του δόγματος; Σταματάς να είσαι χριστιανός. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να σε κρίνει έτσι κι αλλοιώς.

Παρακάτω. Να γίνει δηλητήριο το κρέας όσοι το φάνε, είπε ο πάτερ από τον άμβωνα. Έχει δίκιο ο παπάς. Και τα ακούω βερεσέ αυτά που λένε, δηλαδή ότι είναι απαράδεκτο άνθρωπος της θρησκείας της αγάπης να καταριέται μ’ αυτόν τον τρόπο.

Για σιγά, σου λέει ο παπάς. Τι σχέση έχω εγώ μαζί σου, τι δουλειά έχεις εσύ στην εκκλησία μου, γιατί θες από μένα να σε ευλογήσω, όταν δεν είσαι σωστός. Όπως σε θέλει η θρησκεία σου. Η δική σου θρησκεία. Εμφανίζεσαι ως χριστιανός, όμως δεν τηρείς τα κεκανονισμένα. Ένας προδότης είσαι.

Θραύση κάνει το χασίσι στην Ελλάδα, ποιος δεν φουμάρει; Κι αν τους πεις κάτι, σου λένε πράμα της φύσης είναι, όχι χημικό. Και δώστου τσιγαριλίκια. Τα περίπτερα υπάρχει περίπτωση να μείνουν από τσιγάρα, έλλειψη στο χασίσι ποτέ δεν παρουσιάστηκε. Καλλιεργείται σ’ όλη τη χώρα, άλλωστε. Είναι δυνατόν να κρατηθεί απ’ έξω η μπατσία;

Και έρχονται τα ΜΜΕ, ο ορισμός του αποπροσανατολισμού, οι Ρούληδες και Τρούληδες της δημοσιογραφίας, όλοι οι μαζύ, σε συναυλία Αφέλειας, να σχολιάσουν κατάπληκτοι, με πολλά ω!…, ω!…, ω!…, το μέγα αποκαλυπτικό γεγονός.

Διεφθαρμένοι μπάτσοι; Διεφθαρμένη είναι η κοινωνία. Από κούνια. Η κοινωνία διαφθείρει μπάτσο, δικαστικό, πολιτικό, εφοριακό, δημοσιογράφο, κάθε λειτουργό. Όπως η κοινωνία φτιάχνει πρεζάκηδες, όχι η αστυνομία. Οι μπάτσοι, κάποιοι μπάτσοι, απλά υποκύπτουν στον πειρασμό, μπαίνουν στο κόλπο και σε συνεργασία με τα κυκλώματα εξυπηρετούν την πελατεία.

Το σώσε θα γινόταν με μια Λίστα της Interpol για τους Έλληνες διεφθαρμένους μπάτσους. Ο χαμός του χαμού. Καλή συνέχεια.

26 / 02 / 2024

Είμαι της παλαιάς, της παμπάλαιας σχολής, και ονειρεύομαι να μπορούσα να ζούσα παλαιομοδίτικα. Μάλλον θα πρέπει να ονειρεύομαι. Πάμε όμως τώρα και στο ζουμί της ιστορίας μας αλλά και το γιατί είμαι αγριεμένος, Δευτεριάτικα.

Προσέξτε τώρα. Αν τα γεροντάκια και οι γριούλες, δεν έδιναν τίποτα περισσότερο, τους κακοποιούσε, τους κοπανούσε, τους βασάνιζε, μέχρι να χάσουν τις αισθήσεις τους. Πως ν’ αντέξεις τόσο ξύλο, όταν ακόμη και τα κοκαλάκια σου πονάνε.

Το κεφάλι δεν πέφτει κάτω, όχι βέβαια. Λησμόνησα να αναφέρω ότι η εκτέλεση του κακοποιού γινόταν, αλλά και γίνεται σε κάποιες χώρες μέχρι σήμερα, μπροστά στο πλήθος, έχει θεσμικό χαρακτήρα και απαιτεί όχι μονάχα λαϊκή συμμετοχή αλλά και σκηνοθεσία φρίκης.

Να μείνει με απλά λόγια, χαραγμένη στη μνήμη όλων, η εκτέλεση της ποινής. Και όλο το σκηνικό έχει την ευλογία της εκκλησίας. Οι «τελετές», άλλωστε, λέμε για τη δημόσια απόδοση της Δικαιοσύνης, γινόντουσαν στην κεντρική πλατεία, μπροστά στην εκκλησία και πάντα Κυριακή.

Μια άλλη πρόταση πριν κρεμαστεί, είναι να τσακιστούν οι αρθρώσεις του. Να καταλάβει δηλαδή ο μελλοθάνατος, τι σημαίνει πόνος. Υπάρχει και μια άλλη ποινή. Να καεί ο δράστης στην πυρά, και να ουρλιάζει… Κατάλαβα. Το κόβω εδώ. Ναι, κάποιοι δεν αντέχουν να διαβάζουν. Τα γεροντάκια όμως ούρλιαζαν από τον πόνο.

Ποσό που αυξάνει αν ο… συνοδευόμενος, δηλαδή ο πελάτης της πόρνης έχει ιδιαίτερες προτιμήσεις. Η καλή εφημερίδα χαρακτηρίζει «απιστία» τη… συνοδευτική επαφή του Ιβοριανού, κάποτε  της Μάντσεστερ Σίτυ.

Αυτό θα έλεγα στο δικαστήριο. Βαρειά, πολύ βαρειά κατηγορία να λες τον άλλον «άπιστο». Σα να  τον αποκαλείς προδότη της πατρίδας του. Με ποια λογική θεωρείται απιστία αν κάποιος πάει με πουτάνα. Απιστία άντε να πεις επειδή ξάπλωσε με γκόμενα, όμως όχι πληρωτική.

Την ιστορία «lll» την ξέρεις; Ένα και ένα κάνουν ll. Και ένα, συν ένα, συν ένα κάνουν lll. Λες ένα πονηρό μυστικό στον κολλητό σου, κι αυτός τα μεταφέρει τον δικό του κολλητό. Δεν το ξέρουν μόνον τρεις, συνήθως τέτοιες ιστορίες απλώνονται, βρωμάνε και από δυο σε τρεις τραβάει  η δουλεια μέχρι και σε 111 άτομα.

Το video του παίκτη από τον κολλητό του πήγε στον κολλητό του κολλητού του και τελικά βρέθηκε σε εκβιαστές. Ή μας δίνεις τόσα, είπαν στον ποδοσφαιριστή ή το ανεβάζουμε στο internet και παθαίνεις τη ξεφτύλα της αρκούδας. Σε τέτοιο λούκι έπεσε το παλληκάρι. Γιατί; Επειδή έκανε τη μαλακία. Και οι μαλακίες πληρώνονται.

Συνελήφθη  πρώην ποδοσφαιριστής, από Θεσσαλονίκη μεριά, επειδή το παλληκάρι κατέληξε αρσενική πόρνη. Πήγαινε με σιτεμένες κυρίες και πρόσφερε έναντι αμοιβής βέβαια το 36χρονο γυμνασμένο κορμί του.

Και μια κυρία άγνωστή του, που αυτή έχει την επιθυμία να βρεθεί με άνδρα, έχει ανάγκη σεξουαλική. Ο νόμος προστατεύει τον πολίτη. Ο μπατήρης λόγω οικονομικής κρίσης πρώην ποδοσφαιριστής ομάδας με την δική του θέληση έγινε ζιγκολό.

Μήπως η κυρία, η κάθε κυρία που έχει φράγκα και γουστάρει την ερωτική απόλαυση, θα πρέπει να το βγάλει παράρτημα; Ο μόνος λόγος, η μόνη δικαιολογία που μπορεί να επικαλεστεί κάποιος και να δικαιολογήσει την  παρέμβαση της αστυνομίας είναι τα… λεφτά.

Βουίζει η Μελβούρνη, για μια παντρεμένη 60άρα, με πολλά προβλήματα στην οικογενειακή της ζωή. που τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, βρίσκεται με πληρωμένο εραστή σε ξενοδοχείο, για τουλάχιστον 3 ώρες.

Για σκέψου τις κυρίες που ξάπλωσαν μαζί του, όταν χωρίς την ευθύνη του, το όνομά τους έφθασε στα αρχεία της αστυνομίας. Το ξέρεις; Δεν το ξέρεις. Ποιο; Αν κάποιος μπάτσος αρχίσει να εκβιάζει τις κυρίες για την «παράνομη» σεξουαλική τους δραστηριότητα, την κρυφή από την οικογένειά τους.

=======================================

19 / 02 / 2024

Κατ’ αρχήν. Έχουμε να κάνουμε με φαινόμενο, όχι μεμονωμένη περιπέτεια. Συμβαίνει, δηλαδή, δασκάλες να μη διστάζουν να δείχνουν τη θηλυκότητα τους και να μην στέκονται μέχρι εκεί, σε μαθητές. Σκέψου πόσες τέτοιες υποθέσεις υπάρχουν, πέρα από τις πολλές που γνωστοποιούνται. Κάθε τόσο και σκάει μια τέτοια περίπτωση. Να, γιατί μιλάω για φαινόμενο.

Παρακάτω. Γιατί τα έβαλαν με την 35χρονη με την κατηγορία αποπλάνησης του νεαρού. Πώς το ξέρουν ότι δεν συνέβη το αντίθετο; Αν το αγόρι αποπλάνησε την κοπέλα. Το ξέρουν αυτό; Όχι βέβαια. Χρειάζονται δύο άτομα για να χορέψουν τανγκό.

Male junkie hand trying to grab injection syringe of cooked heroine. Hard drug overdose and addiction concept

Η αστυνομία έβαλε στο χέρι μια χοντρή μπάζα κοκαΐνης, με σχεδόν 80 κιλά. Πίνουν πολύ στην Ελλάδα, ρε παιδί μου. Με κρίση, η χωρίς κρίση, με και χωρίς μνημόνια η άσπρη έχει ανέβει απίστευτα τα τελευταία 40 χρόνια στην πατρίδα μας.

Λένε τώρα, ότι η δουλειά ήταν καρφωτή. Έτσι συμβαίνει πάντα. Έτσι τους τσακώσανε σε κάποια μονοκατοικία στη Βούλα. Ο μεγαλύτερος εχθρός μιας συμμορίας ναρκωτικών θα είναι πάντα μια αντίπαλη συμμορία.

Να ξεγελά την πείνα του με ότι απέμεινε από το κολατσιό των άλλων στον σκουπιδοτενεκέ. Και μετά να πίνει τις τελευταίες γουλιές από τον καφέ, κάποιου άλλου, του οποίου άργησε να μαζέψει ο σερβιτόρος της καφετέριας.

Ποιος ξέρει τι ζόρι τραβάει. Τι Γολγοθά ανεβαίνει. Κόσμος πάει κι έρχεται και κανείς δεν του δίνει σημασία. Ούτε ο ίδιος νοιάζεται αν τον βλέπουν στις εφορμήσεις του στις γόπες του δρόμου. Αποτσίγαρα από διαφορετικά στόματα.

Βιάζεται να μαζέψει όσες γόπες περισσότερες μπορεί, να καπνίσει μερικές, και τις άλλες να τις βάλει καβάτζα σε κάποιο πρόχειρο πακέτο, να καπνίσει και το απόγευμα. Ίσως και αύριο το πρωί.

Θα μπει μέσα στα Coles, ή,  μέσα στο Safeway, με γοργά βήματα, εκεί που βρίσκονται οι αυτόματες μηχανές πληρωμής, και θα προσπαθήσει να κάνει… ανάληψη, στο μέρος όπου πέφτουν τα ρέστα. Δυστυχώς γι’ αυτόν, κανείς δεν τα έχει ξεχάσει.

Σκότωσε την μάνα του και τον πατέρα του. Τρελό παιδί ένας 16χρονος; Όχι, δεν ήταν τρελός, απλά τρελάθηκε γιατί οι γονείς του του πήραν το ipad, επειδή ήταν όλη μέρα με αυτό. Καμία έκπληξη ο ανήλικος να φτάσει μέχρι εκεί.

Να, ποια είναι η τερατώδης αλήθεια. Σήμερα η νεολαία δεν ανήκει στον εαυτό της, είναι αιχμάλωτη στα ηλεκτρονικά αλκοολίκια. Απόλυτη υποταγή. Στέκομαι όμως στην περίπτωση του πιτσιρικά, που έξι μήνες αργότερα ομολόγησε γιατί περίμενε με λοστό την μητέρα του για να την σκοτώσει, όπως και το έκανε.

Ολοκληρωτική η παράδοσή τους. Η πιο μεγάλη μαστούρα. Με το εργαλείο στο χέρι δεν ζούνε, δεν υπάρχουνε, δεν έχουν επαφή με το χρόνο, με τους δίπλα τους, με κανέναν, με τίποτα. Για το καλό του κανακάρη τους οι γονείς εξαφάνισαν το εργαλείο.

Πατέρας και μάνα τρώνε ξύλο από την κόρη. Μπαίνει ο δράκος στο σπίτι των γονιών και ζητάει φράγκα. Κι αν δεν της δώσουν όσα χρειάζεται για να κάψει τη μαστούρα της, το σπίτι θα το αφήσει λες κι έπεσε πύραυλος ρωσικός από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το πρεζόνι δεν υπολογίζει μάνα και πατέρα, τη δόση θέλει να εξασφαλίζει. Και είναι ικανό να φτάσει στα άκρα, στο πιο άκρο από τα άκρα. Να μπαίνει στο σπίτι το αίμα σου και η καρδιά σου να βαράει από την αγωνία. Θα με κλέψει, θα καταστρέψει κάτι στο σπίτι, θα με βαρέσει. θα με κάνει πάλι ρεζίλι στην γειτονιά.

Να πάνε στην αστυνομία; Τα ίδια και χειρότερα θα γίνουν όταν βγουν έξω. Έπεσες στην πρέζα, μετράς μέρες, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις και ώρες. Μια δυνατή ένεση σε στέλνει στην κόλαση της ίδιας σου της ψυχής σου. Αυτής που δεν μπόρεσε ποτέ να σε καταλάβει.

Μην ξεχνάτε επίσης, φίλες και φίλοι, την αποκριάτικη βραδιά, που διοργανώνει η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα αυτό το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου, και από τις 7.οο το βράδυ μέχρι πρωϊας. Θα βραβευτεί μάλιστα και η καλύτερη ενδυμασία. Καλή μας διασκέδαση….

=======================================

12 / 02 / 2024

??????????????????????????????

Απίστευτες ιστορίες γίνονται δίπλα μας, και πολλοί λίγοι τις παίρνουν χαμπάρι, αν δεν έχεις τις επαφές σου. Ο κύριος είναι πασίγνωστος περίπου στα 65 του, επιχειρηματίας γερός, και του αρέσουν τα μικρά κορίτσια.

«Φέρε μου αυτό το κορίτσι να το απολαύσω! Πλήρωσε την, όσα κι αν ζητήσει τα αξίζει. Θέλω να την έχω δίπλα μου, για μια εβδομάδα. Για επτά ημέρες, επτά νύχτες και επτά απογεύματα μόνο για πάρτη μου…». Η ιστορία είναι αληθινή, και δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ονόματα.

Δεν είναι δυνατόν αυτή τη δουλειά να την αναλάβει ένας τυχαίος. Ειδική αποστολή είναι και αυτή. Αξιόπιστα και ξεκάθαρα να πλησιάσει την άβγαλτη σερβιτόρα, την 19χρονη υποψήφια στο κρεββάτι, με αγγελική ομορφιά, με μια αγνότητα στο πρόσωπο για να της ξηγηθεί σχετικώς.

Ο κύριος πληρώνει τόσα, τα παίρνεις προκαταβολικά, επιβεβαιώνεις πρώτα την κατάθεση στο όνομά σου στην τράπεζα της αρεσκείας σου και για μια εβδομάδα θα είσαι προς γενική χρήση και στην απόλυτη διάθεση του αφεντικού μου. Δεν δέχεσαι; Κανένα πρόβλημα. Εσύ αποφασίζεις.

”Όλα είναι εντάξει αφεντικό, ρύθμισα το ζήτημα, και η κοπέλα θα βρίσκεται εκεί που την θέλεις για όσο την θέλεις. Η συνάντηση έγινε, και από εκεί άρχισαν τα παρατράγουδα. Η κοπέλα βέβαια ήταν συνεπής στο ραντεβού, όχι όμως και ο επιχειρηματίας, που γινόταν άλλος άνθρωπος με την κοπέλα γυμνή δίπλα του. Σκέτη κόλαση, εξομολογήθηκε η κοπελιά σε φίλη της.

Ο άλλος έχει λεφτά, ατέλειωτα λεφτά, δεν ξέρει τι έχει, και του γυαλίζει το μάτι μια κορμάρα. Τι κάνει; Να πει ”Δεν την είδα την κυρία”; Ειδικά αν είναι κάποιος που ξεκίνησε από μπατίρης, όχι από τζάκι, κι έγινε μεγιστάνας.

Ούτε ένας, λοιπόν, ούτε δυο, ούτε δυο χιλιάδες γαμιάδες του πλανήτη, γαμιάδες του χρήματος, είναι αυτοί που βλέπουνε έναν τραγουδιστή ή μια ηθοποιό, ένα αρσενικό φωτομοντέλο, μια Σταρ, και θέλουν το πρόσωπο κατ΄ ευθείαν στο κρεβάτι τους.

Ο τύπος έχει εξαφανισθεί πλέον από την πιάτσα, γιατί η μικρή άνοιξε το στόμα της και είπε πολλά, πάρα πολλά, που έφτασαν παντού. Αποτέλεσμα, ο επιχειρηματίας πλέον να μην συχνάζει σε Ελληνικά μαγαζιά, αλλά έχει αρχίσει και συχνάζει σε διάφορα ξένα εστιατόρια. Πολυεθνική χώρα άλλωστε η Αυστραλία.

Παπάς είσαι, κύριε, η δουλειά σου, η μαστοριά σου, τέλος πάντων η ειδικότητα σου είναι να ασχολείσαι με τον Θεό. Με την άλλη ζωή, δηλαδή. Την αιώνια, όχι την γήινη. Τι συμβαίνει, όμως; Το παπαδαριό ξηγιέται όπως οι πολιτικοί. Φοβερά πράγματα.

Ανθρωπάκι είναι ο πατριάρχης Βαρθολομαίος. Κάτι η ηλικία του, κάτι ο καρκίνος που τον ταλαιπωρεί, έχει χάσει την μπάλα. Ο οποίος βέβαια, πέφτει πολύ εύκολα σε γκέλα όταν κάποιος τον επισκεφθεί. Είτε αυτός είναι ο ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας, είτε κάποιος άλλος εκκλησιαστικός λειτουργός.

Δεν ασχολούμαι κύριοι με το ποδόσφαιρο και με τίποτα άλλο. Προσωπικό μου μέλημα είναι η ψυχή του ανθρώπου, το θείο, το ουράνιο, η μετέπειτα ζωή. Προσέξτε τώρα γιατί αναφέρθηκα στον Βαρθολομαίο για να βγάλετε και εσείς τα δικά σας συμπεράσματα.

Δεν το ήξερα, ρε Βαρθολομαίε. Και το διεθνές δίκαιο υπηρετεί τους μικρούς και αδύνατους; Ρε φίλοι, μάλλον θα πρέπει να είμαι πολύ αδιάβαστος, για να υπάρχει διεθνές δίκαιο όλα αυτά τα χρόνια, και να μην το έχω πάρει χαμπάρι.

Τώρα μαθαίνουμε, πάντα από τους επιστήμονες, ότι και τα παγόβουνα έχουν ταυτότητα. Μη πω και διαβατήρια. Εμ, πως! Είναι στη ζωή μας, επηρεάζουν τη ζωή μας και σαν τους ανθρώπους γεννιούνται, και ταξιδεύουν.

Το παρακολουθούν οι ειδικοί, παγετωνολόγοι αν έχετε ακουστά, και προβλέπουν ότι κατευθύνεται στο… νεκροταφείο των παγόβουνων. Αφού πρώτα προκαλέσει τεράστιες φυσικές καταστροφές στο πέρασμα του.

=======================================

Τους πιάσανε και είναι, λένε,  δύο οι δολοφόνοι, μάλλον οι ύποπτοι για τη δολοφονία του αρχιμανδρίτη, ο οποίο πριν τον κτυπήσουν, πριν τον στραγγαλίσουν κυκλοφορούσε γυμνός παρουσία των δύο “επισκεπτών” του. Ενός 18χρονου Έλληνα κι ενός 24χρονου Γεωργιανού.

Λέμε για την εξυγίανση και την κάθαρση στο δημόσιο βίο, ακόμα και στο ποδόσφαιρο. Με το χώρο της Εκκλησίας τι γίνεται; Τίποτα δεν γίνεται. Το παραμύθι το παπαδαριό. Και έχουν το θράσος, την υποκρισία να καταδικάζουν την ομοφυλοφιλία σε ανθρώπους που δεν φοράνε ράσο.

Ξεκούτιανε ο 87 χρονών αρχιεπίσκοπος Καναδά, Σωτήριος και αλλού πατάει και αλλού βρίσκεται. Αφού έχει πλακωθεί με όλες τις ενορίες-Κοινότητες του Καναδά, εκβιάζοντας να πάρει περισσότερα χρήματα και αφού τον έχουν διασύρει οι Κοινότητες για σεξουαλικά εγκλήματα, τώρα κάνει τον υπεραρχηγό της Ομογένειας.

Γελάει όλη η σύνοδος με τα καμώματά του. Μήπως θα πρέπει ο Πατριάρχης ”να του δώσει τα παπούτσια στο χέρι”, πριν ξεκουτιάνει πέρα για πέρα; Τον κράζουν όλοι σε όλο τον Καναδά!

Κάθε τόσο, αρκετά συχνά, βγαίνει στον αέρα κάποια υπόθεση αιμομιξείας. Πατέρας με κόρη. Συμβαίνει περισσότερο απ΄όσο υποθέτει κάποιος ανύποπτος. Συνήθως, συνηθέστατα το γεγονός δεν γίνεται γνωστό πέραν από τους τέσσερις τοίχους. Και έτσι ή, αλλοιώς το κουβαλάνε μέσα τους μια ζωή, τόσο ο πατέρας, όσο και η κόρη.

Απλά είναι τα πράγματα. Αν δεν υπήρχε ο Άγγελος Κυρίου που από καλός έγινε κακός, δεν θα είχαμε ανάγκη αν προστατευθούμε από τον πρώην καλό και στους αιώνες των αιώνων κακό, τον Διάβολο.

Μήπως ο Σατανάς τον κέρδισε, τον έβαλε στο μάτι επειδή ήταν πολύ θρήσκος; Λέμε. Μήπως αν δεν σήκωνε στο διαδίχτυο το τι έκανε στα μοναστήρια και ποιες ευχές του έδιναν οι καλογέροι, να μην τον είχε πάρει πρέφα ο Σατανάς. Λέμε. Επειδή ο Θεός δεν μπανίζει το internet, δεν διαβάζει facebook, όπως κάνει ο Σατανάς. Λέμε.

Να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου. Όχι στην Ελλάδα, μη σε βρει κάποιο πρόβλημα υγείας. Κάποτε οι δικοί σου, οι δικές σου τρέχανε στην Καζαμπλάνκα. Σήμερα, στα σίγουρα Λονδίνο, φθάνουν τα 30 χιλιάρικα ευρώ.

Παραπονιούνται για το ρατσισμό που βιώνουν οι τρανς, άνδρες και γυναίκες. Θα περάσουν κάποια χρόνια, κάποιες δεκαετίες για να αποδεχθεί η κοινωνία τη διαφορετικότητα των transsexual, αν και παίζουν αντιρρήσεις για το εν λόγω όρο, ότι το σωστό είναι “Διεμφυλικοί”. 

Εκκλησία είναι αυτή, μαγαζί σοβαρό, άρα δεν μπορεί να την κάνει επιτόπου τη γυριστή. Σ όλα τα ζητήματα στους αιώνες των αιώνων το παπαδαριό δίνει εξετάσεις στην κωλοτούμπα, αλλά ποτέ με τη μια. Κρατούν μια στάση την μια μέρα, και την αλλάζουν αμέσως την άλλη.

Έχω όμως μια απορία: Γιατί ρωτάει τον αρχιεπίσκοπο ο Μητσοτάκης. Επειδή η εκκλησία είναι πιο δυνατό μαγαζί από το όποιο της πολιτικής. Γι’ αυτό. Από το φόβο μην πάρει ανάποδες ο Ιερώνυμος και καταγγείλει μετά για άθεο και εχθρό της εκκλησίας τον πρωθυπουργό.

Φεύγουν από το ένα μαγαζί, και πάνε δέκα μέτρα πιο κάτω, σε κάποιο άλλο. Θες να πιείς έναν καφέ με την ησυχία σου, να ανταλλάξεις δυο κουβέντες με τον φίλο σου, και εμφανίζονται μπροστά σου. Οι σερβιτόροι τους διώχνουν, και επιστρέφουν μετά από 10 λεπτά, πιο ζόρικοι.

Οι παγκόσμιες ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες, εξετάζουν πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο, να περιφράξουν όλα τα γήπεδα με συρματοπλέγματα ύψους τουλάχιστον 5 μέτρων, για να αποφεύγουν οι φίλαθλοι να μπαίνουν στα γήπεδα. Εκεί φτάσαμε δυστυχώς.

Καμιά σχέση η μπάλα και η οπαδική καψούρα, με σβάστικες και άλλες τέτοιες μαλακίες. Δεν κολλάνε αυτά τα δυο, ποδόσφαιρο και πολιτική. Ιδεολόγος ο φασίστας, έχει την ιδέα του, τη μαλακία του, η οποία ποτέ των ποτών δεν θα γίνει αποδεκτή σε ποσοστό περισσότερο από 5-10% σε κάθε χώρα.

Ο Χίτλερ ζει, αυτός μας οδηγεί” λέει ο οργανωμένος οπαδός της εξέδρας. Ατόφιος καραγκιοζισμός. Τον οποίον ”δικαιώνει” ο πολιτικοποιημένος καραγκιόζης όταν τον ευλογεί σαν… πολιτικό του αντίπαλο. Πράγματι, για κάποιους μπορεί ο Χίτλερ να ζει.

Και ο δικός μας ο Κουφοντίνας, ο υπαρχηγός της 17 Νοέμβρη, που σκότωσε, που αφαίρεσε ζωές, είπε στο δικαστήριο: «Εμείς το σπόρο τον ρίξαμε, κάποιοι άλλοι έχουν σειρά…». Ο γραφικός είναι γραφικός. Είτε είναι σοβαρός και πιστός στην ιδεολογία του και αμετανόητος όπως ο Κουφοντίνας, είτε γελοίο νούμερο και μπερδεύει Χίτλερ και Στάλιν, Τσε Γκεβάρα και Ιωάννη Μεταξά, με την δική του ιδεολογία.

Γίνεται αυτό ρε φίλε μου; Να κυκλοφορεί κανονικά μια εφημερίδα και να μην την αγοράζει κανείς; Να παίζει κανονικά ένα κανάλι και να μην της κάνει κανείς ούτε ζάπιν. Όπως δεν είναι επίσης ωραίο, να μην υπάρχουν στο γήπεδο και οπαδοί της φιλοξενούμενης ομάδας. Καθόλου ωραίο

Περιττός κάθε λόγος για πρωτάθλημα στη μπάλα, όταν το γήπεδο δεν… στενάζει από θεατές. Μαγικά πάνω στο χορτάρι να κάνουν οι παίκτες, πάνε αδιάβαστα. Ο μεγάλος Μπόμπυ Μουρ κάποτε έλεγε: ”Προτιμώ να παίζω σε γήπεδο 30.000 θέσεων, αλλά να είναι γεμάτο, παρά σε γήπεδο με χωρητικότητα 80 και 100 χιλιάδων θέσεων και να είναι μόνο το μισό γεμάτο από κόσμο»

Και για να προκαλεί το σεβασμό κυκλοφορεί με γένια. Πως όμως να εξηγήσει κανείς, περιπτώσεις ιερέων, τη μια πίσω από την άλλη, οι οποίοι απλώνουν τα ιερά τους χέρια τους σε αθώα και ανήλικα κοριτσάκια και αγοράκια.

Δεν τον συγκρατεί το ράσο, γιατί; Επειδή κυκλοφορεί με εξουσία. Ιερέας είναι, ιερωμένος, τον μεγαλοδύναμο εκπροσωπεί και όλοι τον πιστεύουν. Δεν εκπροσωπεί κάποιο κόμμα, ποδοσφαιρική ομάδα, ένα εργοστάσιο, μια βιομηχανία.

Από καταβολής η θρησκεία, δηλαδή από αρχαιοτάτων χρόνων, ο ιερέας ήταν ασύδοτος. Τον ευνοεί η εξουσία ελέω Θεού, γι’ αυτό εύκολα προκαλείται η εκτροπή. Η κατάχρηση. Η παρανομία. Η ατιμία. Το έγκλημα. Και το σχετικό ζήτημα είναι καθημερινό.

Μιλάμε τώρα για σκάνδαλα με αξιωματούχους της εκκλησίας σχετικά με αταξίες ιερές και με αγόρια. Η ομοφυλοφιλία έχει την πρώτη θέση μέσα στην Εκκλησία. Και όσο και αν προσπαθούν οι παπάδες να τα κρύβουν, κάποια στιγμή, όλα βγαίνουν στην φόρα.

Καλή εβδομάδα να έχουμε με υγεία….

22 / 01 / 2024

Απίστευτες καταγγελίες έχει δεχτεί το τελευταίο διάστημα η ηλεκτρονική μας εφημερίδα, με αφορμή τις δηλώσεις που έκανε ο γνωστός Μητροπολίτης της Ελλάδος, ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ο οποίος μιλώντας σε τηλεοπτικό κανάλι μετά και την εγκύκλιο της Εκκλησίας για το γάμο ομοφύλων δήλωσε και μάλιστα χωρίς ντροπή, ότι:

Για να λάβει αμέσως την απάντηση: «Απαντήσαμε, ναι έχουμε και καμαρώνουμε κιόλας», εσείς όμως γιατί δεν το παραδέχεστε; Και ο Μητροπολίτης τους απάντησε: Αν γνωρίζεται κάποιον, ή, κάποιους, να το γράψετε. Εδώ μάλλον θα πρέπει να γελάσουμε. Παλιά λέγαμε κάθε γωνιά και Milk bar, ενώ σήμερα λέμε, κάθε εκκλησία και μια «Λολίτα» κληρικός. Κατάντια και άντε μετά βρες άκρη.

Πως να προλάβουν όλοι να πάρουν το τραίνο της γραμμής! Δεν γίνεται. Οι 999 στους χίλιους θα φτάσουν καθυστερημένοι στο σταθμό. Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε με την Κίνα σ’ άλλον πλανήτη. Σήμερα είναι δίπλα μας.

Καπιταλιστική, αλλά με πολιτικό καθεστώς απόλυτα ολοκληρωτικό. Μονοκομματικό. Και επειδή υπάρχει ελεύθερη οικονομία, μιλάμε και για γαμώ τα λεφτά. Το χρήμα. Αυτός είναι ο λόγος γιατί σήμερα οι Κινέζοι κάνουν χοντρό, πιο σωστά ηγετικό παιχνίδι στην παγκόσμια οικονομία.

Έχουν χρήμα. Ουδείς ασχολείται τι βιόλα βαράει το κομουνιστικό κόμμα, όπου ο γραμματέας του συμπεριφέρεται ελεώ Μαρξ ως ο αυτοκράτορας των αυτοκρατόρων. Ο υπέρτατος άρχων πασών των ουρανών στο ηλιακό σύστημα. Όπως στο λέω.

Χρήμα. Αυτό θέλει το χρήμα. Μόνον χρήμα. Όπως το λέω. Αν το χρήμα δεν ταϊστεί με χρήμα, μ’ άλλο χρήμα, να μη σταματά να θέλει χρήμα το χρήμα, τότε θα πεθάνει. Θα μαραζώσει. Το χρήμα, γι’ αυτό μιλάμε.

Αμερικάνοι, Αυστραλοί, Καναδοί, Γιαπωνέζοι, Ευρωπαίοι, οι πάντες για λόγους οικονομικών συμφερόντων θέλοντας και μη παίζουν το παιχνίδι της Κίνας. Γιατί; Ο καπιταλισμός δεν βλέπει μπροστά. Αδυνατεί. Βλέπει μόνο το σήμερα, τι κάνουμε τώρα, πόσα κερδίζουμε σήμερα.

Ζωή σημαίνει θάνατος. Σωματική ζωή σημαίνει ότι το υλικό μου σώμα κάθε μέρα, κάθε στιγμή υπόκειται σε φθορά, σε σήψη, σε θάνατο. Και κάνω μια πολύ απλή ερώτηση: Όλοι οι καρδιολόγοι γιατροί της γης, είναι ικανοί να σταματήσουν τη σωματική μου φθορά;

Όχι, βέβαια. Άρα, δεν είναι σοφοί. Άρα, δεν είναι Θεοί. Κι αν ήταν Θεοί πάλι δεν θα το έκαναν. Γιατί; Γιατί απλά οι Θεοί, δεν στρέφονται εναντίον του ενός και μοναδικού Θεού. Δεν ασχολούνται οι Θεοί με τα γήινα. Ξέρουν με τι έχουν να κάνουν.

Τι είναι η καρδιά; Ένα όργανο του σώματος που συγκεντρώνει το αίμα και αφού πρώτα το διυλίζει μετά το διοχετεύει σ’ όλα τα σημεία του σώματος. Αν δεν γίνει αυτή η λειτουργική διαδικασία τότε νεκρώνεται το σώμα, αλλά και κάθε σημείο του σώματος, πολύ περισσότερο ο εγκέφαλος.

Απ’ ότι τρως, πίνεις και αναπνέεις, απ’ όλα αυτά τα συστατικά που μπαίνουν μέσα σου, μέσω της αντλίας, δηλαδή της καρδιάς επηρεάζονται, φθείρονται τα κύτταρά σου. Πήρες πρέφα; Για σκέψου το λίγο διαφορετικά.

=======================================

Παίζεται με τους κανόνες της σύγχρονης επικοινωνίας. Τα λεγόμενα social media δίνουν απλόχερα το γήπεδο και ο καθένας, ανάλογα με τα κυβικά του, εννοώ την αναγνωσιμότητά του, σκοράρει και μαζεύει πόντους. Κάνει το σχετικό λογαριασμό.

Τραγουδιστής που πριν κάποιους μήνες χώρισε από την παρουσιάστρια σύζυγό του, όταν κατάλαβε το… διπλό ταμπλό που έπαιζε, της έστειλε ευχές. Δημοσίως. Το θέμα!!! Και σκάνε μύτη οι ειδικοί, και κάνουν το δικό τους… σχόλιο σχετικοί κι άσχετοι για ένα ζητηματάκι δυο πρώην, οι οποίοι κακώς το δημοσιοποιούν οι ίδιοι.

Και η τελευταία μοντέλα, το νούμερο της της Ελληνικής showbiz, θα τον κατσαδιάσει γιατί είναι της μόδας τα δικαιώματα των gay. Τα οποία δικαιώματα τα… υποστηρίζει η κάθε σουρλουλού, βεβαίως για τους πόντους της δημοσιότητας, που λέγαμε.

Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με την ομοφυλοφιλία της εποχής μας, που έχει πάρει μορφή μόδας και μαγκιάς». Λόγια. Άστους να λένε. Όχι! Δεν πάει έτσι. Γι’ αυτό θα σκάσει μύτη ο… αντίλογος. Οι μαλακίες, δηλαδή. Και μη πει κανένας ότι η μαλακία δεν έχει σχέση με τον μαλάκα!

Ο ισχυρός βοηθάει πάντα τον αδύναμο. Δεν υπάρχει αυτό. Ποτέ δεν γίνεται αυτό. Είναι Εμανουέλες όσοι πολίτες και πολιτικοί της μικρής χώρας, περιμένουν το καλό από το αφεντικό της μεγάλης ομάδας, χωρίς να γνωρίζουν ότι «πρέπει» να δώσουν.

Η Ελλάδα είναι μικρή, ένα το κρατούμενο. Η μικρή Ελλάδα είναι και χρεωμένη, δυο τα κρατούμενα. Δεν προχωράς κουβέντα, και να σε βγάλει κάπου, αν δεν λάβεις σοβαρά αυτά τα δυο. Ακόμα, η Γαλλία είναι η Νο 2 οικονομική δύναμη της Ευρώπης.

Η Ελλάδα πορεύεται σαν τον δανειολήπτη που απειλείται να τον ξεσπιτώσει η τράπεζα. Μιλάς λοιπόν για μια χώρα σαν την Ελλάδα, που κουβαλάει δανεικά δις επάνω της, και την υποχρεώνουν να έχει αυτή, και όχι την άλλη πολιτική ”αυτονομίας”.

Η Ελλάδα, και η κάθε χώρα – μικρό μέγεθος, είναι απίθανο να έχει δικό της, καταδικό της πρωθυπουργό. Εννοώ να ενδιαφέρεται μόνο για την Ελλάδα, να πασχίζει μόνο για τα συμφέροντα της χώρας του. Και να μην τον χαρακτηρίζει η αγωνία μη χάσει την… υποστήριξη των ξένων. Άρα, ο πρωθυπουργός της μικρής χώρας θα ξηγιέται και λίγο… Εμανουέλα.

Πέρασαν 50 χρόνια από την πρώτη ταινία της «Εμμανουέλας», αληθινό σοκ στους πάντες μια ταινία σήμερα τόσο ξεπερασμένη, που θα την έπαιζαν στην τηλεόραση χωρίς να χρειάζεται «η γονική συναίνεση», για να την δουν και τα σημερινά παιδιά.

Πρώτα-πρώτα μια φάση σαν κι αυτή έχει τη χάρη της. Την περιπέτειά της. Και η αεροσυνοδός, ο πιλότος, όποιος άλλος από το προσωπικό καμπίνας παίξει σεξουαλικά, έχει μια ασφάλεια. Δεν κινδυνεύει να τον υποπτευθεί ο σύζυγος, η σύζυγος.

Μην κάνει την αρχή μια αεροσυνοδός. Μη γλυκαθεί από τα φράγκα του πρώτου άγνωστου επιβάτη με τον οποίον συνουσιάζεται. Μετά θα ψάχνεται σε κάθε ταξίδι να κτυπάει τον «πελάτη» που θα ανταποκριθεί αν του δείξει ότι είναι διαθέσιμη. Αυτά.

Τα βόδια, αυτά τα πολύ ισχυρά σε φυσικές δυνάμεις ζώα, γνωρίζουν ποιο είναι το τέλος τους. Πως εκείνη τη στιγμή ήρθε το τέλος τους. Ότι δεν γλυτώνουν με τίποτα. Κι όμως, δεν αντιδρούν. Τα έχουν στήσει στη σειρά, το ένα πίσω από το άλλο, πριν τα θανατώσουν.

Τα βόδια όμως, είναι στωικά. Φιλοσοφημένα ζώα, σκέτα προβατάκια περιμένουν στη σειρά τους το αναπόφευκτο. Παρ’ ότι, όπως έχει αποδειχθεί επιστημονικά, γνωρίζουν ότι θα δολοφονηθούν ομαδικά, εντούτοις, δεν αντιδρούν καθόλου. Απλά περιμένουν το τέλος τους.

Φίλες και φίλοι καλή χρονιά με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα. Φτάσαμε λοιπόν και στο 2024, και σειρά έχει τώρα και το «καινούργιο» Πάσχα. Χριστούγεννα και Πάσχα είναι οι δύο μεγάλες γιορτές της ορθοδοξίας, που ο κλήρος παντελονιάζει όλο το χρήμα του πλανήτη.

Μάλιστα. Ο κλήρος, έκανε… ανοιχτή πρόσκληση στους πιστούς για ένα ”ξεχωριστό”, λέει ρεβεγιόν. Όλοι μαζί να υποδεχθούμε το νέο έτος. Ανοίξαμε το μαγαζί και σας περιμένουμε, και κάτι τέτοια. Θα περίμενα τουλάχιστον εγώ, να ταΐσουν κάποιους φτωχούς, κάποιους άστεγους, αλλά γι’ αυτούς φροντίζει ο Θεός.

Ε, κάποια γερόντια, φουκαριάρικα, και γριούλες, αν δεν έχουν τίποτα καλύτερο θα πάνε να γιορτάσουν το μπάσιμο του νέου χρόνου, ίσως και να διαολοστείλουν το 2023. Και ο πάτερ θα έχει να λέει για τη χριστιανική του προσφορά στους πιστούς της θρησκευτικής του επικράτειας.

Μιλάμε για ”γνωστά” ονόματα, πρώτα, δεύτερα και τρίτα, που ζούνε από τη βίζιτα. Που έχουν ξετινάξει τα πορτοφόλια κάποιων συμπαροίκων, αν τους βρουν μπόσικους και αναμμένους για νεανική σάρκα. Και αναφέρομαι τώρα σε επώνυμους.

Όλοι σχεδόν στις Ελληνικές πιάτσες ξέρουν ποιες είναι αυτές οι συγκεκριμένες οι διαθέσιμες να σηκώνουν τα πόδια. Εντάξει, δεν περιμένει κανείς να τις ξεφωνίσουν. Όχι, αυτό. Όχι, όμως, και να τις παρουσιάζουν ως αγνές κοπέλες, που παλεύουν για το μεροκάματο. Πάει πολύ αυτό.

Άλλο κάποιος να πηγαίνει με μια άγνωστη, και άλλο με μια … επώνυμη, έστω και σερβιτόρα, η πωλήτρια ρούχων. Και είμαι σίγουρος ότι πολλές κοπελιές βγάζουν γερό νυχτοκάματο, για 2 με 3 ώρες σε κάποιο παραλιακό ξενοδοχείο.

Επώνυμες και πετυχημένες κυρίες της παροικίας μας κυκλοφορούν, αλλά και παντρεύονται δίχως ντροπή, με υπερηφάνεια θα έλεγε κανείς, επιλεγμένα… τεκνά. Πολλές απ’ τις συγκεκριμένες κυρίες, συχνάζουν μάλιστα και σε πάρτι με διαφορετικούς συντρόφους.

Η κυρία, πρόσωπο της Ελληνικής μας παροικίας, χήρα εδώ και κάποια χρόνια που κάνει… πρωταθλητισμό με μια πλούσια πινακοθήκη εραστών, σύμφωνα με τις πληροφορίες ζευγάρωσε πάλι πρόσφατα. Αυτή τη φορά με άνδρα 26 χρονών.

Καθόλου περίεργο αυτό σε γυναίκα cougar. Στα 45 π.χ. τα φτιάχνει με 35αρη και στα 50 της βγαίνει με 30αρη, ενώ στα 55 κτυπάει 25αρη. Cougar, το άγριο αιλουροειδές θηλαστικό, ψάχνει για τροφή και σάρκα τρυφερή. Έτσι αποκαλείται η τεκνατζού, η ώριμη γυναίκα που τα δίνει όλα για μικρότερό της.

Το διαζύγιο ήταν αναμενόμενο. Ο «κερατάς» τώρα, όταν συναντιέται με τους φίλους του, τους ρωτάει να του πουν, γιατί φτάσανε στο διαζύγιο, αφού περνούσαν μια χαρά με την γυναίκα του. Η απάντηση είναι μία και μοναδική. Γιατί άργησε να πάρει χαμπάρι τα κέρατα.

Οι μεγάλες ειδήσεις. Υπάρχουν κι αυτές. Μεγάλες είναι διότι επηρεάζουν καταλυτικά τον κοσμάκη, του διαφοροποιούν τη ζωή, αν όχι την καθημερινότητα τους. Να προχωρήσουμε, λοιπόν, στις πιο ουσιαστικές ειδήσεις που παρέλασαν με την είσοδο του νέου έτους.

Η κυρία Ιωάννα Τούνη, πρώην πορνοστάρ, έχασε την πτήση της για το Μεξικό, και τα έβαλε με τις αεροπορικές εταιρείες. Παρακάτω. Έφτασε στην Ελλάδα για την πρωτοχρονιά ο Παύλος. Ποιος Παύλος; Ο μεγάλος γιος του Κωνσταντίνου.

Η κυρία Ελένη Μενεγάκη, κατά δήλωση της, ετοίμασε η ίδια τη βασιλόπιτα με την οποία η οικογένεια της υποδέχθηκε το νέο έτος. Δικαίως το αποκαλυπτικό συμβάν γνώρισε δημοσιότητα αντάξια της…. σπουδαιότητας του.

Ο πόλεμος είναι η πιο αισχρή ανακάλυψη για να ισχυροποιείται περισσότερο ο ισχυρός και να κάθεται στα αυγά του ο ανίσχυρος. Από την εποχή του Νώε αυτή η μπάλα παίζεται στα γήπεδα όλου του κόσμου. Εγώ ο ισχυρός φτιάχνω όπλα, εσύ ο αδύναμος τα αγοράζεις από μένα. Και ο μικρός δεν έχει άλλη επιλογή. Διαφορετικά, ο μεγάλος θα του λοιώσει το κρανίο.

Είπαμε. Δεν είπαμε; Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Για δυο λόγους. Αν χωρίς την άδεια του γαμάω ο της καρπαζιάς τολμήσει να το παίζει πολεμική βιομηχανία, τότε ο πλανήτης θα έρθει τούμπα. Ο ανίσχυρος θα προκύψει ισχυρός. Και ο ισχυρός θα ψάχνει τον κώλο του.

Το τελευταίο. Το αντιληπτό σ’ όσους έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Η τεχνολογία σήμερα έχει αφαιρέσει εντελώς το στοιχείο της παλληκαριάς. Μιλάνε τα σύγχρονα όπλα, όχι η ψυχή του πατριώτη.

Το ακούσαμε και αυτό, σε μαγαζί του Oakleigh. Έχουν μπει στο μπαρ δύο φίλοι, παραγγέλνουν το ποτό τους και σε μία πολύβουη ατμόσφαιρα, φίσκα το μαγαζί, προσπαθούν να κουβεντιάσουν για την πολιτική κατάσταση της Αυστραλίας, και τον πόλεμο στο Ισραήλ.

Αλλάζουν λοιπόν συζήτηση, και αρχίζουν να συζητούν ποδοσφαιρικά. Παρακαλώ πετάγεται πάλι ο μπάρμαν!… ”Συζητήσεις για μπάλα έξω από το μπαρ….”. Πάλι οι δύο φίλοι απέφυγαν να κάνουν θέμα, μιας και είχαν ακόμη τα ποτήρια τους γεμάτα.

Ε, τότε άντε και γαμήσου!!!!, του πέταξε κατάμουτρα την απάντηση στον μπάρμαν, μάλλον για… φιλοδώρημα, και σηκώθηκαν και έφυγαν από το μαγαζί. Άντε να δούμε μετά από το συγκεκριμένο συμβάν, ποιος θα ξαναπάει για ποτό, όταν πίσω από το μπαρ θα υπάρχει ένας ηλίθιος μαγαζάτορας.

Μπροστά, όμως, στην βαρβάτη κουβέντα του Τζήσας Κράϊστ όλοι άλλοι χάνουν στην τηλεοπτική κοκορομαχία, σε όποιο γήπεδο γίνει το talk-show. ”Αγάπα τον πλησίον σου…”, είπε ο Ναζωραίος, ”…και επειδή είσαστε καθάρματα του κερατά, το ξέρω ότι θα με γράψετε κανονικά, γι’ αυτό άντε να χαθείτε”.

Αγάπα τον πλησίον, κύριε χάλια. Δεν γλυτώνεις διαφορετικά. Είσαι καταδικασμένος. Μαθηματικά βέβαιο, υπολογισμένο με το σταγονόμετρο, ότι τελικώς θα εξαφανιστείς. Ήδη το είδος ζωής,  που λέγεται άνθρωπος είναι στη διαδικασία προς εξαερισμό.

Ο ηλικιωμένος συμπάροικος επιχειρηματίας είναι πλέον μόνος του. Δηλαδή πέθανε η γυναίκα του, και τα παιδιά του στέλνουν μια γυναίκα καθημερινά να τον φροντίζει στο σπίτι. Φτάνει όμως αυτό; Όχι βέβαια, αλλά αυτά είναι ψηλά γράμματα για τα παιδιά του.

Κάθε βράδυ όπως μαθαίνω, αλλά και… βλέπω πολλές φορές, το ζευγάρι πηγαίνει για φαγητό συνήθως σε παραλιακά μαγαζιά, για να μην δίνουν στόχο. Τα παιδιά όμως δεν δέχονται αυτόν τον δεσμό, με αποτέλεσμα να δημιουργούν κάθε τόσο προβλήματα.

Έμαθα όμως, ότι πριν λίγες μέρες, ο συμπάροικος το ξεκαθάρισε στα παιδιά του, ότι η… θα γίνει γυναίκα του επίσημα, και δεν θέλει άλλες κουβέντες. Όπως ήταν επόμενο, τα παιδιά επαναστάτησαν και τώρα είναι όλοι στα μαχαίρια.

Στο κόλπο βέβαια και οι νύφες με τους γαμπρούς, που βλέπουν ένα μεγάλο μερίδιο από την περιουσία να περνάει σε ξένα χέρια. Λένε ότι ο έρωτας κτυπάει στην καρδιά. Εγώ θα έλεγα και στο πορτοφόλι, αφού γι΄ αυτό γίνεται όλη η βαβούρα και ας μην το ομολογούν.

”Ρε, παπά του λέγανε οι δικοί του, το παρατραβάς με την Περουβιανή, συνέχεια την έχεις δίπλα σου και προκαλείς και εσύ, γιατί κυκλοφορεί με γόβα στιλέτο στο πόδι, μίνι φούστα και τα μισά βυζιά έξω… ”.

Δεν κάνω καθόλου πλάκα. Επτά χρόνια ο παπάς τα πέρασε περίφημα, ονειρεμένα με την Περουβιανή «προστατευόμενή» του, την οποία την παρουσίαζε ως «πνευματικό τέκνο» του, επειδή της είχε βάλει… λάδι στο κορμί της, όχι βέβαια κάτι άλλο, και της είχε αναθέσει την… οικονομική διαχείριση των εκκλησιαστικών δραστηριοτήτων της ενορίας. Λεφτά με τη σέσουλα.

Και ενώ τον κράξανε τον παπά, αυτός είπε τα γνωστά κωλομπαρίστικα: «Αποσύρομαι από την εκκλησία. Αυτό αποφάσισε ο Θεός, και εγώ θα ακολουθήσω το δρόμο της σιωπής και της προσευχής, της νηστείας και της αφοσίωσης στον Κύριο».

Εκατομμύρια μετρητά εξαφανίζονται από τα ταμεία, προκειμένου να περάσουν στα χέρια ή, στις τσέπες εκατοντάδων εραστών της μιας νύχτας, που έχουν κάνει τους κληρικούς, τους καλύτερους πελάτες τους, αφού όσα ζητήσουν τα παίρνουν, και χωρίς μάλιστα παζάρια.

======================================

11 / 12 / 2023

Η σημερινή στήλη φίλες και φίλοι του «Greek Flash News» είναι αφιερωμένη στον διάσημο τραγουδιστή των Beatles, τον Τζων Λένον με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας του στα 40 του χρόνια. Δεν έχει καμία σημασία αν τον σκότωσε ένας παράφρων, όπως πράγματι αυτό συνέβη, ή αυτοκτόνησε από κατάθλιψη, γιατί τον απάτησε η γυναίκα του η Γιόκο Όνο.

Αφήνω στην άκρη όσες αηδίες ακολουθούν τους Μπητλς και ειδικά τον Τζων Λένον, για τον οποίον γράφω τις δικές μου σκέψεις με αφορμή της δολοφονίας του στις 8 Δεκεμβρίου, το 1980. Έχουν, λοιπόν, κατά καιρούς ειπωθεί διάφορα περίεργα. Για παράδειγμα, ότι το τάδε τραγούδι είναι ένας ύμνος στους χίπυς, στα παιδιά των λουλουδιών. Με το άλλο τραγούδι τους ευλογούν τα ναρκωτικά. Το παράλλο είναι αντιπολεμικό, εκείνο αντιφασιστικό, κάποιο αντιχριστιανικό. Φαιδρότητες.

Και όσοι μπολιάστηκαν με τα τραγούδια τους, τα κρατούν μέσα τους, στο αίμα τους, μέχρι το θάνατό τους. Αθάνατοι είναι οι Μπήτλς γιατί είναι αθάνατη και η μουσική τους. Σε γεμίζει με την αισιοδοξία, όχι και τη βεβαιότητα, ότι είσαι πλασμένος να βρεις τον εαυτό σου. Μην έχουμε εξωανθρώπινες απαιτήσεις. Δεν είσαι Θεός. Δεν θα τελειοποιηθείς. Άρα, δεν είναι απαραίτητο να αντιληφθείς τη ζωή, τον κόσμο. Με τη μουσική των Beatles, έρχεσαι σε επαφή με την ύπαρξή σου και σε βοηθάει συνειδητά να αγνοήσεις, να απομακρυνθείς από την αγριότητα, τη μηδενικότητα, τη ματαιότητα γύρω σου.

Ο Τζων Κένεντυ είναι αυτός που είναι. Το ίδιο ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, Ο Τσε Γκεβάρα, Ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Κανείς δεν είναι άλλος επειδή τον καθαρίσανε. Ακούω αυτά τα αθώα, τα μαγικά κομμάτια Strawberry Fields Forever και Eleanor Rigby και ανεβαίνει το ηθικό μου, αποκτώ πνευματική ισορροπία. Είναι πολύ μεγάλοι οι ευλογημένοι Beatles. Θα μπορούσε να ζει ακόμα ο Τζων Λένον, να βρισκόταν ίσως σε αναπηρικό καροτσάκι. Μ’ αυτά θα ασχοληθούμε;

Η Γιόκο Όνο, η κατά επτά χρόνια μεγαλύτερη του σύντροφός του, δεν έκανε κηδεία στον Τζων Λένον. Αυτά είναι γήϊνα. Κηδείες, φέρετρα, τάφοι. Τι δουλειά έχουν αυτά με τον αιώνιο αρχιμάστορα των Μπητλς. Ποτέ δεν δέχθηκα ότι οι Beatles έχουν χωρίσει. Έχουν διασπασθεί. Ότι ο καθένας τράβηξε το δρόμο του. Τι μ’ ενδιαφέρει εμένα. Αφού εγώ έχω τους δίσκους τους! Άρα παραμένουν όπως τους γνώρισα. Ακούω τα τραγούδια τους και τα παιδιά είναι μαζί, και οι τέσσερις μαζί. Θα με τρελάνουν τα μήντια; John, Paul, George και Ringo παίζουν και τραγουδούν μαζί. Άρα, μία ακόμα παγκόσμια κοτσάνα είναι αυτή ότι διαλύθηκε το μεγαλύτερο γκρουπ όλων των εποχών.

Αδιαφορώ αν είχε μαστουρώσει με ουσίες όταν συνέλαβε το Imagine και το άλλο το θεϊκό, το ουράνιο, το μυσταγωγικό Strawberry Fields Forever. Δεν γράφονται τέτοια τραγούδια σήμερα. Αν μου δώσει κάποιος ένα άλλο Yesterday και με βαθιά υπόκλιση θα τον ευγνωμονώ.

Όταν ο άνθρωπος σταματήσει να νοιώθει τη μουσική των Beatles τότε θα τελειώσει και αυτό το πλάσμα που ονομάστηκε «Άνθρωπος», θα έχει μετατραπεί σε κτήνος, θα έχει μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο. Προς το Παρόν και παρά τις κληρονομικές του ατέλειες, παρά τις αδιόρθωτες αδυναμίες του ο Άνθρωπος πορεύεται ακόμα κουτσά στραβά με ανθρωπιά.

Τι μ’ ενδιαφέρει εμένα σε ποιο σπίτι μένει ο κάθε John Lennon, τι αυτοκίνητο γουστάρει, πως το κάνει στο κρεβάτι, με ποιαν ή με ποιον πηδιέται, αν τον πυροβόλησε ένας ανισόρροπος για δέσιμο, αν έπεσε μόνος του από το μπαλκόνι; Εγώ ξέρω μόνον… All You Need Is Love, Hey Jude, In My Life, Let it Be… Δηλαδή; O – Bla – Di, O – Bla – Da, που στη γλώσσα των Γιουρούμπα σημαίνει Η Ζωή Συνεχίζεται… Και η ζωή φίλες και φίλοι, πάντα θα συνεχίζεται.

Ανάβουν λοιπόν και πάλι τα περίφημα “Κόκκινα Φανάρια” στην Τρούμπα, που μεγάλωσαν εκατομμύρια νέους. Έλα! Ναι, λέει, διότι δυο μαγαζιά παραμονή πρωτοχρονιάς προτείνουν εναλλακτικό ρεβεγιόν στην κακόφημη συνοικία του Πειραιά. Είπα κι εγώ.

Έγκλημα πολιτιστικό η εξαφάνιση της Τρούμπας, των “σπιτιών” στο λιμάνι. Καθάρισε, κύριε, την περιοχή, όμως δεν ξεκόβεις από την παράδοση, δεν σβήνεις το παρελθόν σου, την κουλτούρα σου. Αν ήμουν δήμαρχος θα μάζευα τα λείψανα της Τρούμπας και θα έστηνα κάτι μουσειακό, να θυμάται ο άλλος, να βλέπει ο νέος ποια είναι η Ελλάδα μας. Από ποια κύματα περάσαμε.

Δεν υπήρχανε τότε τα φράγκα. Ερωτικές φωλιές γινόντουσαν εκείνα τα χρόνια, οι οικοδομές, όπου το ζευγαράκι ξάπλωνε στο τσιμέντο, και επάνω σε εφημερίδες. Και αν το κορίτσι φοβότανε να ανέβει σε σκαλωσιές, κινδύνευε να φάει ξύλο από τον πατέρα της.

“Πού ήσουνα, μωρή;”. «Καλέ, σινεμά πήγα με τη Σούλα» θα έλεγε, όμως ο μπαμπάς που δεν ήταν κορόιδο. Σε ποιον τα πουλάς αυτά μωρή; Αυτά που λες σε εποχή που η νεολαία πήγαινε σε πάρτι με ρεφενέ και η βίζιτα στην Τρούμπα, το 1960, ήταν 10 δραχμές.

Η πιο μεγάλη και πανηγυρική ήττα του δίποδου είναι ο πόλεμος. Βρίσκει πάντα το λόγο να σκοτωθεί με τον άλλον και αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι ικανό να τον σταματήσει να μοιάζει με ζούγκλα. Με θηρίο της ζούγκλας.

Να πολεμήσει κάποια στιγμή, και να πολεμηθεί. Δεν μπορεί να ξεφύγει. Ποτέ. Κάθε μέρα και ένας καινούργιος πόλεμος. Προπόνηση κάνουν σήμερα, οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι στο Ισραήλ. Τα μεγάλα νταλαβέρια θα ξεκινήσουν, όταν θα…. τελειώσει ο σημερινός πόλεμος. Τότε θα δουν όλοι τις δυνάμεις τους.

Κάπου πέντε χιλιάδες άτομα, ίσως και λίγο παραπάνω, κάθε χρόνο στην Αυστραλία πέφτουν από γέφυρες, ή, μπροστά στα τραίνα, ή, ακόμη και μέσα στα ποτάμια. Πόσοι απ’ αυτούς τους θανάτους έρχονται στο φως της δημοσιότητας; Κανένας.

Αυτή είναι η σημερινή κατάντια μας. Να αναζητούμε τρόπους να τελειώνουμε απ’ αυτή την ζωή. Κάποτε μάθαινες για μια αυτοκτονία και το ήξερε όλη η οικουμένη. Σήμερα πεθαίνουν με διαφορετικούς τρόπους χιλιάδες κάθε χρόνο, και δεν μαθαίνεις ούτε το μικρό τους όνομα.

Αστυνομία, πρώτες βοήθειες πυροσβεστική, γιατροί νοσοκόμες, ακόμα και νεκροθάφτες, Ούτε στον πόλεμο τέτοιες εικόνες. Στην Ελληνική παροικία της Μελβούρνης μόνο, έχουμε κάθε χρόνο 350 με 400 θανάτους μόνο από αυτοκτονίες και όλοι αυτοί που έφυγαν, κανείς δεν έμαθε το παραμικρό.

”Ο Στέφανος ήρθε για να γίνει πρωθυπουργός, θα κάνουμε το καλύτερο για να πετύχουμε το στόχο μας”. Τι είναι αυτό! Είναι δήλωση κανονική, όχι αγιοβασιλιάτικη ή πρωταπριλιάτικη και στημένη από κάποια πουτάνα εφημερίδα. Δήλωση και την έκανε ο Τάυλερ, ο σύζυγος , γκόμενος, γκόμενα του Στέφανου Κασσελάκη.

Είπε ακόμα ο σύζυγος για τον πρόεδρο του Σύριζα: «Ο Στέφανος μαγειρεύει πολύ καλά παϊδάκια» – «Θα είμαστε τυχεροί να αποκτήσουμε και δύο παιδιά». Μάλιστα. Ν’ αποκτήσουν παιδιά που θα είναι καταδικασμένα και αυτά, στην ομοφυλοφιλία

Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε δει πολλά. Πολλά παράξενα, αλλά και περίεργα, με γονείς των παιδιών, που πάντα πίστευαν ότι το παιδί τους είναι το καλύτερο στον κόσμο. Ακριβώς όπως το διαβάζεται. Ο κάθε πατέρας γίνεται αυτόματα και ο καλύτερος προπονητής του κόσμου.

Είναι αυτός που πιστεύει, ότι αν δεν έχει θέση το παιδί του στην βασική 11άδα, ή, και 16άδα, έχουν συνωμοτήσει όλοι οι εχθροί του πλανήτη για να διαγράψουν το παιδί τους, από τους καταλόγους των καλύτερων ποδοσφαιριστών στον κόσμο.

Αυτά σαν ένας μικρός πρόλογος. Στο ζουμί τώρα. Στην Αυστραλία υπάρχουν περισσότεροι από 1 εκατομμύριο ποδοσφαιριστές σε όλες τις κατηγορίες. Απ’ όλους αυτούς τους παίκτες, είναι ζήτημα αν θα μπορέσουν μια ντουζίνα παίκτες να περάσουν σε ανώτερο επίπεδο.

Και μια συμβουλή, αυτή την φορά προς τους γονείς. Αφήστε τα παιδιά να παίζουν ελεύθερα μέσα στο γήπεδο. Οι συμβουλές του τύπου πάρτου τα πόδια και σκίστου την φανέλα, δεν έχουν θέση στο ποδόσφαιρο. Πρωταρχικός στόχος όλων είναι να φύγουν τα παιδιά από τους δρόμους και τα επικίνδυνα μονοπάτια. Όλα τ’ άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Καλή συνέχεια σε όλους.

Δεν κρατιέται με καμιά δύναμη στον κόσμο, η σημερινή γυναίκα. Παντρεμένες, ελεύθερες, με δεσμό, ή ακόμη και ερωτευμένες, να δοκιμάσουν μια καινούργια σχέση. Πηγαίνουν για ένα ποτό, και ακούνε κάποια άλλη να εξομολογείται την περιπέτεια της προηγούμενης νύχτας, και βάζει σε πειρασμό και τις υπόλοιπες.

Πόλεμος γίνεται καθημερινά στην ανθρωπότητα. Σ’ αυτή τη δόση στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Πόλεμος όμως, όπου κι αν γίνεται, σημαίνει θάνατος. Πεθαίνουν άνθρωποι και ότι αφορά τη ζωή τους. Θάνατος είναι ο πόλεμος κι αν δεν πεθάνεις, εσύ, θα πεθάνει ένας δικός σου.

Μη χαμηλώνουμε όμως τα αγρίμια της ζούγκλας. Σκοτώνουν τυφλά. Δεν έχουν συμφέροντα και δεν βλέπουν κανένα εχθρό. Χειρότερος από το άγριο ζώο της ζούγκλας είναι ο άνθρωπος. Γουστάρει τη θρησκεία, τον ανθρωπισμό, τον πολιτισμό, αλλά ο φουκαράς είναι  καταδικασμένος.

Απίστευτες καταστάσεις μαθαίνουμε ότι συμβαίνουν δίπλα μας, που άλλες βλέπουν το φως της δημοσιότητας και άλλες τις περνούν με μικρά γράμματα στις εφημερίδες. Νεαρά άτομα καθημερινά, δίνουν τέλος στην ζωή τους, χωρίς ποτέ να μαθαίνουμε το γιατί.

Κάποτε όταν φεύγανε χαμένοι και καταστραμμένοι από το καζίνο, πέφτανε από την γέφυρα του West Gate στο Port Melbourne. Επειδή κάθε μέρα μαζεύανε και δυο – τρεις, αποφάσισαν να βάλουνε τα κάγκελα, με αποτέλεσμα, τώρα να έχουν σταματήσει να πέφτουν από εκεί, και να τρέχουν μπροστά στα τραίνα και στα τραμ.

Και πολλές φορές αναρωτιέμαι, τι βλέπουν καθημερινά μπροστά τους, όλοι όσοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Αστυνομία, πρώτες βοήθειες πυροσβεστική, γιατροί νοσοκόμες, ακόμα και νεκροθάφτες, Ούτε στον πόλεμο τέτοιες εικόνες.

”Ο Στέφανος ήρθε για να γίνει πρωθυπουργός, θα κάνουμε το καλύτερο για να πετύχουμε το στόχο μας”. Τι είναι αυτό! Είναι δήλωση κανονική, όχι αγιοβασιλιάτικη ή πρωταπριλιάτικη και στημένη από κάποια πουτάνα εφημερίδα. Δήλωση και την έκανε ο Τάυλερ, ο σύζυγος του Στέφανου Κασσελάκη.

Είπε ακόμα ο σύζυγος για τον πρόεδρο του Σύριζα: «Ο Στέφανος μαγειρεύει πολύ καλά παϊδάκια» – «Θα είμαστε τυχεροί να αποκτήσουμε παιδιά». Μάλιστα. Ν’ αποκτήσουν παιδιά που θα είναι καταδικασμένα και αυτά, στην ομοφυλοφιλία

Γυναίκα ήταν ο Τζακ Αντεροβγάλτης υποστήριξε ο συγγραφέας του Σέρλοκ Χολμς, ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ. Ο Μπέρναρ Σω έδωσε τη δική του ερμηνεία στον serial killer. Σκότωνε πουτάνες ο δολοφόνος για να καταγγείλει τις αρχές, τις ανεκτικές στη διαφθορά στους δρόμους του Λονδίνου.

Έχουν αναπτυχθεί ένα κάρο θεωρίες για τον δολοφόνο. Το μυστήριο γύρω από τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, όπως έμεινε στην Ιστορία, επειδή ο ίδιος(;;;) ισχυρίστηκε, χωρίς βέβαια να εμφανιστεί, ότι Εγώ είμαι, ο Τζακ Αντεροβγάλτης.

Τον εντόπισε μετά από 126 χρόνια λόγω DNA. Για χρόνια πολλά έπαιζε η υποψία ότι ο Τζακ ήταν ο εγγονός της βασίλισσας, κάποιος δούκας, ο οποίος από 16 χρονών υπέφερε από σύφιλη, που είχε αρπάξει από πόρνη. Και μέχρι σήμερα, ακόμη ψάχνουν να βρουν τον πιθανό δολοφόνο.

Όλα αυτά τα χρόνια έχουν δει τα μάτια μου, πολλά παράξενα, με γονείς των παιδιών, που πάντα πίστευαν ότι το παιδί τους είναι το καλύτερο στον κόσμο. Ακριβώς όπως το διαβάζεται. Ο κάθε πατέρας γίνεται αυτόματα και ο καλύτερος προπονητής του κόσμου.

Αυτά σαν ένας μικρός πρόλογος. Στο ζουμί τώρα. Στην Αυστραλία υπάρχουν περισσότεροι από 1 εκατομμύριο ποδοσφαιριστές σε όλες τις κατηγορίες. Απ’ όλους αυτούς τους παίκτες, είναι ζήτημα αν θα μπορέσουν μια ντουζίνα παίκτες να περάσουν σε ανώτερο επίπεδο.

Και μια συμβουλή, αυτή την φορά προς τους γονείς. Αφήστε τα παιδιά να παίζουν ελεύθερα μέσα στο γήπεδο. Οι συμβουλές του τύπου πάρτου τα πόδια και σκίστου την φανέλα, δεν έχουν θέση στο ποδόσφαιρο. Πρωταρχικός στόχος όλων είναι να φύγουν τα παιδιά από τους δρόμους και τα επικίνδυνα μονοπάτια. Όλα τ’ άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Καλή συνέχεια σε όλους.

Πουτάνα πολυτελείας, ας την πούμε έτσι, είναι το κορίτσι. Παντρεύτηκε πριν από ένα χρόνο, με γνωστό γιο, συμπάροικου επιχειρηματία, και σήμερα κυκλοφορεί χωρισμένη. Όσοι ξέραμε την γκόμενα το περιμέναμε. Τέτοιες γυναίκες είναι γεννημένες για μεγάλα κόλπα.

Δεν θα αναφέρω πολλά, ούτε και θα μπω σε λεπτομέρειες για το ποιος φταίει και το ποιος είναι ο χαμένος. Ο νόμος της ζωής είναι νόμος. Θα βαδίζεις πάντα με τις δυνάμεις σου. Έτσι και αποφασίσεις να πας λίγο πιο πάνω, θα χάσεις την μπάλα.

Σήμερα κάνει την ζωή της, όπως εκείνη θέλει, και κοιμάται και με όποιον γουστάρει κάθε βράδι. Το παλικάρι έπρεπε να είχε καταλάβει, ότι γυναίκα που την κοιτάζει ακόμη και ο διάβολος, δεν έχει μέλλον σε ένα γάμο. Απλά πράγματα είναι αυτά.

Λίγο κουτσομπολιό τώρα. Η κοπέλα είναι της υψηλής και της ποιοτικής κοινωνίας πόρνη. Η ίδια δεν θεωρεί πορνεία το ότι δίνεται σε διάφορους άνδρες, αλλά πως επιτελεί λειτούργημα, παρ’ ότι απαιτεί χρήματα και δώρα.

Οι δε επιλογές της είναι μόνο εύποροι, μάλιστα χοντρού επαγγελματικού εισοδήματος. Και η κοπέλα μέσα σε ένα χρόνο, είναι κονομημένη. Μάλλον χοντροκονομημένη, αφού παίζει άγρια μπάλα. Το γνωρίζει βέβαια και κάνει το παιχνίδι της.

Ο γέρος Καραμανλής για όσους τουλάχιστον τον θυμούνται, και που σήμερα δεν βρίσκεται πλέον στην ζωή, ήταν αυτός που έφτιαξε στην Αθήνα το ξενοδοχείο Mont Parnes, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται στην Γαλλική γλώσσα. Έτσι το γνωρίζουν όλοι οι τζογαδόροι.

Από τότε, αρχές δεκαετίας του ΄60, ξεκίνησε η επίθεση μόλυνσης στην ατμόσφαιρα ολόγυρα της Πάρνηθας. Τόνοι μονοξειδίου του άνθρακα, οξειδίου του αζώτου και υδρογονάνθρακες πυροβολούσαν την παρθένα φύση τα Ι.Χ. αυτοκίνητα που ανεβοκατέβαζαν τους τζογαδόρους, τους λάτρεις της ρουλέτας, και γενικά του τζόγου.

Γιατί υπήρχαν και αυτοί οι πρεζέμποροι, που έβρισκαν απόμερα σημεία, στο βουνό της Πάρνηθας, για να φυτέψουν χασισόδεντρα. Σε μια ξαφνική επιδρομή της αστυνομίας εκείνα τα χρόνια, είχαν ανακαλύψει και ξεριζώσει, 10 τόνους χασισόδεντρα. Τέλος πάντων. Συνεχίζω.

Η Πάρνηθα παρέμενε υπό κρατικό έλεγχο. Ήρθε όμως και η σειρά του καζίνου της Πάρνηθας να ιδιωτικοποιηθεί και η εταιρεία που το εκμεταλλεύεται, το 2006, προχωρεί σε εντυπωσιακή ανακαίνιση στο τελεφερίκ, με 1.500 θέσεις πάρκινγκ.

Είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Δεν θα τα χαλάσουμε τώρα, αν δεν είναι ο Νο 1,  αλλά ο Νο 2 ή, ο Νο 3,,, Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να γίνεται παγκόσμιο σούσουρο. Έχει μπλέξει με μια 55άρα, που κι αυτή εγκατέλειψε το γάμο της όπως και ο Τζεφ Μπέζος, και το παίζουν οι δυο τους σταρ του Χόλυγουντ.

Από τη μια στη ζυγαριά βάζει τα πλούτη του ο 60χρονος  μεγιστάνας και από την άλλη την ανώμαλη γκόμενα. Να ξέρουμε τι λέμε και  δεν γράφουμε σενάριο για παραμυθένια ταινία του Χόλυγουντ. Για τον Μπέζος η κυρία Λώρεν είναι η πρώτη στον πλανήτη. Γιατί; Καμιά δεν τον κάνει να πετάει  στον ουρανό όπως αυτή.

MELBOURNE, AUSTRALIA – FEBRUARY 26: Cardinal George Pell arrives at County Court on February 26, 2019 in Melbourne, Australia. Pell, once the third most powerful man in the Vatican and Australia’s most senior Catholic, was found guilty on 11 December in Melbourne’s county court, but the result was subject to a suppression order and can only be reported today. The jury was unanimous in their verdict, finding Pell guilty on five counts of child sexual assault in December 1996 and early 1997 at St Patrick’s Cathedral. Pell will be sentenced on Wednesday. (Photo by Michael Dodge/Getty Images)

Δεν υπάρχει μέρα, που ένας κληρικός να μην γίνει θέμα στα Μέσα Ενημέρωσης. Ιερέας, σου λέει ο πιστός. Και τον λένε έτσι γιατί το λειτούργημα του, δεν είναι απλά κοινωνικό, όπως του δικαστικού και του αστυνομικού, αλλά ιερό. Θεϊκό.

Ποια εξήγηση μπορείς να δώσεις, όταν ο μεσήλικας και ο γέρος παπάς αναζητεί τη σεξουαλική ικανοποίηση και μάλιστα μέσω ενός νταβατζή, σε μια 10χρονη και σε κάποια 12χρονη; Είναι εξουσία ο παπάς. Είναι και άνθρωπος όμως βέβαια.

Από τότε που βγήκε η θρησκεία, δηλαδή από αρχαιοτάτων χρόνων, ο ιερέας ήταν ασύδοτος. Ένα κάθαρμα του κερατά. Ένας καταχραστής της εξουσίας, που έκρυβε στο ράσο του. Αντιληπτό ότι η εξουσία, ελέω Θεού φυσικά, εύκολα προκαλεί την εκτροπή. Την κατάχρηση. Την παρανομία. Την αδικία. Το έγκλημα.

Όχι κάποια ρετάλια, σε απομακρυσμένες περιοχές, και σε χωριά. Και τα νέα θα αφορούν αταξίες ιερές και με αγόρια, που ο Θεός, αν υπάρχει, να βάλει το χέρι του…. Κοντός ψαλμός αλληλούια. Κάποτε το ράσο προκαλούσε σεβασμό. Σήμερα θέλεις να πλακώσεις στις κλωτσιές, αυτόν που το φοράει.

Δεν θυμάμαι ποτέ στο παρελθόν μάνα να κατηγορείται ότι δολοφόνησε τα παιδιά της. Μάνα να εκπορνεύει το δεκάχρονο κορίτσι της. Μάνα να κάνει τα στραβά μάτια όταν ο πατέρας βίαζε τα παιδιά τους…

Και δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό. Δεν είναι. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Να συνηθίσουμε στην ακρότητα και πια να μην μας αγγίζει τίποτα. Να περνάμε στο «ντούκου» τις ειδήσεις που δεν θα σου μαθαίνουν κάτι πιο… ακραίο από το προηγούμενο!

Μέχρι που στο τέλος να χάσουμε ακόμη και την τελευταία ικμάδα ευαισθησίας που έχουμε ακόμη μέσα μας, και να μην μας ενδιαφέρει τίποτα πια. Μέχρι να γίνουμε κι εμείς τέρατα… Άλλοι συνειδητά κι άλλοι υποσυνείδητα. Καλύτερα να πονάς όταν ακούς κάτι κακό. Γιατί αυτό σημαίνει ότι παραμένεις άνθρωπος.

Με ποινές χάδια. Με εφέσεις στα δικαστήρια, που μετατρέπουν τα ισόβια σε 7 και χρόνια φυλακή. Είναι καιρός να επιστρέψει η δημόσια κρεμάλα στην κεντρική πλατεία. Και ας μας κατηγορήσουν ότι είμαστε άνθρωποι του Μεσαίωνα.

Ήταν κάτι που το περιμέναμε. Και πολύ άργησαν μάλιστα. Το Τμήμα Δόγματος της Πίστεως του Βατικανού δημοσίευσε μια εξήγηση σχετικά με συμμετοχή τρανσέξουαλ και ομοφυλόφιλων στα Μυστήρια βαπτίσματος και γάμου της Καθολικής Εκκλησίας.

Η ιστοσελίδα δημοσίευσε απάντηση από το Τμήμα Δόγματος της Πίστεως του Βατικανού στον Βραζιλιάνο επίσκοπο Jose Negri, ο οποίος ζήτησε να διευκρινιστεί η θέση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας σχετικά με τη συμμετοχή εκπροσώπων των σεξουαλικών μειονοτήτων στα Μυστήρια του βαπτίσματος και των γάμων.

«Ο Πάπας Φραγκίσκος δηλώνει επανειλημμένα ότι η Εκκλησία δεν είναι τελωνείο και ειδικά όταν πρόκειται για βάπτιση, η πόρτα δεν πρέπει να είναι κλειστή σε κανέναν», αναφέρεται στο μήνυμα. Το έγγραφο συνεχίζει λέγοντας ότι εάν ένα ομοφυλόφιλο άτομο που συζεί με άλλο άτομο επιθυμεί να γίνει ανάδοχος σε βάφτιση, ζητείται να ζήσει «μια ζωή σύμφωνη με την πίστη και τον ρόλο που του έχει ανατεθεί».

Καλημέρα και καλή εβδομάδα στην παροικία μας. Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά σε λίγες ημέρες, άλλος ένας χρόνος, στο βαρύ φορτίο της ζωής μας, θ’ ανήκει στην ιστορία. Στο παρελθόν. Η ζωή μας είναι πολύ σύντομη. Ας την απολαμβάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο.

Είναι πλέον γεγονός. Η συγκεκριμένη εβδομαδιαία στήλη του «Greek Flash News», παίζει… άγρια μπάλα κάθε εβδομάδα, στην Ελληνική μας παροικία, με όλα όσα αποκαλύπτει, από τις καθημερινές περπατησιές, στις γειτονιές όπου συχνάζει ο Ελληνισμός.

Βρέθηκα σε μια λογομοχία δύο κοριτσιών, όχι για κάποιον άνδρα, αλλά για τα μάτια μιας… γυναίκας. Μάλιστα. Όπως το διαβάζετε. Για τα πανέμορφα μάτια μια τρίτης κοπελιάς, οι δύο «φίλες» όπως έμαθα αργότερα, αντάλλαξαν βαριές κουβέντες.

Τα κορίτσια μετά από την έντονη λογομαχία, που την παρακολουθούσαν δεκάδες… θεατές, αποφάσισαν να δώσουν το δικαίωμα στην πέτρα του σκανδάλου, ν’ αποφασίσει η ίδια, για ποια από τις δυο κάνει κέφι. Ευτυχώς που προς το παρόν δεν είχαμε μαλλιοτραβήγματα.. Η φωτογραφία μας, είναι λίγο πριν από την… μάχη.  

Μιλάει η φύση. Καλοκαίρι, διακοπές, θάλασσα ντοπάρουν την ερωτική μας ορμόνη, την τεστοστερόνη και η σεξουαλική επιθυμία ζητάει να… δικαιωθεί. Σύμφωνα με τις σχετικές έρευνες που έγιναν και συνεχώς θα γίνονται, κοντά στο 70%, για την ακρίβεια από 67 και μέχρι 69% ειδικά το καλοκαίρι γίνονται τα ξενοπηδήματα.

Σήμερα το σεξ με τρίτο άτομο, πιθανόν άτομο εντελώς ξένο, δεν γίνεται χωρίς μέτρα προστασίας. Θα το πάρεις το παράσημο και από εκεί που δεν το περιμένεις. Άρα, θα προφυλαχτείς. Απαραίτητο το προφυλακτικό. Δεν είναι κάτι το καινούργιο αυτό.

Απάτησες! Καλώς έπραξες. Δικαίωμα σου. Δεν θα σε κρίνει κανένας, αφού ουδείς αναμάρτητος. Αν το έκανες όμως χωρίς προφυλακτικό, και δεν πήγες στον γιατρό; Κακώς έπραξες. Τρέξε λοιπόν πριν είναι αργά. Ακούγονται πολλά τρελά δίπλα μας.

Να, όμως, που στις ημέρες μας κάποια λεονταράκια κοιμούνται όρθιοι. Δεν έχουν μάλλον πάρει πρέφα, ή βλέπουν τι παίζει, αλλά δεν το έχουν συνειδητοποιήσει. Είναι συγκλονιστικά τα στοιχεία επιστημονικής έρευνας ινστιτούτου σεξολογίας.

Το πιο φοβερό. Το 95% από τις πρόθυμες γυναίκες να ξαπλώσουν με πιτσιρικά, θα προτιμούσαν αυτός να είναι πρωτάρης! Παρθένος. Έστω λίγο έμπειρος. Κούγκαρ. Με το όνομα αυτού του άγριου ζώου χαρακτηρίζεται, η άνω των 40 χρονών γυναίκα.

Συμπέρασμα. Έχουν ανατραπεί αποφασιστικά τα δεδομένα που ίσχυαν πριν 50 – 55 χρόνια. Αρκεί να αναφερθεί το εξής εκπληκτικό. Το 2000 το 60% των Ελληνίδων ΔΕΝ είχε ποτέ εξωσυζυγική σχέση. Το 2010 τα ποσοστά ήρθαν τούμπα, στο 60% είναι οι «άτακτες» και στο 40% οι φρόνιμες!

Συγκεκριμένο το γεγονός. Έγινε στην Μελβούρνη, με αφορμή κάποια περιουσιακά στοιχεία, μετά από την διάλυση ενός γάμου. Με δικαστική απόφαση, δηλαδή και με την σφραγίδα της Δικαιοσύνης, μια ακόμα αδικία. Ίσως να μην φταίει 100% ο δικαστής, αλλά το θύμα, και ο δικηγόρος του.

Με τη στάση της η κυρία δεν έδωσε μόνο συγχωροχάρτι στον σύζυγο, αλλά κι ένα μήνυμα κατανόησης, και σοφίας, στις γυναίκες της οικουμένης: «Δεν σημαίνει ότι ο άντρας μου με αγαπάει λιγότερο επειδή λόγω της πολυγαμικής του φύσης του φύλου του έριξε το μάτι του και σε κάποιαν άλλη».

Κατηγόρησε όμως τις τρεις ερωμένες του επειδή τον κάρφωσαν και γι’ αυτό, δικαιολογημένα λέω εγώ, απαίτησε οικονομική αποζημίωση (!). Σύμφωνα με τον πολυγαμικό εραστή οι τρεις γκόμενες τον εξέθεσαν στην γυναίκα του, στην οποία είχαν στείλει επιστολή και την πληροφορούσαν ότι ”ο άντρας σου σε κερατώνει”.

Να τη βράσω εγώ τέτοια δικαιοσύνη! Βεβαίως ο μηνυτής απατούσε την γυναίκα του, όμως αυτό είναι ένα γεγονός προσωπικό! Διαπροσωπικό, ανάμεσα στον παντρεμένο και την γκόμενα, και τις γκόμενες. Με ποιο δικαίωμα η ερωμένη να ρουφιανέψει σε τρίτο πρόσωπο, πολύ περισσότερο στην συμβία του άντρα, μία ευκαιριακή σχέση της με παντρεμένο;

Υπ’ όψιν ο άντρας δεν έκρυψε ποτέ, ότι είναι παντρεμένος, ούτε είχε συμφωνήσει με την όποια κυρία ότι: «Όταν σε βαρεθώ, έχεις δικαίωμα να με ξεφωνήσεις». Άρα ηθικά δεν δικαιώνεται η κάθε κυρία να πηγαίνει εν γνώσει της με παντρεμένο, κι αν αυτός μετά από κάποιο διάστημα της δώσει απολυτήριο, εκείνη να… ενημερώνει την σύζυγο, δηλαδή την γυναίκα της οποίας τον άνδρα προσπαθούσε να ξελογιάσει..

Έχει πια «γεράσει» η σεξουαλική απελευθέρωση, της οποίας η έκρηξη υποτίθεται λύτρωσε το ανθρώπινο γένος πριν από μισό αιώνα. Δεκαετία του 70, άνδρες και γυναίκες άλλαξαν. Στην πραγματικότητα έκαναν σεξουαλική επανάσταση με τη συμπεριφορά τους.

Είναι μυθικός ο τζίρος της παράνομης πορνείας. Μιλάμε, βέβαια, για τις πανάκριβες αδήλωτες του επαγγέλματος. Τι σημαίνει αυτό; Άνδρες περιζήτητοι γαμπροί με χοντρό πακέτο, να κάνουν σεξ με ταρίφα. Γιατί; Υπάρχει πάντα μια εξήγηση.

Η πόρνη, λοιπόν, με το υψηλό κασέ δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα, μήπως είναι και καλύτερη θα έλεγα, από μία σεξοβόμβα του σινεμά και του τοπ – μόντελιγκ. Την βλέπει ο άλλος να προχωράει μπροστά του, και πριν ακόμα την πλησιάσει, έχει «τελειώσει».

Έφερα αυτή την ιστορία στην επιφάνεια, με αφορμή μια πληροφορία για μια νεαρή, πρώην παντρεμένη και σημερινή νυχτόβια, που σχεδόν κάθε βράδυ, πλαγιάζει και με κάποιον διαφορετικό. Είπαμε. Το χοντρό πορτοφόλι είναι ο μεγάλος καθρέφτης.

Κάνεις μια βόλτα στις Ελληνικές περιοχές, απλά και μόνο για να πιείς ένα καφεδάκι. Και βλέπεις πολλά. Και αναφέρομαι σε ότι κυκλοφορεί δίπλα μας. Γυναίκες να τις κάνεις άγαλμα. Δεν λέμε κάτι καινούργιο. Βλέπουμε το έργο και βγάζουμε συμπεράσματα.

Πολλά λεφτά. Θα έλεγα με απλούς υπολογισμούς, τουλάχιστον χίλια με δύο χιλιάδες δολάρια την εβδομάδα. Σε κάποιες περιπτώσεις ίσως και περισσότερα. Μιλάμε για γυναίκες που κάθε φορά που κάνουν την εμφάνισή τους στο Oakleigh, αναστενάζουν όλες οι… καρέκλες.

Τίποτα δεν είναι παράξενο. Η κοπέλα απλά ξέρει ότι μετράει και φροντίζει να το δείχνει. Κορμάρα ατέλειωτη. Γυμνασμένη μέχρι κόλαση. Ντύσιμο απλό, αλλά φροντίζει να φανερώνει όλα τα προσόντα της. Και κάθε μέρα σε διαφορετικό μαγαζί.

Για μένα τουλάχιστον δεν υπάρχει κάτι που να μου προκαλεί ερωτηματικά. Η κοπέλα θέλει να δοκιμάζει τα πάντα, έτσι λένε τουλάχιστον, όσοι ξέρουν κάτι περισσότερο από μένα. Τα έχει κάνει όλα, και ψάχνει συνεχώς για άλλα σχέδια πάνω στο κρεβάτι.

Θέλω να ακούω να μιλάει ο κύριος Βαρθολομαίος, ο οικουμενικός πατριάρχης της…. Ομοφυλοφιλίας, όπως τουλάχιστον τον αποκαλούν, όσοι τον γνωρίζουν καλά, εντός και εκτός εκκλησίας. Προσωπικά, δεν μ’ ενδιαφέρει τι λέει, γιατί ότι και να λέει το παίρνουν οι άνεμοι.

Στις 2 Νοεμβρίου το 1991, ενθρονίστηκε αρχιεπίσκοπος Νέας Ρώμης και οικουμενικός πατριάρχης, ο κατά κόσμο Δημήτριος Αρχοντώνης. Δούλος του Θεού είναι, όμως και αρχηγός οικουμενικός, δηλαδή παγκόσμιος, των ορθόδοξων χριστιανών, και συναρχηγός στο κράτος του Άγιου Όρους.

Ο Βαρθολομαίος είναι ο 270ος πατριάρχης, οικουμενικός σύμφωνα με τον… τίτλο του, όμως τον γράφουν κανονικά οι μη… οικουμενικοί, αλλά επίσης ορθόδοξοι πατριάρχες της Ρωσίας, της Αιγύπτου και της Ουκρανίας. Από τότε που στήθηκε το παπαδαριό οι ρασοφόροι κάνουν παιχνίδι. Στο όνομα του Θεού, βέβαια. Όχι για… πάρτη τους.

Στέλνει μηνύματα… ενότητας των ορθόδοξων σε Ρωσία, Ουκρανία, Εσθονία και συνεχίζει το διάλογο με τους καθολικούς. Χριστιανοί όλοι, όμως ο καθένας έχει το δικό του μαγαζί. Τους πιστούς του, δηλαδή. Το ποίμνιο του, λένε. Το μαντρί του.

Μοιάζει με Κρητίκαρος. Ψάξε βρες όμως τη ρίζα του. Τα αφήνεις αυτά. Στέκεσαι στην ομορφιά του, την αρρενωπότητα τη φιλική. Της φυλής του την καταγωγή. Ένα κάρο κανάλια, περιοδικά, διαφημίσεις, ταινίες, σήριαλ, αλλά σήμερα δεν βρίσκεις Άντρα.

Η απογοήτευση να κυκλοφορούν στα τηλεπαιχνίδια, στα realities, στα μπαρ, στα γήπεδα, νέα παιδιά με φάτσες γελοίες. Ίδιο κούρεμα, καρμπόν ύφος του ανύπαρκτου ο οποίος θαρρεί ότι είναι κάποιος. Επόμενο, αφού βγάζει από το στόμα μια χαζομάρα και τον αβαντάρει η κάμερα.

Λείπουν σήμερα οι αντρικές φιγούρες. Οι αρσενικοί. Οι γαμάτοι Άνδρες. Τα άτομα με βλέμμα ήρεμο, σίγουρο. Να μιλάει όταν και όσο χρειάζεται. Μετρημένες λέξεις. Να είναι σοβαρός. Μα πάνω απ’ όλα να είναι αξιοπρεπής.

Είναι με μια φίλη του, μια κοπέλα με την οποία είχε για χρόνια πλατωνική σχέση, Άσχετο αυτό στην κουβέντα μας.  Η φώτο είναι το θέμα μας. Η αποκαλυπτική φώτο. Πετυχημένος ηθοποιός, κονομημένος, αλλά δυστυχισμένος… Η μοίρα τους το έχει.

Να κοροϊδέψει τον εαυτό του; Δεν φεύγει το βάσανο επειδή θα μιλήσει ανοικτά για τη δυστυχία του στην κολλητή του. Λες κι  αυτή δεν ξέρει γιατί ο κολλητός της είναι παντρεμένος με τη θλίψη του. Και κάθε μέρα ένας απ’ αυτούς μας χαιρετάει για άλλους ουρανούς.

Πέθανε το 2016, στις 2 Νοεμβρίου, ο στρατηγός Δημήτριος Δήμου. Μία προσωπικότητα των ένοπλων δυνάμεων της Ελλάδος. Η είδηση όμως, πέρασε στα ψιλά, σχεδόν δεν αναφέρθηκε πουθενα. Κι όμως, πρόκειται για αξιωματικό που έκανε αρχηγός στην Ελληνική Φρουρά στην Κύπρο κι άφησε το στίγμα του.

Ο στρατηγός Δήμου έκανε και αρχηγός της Στρατιάς. Ένα περιστατικό, το 1996. Επί της πρώτης κυβερνήσεως του Μπερίσα στην Αλβανία σκάει το σκάνδαλο των «Πυραμίδων». Φάγανε τα λεφτουδάκια του κοσμάκη. Κατάσταση ανεξέλεγκτη.

Η στρατιά αναλαμβάνει την υπόθεση. Η στρατηγάρα Δημήτριος Δήμου συγκεντρώνει πρώτα πληροφορίες και κάνει το πλάνο δράσης. Με τρία ελικόπτερα, στο ένα ανέβηκε ο ίδιος, περνάει με το έτσι θέλω, νταηλίκι στον εναέριο χώρο της Αλβανίας και φθάνει πάνω από τα κεφάλια των κακοποιών.

Χέστηκαν οι Αλβανοί απαγωγείς. Ξέχασαν τα λύτρα που ζητούσαν. Ο Έλληνας τσέλιγκας επέστρεψε σώος και αβλαβής στην οικογένειά του, και οι Αλβανοί επέστρεψαν στην Αλβανία αφού τα ελικόπτερα πετούσαν ακόμη πάνω απ’ τα κεφάλια τους.

Καλή εβδομάδα και όσοι ποντάρετε αύριο στο Melbourne Cup, αξίζει να βάλετε ένα 10δόλαρο στο άλογο με το όνομα Gold Trip

30 / 10 / 2023

Βλέπεις το κορίτσι από κοντά, και πράγματι είναι μια χαρά. Όμορφη και ισορροπημένη. Να, όμως, που την τσακώσανε. Αποδείχθηκε ότι έκανε σεξ με μαθητή 14χρονο. Μια κούκλα 26 χρονών που είχε χωρίσει από τον γκόμενο που είχε.

Γιατί, όμως, η όμορφη και ελκυστική κοπέλα υποχρεώθηκε να ζητήσει σεξουαλική ικανοποίηση από ανήλικο αγόρι; Γιατί! Αυτό είναι το ερώτημα, και όχι γιατί πήγε με τον πιτσιρικά. Η πείνα φταίει φίλες και φίλοι. Τι άλλο. Δεν είναι ανώμαλη η κοπέλα.

Η σεξουαλική πείνα. Η πείνα. Δεν υπάρχει πιο ισχυρό πράμα και δεν σε κρατάει με τίποτα. Πεινάει ο άλλος, πόσο να αντέξει. Για πόσο καιρό; Ε, κάποια στιγμή θα ορμήσει και  δεν θα πιάνεται… Και ο άλλος, ο ρέστος, δεν έχει μια στην τσέπη, και βλέπει ότι ο συμμαθητής του, ο γείτονάς του, έχει φράγκα και τα σκορπάει.. Απλά πράγματα στην ζωή μας.

Πήρε θέση μπροστά στην κάμερα η κυρία να πει τις ειδήσεις της ημέρας με τολμηρό ντεκολτέ. Την τέλειωσαν επιτόπου. Συνέβη στην Τουρκία. Σε σοβαρή χώρα αυτό είναι αδιανόητο. Να ξεκινήσει δελτίο με την παρουσιάστρια να έχει πεταμένα έξω τα μισά βυζιά.

Σε χώρες δεύτερες σαν την Ελλάδα και την Αλβανία συμβαίνει. Και στην Τουρκία, αλλά τουλάχιστον στην πατρίδα του Ερντογάν έστειλαν την πατσαβούρα στο σπίτι της να φτιάξει καλύτερα και τα νύχια της. Και δεν θα την ξαναπάρουν για δουλειά.

Μη λέμε πολλά. Και βγαίνει στο γυαλί η όρνιθα βαμμένη και ντυμένη ανάρμοστα. Έχει σημασία και το ύφος στην εκφώνηση. Λέω και το άλλο, όμως. Ότι πέρα της ενδυματολογικά απρεπούς εμφανίσεως, με συνέπεια να κάνει μπαμ από πάνω μέχρι κάτω η χαράδρα στο στήθος της.

Άντε να δικαιολογήσεις μετά τα μίνι και τα σταυροπόδια με τα γυμνά μπούτια στα πρωϊνάδικα. Αυτά στις εκπομπές τις ψευτοκουτσομπολίστικες, κατά κάποιο τρόπο ας πούμε ότι δικαιολογούνται. Όχι όμως ρε φίλε και στο δελτίο ειδήσεων.

Αν συμβαίνει αυτό, τότε… Ο μαύρος δεν είχε άλλη κατάληξη από το να τον πάρουν σηκωτό και με τη βία κατ’ ευθείαν για το τρελάδικο. Δεν κάνουμε κουτσομπολιό. Άλλη δουλειά κάνουμε. Βγάζουμε πράμα από το κουτσομπολιό. Μόνον ως σύζυγο και ως μητέρα δεν θα δεις την συγκεκριμένη γυναίκα, λέμε για το «φαινόμενο Καρντάσιαν».

Με ύφος παρθένας, αναθυμάται το παρελθόν της, πριν συναντήσει τον εξομολόγο ιερέα και ζητήσει να συγχωρεθούν οι αμαρτίες της, που δεν οφείλονται σε πράξεις, αλλά σε σκέψεις τολμηρές, σε φαντασιώσεις καλογριάς…

Χώρισαν οι γονείς του αράπη Κάινυ Ουέστ όταν τριών χρονών, και αυτός έγινε ένα «πακέτο» στη βαλίτσα της μάνας του, μέχρι την Κίνα έφθασαν, να ζουν μακριά από την Αμερική. Αδυναμία του οι γκόμενες μοντέλα. Την Κιμ την γούσταρε απελπισμένα και για να την καταφέρει, της πρότεινε μια μίνι παρτούζα. Αυτός με τη δική του και η Καρντάσιαν με τα βυζιά της.

Όταν η Κιμ βαρέθηκε τον εκατομμυριούχο ράπερ, του είπε ”Τέλος, πήγαινε στο καλό και μη μου γράφεις… ”. Λένε ότι την «εκβιάζει» ο Kanye με sex-tapes. Με κασέτες από όργια της Καρντάσιαν μ’ αυτόν και την άλλη γυναίκα. Λένε.

Δεν γουστάρουν νταραβέρια τα ζώα με το δίποδο. Όλη την ημέρα τη βγάζουν στην καβάτζα τους. Φοβούνται τον άνθρωπο; Όχι μόνο! Στην πραγματικότητα δεν κάνουν κέφι τον άνθρωπο. Λογικό. Δεν περιορίζεται σε μια περιοχή ο άνθρωπος, αλλά όλο και απλώνεται. Δικός μου, σκέφτεται το καθίκη, είναι ολόκληρος ο πλανήτης.

Όσο το δυνατόν λιγότερες επαφές με τον άνθρωπο. Τι σημαίνει αυτό; Δεν μας θέλουν τα ζώα. Μας θεωρούν εχθρούς. Έχουν πάρει πρέφα ότι τους συμφέρει να μην έχουν καθόλου παρτίδες με το δίποδο.

Και για να προκαλεί το σεβασμό κυκλοφορεί με γένια. Πως όμως, να εξηγήσει κανείς περιπτώσεις ιερέων, και μάλιστα τη μια πίσω από την άλλη, οι οποίοι απλώνουν τα ιερά τους χέρια τους στα αθώα και ανήλικα παιδάκια.

Δεν τον συγκρατεί το ράσο, γιατί; Επειδή κυκλοφορεί με εξουσία. Ιερέας είναι, ιερωμένος, τον μεγαλοδύναμο εκπροσωπεί κι όλοι τον πιστεύουν. Δεν εκπροσωπεί κάποιο κόμμα, ποδοσφαιρική ομάδα, ένα εργοστάσιο, μια βιομηχανία.

Όσοι ξέρουν λένε πως ποτέ δεν πρόκειται να σταματήσουν τα σεξουαλικά σκάνδαλα με πρωταγωνιστές και ενόχους παπάδες, μάλιστα και επώνυμους. Όχι ρετάλια, και κάποιους περαστικούς της συνοικίας. Υπάρχουν σκάνδαλα και με αξιωματούχους της εκκλησίας με νεαρά αγόρια.

Καλημέρα καλή εβδομάδα και καλό μήνα σε όλη την Ελληνική μας παροικία.

H Ελληνική μας παροικία πάντα θα βρίσκεται σε… συναγερμό, με αφορμή κάποιο σκάνδαλο. Πρόσφατα όμως σπάσαμε κάθε προηγούμενο ρεκόρ, και μάλιστα ποδοσφαιρικό. Πρωταγωνιστής αυτή την φορά του ερωτικού σκανδάλου, ήταν προπονητής Ελληνικής μας ομάδας, που πιάστηκε στα πράσα με την ερωμένη του.

Το μήνυμα αυτό βρέθηκε μέσα σε λίγες ώρες, σε όλη την… Αυστραλία, αφού ο ένας έγιναν δύο, και οι δύο εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες που το βρήκαν στο κινητό τους. Είναι αυτό που λένε, ότι η πουτάνα θέλει να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν την αφήνει.

Αποτέλεσμα ήταν να μπερδευτούν ακόμη περισσότερο τα πράγματα και να ψάχνουν όλοι να βρουν το δίκιο τους. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις δίκιο δεν βρίσκει κανένας, και το μόνο σίγουρο είναι, ότι τουλάχιστον μέχρι στιγμής, 2 σπίτια διαλύθηκαν και κάποιοι λένε, ότι ακολουθούν και άλλα.

Μπουκάρανε όμως οι αστυνομικοί στο «στέκι» του, και τον κάνανε τσακωτό, την στιγμή μάλιστα που πάσαρε κοκαίνη στην πελατεία του. Ανάμεσα τους και γνωστά ονόματα της Μελβούρνης, που έκαναν τους… φαντάρους, όταν είδαν τα όπλα στα χέρια των αστυνομικών.

Ο παλιός χασικλής, του παλιού καιρού, της δεκαετίς του 70 και του 80, δεν γούσταρε με τίποτα τον πρεζάκια. Είχαν βέβαια τους λόγους τους γι’ αυτό. Η ηρωίνη, όπως και η κοκαίνη είναι γκόμενα απαιτητική, δεν κάνει κέφι παρέες και ιστορίες. Μόνο μια σόδα θέλει.

Εδώ να ξεχωρίσουμε και κάποια πράγματα. Ο πρεζάκιας θα έχει πάντα πρόβλημα, με τον ίδιο τον εαυτό του. Δεν πηδάει, δεν τρώει, δεν πίνει. Ζει μόνο για τη δόση του. Κι αν τον αγκαλιάζει αυτή, τότε είναι η τέλεια γκόμενα. Αν δεν έχει τότε μπορεί να φτάσει ακόμα και στο έγκλημα.

Χαρά του να πασάρει στον δίπλα να τραβήξει και αυτός μια τζούρα. Γι αυτό δεν παίζει καβγάς στους χασισωμένους. Εκτός και αν ένας τρίτος, τους την σπάσει πάνω στο φτιάξιμό τους. Τον πρεζάκια τον σιχαίνεται ο χασικλής, γιατί ξέρει πως για να βρει τη δόση του θα γίνει ακόμη και χαφιές, στην αστυνομία.

Φούντα, το εθνικό φυτό, και πρέζα ήταν τα δύο ναρκωτικά που κυκλοφοράγανε στην Ελλάδα, στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Μιλάμε για μαζική κατανάλωση. Μετά μπήκε στο κόλπο και η κοκαϊνη. Τότε άρχισαν και τα μαχαιρώματα και οι εκτελέσεις.

Το χασίσι λένε είναι αθώο, δεν κάνει κακό. Η μαγκιά είναι να στέκεσαι μακριά από ουσίες, βλαπτικές και όχι. Θες να φτιαχτείς; Η λίστα είναι μεγάλη και πλούσια. Χόμπι τα λένε, συνήθειες, ασχολίες που τις βάζεις στην καθημερινότητα σου και δεν νοιώθεις εθισμένος, εξαρτημένος.

Δεν καταλαβαίνουν Χριστό. Σουρωτήρι το μυαλό τους. Και κατ’ ευθείαν μετά πάνε για σεξουαλικές συνάξεις, και στην καθαρεύουσα τις λένε παρτούζα. Βλέπουν άλλα πράγματα μπροστά τους, όταν έχουν πάρει την «μυτιά» τους. Βρίσκονται αλλού.

Άρχισαν λοιπόν και τα όργανα στον ΣΥΡΙΖΑ, μετά τον γάμο του Κασσελάκη, με τον Αμερικανό…. εραστή του. Πρώτος σήκωσε την «πετσέτα» ο κ. Στέφανος Τζουμέκας, και από σήμερα Δευτέρα ακολουθούν και οι υπόλοιποι. Αλήθεια ο Τσίπρας που βρίσκεται άραγε. Τα βλέπει όλα αυτά με την επιλογή που έκανε; Τέλος πάντων.

Μάλιστα. Ο άνθρωπος πήγε στην Αμερική να παντρευτεί και για γαμήλιο… δώρο, του δηλητηριάζουν μια από τις πιο…. ευτυχισμένες στιγμές της ζωής του. Οι Συριζαίοι που χωρίστηκαν σε 50 κομμάτια, αμέσως μόλις εμφανίσθηκε ο «λεβέντης» της Κρήτης.

Γάμος από τη μια του προέδρου στην αξιωματική αντιπολίτευση, και διαζύγια εν όψει από την άλλη. Διαζύγια για όσους θα εγκαταλείψουν τον Σύριζα, μετά την προεδρία του Κασσελάκη, που όπως όλα δείχνουν θα πάνε για άλλο κόμμα. Αυτά και περιμένουμε την συνέχεια.

Η πιο μεγάλη και πανηγυρική ήττα του δίποδου είναι ο πόλεμος. Βρίσκει πάντα το λόγο να σκοτωθεί με τον άλλον και αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι ικανό να τον σταματήσει να μοιάζει με ζούγκλα. Με θηρίο της ζούγκλας.

Το κορίτσι είναι όμορφο. Είναι ηλικίας περίπου 23 / 24 ετών, από πολύ καλή οικογένεια και είναι ερωτευμένη. Κανένα πρόβλημα για όσους ακούν την είδηση για πρώτη φορά, αφού αυτός είναι και ο σκοπός της ζωής του κάθε ανθρώπου.

Εδώ όμως υπάρχει πρόβλημα. Η κοπέλα ερωτεύτηκε κάποιον που είναι σχεδόν στα διπλά της χρόνια. 50άρης για την ακρίβεια, χωρισμένος από την πρώην γυναίκα του, και πατέρας 2 μικρών παιδιών. Πρόβλημα εδώ.

Το ζευγάρι βγαίνει σχεδόν καθημερινά μαζί, αλλά στο σπίτι υπάρχει γκρίνια. Καταλαβαίνω την συμπεριφορά των γονέων αφού όλοι οι γονείς έχουν κάποια όνειρα για τα παιδιά τους. Τι γίνεται όμως τώρα που οι γκρίνιες στο σπίτι είναι καθημερινές.

Επειδή γνωρίζω την οικογένεια της κοπέλας, είναι το μόνο που μπορώ να τους συστήσω. Η ηλικία σήμερα δεν παίζει και τόσο μεγάλο ρόλο. Άλλα πράγματα είναι αυτά, που εξασφαλίζουν τον έρωτα σε ένα ζευγάρι. Αν η κοπέλα είναι χαρούμενη με τον δεσμό της, όλοι οι υπόλοιποι, ας τους κάνουμε την χάρη.

Ούτε οι πρώτοι, αλλά ούτε και οι τελευταίοι. Ακούγονται όμως πολλά για κασέτες, βίντεο, και διάφορα πάρτι με τρίτα άτομα. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν, ότι ο «σύζυγος» δεν μπορεί να επιστρέψει στην Ελλάδα, για κάποιες παρανομίες του παρελθόντος.

Τι θυμήθηκα λοιπόν. Την ιστορία του σεξομανή Μητροπολίτη γνωστού ως «Άγιου της Πρεβέζης» όπως χαρακτηρίστηκε ο απίθανος Στυλιανός Κορνάρος, για 27-28 χρόνια μητροπολίτης Πρεβέζης και Νικοπόλεως.

Έγινε μάλιστα και θεατρικό έργο, που παίχτηκε ακόμη και στην Αυστραλία.     Το σκάνδαλο ξέσπασε όταν αποκαλύφθηκε ο παράνομος δεσμός του Στυλιανού με την σύζυγο του προσωπικού οδηγού του.

Και τους φωτογράφισε, μάλιστα. Μ’ αυτά τα στοιχεία «κάτι» ζήτησε από τον μητροπολίτη, διαφορετικά θα τα δημοσιοποιούσε. Ο Μητροπολίτης Κορνάρος, πανίσχυρος ιεράρχης με ειδικές σχέσεις με την κρατική εξουσία, δεν κώλωσε από τον εκβιασμό.

Ο Ιάκωβος μετά την έρευνα του δήλωσε: «Φρίκαρα! Έχασα και τις λίγες τρίχες που είχαν απομείνει στην κεφαλή μου». Υπήρχε κύκλωμα ερωτικό! Συμμετείχαν ιερείς της περιοχής Ηπείρου, όργια με μπαργούμαν. Και για να μην τους παίρνουν χαμπάρι φτιάξανε τη Μονή της αγίας Πελαγίας, για να γίνονται εκεί οι… δεξιώσεις, τα σεξουαλικά όργια των ρασοφόρων.

Αδυναμία στο γυναικείο φύλο είχε ο «Άγιος Πρεβέζης». Όχι σαν τις σημερινές Τιτίκες της Αυστραλίας. Και επειδή είχε τη δυνατότητα να διορίζει στο δημόσιο και στις τράπεζες εκμεταλλευότανε αυτό το προνόμιο, και έκανε τα καλύτερα κρεβάτια.

Πάει ο άλλος στο καζίνο. Γιατί; Πάει στο καζίνο κάθε μέρα, τρεις φορές την εβδομάδα, ΓΙΑΤΙ; Επειδή είναι εξαρτημένος. Τόσο απλό. Με την παρουσία του στο καζίνο, στο ναό του τζόγου, ο οργανισμός του έχει ανάγκη να πάρει τη δόση του.

Και τα 37 νούμερα είναι ΙΔΙΑ. Απολύτως ίδια. Τα 36 συν το Ο που έχει χρώμα πράσινο, το λεγόμενο ζερό, είναι ένα νούμερο και αυτό, όπως όλα τα άλλα. Δεν λες διαφορετικό π.χ. το 4 από το 25, επειδή το ένα είναι μονοψήφιο, μαύρο, ζυγό, μικρό, και το άλλο διψήφιο, κόκκινο, μονό, μεγάλο.

Στο προκαθορισμένο στοίχημα της μπάλας παίζεις γιατί ποντάρεις βάσει δεδομένων και προβλέψεων. Όχι στην τύχη, όπως στην πραγματικότητα, και επί της ουσίας, στο επίσης προκαθορισμένο στοίχημα της ρουλέτας.

Σε ποιο νούμερο θα αράξει η μπίλια; Η απάντηση είναι σαφής: Σ’ όποιο νούμερο γουστάρει η μπίλια. Όχι ο τζογαδόρος. Ποια είναι η διαφορά του τζογαδόρου της μπάλας με τον… συνάδελφο της μπίλιας; Εδώ είμαστε.

Σε σύγκριση, λοιπόν, με τον ρουλετάκια, η ”υπεροχή” του ποδοσφαιρικού τζογαδόρου, αν αυτός δεν είναι ”πρεζάκιας”, αν δεν είναι εξαρτημένος, αν έτσι κι αλλιώς δεν δώσει στοίχημα οπωσδήποτε, είναι η εξής.

Σίγουρα να ανάψει το κεράκι του, να προσκυνήσει τον άγιο της θρησκευτικής του αδυναμίας, και να κάνει τις σχετικές δεήσεις στον μεγαλοδύναμο. Γιατί έφτασε στο σημείο να πιστεύει, ότι η τύχη του στην ρουλέτα, εξαρτάται και από τις Θεϊκές δυνάμεις.

Πιο σωστά να την υποχρεώσει να σταματήσει να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο από τη Γη. Και πως η Γη είναι επίπεδη. Ούτε στρογγυλή, ούτε γυρίζει. Αυτά τις κουταμάρες έλεγε για αιώνες το παπαδαριό.

Γρήγορα ο Θεός πήρε πρέφα πως οι πρωτόπλαστοι, ο Αδάμ και η Εύα, ήταν σκάρτο πράμα. Είπαμε. Λέμε τα πράγματα όπως τα γράφει η Βίβλος. Όχι ότι θέλουμε. Όχι ότι κατεβάζει η γκλάβα μας. Και έπεσε η εξορία. Απόφαση του Θεού. Έδιωξε από την Εδέμ το πρώτο ζευγάρι, τον Αδάμ και την Εύα. Όχι και τον Όφι! Γιατί;

Αποκάλυψη: Έκανε λάθος ο Θεός όταν δημιούργησε το δίποδο. Και το πήρε πρέφα όταν κατάλαβε πως δεν ήταν άξιο να μείνει στον Παράδεισο το ζευγάρι. Αν πράγματι ήταν ταιριαστό ζευγάρι και δεν πλακωνόντουσαν από το πρωί μέχρι το βράδυ στις μπουνιές.

Απλά, για να δοκιμάσει το καλούπι, σε πρώτη φάση το είχε μαντρώσει στον Παράδεισο. Αυτά θα βλέπει ο Θεούλης από ψηλά, και θα τραβάει τα όσα μαλλιά θα του έχουν απομείνει. Ένας κόσμος καθημερινά σε πόλεμο, με χιλιάδες άτομα να σφαγιάζονται από αντιπάλους…

Καλή εβδομάδα σε όλη την παροικία μας…

09 / 10 / 2023

Τελικά φίλες και φίλοι της στήλης, γουστάρετε το… κουτσομπολιό. Κάθε Δευτέρα η συγκεκριμένη στήλη, σπάει κάθε ρεκόρ αναγνωστικότητας. Με μια βόλτα στα σοκάκια του Oakleigh και μπορείς να γράψεις ένα ολόκληρο βιβλίο. Όχι παίζουμε δηλαδή….

Τελικά η ακρίβεια του λαδιού έχει πέσει ακόμα και στα δυνατά πορτοφόλια. Άσε που πριν από λίγο καιρό, ο παπάς δεν αγόραζε λάδι για το σπίτι, αφού το έπαιρνε από την… εκκλησία, και μάλιστα πρώτης ποιότητας, που ήταν δωρισμένο από πιστούς αμαρτωλούς, που θέλανε να πάνε στον παράδεισο.

Η ξανθομάλλα δασκάλα πάντως, δεν έχει πρόβλημα λαδιού, αφού φροντίζει να της γεμίζει την αποθήκη, ο γκόμενος. Και όχι ότι λάδι να’ ναι, αλλά πρώτης διαλογής και μάλιστα Κρητικής προέλευσης. Εγώ μια φορά δοκίμασα και από τότε έριξα δίχτυα, Σκέψου τώρα να δοκιμάζεις κάθε μέρα, και μάλιστα τσάμπα.  

Πως είναι δυνατόν κάποιος να ονομαστεί άγιος από μια Εκκλησία, π.χ. χριστιανική Εκκλησία, την καθολική, και να μην αναγνωρίζεται σαν τέτοιος, σαν άγιος δηλαδή, από μια άλλη επίσης χριστιανική. Την ορθόδοξη Εκκλησία; Θέμα μαγαζιού, λες.

Ο άγιος Αυγουστίνος. Πρόσωπο δυνατό, φιλοσοφημένο, καταγραμμένο ως φιλόσοφος, και όχι μόνον σαν θεολόγος. Γεννήθηκε κάπου στην Αλγερία τον 4ο αιώνα. Δηλαδή στα χρόνια, που η νέα θρησκεία ακόμα δεν είχε επιβληθεί ολότελα, και ο τύπος επηρέασε αποφασιστικά τον δυτικό χριστιανισμό.

Και άμα γίνει δικός μας, τότε θα συνεχίσει να ζει στην άλλη ζωή. Και όταν ακόμη, θα έχει πεθάνει. Ο Aurellius Augustinus Hipponensis στις 13 Νοεμβρίου 354 γεννήθηκε από μάνα αγία, Μόνικα το όνομά της, και πατέρα Ρωμαίο, όχι χριστιανό.

Τι θα πει Καλό, τι Κακό. Τι σχέση έχουν το ένα με το άλλο. Γιατί υποστηρίζουν αυτό οι μεν και το άλλο οι δε… Σοφός άνθρωπος και, βέβαια, άγιος ο Αυγουστίνος, άγιος και για τους Λουθηρανούς και τους Αγγλικανούς, κατέληξε στις δικές του σκέψεις.

Δύσκολο επάγγελμα ο τραγουδιστής. Έτσι λέω εγώ. Και ταλέντο να έχει κάποιος η δουλειά είναι σκληρή. Χωρίς κανόνες. Άνευ προστασίας. Τα κανάλια, όμως, για πάρτη τους στην παραμύθα. Περάστε κόσμε, νέα παιδιά, το αύριο είναι δικό σας, όλοι οι φιρμάτοι έτσι ξεκίνησαν, από το μηδέν.

Δεν είναι όλοι χτισμένοι να γίνουν τραγουδιστές. Άσχετο αν έχουν φωνή. Χρειάζονται κι άλλα προσόντα, και δεν αφήνουμε υπονοούμενα πονηρά. Βασικό να προκαλεί την εμπιστοσύνη του συνθέτη, του παραγωγού.

Πάει και στην εταιρεία που κάποτε ηχογραφούσαν τα μεγάλα ονόματα, συνθέτες και τραγουδιστές, και του ζητάνε 5.000 ευρώ, έτσι για ξεκίνημα, πριν να ξεκινήσουν οι συνομιλίες. Μετά το τάληρο ζητάνε ένα 30% ποσοστό από το μεροκάματο που θα πιάσει ο υποψήφιος αστέρας στα live του στα κέντρα, στις αρπαχτές εδώ κι εκεί.

Επειδή η εταιρεία δίσκου έχει γίνει κανονικός σκουπιδοτενεκές. Άθλιες παραγωγές. Τραγούδια για πέταμα. Και κακόφωνοι που βγάζουν digital singles. Περασμένα μεγαλεία η εποχή όπου στο ελληνικό τραγούδι η εταιρεία, και μόνο αυτή αποφάσιζε τη μοίρα όλων.

Χώρισε το 2013 μετά από 18 χρόνια γάμου τον Γάλλο ηθοποιό Βενσάν Κασέλ και να, που… «Είμαι μόνη». Πόσα εκατομμύρια άνδρες στον κόσμο, μέσα κι αυτοί που δεν είναι… μόνοι, θα έτρεχαν να πέσουν στα πόδια της, μ’ ένα νεύμα της μόνον; Και πρώτος εγώ.

Όχι, δεν έχω νοιώσει έλξη για κάποια, παρά μόνον επιθυμία για παιχνίδι. Αν ήμουν ομοφυλόφιλη νομίζω ότι η ζωή μου θα ήταν πιο απλή…». Τι είπε το κορίτσι; Εγώ θα σου πω τι είπε. Είναι μάλλον φυσικό η όμορφη γυναίκα να βλέπει ερωτικά μία άλλη καλοφτιαγμένη γυναίκα.

Και λέμε «ελαφριά ομοφυλοφιλία», όταν συνήθως παρατηρείται στις γυναίκες, όχι ανάμεσα σε άνδρες οι οποίοι όταν κτυπηθούν από ομοφυλοφιλία, ε, τότε η κατάσταση θα είναι από μεσαίων μέχρι βαρέων βαρών.

Στα απόκρυφα ευαγγέλια του δωδεκαθεϊσμού η θεά του έρωτα Αφροδίτη αναφέρεται ότι είχε σαπφική συμπεριφορά. Σαπφώ, η μέγιστη ποιήτρια της αρχαιότητος, το αιώνιο σύμβολο για τις λεσβίες σ΄ όλο τον πλανήτη.

Ακόμα κι αν το ζώο, το κάθε ζώο αντιλαμβάνεται πως μεγαλώνει, πως γερνάει, αδυνατεί πνευματικά να συνειδητοποιήσει πως κάποια στιγμή θα καταλήξει. Θα πεθάνει. Θα εξαφανιστεί. Θα γίνει τίποτα. Σα να μην υπήρξε. Κανένα ζώο δεν θυμάται το άλλο που ψόφησε.

Έλα όμως που στην Αυστραλία το μαρτύριο με τους νεκρούς κρατάει έναν ολόκληρο αιώνα. Για 99 χρόνια για την ακρίβεια. Για δεκάδες χρόνια, κάποιοι επισκέπτονται τους δικούς τους, και διατηρείται μια αγορά με εκατομμύρια τζίρο κάθε χρόνο.

02 / 10 / 2023

Η ζωή του νεκρού, δηλαδή του ζωντανού μέχρι το θάνατο του, ήταν η Πρώτη Παρουσία του στη γη. Θα θαφτεί κι όταν πέσει το σύνθημα της Δεύτερης Παρουσίας, θα επανέλθει στη ζωή με τα κόκκαλα του στην καβάτζα του τάφου του. Δεν θα ξαναζωντανέψει χωρίς κόκαλα.

Μιλάμε σοβαρά; Πάρα πολύ σοβαρά μιλάμε. Και δεν θα τολμούσαμε να μιλάμε στ’ αστεία όταν η κουβέντα αφορά θρησκεία. Αφορά Θεό. Στη Δεύτερη Παρουσία, λοιπόν, οι πεθαμένοι θα αναστηθούν και τα κόκαλα τους θα ”ντυθούν” με τα κρέατα τους…

Και σαν κανονικοί άνθρωποι θα έχουν μια δεύτερη ζωή; Μια δεύτερη παρουσία. Έτσι λέει η θρησκεία, την οποία ή πιστεύεις ή όχι. Δικαίωμα σου να την πιστεύεις ή όχι. Να την αποδέχεσαι ή να τη θεωρείς καλαμπούρι σκέτο.

Λειτουργεί ήδη το πρώτο αποτεφρωτήριο στην Ελλάδα. Η δουλειά ξεκίνησε το 1996 και, τελικά, παρά την αντίδραση του παπαδαριού, άρχισε και στην Ελλάδα η καύση των νεκρών. Ιδιωτική επιχείρηση είβναι το αποτεφρωτήριο.

Στήθηκε στη περιοχή της Ριτσώνας, μόλις 75 χιλιόμετρα από την Αθήνα και με λιγότερα από χίλια ευρώ οι συγγενείς του πεθαμένου έχουν καθαρίσει. Να μην τραβιούνται μέχρι την Βουλγαρία, χριστιανική και ορθόδοξη βέβαια κι αυτή, με κόστος σχεδόν διπλάσιο αν επιλεγεί η καύση αντί της ταφής.

Παίζεται με κανόνες της σύγχρονης επικοινωνίας. Ένας νταρλαλάς, μέσα σε λίγες μέρες τον έμαθε όλη η Ελλάδα, και τον ψήφισαν και 200.000 άτομα για τα… κάλλη του και για την… λεβεντιά του, που περπατάει στους δρόμους της Αθήνας, έχοντας στο πλευρό του, και τον… σύζυγό του.

Σας μπέρδεψα λίγο, αλλά αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα. Τα λεγόμενα social media δίνουν απλόχερα το γήπεδο στους πρωταγωνιστές, και ο καθένας, ανάλογα με τα κυβικά του, σκοράρει και μαζεύει πόντους.

Το στημένο παιχνίδι που λέγαμε. Άλλος τραγουδιστής πάλι, στον προσωπικό του λογαριασμό Instagram, είπε τη μεγάλη κουβέντα: ”Είμαι κατά της ομοφυλοφιλίας, όχι κατά των ομοφυλόφιλων”. Το πέταξε, και το πράμα δεν μένει έτσι. Όχι βέβαια.

Και η τελευταία μοντέλα της Ελληνικής showbiz, θα τον κατσαδιάσει αύριο – μεθαύριο, γιατί είναι της μόδας τα δικαιώματα των gay. Τα οποία δικαιώματα τα… υποστηρίζει η κάθε σουρλουλού, βεβαίως για τους πόντους της δημοσιότητας, που λέγαμε.

Αφού τσίμπησαν το τυράκι, επανέρχεται ο ”Είμαι κατά της ομοφυλοφιλίας, όχι κατά των ομοφυλόφιλων” και στο κόλπο δίνει συνέχεια: ”Η ομοφυλοφιλία είναι μια ιδιαιτερότητα σεξουαλικού προσανατολισμού.

Μία έλξη δύο ανθρώπων του ιδίου φύλου, πιθανόν να είναι όντως πολύ δυνατή και ουσιαστική. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με την ομοφυλοφιλία της εποχής μας, που έχει πάρει μορφή μόδας και μαγκιάς».

Λόγια. Άστους να λένε. Όχι! Δεν πάει έτσι. Γι’ αυτό θα σκάσει μύτη ο… αντίλογος. Οι μαλακίες, δηλαδή. Και μη πει κανένας ότι η μαλακία δεν έχει σχέση με τον μαλάκα, γιατί εδώ θα τα χαλάσουμε! Αν δεν υπήρχαν οι μαλάκες, θα είχε εξαφανισθεί και η μαλακία.

Ο νέος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικού κόμματος στην Ελλάδα, Στέφανος Κασσελάκης είναι παντρεμένος με άντρα, όχι με γυναίκα. Δικαίωμα του. Αντιληπτό, ότι δεν θα πει την αλήθεια του πράγματος. Αντιληπτό και κατανοητό. Τα προβλήματα αρχίζουν πρώτα από μέσα, και μετά βγαίνουν προς τα έξω.

Επειδή ο κόσμος δεν γουστάρει έναν αρχηγό κόμματος που ναι μεν τον θέλει μπροστά και πολεμιστή και υπερασπιστή των συμφερόντων του, αλλά να μην είναι και ο απόλυτα ομοφυλόφιλος. Μέχρι εκεί είναι ο κόσμος. Μετά το χάος.

Τι εννοεί ο Κασσελάκης όταν λέει ”Δεν έχω ατζέντα gay, έχω ατζέντα ανθρώπινη”; Εννοεί και παραμυθιάζει πως δεν είναι ομοφυλόφιλος. Συζεί στο Μαϊάμι μόνιμα, από το 2018 μέχρι σήμερα με τον νοσοκόμο Tyler Mcbeth.

Αλλά όπως εξηγεί στον κόσμο, αυτό συμβαίνει γιατί αγάπησε τον σύντροφο του ανθρώπινα, όχι και σεξουαλικά. Και ανταποκρίθηκε στην ανθρώπινη αγάπη του Τάυλερ. Αυτά δήλωσε και εξακολουθεί να πιστεύει ο Κασσελάκης.

Για να το προχωρήσουμε, στην ακαδημαϊκή μας κουβέντα, αν δεν γνώριζε τον ανθρώπινο ερωτικό του σύντροφο ο Κασσελάκης δεν θα ήταν με κάποιον άλλον άνδρα. Πιθανόν να ήταν με γυναίκα, αν αυτή είχε ανθρώπινα αισθήματα και συναισθήματα όπως ο νοσοκόμος.

Επειδή ο νέος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ομοφυλόφιλος. Δεν είναι gay. Έτσι τουλάχιστον προσπαθεί να περάσει στον κόσμο, το δικό του μήνυμα. Μην γελάτε. Μιλάμε τώρα για την Ελλάδα και τους Έλληνες έτσι; Τα υπόλοιπα βέβαια θα τα μαθαίνουμε σιγά – σιγά και με το μαλακό.

Μόνο που η καθηγήτρια έχει γίνει το Talk of the Town, τόσο στο σχολείο που διδάσκει, όσο και στους καφενέδες της Μελβούρνης. Ο λόγος βέβαια, δεν είναι άλλος από το παράνομο αίσθημα, και το σουξέ: Παντρεμένοι και οι δυο.

Έχουμε ακούσει πολλά για τον συγκεκριμένο δεσμό. Δικαίωμα βέβαια των πρωταγωνιστών να κάνουν την ζωή τους. Θα είχαν μάλιστα επισημοποιήσει και τον «παράνομο δεσμό» τους, αν δεν υπήρχαν και κάποια παιδιά στην μέση. Εκεί είναι το πρόβλημα.

Το ζευγάρι πάντως φροντίζει να συναντιέται, σχεδόν κάθε μέρα, σε κάποιο πάρκινγκ, ή, ακόμη και σε κάποιο μαγαζί για καφέ, ή, ποτό, και ότι άλλο κάτσει στην συνέχεια. Να θυμούνται όμως, ότι τις αμαρτίες των γονέων, τις πληρώνουν πάντα τα παιδιά. Αυτά προς το παρόν, και θα σας κρατάω ενήμερους, μόλις έχω νεότερες πληροφορίες.

Φοβερά πράγματα. Μέγιστη αποκάλυψη η οποία πιθανόν να έφθασε μέσω ίντερνετ και στον Θεό. Να το πληροφορήθηκε κι αυτός, ότι τα ποντικάκια και πονάνε και κάνουν γκριμάτσες στο πρόσωπο, όπως οι άνθρωποι. Φοβερά πράγματα επιμένω και εξηγώ το γιατί.

Οι μπινέδες επιστήμονες, βασάνισαν εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες ποντικάκια για να δουν αν υποφέρουν και αν ναι, πως εκδηλώνεται, πως αντιδρά το σώμα τους. Και σημείωσαν οι επιστήμονες ότι όταν πονάνε τα ποντικάκια σφίγγουν τα μάτια, όπως ο άνθρωπος.

Και ζαρώνουν τη μουσούδα τους, όπως ο άνθρωπος. Και τεντώνουν τα αυτιά και σηκώνονται όρθια τα μουστάκια τους, να κάτι που δεν παρατηρείται στον μαλάκα τον άνθρωπο. Φοβερά πράγματα.

Έριξαν οξικό οξύ, μουσταρδέλαιο μέσα στο στομάχι του ποντικού, όπως και εκείνη την ουσία που κάνει το τσίλι να καίει, και προσπάθησαν να ερεθίσουν την κύστη και ακόμα να προκαλέσουν βλάβη στο νευρικό σύστημα του τρωκτικού, γιατί; Να καταγράψουν εκφράσεις.

Φοβερά πράγματα. Να αποτυπώσουν με μικροκάμερες τις αντιδράσεις και το βαθμό της κάθε γκριμάτσας στα ποντικάκια, τα πειραματόζωα. Και τα συμπεράσματα που έβγαλαν, ήταν ότι τα ποντίκια και οι άνθρωποι, έχουν τις ίδιες αντιδράσεις στον πόνο. Μάλιστα.

Κάνεις μια βόλτα στο Chapel Street και παθαίνεις την πλάκα σου. Άσε που αν είσαι μόνος σου, δεν ξέρεις αν θα γυρίσεις ολόκληρος στο σπίτι σου. Κυκλοφορεί κάθε καρυδιάς καρύδι. Μια βόλτα έστω και μέσα στο αυτοκίνητο, είναι αρκετή για συμπεράσματα.

Τα περισσότερα μαγαζιά, που συνήθως βρίσκονται στον πρώτο όροφο, προσφέρονται για «ξεχωριστές βραδιές» Μέλλουσες νύφες και αυριανοί γαμπροί διασκεδάζουν σε έναν χώρο που προσφέρει τα πάντα. Από στριπτίζ, μέχρι εξωτικά ποτά και συντροφιά της μιας νύχτας, όλα πριν τον γάμο.

Κατάλαβα μόνο ότι τα διαζύγια είναι πλέον προ των πυλών, εξ’ αιτίας κάποιων γνωριμιών που γίνονται σε συγκεκριμένους χώρους. Είναι λίγο πολύ, η αρχή ενός διαζυγίου, αφού για την μέλλουσα νύφη, έχουν φροντίσει όλες οι φίλες της, να την «επισκεφτούν» πάνω σε έναν καναπέ, ή, ακόμη και σε ένα τραπέζι, 3, ίσως και 4 διαφορετικοί άντρες, ή, ακόμη και γυναίκες, για κάτι το… διαφορετικό.   

Όχι τσατσάδικο, όπως σαν και όλα τ’ αλλά που λανσάρονται για Μέσα Ενημέρωσης. Το παλικάρι βρέθηκε από μικρός στα δύσκολα και ποτέ του δεν είχε μια οικογενειακή ζωή. Παιδί χωρισμένων γονιών, δεν άργησε να βρεθεί στους δρόμους του παράνομου σεξ, για να βγάζει τον άρτο του που λέμε.

Ο τύπος λοιπόν, βγαίνει φόρα παρτίδα σε ειδική «Ερωτική σελίδα» και λέει «Ενοικιάζομαι». Αυτή είναι η δουλειά μου. Το κάνω με πλούσιες κυρίες κάποιας ηλικίας, ακόμα και με ζευγάρια που ένα τρίο στο κρεβάτι το βλέπουν αλατοπίπερο στο γάμο τους.

Λέει όμως και το άλλο ο τύπος. Ότι μπροστά σ’ όσα έχει δει, είναι της πλάκας, παραμυθάκι κάποια σενάρια… απίστευτα στον κινηματογράφο. Η κρίση της δύσκολης εποχής που περάσαμε δεν συγκρίνεται με τη φτώχεια των δύο δεκαετιών μετά τον πόλεμο.

Δεν κατηγορώ τα παιδιά, τα οποία σήμερα μεγαλώνουν διαφορετικά. Με ξένες γλώσσες, πιάνο, καράτε, μπαλέτο και διακοπές. Οι σύγχρονοι άνθρωποι καταπιέζουν και θάβουν τα ένστικτά τους. Κυριαρχεί ένας κούφιος καθωσπρεπισμός.

Κράτησα όμως και μια κουβέντα που μου είπε ο τύπος. Ναι, με τον θάνατο είμαι παράλογα εξοικειωμένος. Τον περιμένω ανά πάσα στιγμή. Δεν πιστεύω στον Θεό, αλλά σέβομαι απεριόριστα όσους πιστεύουν. Η μόνη μεταθανάτια επιθυμία μου είναι να με κάψουν.

Άνθρωπος που κάθεται μόνος του σημαίνει ότι τα ‘χει βρει με τον εαυτό του. Μετάνιωσα για πολλά, αλλά είμαι σίγουρος ότι με τα μυαλά που είχα, θα έκανα ξανά τα ίδια, γιατί δεν είχα σωστή οικογένεια. Και κάποιοι άλλοι που έζησαν παρόμοιες καταστάσεις, έδωσαν τέλος στην ζωή τους.

Τώρα αν μετάνιωσα για όσα έκανα θα σου πω μόνο μια κουβέντα: Μόνο ο ηλίθιος δεν μετανιώνει, αφού νομίζει ότι τα έχει κάνει όλα σωστά. Δεν έχω κάτι άλλο να σου προσθέσω. Όταν τα λόγια που σου λέω αυτή την στιγμή βγαίνουν με πίκρα από μέσα μου, τα υπόλοιπα είναι για τους ξερόλες, που συχνάζουν στους καφενέδες του Oakleigh.

Ποια είναι η αμορφωσιά σ’ αυτό που ακούστηκε; Οι αγράμματοι αναφέρονται σε… «αποκάλυψη». Οι αστοιχείωτοι. Επειδή απευθύνονται σε ακροατές αγράμματους και αστοιχείωτους. Είναι δυνατόν, ρε, να παρέμενε κρυφό, μυστικό το φύλο;

Δεν είναι… αποκάλυψη ότι μια γυναίκα είναι έγκυος, ότι θα γεννήσει, ούτε ότι το παιδί θα βγει αγόρι ή κορίτσι. Είναι απελπιστικά φρικτή η… δημοσιογραφική πρακτική να χαρακτηρίζουν ”αποκάλυψη” και το πιο συνηθισμένο γεγονός. Όπως στην περίπτωση της κυρίας τάδε. Κατάντια αυτό το ραδιόφωνο τελικά.

Είμαι σίγουρος, ότι έτσι και ζητήσουν απόψεις από την παροικία, για το πως κατασκευάζεται μια ατομική βόμβα, όλοι θα βγουν να πουν την γνώμη τους και μάλιστα ότι έχουν μελετήσει το θέμα. Παντογνώστες και ας μην έχουν περάσει ούτε απ’ έξω από σχολείο.

Περίμενε να βγουν πρώτα όλοι οι ξερόλες, και αφού πέρναγε λίγη ώρα, έσκαγε μετά και αυτός μούρη για να μας ενημερώσει. Τι έκανε λοιπόν ο μάγκας. Έμπαινε στο κομπιούτερ και έβρισκε το θέμα και μετά μας διάβαζε αυτά που… διάβαζε.

Τελειώνω σήμερα με έναν τραγουδιστή / ηθοποιό, που πραγματικά του είχα μεγάλη αδυναμία. Έζησε μια ζωή μέσα στην δόξα και στα σκάνδαλα. Απ’ την μια η εξαίσια φωνή του, τα τραγούδια, τα μπλε μάτια του, και οι εξωτικές γυναίκες που τον συνόδευαν.

Μαθαίνω λοιπόν, ότι προς τιμή του πρόκειται να δώσουν το όνομα του, σε ένα καινούργιο θέατρο που ετοιμάζουν οι Ιταλοί, που θα έχει πολλά και διάφορα σύγχρονα μέσα, και θα μπορεί ο θεατής ν’ απολαμβάνει τα πάντα.

blue, violet and red freesia flowers with green twigs isolated on white background

Τον είχα δει πριν από κάποιες εβδομάδες, στο νεκροταφείο του Springvale, στην κηδεία ενός γνωστού μας φίλου. Ήξερα ότι αντιμετώπιζε με τεράστια δύναμη τον καρκίνο. Την παλιοαρρώστια όπως την λέγανε τα παλιά χρόνια.

Όταν μια τέτοια κουβέντα βγαίνει από το στόμα ενός δικού σου ανθρώπου. Ενός φίλου σου ρε παιδί μου. Λόγια που έβγαιναν από τη ψυχούλα του. Τον βρήκε ο καρκίνος στα 63 του και ο φίλος έχει απλά συμβιβαστεί με το θάνατο.

Ότι γεννάει το πνεύμα σου, η σκέψη σου. Η σιωπή. Η δύναμη της γεννήτρας σκέψης σου. Τον γουστάρω τον φίλο, γιατί πάνω απ’ όλα δείχνει σεβασμό στην ίδια την ζωή. Μου έτυχε όπως θα μπορούσε να τύχει στον καθένα από εμάς.

Δεν έχει σημασία το όνομά του. Είναι ένας από εμάς, που παλεύει για να ζήσει, όσο το δυνατόν περισσότερο, για να μην στεναχωρηθεί η οικογένειά του. Τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Οι συγγενείς και οι φίλοι του. Θέλω να έρχεσαι να με βλέπεις μου είπε εκεί που θα με βάλουν.

Ο γνωστός δικηγόρος της Ελλάδας Αλέξης Κούγιας, έγινε πάλι το πρόσωπο της ημέρας με αφορμή κάποιες δηλώσεις που έκανε, για τον υποψήφιο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανο Κασσελάκη, ο οποίος δηλώνει ομοφυλόφιλος, και συζεί με κάποιον άλλον άντρα.

Θα μου πείτε ότι σε ένα μπουρδέλο, όπως έχουν καταντήσει την Ελλάδα, γνωστοί και άγνωστοι, όλα αυτά είναι μικρές αμαρτίες. Το χειρότερο είναι, ότι όλοι αυτοί είναι περιζήτητοι στα κανάλια της τηλεόρασης για ν’ ακούσουν με ποιον κοιμήθηκε το προηγούμενο βράδυ, ο παρουσιαστής της τηλεόρασης.

Τόλμησε αυτός ο άνθρωπος και πήγε στη Μακρόνησο, εκεί που έχουν χύσει το αίμα τους πραγματικοί αγωνιστές της δημοκρατίας. Αυτός με τα φτερά και τα πούπουλα. Πήγε αυτός με το φουσκωτό του άλλου του νούμερου και αποβιβάστηκαν εκεί;

Αυτός δεν έχει αίσθηση ντροπής. Αν ο ελληνικός λαός έχει τέτοιο κατάντια να επιλέξει ως αρχηγό κόμματος μια Τιτίκα, είναι άξιος της μοίρας του. Περιττό να αναφέρω, ότι μέχρι αυτή την ώρα, ολόκληρη η Ελλάδα αναφέρεται στον Κούγια.

Πας σε κάποιο μαγαζί να φας. Έστω ρε φίλε, να πιείς έναν καφέ, ή, ένα ποτό, και να διαβάσεις την εφημερίδα με την ησυχία σου. Και πάνω που έρχεται ο καφές σου, και ετοιμάζεσαι για την πρώτη ρουφηξιά, σε μπανίζει ο περαστικός από το Oakleigh, που κατέβηκε για βόλτα και σου πιάνει την κουβέντα, και ας μην σε ξέρει. Αρκεί που διαβάζεις Ελληνική εφημερίδα.

Δεύτερη ερώτηση: Τι γράφουν σήμερα οι εφημερίδες; Έχω μείνει με το ποτήρι στο χέρι, και περιμένω τον μαλάκα να φύγει, για να πιω τέλος πάντως το νερό μου. Που τέτοια τύχη όμως, Ο τύπος είναι αποφασισμένος να σου σπάσει τα νεύρα και το έχει καταφέρει, και μάλιστα στα… όρθια.

Και προσωπικά τουλάχιστον, έχω σταμπάρει κάποια λαμόγια, που περπατάνε πάνω / κάτω όλη την ώρα, με την ελπίδα κάποιος να φιλοτιμηθεί και να τους κεράσει καφέ. Γιατί πραγματικά, πρέπει να είσαι πολύ ηλίθιος να περιμένεις κέρασμα, όταν σε ξέρουν ακόμα και οι πέτρες, ότι έχεις καβούρια στις τσέπες.

Και απλά προς δική σας ενημέρωση, να σας πω και το άλλο. Αν τα προγράμματα που παρουσιάζεται σαν ενημερωτικά τα ακούγανε στην Ελλάδα, θα σας δέρνανε 5 μέρες στην σειρά. Απλά δεν τρώγεστε με τίποτα.

Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύ κουβέντα για τον θάνατο, αλλα και το τι πραγματικά συμβαίνει στο σώμα. Κάποια στιγμή θα γίνει μια τέτοια κουβέντα απλά και μόνο, για ν’ ακούσουμε τόσο την πλευρά της επιστήμης, όσο και αυτή της θρησκείας. Της κάθε θρησκείας.

Η δουλειά της θρησκείας είναι να σε μπαλαμουτιάσει ότι δεν πεθαίνεις άμα σε θάψουν. Δηλαδή, θα συνεχίσεις να ζεις και εκεί που θα πας. Άσε ότι κάποια στιγμή θα… επιστρέψεις. Και βέβαια μετά την εμφάνιση του χριστιανισμού, η εν λόγω θρησκεία ανάλαβε και κοινωνικά καθήκοντα στη γη. Να φοβερίζει με την κόλαση τα δίποδα, προκειμένου να είναι καλοί άνθρωποι.

Καλή εβδομάδα με όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα…..

Φίλες και φίλοι καλημέρα και καλή μας εβδομάδα. Τι να πούμε τι, και τι να… τραγουδήσουμε. Ομολογώ ότι αποφεύγω ν’ ακούω Ελληνικό ραδιόφωνο, επειδή ξέρω από πρώτο χέρι τι πρόκειται ν’ ακούσω και επειδή είμαι όλη σχεδόν την ημέρα στο δρόμο, προτιμώ ν’ ακούω τραγούδια.

Με το που αρχίζει να μιλάει η εκφωνιάρα, αρχίζω να τρέμω. Κατάλαβα ότι ερχόταν τσουνάμι…. Με πήρε τηλέφωνο μας ενημέρωσε ένας κύριος, και μου ζήτησε ένα τραγούδι, επειδή μου είπε ότι ήταν πολύ λυπημένος και ήθελε να τ’ ακούσει. Φρόντισε λοιπόν η παρουσιάστρια να μας ενημερώσει, ότι κατάφερε να του αλλάξει γνώμη, γιατί η ζωή είναι ωραία και δεν πρέπει να στεναχωριόμαστε.

Τελειώνει το τραγούδι, και αφού προσπαθεί να μιλήσει, σαν να θέλει να μας πει κάτι, μας (ξανά) ενημερώνει ότι η ζωή είναι ωραία, και πως η εκπομπή είναι ενημερωτική!!!!!! Και να μην της ζητάμε ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ, γιατί υπάρχουν άλλες εκπομπές που θα μπορούσαν οι ακροατές να κάνουν αφιερώσεις.

Τελικά η Ελληνική παροικία θέλει να τα μαθαίνει όλα. Πέσανε όλοι επάνω μου στο Oakleigh, για να μάθουν ποια ήταν επιτέλους η συγκεκριμένη σερβιτόρα, που έκανε ερωτική σχέση με την παντρεμένη κυρία, και που πρώτη η στήλη αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα.

Σας είπα την προηγούμενη φορά, ότι η κοπέλα τα έχει όλα τα προσόντα. Και σωματικά, αλλά και… ψυχικά, αφού όλη την ημέρα στέλνει μηνύματα στην ερωμένη της, ενώ την ίδια στιγμή μαθαίνω, ότι ο άντρας της το έχει πάρει απόφαση, να κάνει τα στραβά μάτια στον συγκεκριμένο δεσμό, αφού όπως είπε σε δικό του άτομο:

Στιγμές απόλυτου τρόμου έζησε μια οικογένεια Αυστραλών από την πολιτεία του Κουίνσλαντ, όταν ένας μεγάλος πύθωνας επιτέθηκε εναντίον ενός δίχρονου αγοριού, το οποίο έπαιζε μόνο του στην αυλή του σπιτιού τους. Οι γονείς του άτυχου παιδιού που βρίσκονταν μέσα στο σπίτι, άκουσαν τις κραυγές και το κλάμα του, με αποτέλεσμα να τρέξουν να δουν τι συμβαίνει.

Αν και σοκαρισμένοι, οι δύο γονείς βρήκαν τη δύναμη και το θάρρος, όπως θα έκανε κάθε ένας στη θέση τους, και προσπάθησαν να σώσουν το παιδί τους από το τρομακτικό ερπετό. Αφού το έπιασαν, στη συνέχεια ο πατέρας το σκότωσε, χτυπώντας το στο κεφάλι με μία μεγάλη πέτρα.

Δεν άντεχα για περισσότερο, έστω για μιάμισυ στιγμή… Ότι ήμουνα χελώνα στο δάσος, κάπου στο βουνό πριν την πυρκαγιά. Πρώτα το ερπετό ένοιωσε τον κίνδυνο. Βέβαια, ζώο είναι και έχει αυτή την ικανότητα. Και μετά βλέπει με τα μάτια να πλησιάζει η απειλή…

Μόνο οι χελωνίτσες; Και τα τρεχαντήρια του δάσους εγκλωβίσστηκαν στις πυρκαγιές. Τα ελαφάκια. Άγριο πράμα η φωτιά. Δεν πολεμιέται όταν πάρει δρόμο μέσα στο φαράγγι, μάλιστα αν την αβαντάρει ο ξάδελφος της, ο αγέρας, στις μανιασμένες του. Δεν σ’ αφήνει να τραβήξεις ούτε φωτογράφια, Ποια αεροπλάνα και ποια ελικόπετρα, όσο νερό και να ρίξουν, μπορούν να σβήσουν μια μεγάλη φωτιά..

Παγκοσμίως τώρα, και κάθε 40 δευτερόλεπτα, ένας άνθρωπος βάζει τέλος στη ζωή του. Οι αυτοκτονίες ευθύνονται για περισσότερους θανάτους σε σχέση με τον πόλεμο, σύμφωνα με Έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Στην Ελλάδα, καταγράφονται σχεδόν 2 αυτοκτονίες νέων ανθρώπων κάθε μέρα, και οι περισσότεροι αυτόχειρες είναι άνδρες, παντρεμένοι και οικονομικά ενεργοί.

Και να τελειώσω την στήλη, με μια είδηση από την Ελλάδα, που τα Μέσα Ενημέρωσης της Ελλάδας, την βρήκαν τόσο ενδιαφέρουσα, που την έκαναν πρωτοσέλιδη. Θα μου πείτε, ούτε η πρώτη φορά είναι, αλλά ούτε θα είναι και η τελευταία. Η κατάντια δυστυχώς δεν έχει πάτο.

Το άτομο φροντίζει να βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα, με τον έναν, ή, με τον άλλον τρόπο. Μάλιστα οι αρμόδιοι στο Φρουραρχείο τον έβαλαν στην σειρά για να περάσει από έλεγχο. Ο Θέμης λοιπόν τσαντίστηκε που τέτοια φίρμα και τον είχαν στο περίμενε, και ανέβασε ένα βίντεο που έλεγε: «Έχω έρθει να πάρω απαλλαγή από τον στρατό και περιμένω 1 ώρα όρθια».

Κάτι οι «Τιτίκες» της Εκκλησίας, κάτι οι «πεταλούδες» του πεζοδρομίου, και κάτι όλες οι επίσημες αγαπημένες της ανωμαλίας που κυκλοφορούν στα βουνά και στα λαγκάδια, θα χάσουμε τον λογαριασμό. Και όλους αυτούς τους πλασάρουν για κάτι το ξεχωριστό στην Ελλάδα, αντί να τους αρπάξουν και να τους ρίξουν με βαρίδια στην θάλασσα, μήπως και γλιτώσουμε.

Η κυρία, από παλιά όταν πήγαινε στα νυχτερινά μαγαζιά, ήταν αταχτούλα. Τις άρεσε δηλαδή να ντύνεται προκλητικά, να την πέφτει όπου την έπαιρνε και γενικά αδιαφορούσε για όποιον την συνόδευε.

Τελικά μαθεύτηκε στην πιάτσα ότι παντρεύτηκε και μάλιστα με άτομο φτιαγμένο οικονομικά που της τα είχε όλα. Λένε όμως, ότι το μάτι είναι αχόρταγο και η κυρία δεν άργησε τις παλιές της αδυναμίες.

Και επειδή τα μάτια στην Ελληνική μας παροικία είναι όχι μόνο πολλά, αλλά και πολύ αδιάκριτα, κάποιος πληροφόρησε τον άντρα της, ότι η γυναίκα του κυκλοφορεί παντού, και μάλιστα δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα.

Έτσι μετά το πρώτο σοκ, ο άντρας της αποφάσισε να βάλει να την παρακολουθήσουν για να μάθει τι ρόλο έπαιζε και με ποιον η γυναίκα του. Όταν τελικά πήρε τα μηνύματα, έπεσε από τα σύννεφα, με όσα του έδειχναν μπροστά του, οι άνθρωποι που είχαν αναλάβει να τον ενημερώσουν.

Γιατί ο γκόμενος, δεν ήταν γκόμενος, αλλά μια… γκόμενα και μάλιστα από τις πιο γνωστές σερβιτόρες στην περιοχή του Oakleigh, που το κορίτσι και τα έχει όλα τα προσόντα, αλλά και φροντίζει να τα δείχνει παντού, και με την πρώτη ευκαιρία.

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς έγινε, μόλις μαθεύτηκε η ιστορία, αλλά σίγουρα θα μάθω και θα σας ενημερώσω. Προς το παρόν περιορίζομαι μόνο στην αγωνία, και πως θα το χειριστεί στην συνέχεια ο άντρας της, που αυτοί που τον γνωρίζουν λένε ότι είναι και από τα καλύτερα παιδιά της παροικίας μας.  

Δώσε μου εσύ τώρα, αγαπητέ αναγνώστη μου, τη δική σου εξήγηση στο «μεγάλο» φαινόμενο. Γιατί περί φαινομένου βέβαια πρόκειται, επώνυμος ή και ανώνυμος ακόμη, να πετάει στον αέρα μια μπαρούφα, και όλοι στα ντόπια social media να πέφτουν σαν τα γεράκια να αρπάξουν το ψωμοτύρι.

Είπε ένας μια κοτσάνα, και αυτό που είπε επιτόπου γίνεται πρότζεκτ προς άμεση κατανάλωση, από ραδιόφωνα και κανάλια, και δεν μένουν στην απέξω τα site. Φαινόμενο; Φαινομενάρα, φίλε μου.

Εσύ τι λες; Πες μας και εσύ τη γνώμη σου, όποιος βέβαια προλάβει να σχολιάσει, να αναλύσει τη μπαρούφα. Την μπαρουφάρα. Αυτό λέγεται φτήνια. Σκέτη φτήνια. Δεν έχουν τα φτωχαδάκια με τι να ασχοληθούν και την πέφτουν σ’ ότι κινείται.

 Ρωτάμε δεξιά κι αριστερά, κι όποιον βρούμε να μας διαφωτίσει κι αυτός, γιατί η εν λόγω μπαρούφα, φέξε μου και γλίστρησα, θίγει μέγα ζήτημα και μάλιστα κοινωνικό. Ζήτημα που απασχολεί όλες τις αδελφές του ελέους

Μπράβο, κύριε Γιώργο μας, πολύ καλά τα είπες… Τα συγχαρητήρια από την πιάτσα. Τι είπε ο άνθρωπος, ρε; Και σε ποιον τα είπε; Στον Πούτιν ή στον Ζελένσκι; Απάντησε σ’ έναν ανώνυμο χάλια που τον είπε κακιά αδελφή.

Και επειδή σήμερα ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει γεμίσει από αδελφές καραμπινάτες, γίνονται πλέον κύριο θέμα στα Μέσα Ενημέρωσης. Σκέφτομαι λοιπόν τι έχει να γίνει, έτσι και μας τραβήξει κάποιον πόλεμο η Τουρκία.

Θα περιμένουμε από τους πισογλεντάκηδες, πότε να ηρεμίσουν από τους γκόμενους, για να τρέξουν να πολεμήσουν στο πεδίο της μάχης. Γελάτε; Μην γελάτε φίλες και φίλοι, γιατί το αδελφάτο κάνει θραύση παντού. Όλες οι αδελφές ενωμένες στο πεδίο των μαχών. Στο πάτωμα, στο κρεβάτι, στις καρέκλες ακόμη και στο… δάσος.    

Απίστευτα πράγματα διαβάζουμε τον τελευταίο καιρό για θέματα που έχουν σχέση με τον θάνατο. Επιστήμονες γιατροί, ερευνητές ψυχίατροι, ακόμη και απλοί άνθρωποι ψάχνουν για το τι πραγματικά είναι ο θάνατος.

Θα πεθάνουμε. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Λοιπόν; Επειδή θα μας βρει ο θάνατος, το άσπαστο στάνταρ της αιωνιότητος, θα του επιτρέψουμε να μας χαλάσει τη ζωή; Να μας μολύνει ο φόβος του θανάτου. Το άγχος του θανάτου. Δεν έχει αξία η ζωή αν δεν φεύγει από το μυαλό μας ο θάνατος.

Και κάνω μια απλή ερώτηση: Γιατί να μην πεθαίνουν οι άνθρωποι; Ευτυχώς που τελειώνει η ζωή με το θάνατο! Επειδή μ’ αυτόν, με τον θάνατο, ομορφαίνει η ζωή. Η δυστυχία θα κύκλωνε τους ανθρώπους αν γνώριζαν πως δεν θα πεθάνουν ποτέ.

Με την ύπαρξη του θανάτου ο άνθρωπος καταφέρνει και κατακτά την αθανασία. Ο άνθρωπος είναι αθάνατος, όχι οι θεοί. Οι μαλάκες οι άνθρωποι θαρρούν αθάνατους τους θεούς, έτσι τους θέλουν, με την πονηρή σκέψη ότι κι αυτοί,  οι άνθρωποι δηλαδή, δεν θα ψοφήσουν ποτέ. Ότι θα επανέλθουν στην δεύτερη παρουσία.

Μεγάλη η λίστα των αθάνατων θεών που ο άνθρωπος τους ακύρωσε. Τους πέθανε. Τους ξαπόστειλε στο χρονοντούλαπο της προϊστορίας. Τι λέει αυτό; Να πεθαίνουν θεοί, και ο θνητός άνθρωπος να συνεχίζει να ζει στον αιώνα. Και να παίζει θέατρο με νέους θεούς, αθάνατους βέβαια.

Καλός χριστιανός ή καλός ανθρωπάκος είναι κάποιος πιστός άλλης θρησκείας. Παρένθεση απαραίτητη. Γιατί υπάρχουν πολλές θρησκείες και, μάλιστα, η κάθε μια έχει διασπαστεί. Μόνο; Το κάθε κομμάτι διασπασμένο είναι κι αυτό, όχι σε δυο διαφορετικές Εκκλησίες, αλλά σε πολύ περισσότερες.

Για παράδειγμα, ανοίγει δικό της σουπερμάρκετ η καθολική Εκκλησία, η οποία όμως στη συνέχεια χωρίζεται σε άλλα μαγαζιά, από μπουτίκ μέχρι μπακάλικα. Το ίδιο και ο μουσουλμανισμός, ο ινδουϊσμός, ο εβραϊσμός, ο κάθε ”ισμός”, το κάθε ”ισμικό” κόλπο δεν είναι ένα και ενιαίο.

Κι όμως, όλοι οι πιστοί των διαφορετικών θρησκευτικών πολυεθνικών εταιρειών πιστεύουν στον ίδιο Θεό. Να υπάρχουν διαφορετικές ομάδες στο ποδόσφαιρο, το καταλαβαίνω. Διαφορετικά δεν έχει νόημα αν δεν είναι αντίπαλοι στο γήπεδο.

Λέγαμε όμως για την αγιοποίηση. Ποιο είναι το όφελος του ανθρωπάκου που τον ανακηρύσσουν άγιο μετά το θάνατο του; Συμφέρει την Εκκλησία να παίζουν στο γήπεδο της μπάλα και άγιοι. Ο πεθαμένος, λέω τώρα εγώ με το φτωχό μου μυαλό, να την κάνει τι την αγιοσύνη;

Όχι, βέβαια, για να τα περνάει καλύτερα στον άλλον κόσμο. Αν συμβαίνει αυτό, τότε μιλάμε ότι ο Θεός είναι στραβός. Δεν ξέρει τι του γίνεται. Περιμένει το ”μήνυμα” από τη γη για να τον ενημερώσει. Μπάρμπα, πρόσεχε τον κύριο, ήταν καλός άνθρωπος, τον έχουμε κάνει άγιο”.

Άλλο έργο η αθανασία. Καμιά σχέση με την αγιοσύνη, την αγιοποίηση. Υποτίθεται ότι υπάρχει η αθανασία. Γιατί να μην υπάρχει. Γιατί να μην επιδιώκεται; Όπως οι πιστοί πιστεύουν στην Ανάσταση νεκρών, στην Επιστροφή των πεθαμένων, στην Δευτέρα Παρουσία, έτσι και κάποιοι άλλοι, χριστιανοί και όχι μόνο, λειτουργούν τη ζωή τους με την ιδέα της Αθανασίας. Άσχετα με την Ανάσταση των σωμάτων. Δηλαδή;

Κάνω ό,τι κάνω στην γη με μοναδικό και προσωπικό μου σκοπό την Αθανασία μου. Για πάρτη μου να γίνω Αθάνατος, όχι άγιος. Να αθανασιοποιηθώ, όχι να αγιοποιηθώ. Και για να το πετύχω, σε επίπεδο πνευματικό ασχολούμαι μονάχα με τον εαυτό μου, όχι με τον άλλον, με το τι κάνει ο άλλος.

Δεν μ’ ενδιαφέρει ο άλλος, σκέπτεται ο υποψήφιος Αθάνατος. Είμαι Άνθρωπος γεννήθηκα για ένα μόνο λόγο, να κερδίσω την Αθανασία μου, αυτή είναι η αγωνία μου. Για ποια θαύματα μιλάμε τώρα;

Αυτό που λέγεται και εννοείται Ψυχή αποφασίζει. Όλες οι ασθένειες είναι ψυχικές. Και για να θεραπευτούν χρειάζεται η ευεξία της ψυχής. Γι’ αυτό ονόμασε ”θεότρομον σύνδρομον” την επιληψία. Ο επιληπτικός πριν την έκρηξη του αντικρύζει τον Θεό, χάνει ιδρώτα, αφιδρώνει, πανιάζει από τον τρόμο. Η επιληψία είναι η ασθένεια του Θεού.

Φόβος Θεού. Εκδίκηση Θεού. Τιμωρία Θεού. Φιλοσοφημένοι οι Εβραίοι. Βέβαια. Σε σακατεύω αν δεν είσαι δικός μου. Να μη μπορείς να σταθείς πουθενά. Οφθαλμόν αντί οφθαλμού. Απλά και ξεκάθαρα πράματα. Έτσι ο τρόμος εξελίχθηκε στη Νο 1 πλατφόρμα, στη βάση που όριζε τις ανθρώπινες σχέσεις και αποστάσεις.

=========================================

Μετά από 20 χρόνια το κορίτσι πήγε στην αστυνομία και κατήγγειλε έναν ιερέα, ότι ασελγούσε επάνω της από τότε που ήταν πέντε χρονών. Εγώ δεν θα κάνω κιτρινισμό. Ούτε θα μιλήσω και αόριστα. Μιλάω μόνο με γεγονότα που έχω ζήσει. Και έχουν δει και το φως της δημοσιότητας.

Ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι, γίνεται ψυχοκόρη του παπά, και την παίρνει μαζί του στο σπίτι του. Το βράδυ γδύνεται, πετάει ράσα και σώβρακα, και τσίτσιδος πέφτει στο κρεββάτι, όπου χαϊδεύει την πιτσιρίκα, στα γεννητικά της όργανα…..

Το έργο είναι σημερινό και έγινε κάπου κοντά μας. Να προσθέσω ακόμα, ότι ο ιερέας είναι αγαπητός, και ο κόσμος του φιλούσε το χέρι, ακόμα και μετά την καταδίκη του. Λοιπόν. Στο ζουμί της υπόθεσης τώρα.

Την ίδια στιγμή όμως,  βλέπω τις ανωμαλίες άλλων κληρικών στην Αυστραλία, και αναρωτιέμαι αν ζω σε κάποιον κόσμο, διαφορετικό απ’ αυτόν που ονειρευόμουνα, απ’ όταν ήμουν μικρό παιδί, και έβλεπα τον κληρικό, σαν κάτι το ιερό. Σαν κάτι που εκπροσωπούσε τα άγια των αγίων.

Και ας γνωρίζουν οι πιστοί, ότι το προηγούμενο βράδυ, ο εκπρόσωπος του θεού, έπαιζε με το καβλί του γκόμενου, μέσα στο αυτοκίνητο, ή, σε κάποια απόμερη παραλία, πριν τον ρουφήξει στο στόμα του. Δεν είναι όνειρο. Είναι καθημερινές ιστορίες στο όνομα του Θεού.

Κώστας Τσαχτής. Ένας πνευματικός άνθρωπος, συγγραφέας, και δεν είναι ο μόνος που ψώνιζε εραστές της μιας νύχτας, της μιας ώρας. Έκανε πεζοδρόμιο, όπως οι τραβεστί στη Συγγρού. Δεν είναι λοιπόν, ούτε ο πρώτος, ούτε και ο τελευταίος άνθρωπος των γραμμάτων των τεχνών και της θρησκείας, που δολοφονείται γιατί ρισκάρισε σε μια αρπαχτή.

Το σώμα του πουλούσε, όχι τη ψυχή του. Η δολοφονία του δεν διαλευκάνθηκε ποτέ. Τον βρήκε νεκρό μετά από δύο μέρες η αδελφή του. Γυμνό, με ξανθιά περούκα, βαμμένα κόκκινα νύχια. Η αστυνομία μίλησε για στραγγαλισμό. Κάτι στράβωσε πάνω στο κρεββάτι που τον έστειλε στον άλλο κόσμο.

Άλλο είναι το θέμα. Gazzette dello Sport και Sunday Times έβγαλαν το συμπέρασμα και με βάση στοιχεία της UEFA, της διοργανώτριας των κυπέλλων Ευρώπης. Και τι μας είπαν τα δυο αξιόπιστα μήντια;

Male junkie hand trying to grab injection syringe of cooked heroine. Hard drug overdose and addiction concept

Ένα είναι σίγουρο. Πράγματι, πέφτει κάργα το ”φάρμακο”, όμως μεθοδικά, προσεκτικά. Ποιο 8% των ποδοσφαιριστών. Μόνο; Δεν χρειάζεται να στο πει κανείς, το βλέπεις με τα ματάκια σου στο γήπεδο. Ακόμη και στην Αυστραλία τους μαζεύουν από τις ντόπες με ασθενοφόρο.

Το άλλο. Δεν μ’ ενδιαφέρει εμένα τον θεατή αν ο παίκτης «χασισώνεται». Εκτός κι αν είμαι σκέτο ούζο! Να περιμένω στην πολυθρόνα μου, να απολαύσω δύο ώρες ποδοσφαιρικής άγριας κόντρας και μαγείας, από παίκτες χωρίς δυνάμεις και με θολωμένο μυαλό.

Έλα, σε παρακαλώ! Δεν μιλάμε για αθλητές, ούτε για… ολυμπιακά ιδεώδη. Μη λέμε μαλακίες, ότι η UEFA… πρέπει να επέμβει! Ας μην αναφέρω και τι άλλο ακούστηκε για το παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών, και το τι θα ακουστεί στο μέλλον, γιατί θα κλείσουν σπίτια..

MILAN, ITALY – APRIL 12: Marco Materazzi of Inter Milan and Rui Costa of AC Milan look on as Inter fans shower the pitch with flares during the UEFA Champions League quarter-final second leg between AC Milan and Inter Milan at the San Siro Stadium on April 12, 2005 in Milan, Italy. (Photo by Mike Hewitt/Getty Images)

Έχουν παραβιαστεί τα ανθρώπινα όρια ενέργειας και δύναμης, ταχύτητας και αντοχής. Το ποδόσφαιρο, και ότι άλλο κυκλοφορεί ως αθλητισμός, είναι ολότελα παραδομένο στη φαρμακοδιέγερση. Στόχος να κάνει ντούρμπο τον επαγγελματία gladiator των γηπέδων.

Ποδοσφαιρικό δρώμενο ακραία ανταγωνιστικό. Κι όποιος αντέχει, διαφορετικά ο παίκτης να αλλάξει επάγγελμα. Και το άλλο: Τρέχει ο άλλος τα 100 μέτρα σε κάτω από 10 δεύτερα. Και δεν έχει πάρει ούτε ασπιρίνη.

=============================================================

Ο θάνατος ενός 19χρονου συμπάροικου, που είχε έρθει στην Αυστραλία με τους δικούς του, πριν από περίπου 4 χρόνια, βρέθηκε νεκρός σε περιοχή της Μελβούρνης, με μια σύριγγα στο χέρι, που έδειχνε και την αιτία του θανάτου του. Ο νεαρός κηδεύτηκε με χρήματα που συγκέντρωσαν γνωστοί και φίλοι των γονιών, αφού η οικονομική τους κατάσταση ήταν δύσκολη.

Ο θάνατος από ναρκωτικές ουσίες, ειδικά τα τελευταία 10 περίπου χρόνια, έχει διπλασιαστεί στην Ελληνική μας παροικία, και σύμφωνα με τους ειδικούς οι θάνατοι αυτοί θα αυξάνονται καθημερινά. Το χειρότερο είναι, ότι οι νεαροί ξεκινούν να δοκιμάζουν ναρκωτικές ουσίες από τα 14 / 15 τους χρόνια.

Να, γιατί η ηρωίνη είναι αντικοινωνικό ναρκωτικό. Το πιο επικίνδυνο αντικοινωνικό ποτό. Καμιά έκπληξη δεν μου προκαλεί, τουλάχιστον προσωπικά, όταν αποκαλύπτεται πως τρυπιότανε ο τάδε και η δείνα.

Δεν γίνεται διαφορετικά, όμως. Όταν το άτομο φθάσει τόσο ψηλά, και μάλιστα τόσο γρήγορα, όσο η Αντζελίνα Τζολί, είναι μάλλον απίθανο να μην αναζητήσει τις ισορροπίες του με την ηρωίνη. Την αγγελόσκονη.

 Είναι η πιο απαιτητική γκόμενα. Δεν σου επιτρέπει τίποτα άλλο παρά να σ’ έχει δικό της. Σου κόβει ακόμη και το σεξ. Από την άλλη πλευρά η κόκα (κοκαϊνη) επιτρέπει να δουλεύεις, να τρως, να έχεις σεξουαλική επαφή, να ασκηθείς ακόμη και στον αθλητισμό.

Του κόβεται, εντελώς. Η ηρωίνη τον καταρρακώνει. Τον ισοπεδώνει. Βλέπεις τις φωτογραφίες και τον λυπάσαι τον χρήστη. Πληρώνουν τον πιο σκληρό φόρο οι σταρ. Οι σούπερ πετυχημένοι στον κόσμο του θεάματος, και των μπίζνες.

Απίστευτη είδηση μας έρχεται από το Ιράκ το οποίο με ανακοίνωση στα απανταχού μέσα ενημέρωσης, απαγορεύει να χρησιμοποιούν τον όρο «ομοφυλοφιλία» στα ρεπορτάζ που κάνουν, και λένε ότι πρέπει να χρησιμοποιούν ΜΟΝΟ τον όρο «σεξουαλική παρέκκλιση».

Αυτό δήλωσε κυβερνητικός εκπρόσωπος του Ιράκ, και έγγραφο της ρυθμιστικής αρχής, σύμφωνα με το CNN. Το έγγραφο της ιρακινής Επιτροπής Επικοινωνιών και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (CMC) αναφέρει ότι απαγορεύεται επίσης η χρήση του όρου «φύλο».

Ένας κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε αργότερα ότι η απόφαση χρειάζεται ακόμη την τελική έγκριση. Η ρυθμιστική αρχή «κατευθύνει τους οργανισμούς μέσων ενημέρωσης … να μην χρησιμοποιούν τον όρο «ομοφυλοφιλία» και να χρησιμοποιούν τον ορθό όρο «σεξουαλική παρέκκλιση», (δηλαδή ανωμαλία) ανέφερε η αραβόφωνη δήλωση.

Σημαντικά ιρακινά κόμματα έχουν εντείνει τους τελευταίους δύο μήνες την κριτική τους στα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, ενώ σημαίες με ουράνιο τόξο καίγονται συχνά σε διαμαρτυρίες σιιτικών μουσουλμανικών παρατάξεων που αντιτίθενται στις πρόσφατες καύσεις του Κορανίου στη Σουηδία και τη Δανία.

Μεταπολεμικά τα λεφτά στον κινηματογράφο τα έφερναν κυρίως τα καουμπόυκα και τα μιούζικαλ. Όπως στο εμπόριο, έτσι και στο Χόλυγουντ οι μπίζνες ακολουθούσαν την πεπατημένη. Στα σίγουρα. Μια ταινία από τα ίδια. Αυτό αρέσει στον κόσμο, αυτό έχει μάθει, αυτό του δίνουμε.

Στις 13 Αυγουστου, το 1967, για όσους τουλάχιστον θυμούνται, προβλήθηκε η ταινία ”Μπόνυ και Κλάιντ” του σπουδαίου ρωσοεβραϊκής καταγωγής Αμερικανού σκηνοθέτη Άρθουρ Πεν. Πρωταγωνιστής ο Ουώρεν Μπήτυ, τότε 29 χρονών και χρηματοδότης του φιλμ.

Καμιά σχέση το ”Μπόνυ και Κλάιντ” με τις μέχρι τότε γκαγκστερικές ταινίες. Άλλαξε, όμως, το τρόπο στο πως γράφεται το σενάριο, και στο πως σκηνοθετείται μια ταινία της νέας, τότε, εποχής.

Άσχετο τώρα αυτό. Ο μεγαλύτερος γκόμενος εν ζωή, ο Ουώρεν Μπήτυ, ο άνθρωπος που έχει ξαπλώσει με τις περισσότερες γυναίκες, τουλάχιστον 10.000 κατά τους σεμνούς υπολογισμούς, παντρεύτηκε το 1992 την βραβευμένη ηθοποιό Άνετ Μπένιγκ, με την οποία έκανε 4 παιδιά.

Καλή εβδομάδα σε όλη την παροικία μας…

14 / 08 / 2023

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο είναι οι άθεοι. Αυτοί που δεν πιστεύουν δηλαδή σε κανένα θεό. Και επειδή επικρατεί η αντίληψη ότι ο Θεός είναι ένας και μοναδικός, οι άθεοι δεν πιστεύουν στον Θεό. Όχι σε κάποιον συγκεκριμένο Θεό.

Ο ”άθεος”, δηλαδή, δεν είναι σε κόντρα με τον πιστό. Δεν έχει σχέση με τον Θεό ο ”άθεος”. Άλλο πράγμα ο ένας, ο ”άθεος”, άλλο ο άλλος, ο οποίος ναι μεν είναι πιστός, δηλαδή ένας οπαδός, όχι και ένθεος, δεν έχει μέσα του τον Θεό, όπως τον βλέπει η θρησκεία και η εκκλησία.

Οι σκέψεις έρχονται με αφορμή μια φρικτή όσο και τραγική πραγματικότητα στην Αυστραλία. Το 2022 τριπλασιάστηκαν οι αυτοκτονίες, συγκεκριμένα οι απόπειρες να δώσουν τέλος στη ζωή τους νέοι της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.  

Φοβερά πράγματα στην Αυστραλία, που πολλοί την χαρακτηρίζουν σαν «παράδεισο». Άνθρωποι το 2023, κοιμούνται μέσα στο αυτοκίνητο, γιατί έχασαν τα πάντα στην ζωή τους. Αυτό είναι το σπιτικό τους. Το υπνοδωμάτιό τους.

Δεν υπήρχαν αυτοκτονίες στην Αυστραλία από άτομα που πεινάγανε. Ούτε αξιοπρεπείς άνθρωποι να ψάχνουνε στους σκουπιδοτενεκέδες. Και όλο το νοικοκυριό να το έχουν πια στο πορτ-μπαγκάζ  ενός παλιού αυτοκινήτου.

Το τρίο στο σεξ δεν είναι σήμερα μια ιστορία καινούργια, του καιρού μας. Το έργο χάνεται στο χρόνο, κι αν θέλουμε να βρούμε την αρχή, δεν έχουμε παρά να περιοριστούμε στους αιώνες που ο άνθρωπος ξεκίνησε να κοινωνικοποιείται.

Όπως π.χ. είναι ανεκτό, έχει νομιμοποιηθεί ο ομοσεξουαλισμός, ο λεσβιασμός, ακόμη και οι γάμοι των gay. Σεξουαλική τριάδα θα γινόταν στα κρυφά ακόμα και σε κοινωνίες όπου είναι κυρίαρχη η πολυγαμία.

Τρίο, ένας άντρας και δυο γυναίκες. Μόνο; Όχι βέβαια. Τρίο είναι και δυο άντρες με μια γυναίκα. Και τρεις γυναίκες ή τρεις άντρες. Όποια και να είναι η σύνθεση στο τρίο, το πράμα δύσκολα βρίσκει ισορροπία, εκτός κι αν το ένα μέλος είναι πόρνη. Ή πόρνος. Πληρωμένος, επαγγελματίας εραστής.

Βρίσκεται σεξουαλικά κάποιος σε τρίο για κάτι το καλύτερο. Το διαφορετικό. Το ”κάτι άλλο”. Και φεύγει στο τέλος ψιλοκομπλεξικός. Επειδή δικαιολογημένα ή όχι ένοιωσε… τρίτος, όχι ισάξιος με τον άλλον άντρα. Ή ότι ως γυναίκα υστερεί από την άλλην.

Το πρώτο που λένε όλες οι θρησκείες σήμερα, είναι η Σωτηρία του ανθρώπου. Και αναρωτιέσαι. Σώθηκες ποτέ ο άνθρωπος; Όχι. Χίλιες φορές όχι. Δεν σταμάτησε όμως, ούτε και τις αμαρτίες. Και επειδή από τη φύση του ο άνθρωπος είναι αδιόρθωτος, οι εκπτώσεις μπήκαν στο παιχνίδι.

Θεός είναι, όχι κάποιος καλαμπούρης, να κάνει την πλάκα του. Τι δηλαδή, ο Θεός ο κανονικός, να θέλει σωστό τον άνθρωπο, που στο φινάλε ο ίδιος τον έπλασε, και να μην το καταφέρνει στους αιώνες. Γι’ αυτό προτείνω, να το ψάξουμε λιγάκι.

Και συνεχίζουν την τύφλα τους, το χαβά τους. Δεν βαριόνται να λένε τα ίδια και τα ίδια κάθε μέρα, κάθε χρόνο;  Ότι ήρθε ο Χριστός για να σώσει τον κόσμο. Ήρθε ο Χριστός, καμιά αντίρρηση, αλλά μπας και ήρθε για άλλο λόγο και δεν το λένε οι πονηροί;

Έρχεται πάντως το κακό, μ’ όλες τις μορφές του σατανά και θα χτυπήσει σε τούτη τη δόση με αρρώστια και πείνα, να ρίξει πένθος στους δηλητηριασμένους… Σ’ όλους μας, δηλαδή, που ξεφύγαμε από το δρόμο της θρησκείας… Μετανοήστε χριστιανοί, μετανοήστε, να προλάβετε το κακό με τη δύναμη του Θεού…

Ο πλανήτης σ’ αυτή τη φάση, είναι για να μετράει μόνο νεκρούς. Απίστευτα τα νούμερα. Δεν προλαβαίνει να μετράει τα θύματα του κορονοϊού. Κάθε μέρα, κάθε ώρα το νούμερο των πεθαμένων αλλάζει, μεγαλώνει.

Νοικοκύρης άνθρωπος ο μπάρμπα Σάββας. Οικογενειάρχης, και τα κατάφερνε μια χαρά με την δουλειά του και όσα μάζευε κάθε βδομάδα. Έβγαζε αρκετά χρήματα, και κάποια στιγμή από τους φίλους του… έμαθε και την ρουλέτα.

Μία, δύο φορές την εβδομάδα, ίσως και τρεις φορές, την έκανε μετά μόνος του, για το Crown Casino. Όμως, ποτέ δεν έλειψε κάτι από το σπίτι του. Στο σπίτι του και στα παιδιά του, πάντα ήταν δίπλα τους. Όχι, ακριβώς έτσι.

Μίλησα για κουσούρι. Μεγάλη αδυναμία το κουμάρι. Γιατί ο μπάρμπα Σάββας άρχισε να χάνει λεφτά. Και το πράμα δεν ίσιωνε επειδή κάποιες βραδιές επέστρεφε σπίτι κερδισμένος. Ήταν πάντα στη χασούρα. Πάντα, όμως… ήλπιζε, ότι θα έρθει και η καλή!

Πώς τα κατάφερε; Εδώ είμαστε. Δεν ξαναπήγε στην αγαπημένη του ρουλέτα ο μπάρμπα Σάββας επειδή δεν είχε λεφτά. Δεν του περισσεύανε. Μόνο γι’ αυτό; Και γιατί επιτέλους, είχε αντιληφθεί, οριστικά και αμετάκλητα, πώς δεν υπήρχε περίπτωση, όσο κι αν τον ήθελε, όσο κι αν ήταν τυχερός, πώς θα την έχει από κάτω την ρουλέτα.

Έτσι περίπου δεν το βλέπει ο ρουλετάκιας; Πως παίζει για να… κερδίσει. Έ, όταν έχεις λίγα στο παντελόνι, τότε είναι που τρέμεις να τα ρισκάρεις και να τα χάσεις στο καζίνο. Τον θυμήθηκα και πάλι, όταν είδα την φωτογραφία του, στις αγγελίες με τις κηδείες.

Μια από τις παίκτριες της εθνικής ομάδας της Ιρλανδίας δεν χαιρέτησε αντίπαλό της από την Αυστραλία καθώς φημολογείται πως η Αυστραλέζα έχει σχέση με την πρώην γκόμενα της Ιρλανδέζας! Μπερδεμένα λίγο, αλλά ας προχωρήσουμε.

Τι συνέβη; Η Ρουέσα Λίτλτζον δεν έκανε χειραψία και… επιτέθηκε στην Κάιτλιν Φουρντ στο παιχνίδι της Ιρλανδίας με την Αυστραλία καθώς θεωρεί πως η Αυστραλή είναι σε σχέση με την… πρώην σύντροφο της, Κέιτι Μακάμπε, που είναι αρχηγός της εθνικής ομάδας της Ιρλανδίας!

Αυτό είδε η Λίτλτζον και έγινε έξαλλη. Και έτσι ούτε το χέρι έδωσε στην Αυστραλή, αλλά και μετά το παιχνίδι φέρεται να της επιτέθηκε με τις ψυχραιμότερες να επεμβαίνουν για να ηρεμήσουν την κατάσταση.

Πετάει με το σιδερικό πάνω από την εστία της πυρκαγιάς και όσο τον παίρνει  κοντά στις φλόγες, προκειμένου να αδειάσει το γεμάτο από νερό σκάφος. Λέμε αεροσκάφος λες και σήμερα όλα είναι ίδια.

Έχουν κατασκευαστεί και κάτι θηρία, ικανά να κάνουν ρίψεις σε μια πτήση και 40 και 45, ακόμα και 50.000 λίτρα. Γύρω στις 4 με 5 χιλιάδες ευρώ κοστίζει στους Έλληνες φορολογούμενους κάθε εργατοώρα, όταν σηκώνεται στον ουρανό ένα πυροσβεστικό αεροσκάφος.

Και ο αρχηγός του καθολικισμού δεν κάθεται στα αυγά του. Δεν λέω, καλό ανθρωπάκι είναι, αναμάρτητο, αλλά κάθε μέρα όλο κάτι καινούργιο βρίσκει για να κάνει δημόσιες σχέσεις. Με την ευλογία βέβαια του Θεού.

Αντί να συναντηθεί με τα θύματα της σεξουαλικής αμαρτίας με ενόχους καθολικούς παπάδες, ο Πάπας καλύτερα να συναντούσε τους ίδιους τους… τολμηρούς ιερείς. Να  ακούσει το δικό τους μαράζι, τι τους έκανε να απλώνουν χέρι σε παρθένα ανήλικα κορμιά.

Παντρεμένοι άντρες δεν έχουν παραδώσει τα όπλα στο σεξ και, τελικά, περιορίζονται στην… γυναίκα τους. Ερώτηση: Θα τους πεις «πιστούς» αυτούς τους άντρες που ψοφάνε να πάνε με άλλη γυναίκα θέλουν και δεν τα καταφέρνουν; Όχι, βέβαια. Το ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες που «θέλουν», αλλά για διάφορους λόγους μένουν στην πείνα.

Γιατί χαρακτηρίζουν «απιστία» την σεμνή ή τρελαμένη σχέση μ’ άλλην γυναίκα, μ’ άλλον άνδρα, όταν οι ίδιοι οι «άπιστοι» δεν αισθάνεται… άπιστοι. Όταν ο άπιστος, η άπιστη αισθηματικά και ψυχικά παραμένει, και θέλει να παραμένει, σύζυγος. Πήγε μ’ άλλην, μ’ άλλον, αλλά συνεχίζει να αγαπάει το ίδιο, όσο αγαπάει την γυναίκα του, τον άντρα της.

Στην Ταϊλάνδη, σύμφωνα με τις έρευνες, το 56% του πληθυσμού απατάει. Ξενοκοιμάται. Έστω μία φορά έχει πάει σε ξένο κρεβάτι. Οι περισσότεροι από τους μισούς παντρεμένους, άνδρες και γυναίκες. Ποσοστό ρεκόρ παγκόσμια. Δεύτερη χώρα όπου παίζει η συζυγική «απιστία», με 46%, είναι η Δανία, και στο ίδιο επίπεδο, στο 45% Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία. Το ποσοστό «απιστίας» στη Νορβηγία είναι 41%, στο Βέλγιο 40%, στην Ισπανία 39% και 36% σε Αγγλία και Φινλανδία.

Να πηγαίνει και με άλλο άτομο, αυτή είναι η ανθρώπινη φύση; Όχι! Απλά δεν του φθάνει το σεξ που εισπράττει στο γάμο. Δεν λειτουργεί ο γάμος ως ηλεκτροφόρο συρματόπλεγμα, που αν το διαπεράσει θα αισθανθεί άσχημα, θα καταστραφεί ο ίδιος ο σύζυγος, η σύζυγος, ο γάμος.

Υπάρχουν οι  φωτιές, υπάρχουν και οι ανοησίες, από στόματα ρασοφόρων αλλά και όχι μόνο. Ο μαλάκας, ο κάθε μαλάκας, ποτέ δεν χάνει την ευκαιρία να κάνει μόστρα στη σέντρα, για λίγα λεπτά δημοσιότητας, ακόμη και με τον θάνατο των άλλων.  

Είπε, λοιπόν, ο ηλίθιος μητροπολίτης ότι η τραγωδία τότε στο Μάτι, προέκυψε γιατί τσαντίστηκε ο θεός από τον άθεο!!!! Τσίπρα και γι’ αυτό τιμώρησε αθώους με τις φλόγες της φωτιάς. Μάλιστα. Και όλα αυτά από το στόμα ενός κληρικού. Πρόσφατα ένας άλλος κληρικός μας πληροφόρησε, ότι όλα αυτά είναι Θεϊκά σημάδια. Μάλιστα

Ο δε Θεός είναι ρατσιστής του κερατά αν τιμωρεί όποιον δεν τον πιστεύει. Πολύ περισσότερο είναι Θεός του αίσχους και της ντροπής να τιμωρεί αθώους, καίγοντας τους με φωτιά επειδή είχαν / έχουν πρωθυπουργό άθεο.

Μια πίστη που χαρακτηρίζεται από χουλιγκάνικη φανατίλα, εκδικητικότητα και αντιπαλότητα. Δεν εκφράζει τη χριστιανική πίστη ο άλλος μητροπολίτης που την βγήκε από αριστερά στον συνάδελφό του, και μίλησε για τον Θεό της αγάπης. Μιλάμε για χριστιανούς, όχι για τον Χριστό. Μη μπερδεύουμε π.χ. τον Μαρξ με τους μαρξιστές.

Θα καβατζάρει σε μια γειτονιά, σ΄ένα στέκι κι εκεί θα μείνει πάντα, όσο βρίσκει να φάει. Όπως και η γάτα, βέβαια. Θα αλλάξει γειτονιά το τετράποδο, θα εξαφανιστεί για δύο λόγους. Μόνον όταν δεν έχει να φάει και μόνον όταν θέλει να ζευγαρώσει.

Το ίδιο και οι τελευταίοι κακοποιοί. Δεν φεύγουν από μια περιοχή, αν δεν κτυπήσουν όλους τους προσιτούς, δηλαδή τους εύκολους στόχους. Τι έκανε λοιπόν, η τριπλέτα από το Πακιστάν; Μπουκάρανε σε σπίτια ηλικιωμένων και με σωματική βία αρπάζανε ό,τι υπήρχε, αντικείμενα αξίας, χρήματα.

Τα κτήνη μπαίνανε σε σπίτια γέρων και έδειχναν την κλάση τους. Κι εγώ αναρωτιέμαι, τι τους κάνεις;  Τους εγκληματίες, που είναι βεβαίως και λαθρομετανάστες. Μια στάση πριν από την απάντηση. Φταίνε οι Έλληνες.

Το μερμήγκι είναι ανώτερο του ανθρώπου. Και, για να κάμουμε ταμείο, επειδή προηγήθηκε του ανθρώπου, έχει περισσότερα δικαιώματα στη γη. Έχω γράψει αρκετά παράξενα που δεν τα γνωρίζει ο πολύς κόσμος.

Δεν το συζητάμε ότι το δίποδο μειονεκτεί σαν άνθρωπος, όχι σα μερμήγκι, σε σύγκριση με το μερμήγκι. Νεροποντή; Κανένα πρόβλημα. Ποια καταιγίδα; Έλα! Μερμήγκια είμαστε, σοφά δημιουργήματα της φύσης, οπλισμένα με το ένστικτο, όχι τις πνευματικές αναζητήσεις και την τεχνολογία του ανθρώπου, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε κάθε αντίδραση της μάνα μας.

Ένας γελοίος μαλάκας, όχι απλά μαλάκας, ένας γελοίος και ολότελα αποκρουστικός, πέρασε στο βιβλίο Γκίνες.  Ειδικά τα τελευταία 40 χρόνια στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες έχουν κερδίσει θέση τύποι για μια δική τους μαλακία, να το πω έτσι μαλακά, ελαφρά, χαϊδευτικά.

Έγινε ένα τέρας, δηλαδή. Και δεν βλέπεται με μάτια νορμάλ ανθρώπου.       Κι όμως, σου λένε, είναι ρέκορντμαν, για το βιβλίο Γκίνες. Και το ”ρεκόρ” τι δείχνει; Τι μας λέει. Τίποτα άλλο από μια μαλακία σκέτη, μια ανωμαλία άξια να καταδικαστεί. Μια πράξη χωρίς νόημα.

Ο εν λόγω μ’ αυτό το χάλι, τα δεκάδες σιδερικά επάνω του πουλάει show. Ελάτε να με δείτε πόσο φρικιό είμαι. Έκλεισε, λοιπόν, συμφωνία με νυχτερινό κέντρο στο Ντουμπάι, όμως εκεί η αστυνομία του έβγαλε κόκκινη κάρτα.

Και το τελευταίο για σήμερα. Έχει βουίξει η Ελληνική παροικία, ότι κάποια χρήματα από εράνους, έχουν κάνει φτερά και έχουν καταλήξει σε λαμόγια της παροικίας και όχι μόνο. Η ηλεκτρονική μας εφημερίδα έλαβε σοβαρές καταγγελίες, για χρήματα που κρατήθηκαν από πασίγνωστο άτομο της παροικίας, καταγγελίες που επίσης λένε, ότι κάποια από τα χρήματα αυτά κατέληξαν σε ερωτικούς παράνομους συντρόφους.

Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα σε ολόκληρη την Ελληνική παροικία….

24 / 07 / 2023

Μεγάλη ράτσα οι Κινέζοι! Τι να πιάσεις και τι ν’ αφήσεις; Φιλοσοφία; Λάο Τσε, Γιινγκ και Γιανγκ, Ζεν, μιλάμε για πολύ μεγάλους φιλοσόφους, ιδέες και διδασκαλίες. Πολεμικές τέχνες; Μνημεία; Βλέπεις το Κινέζικο Τείχος και σου φεύγει το καφάσι.

Σκέφτεσαι τη γραμμή Μαζινό που είχαν φτιάξει οι μαλάκες οι Γάλλοι και κατουριέσαι στα γέλια! Να μιλήσουμε για φαϊ; Αγόρι μου, αν λάχει και μπεις σε γνήσιο Μανδαρίνο – μαγειριό, την πάτησες. Τίποτε άλλο δεν σε ικανοποιεί πια. Άσε που όλη η Μελβούρνη, έχει γεμίσει πλέον από Κινέζικα μαγαζια.

Γιουβέτσι και φρικασέ υποβιβάζονται αμαχητί στην κατηγορία του «μπανάλ» με το που θα σερβιριστούν τα ορεκτικά των κιτρινιάρηδων. Γαρίδες με σουσάμι, καβουρδισμένα φύκια στο τηγάνι, για τέτοια είχαν εφευρεθεί το σάλιο και το «μμμ…».

Τσου μέιν, λατρεία μου! Σπέσιαλ φιδές με οτιδήποτε γουστάρει η ψυχή σου, επίσης γλυκόξινο χοιρινό, ρύζι στο τηγάνι, πάπια με ξεροψημένη πέτσα και σάλτσα καραμέλα, άσε. Σκέτη εκσπερμάτωση και χέσε τη χοληστερόλη.

Μόνο ένα κινέζικο πράγμα δεν γουστάρω πάρα πολύ: Τους σιαμέζους γάτους. Εντάξει, γενικά λατρεύω τα κατοικίδια αιλουροειδή, εκτιμώ τα γατιά ΠΟΛΥ περισσότερο από τους πλείστους των ανθρώπων, αλλά αυτοί οι πούστηδες οι σιαμέζοι ψιψίνοι είναι άλλο πράγμα.

Μπόσικοι, μοχθηροί, εγωιστές, απρόβλεπτοι, κακά νέα σας λέω. Όσο για το νιαούρισμά τους, αίσχος! Λέω «ψου-ψου» σ’ έναν κεραμιδόγατο και απολαμβάνω «μιάοοο…» ρε γαμώτο και τρίψιμο στα πόδια μου.

Λέω «ψου-ψου» σε σιαμέζο και το ψοφίμι αρχίζει κάτι υποχθόνια και βραχνά «ααα…οοο…αρρρ…» που μου φεύγουνε οι κωλότριχες από την ανατριχίλα!

Μόνο μια φορά είχα συναναστραφεί με μια σιαμέζα γάτα. Πριν πολλά χρόνια στην Ελλάδα, ο ξάδερφός μου, κι ο συνεταίρος του είχανε πάει στον τυπογράφο τους για κάτι αφίσες και με είχανε πάρει μαζί τους για παρέα και χαβαλέ.

Φτάσαμε στο σπίτι του τυπογράφου, Θεμιστοκλής στο όνομα, και είχε και μια αλογοουρά και με το «καλησπέρα» έβγαλε η γκόμενά του το κέηκ και το τσάι να μας κεράσει. Πού να ξέρω εγώ πως μέσα στο κέηκ φρούτων είχανε ζυμωθεί δυο ουγγίες χασίσι;

Έφαγα το κομμάτι μου χωρίς να γνωρίζω, ζήτησα και δεύτερο (αν γνώριζα θα ζήταγα τρίτο και βάλε!) και σε λίγη ώρα εκεί που το πορτατίφ άρχισε να απαγγέλει Ελύτη, όταν το πρόσωπο του Ντέηβιντ μου φαινόταν σαν ο κώλος μιας φοράδας (λόγω αλογοουράς) και οι αφίσες μετατράπηκαν σε πολύχρωμους χαρταετούς στου Φιλοπάππου, ακούω ένα «ααα…οοο…αρρρ…». Ήταν η σιαμέζα γάτα του Θεμιστοκλή!

Της έκανα «ψου-ψου ντάρλινγκ», λόγω σαβουάρ βιβρ, και περιέργως η γάτα άρχισε να τρίβεται στα πόδια μου και να γουργουρίζει αντί ν’ αρχίσει το φτύσιμο. Πρέπει να ήτανε σιαμέζα βυζασμένη με φιλιππινέζικο γάλα, γιατί πετάχτηκε στα γόνατά μου και δώστου «πουρρρ… πουρρρ…».

Εκεί που την χάιδευα μου ήρθε μια ακαταμάχητη καύλα να τη σφίξω στο λαιμό μου! Σήκωσα τη γάτα, που λέτε την φόρτωσα στο σβέρκο μου και άρχισα να περπατάω γύρω από το τραπέζι του σαλονιού. Όργιο σας λέω, η γάτα τρελάθηκε κι εγώ βρισκόμουνα στον έβδομο ουρανό.

Φορούσα μια γάτα στο σβέρκο σαν κασκόλ. Δώστου «ααα…οοο…αρρρ…» η σιαμέζα κι εγώ τη νανούριζα ρυθμικά: «Μάο-Τσε-Τουνγκ…Τσανγκ-Καϊ-Σεεεκ…» κόβοντας βόλτες γύρω από το τραπέζι στο σαλόνι του τυπογράφου!

 Οι άλλοι είχανε σταματήσει το νταλαβέρι και με κοιτούσανε με ορθάνοιχτα στόματα. Βέβαια, το ότι ήταν κι εκείνοι μαστούρηδες, είχε κάτι να κάνει μ’ αυτό, αλλά όταν αποφασίσανε να διακόψουν οριστικά το μπίζνες μήτινγκ μου σκάσανε τη σιαμέζικη κροτίδα: Περπατούσα γύρω από το τραπέζι επί μια ώρα και τρία τέταρτα!

Μάλιστα, κύριε. Την ώρα που η μάνα μου καθότανε μόνη της σε ένα διαμέρισμα στη Καισαριανή, στη μοναξιά της προσφυγιάς, κι έστελνε καλές σκέψεις στο γιόκα της μονολογώντας «χαλάλι οι θυσίες», αυτός ο αρχιμαλάκας βρισκότανε σ’ ένα σπίτι στην Κυψέλη, μαστούρης μέχρι ισοπέδωσης, φορούσε μια σιαμέζα γάτα στο σβέρκο του σαν κασκόλ, την περπατούσε γύρω από ένα τραπέζι για σχεδόν δυο ώρες και τη νανούριζε με ρυθμικά «Μάο-Τσε-Τουνγκ» και «Τσανγκ-Καϊ-Σεκ»!!!

“Αλλάχ, ακμπάρ!” αναφωνεί με πίστη θρησκευτική ο τρομοκράτης, ο ορκισμένος καμικάζε, ζωσμένος με εκρηκτικά πριν κτυπήσει στο ψαχνό και όσους πάρει μαζί του. Ο τζιχαντιστής θα τραβήξει σίγουρα προς τα αριστερά στους ουρανούς, στον παράδεισο, τα θύματα προς τα δεξιά, κατ’ ευθείαν για την κόλαση.

Στο όνομα του Θεού, του μεγαλοδύναμου Αλλάχ γίνονται τα τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα από τους μουσουλμάνους. Οι τύποι θυσιάζονται προκειμένου να πάρουν εκδίκηση από τους λευκούς Ευρωπαίους. Χασισωμένοι με ουσίες και χωρίς το φόβο να τους τσεκάρει το αντιντόπιγκ κοντρόλ, πριν πεθάνουν, πριν τους πυροβολήσουν, φωνάζουν τρισευτυχισμένοι “Allah Akbar”.

Ο δεξιός δήμαρχος της Βενετίας το είπε δημόσια: “ Έχουμε πάρει τα μέτρα μας. Όποιος σκούρος, μαυριδερός αρχίσει να κραυγάζει “Αλάχ, ακμπάρ” επιτόπου θα του ανοίξουν κουμπότρυπες στο κορμί οι σφαίρες των καραμπινιέρων. Αυτή την εντολή έχουν”.

Μένει να δούμε. Αν ο Αλλάχ είναι μεγάλος ή μικρός. Αν ο Θεός είναι με τον τρομοκράτη – δολοφόνο ή με τα υποψήφια αθώα θύματα του. Αν, δηλαδή, ο μεγαλοδύναμος θα προλάβει να τιμωρήσει τον καμικάζε και δεν εγκαταλείψει τα θύματά του.

Σ’ ένα γηροκομείο της Μελβούρνης, πριν από κάποια χρόνια, είδα μια εικόνα του Αγίου Νεκτάριου. Κρατούσε ο άγιος μια περγαμηνή που έλεγε ότι τα δύο υπέρτατα αγαθά είναι «Φόβος Θεού και Μνήμη Θανάτου». Μεγάλο το όνομά σου, άγιε μου, αλλά διαφωνώ με το πρώτο μέρος.

Εγώ δεν τον φοβάμαι καθόλου τον Θεό, τον αγαπώ μόνο. Θα μπορούσα δηλαδή να παίξω ακόμη και τάβλι μαζί Του, ακόμη και να πάμε παρέα στο καζίνο, για μπαρμπούτι, ή, να πάμε ακόμη και στο γήπεδο να δούμε την Ελλάς, με τον Αλέξανδρο.

Και όποιος πει αυτή την στιγμή ότι βλασφημώ, είναι μεγάλος βλάκας και δεν ξέρει από αγάπη. Πώς μπορείς να φοβάσαι κάτι που αγαπάς ορέ ζωντόβολο; Όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει φόβος, γιατί ο φόβος δεν είναι τίποτα άλλο παρά έλλειψη αγάπης.

Φοβάμαι, ρε, την γυναίκα που αγαπάω; Άκου εδώ μια περίπτωση. Μια φορά, πριν από κάποια χρόνια, δύο που ήταν καψούρες μαζί μου, βάλανε την σύζυγό μου στην μέση και την είπαν πως είχα γκόμενα.

Ξέρετε τι είπε η γυναίκα μου ρε; «Το λυπάμαι το κορίτσι εκ βάθους καρδιάς, γιατί εγώ πάντα θα είμαι η γυναίκα του και η νούμερο ούνο γκόμενα!» Μπορώ να φοβηθώ ποτέ αυτήν την γυναίκα, ρε;

Μπορώ να φοβηθώ τα παιδιά μου, τη μάνα μου, μου ή το γάτο μου το Ροτζερ; Όχι, βέβαια! Τότε, πώς μπορώ να φοβηθώ τον Θεό αφού τον αγαπάω πάνω απ’ όλους κι όλα; Τώρα, η μνήμη θανάτου είναι άλλο πράμα.

Κάθε μέρα σκέφτομαι το θάνατο χωρίς φόβο, κι ένα πράμα εύχομαι μόνο, να τον απολαύσω. Θέλω να πεθάνω «φορώντας τα παπούτσια μου» που λένε, για να τον δω κατάματα, να τον φιλήσω, να παρακολουθήσω την σκηνή του μεγαλείου μου, της στέψης μου.

Γιατί να είναι ταμπού ο θάνατος αφού είναι το ΜΟΝΟ πράμα για το οποίο είμαι 100% βέβαιος πως θα συμβεί. Δεν ξέρω αν θα κάτσει η μπίλια στην ρουλέτα και στο νούμερό 13, ούτε ξέρω αν θα φάω βλίτα, ραδίκια ή σκορδαλιά με τον μπακαλιάρο μου την Τετάρτη.

Εκείνο που ξέρω είναι πως μια μέρα θα «φύγω». Θα πεθάνω μόνος μου, εν πλήρη συνείδηση αλλά πνευματικά μαστουρωμένος από το μεγαλείο του Θεού, που πάντα ήταν μέσα μου ενώ εγώ ο αρχιμαλάκας τον γύρευα στο υπερπέραν!…

Ούτε ο Θεός φοβάται τον θάνατο. Όπως λένε οι λίγο προχωρημένοι: Φοβούνται τον θάνατο οι πεθαμένοι; Όχι βέβαια. Ο Θάνατος είναι μέσα σου. Είναι δίπλα σου. Είναι στο καθημερινό σου πρόγραμμα. Άλλο αν δεν είσαι σε θέση να τον δεις. Καλή συνέχεια να έχετε

==========================================

17 / 07 / 2023

Ξεκίνησαν οι πρώτες φωτιές στην Ελλάδα. Και άργησαν να λέμε. Έτσι είναι, στην Ελλάδα δεν είναι είδηση η φωτιά, οι φωτιές που καίνε κάθε καλοκαίρι. Η είδηση είναι να βγάλουνε το καλοκαίρι στην τεμπελιά οι πυροσβέστες.

Γι’ αυτό πριν ακόμα αναλάβουν καθήκοντα μετά τις εκλογές η κυβέρνηση, όσο μετράγανε ακόμα τα ψηφοδέλτια από τις κάλπες, αποφάσισαν να προσλάβουν πυροσβέστες και να πλουτίσουν με νέα οχήματα το στόλο της Πυροσβεστικής. Έπρεπε να καεί ο κόσμος για να λάβουν μέτρα.

Μια τραγουδίστρια, δεν λέμε ονόματα, ζήτησε από τον αγαπημένο της άγιο να βάλει ένα χεράκι, για να σβήσουν οι φωτιές. Μπράβο στο κορίτσι, την είπε τη μαλακία της.. Ένας άλλος, καλλιτέχνης και τούτος, είπαμε, ονόματα δεν λέμε, τα έβαλε με την Παναγία, γιατί δεν βοηθούσε η χάρη της, να σβήσουν οι φωτιές μια ώρα αρχύτερα.

Μπινελίκια άκουσε από τον κόσμο ο τύπος, ότι ασεβεί, ότι βρίζει τα θεία. Στην πραγματικότητα όμως, και η μια και ο άλλος την ίδια “αμαρτία” διέπραξαν. Περίμεναν τη θεία χάρη. Όχι να βρεθεί ο δράστης που πέταξε το σπίρτο.

Ένας πυροσβέστης, μάχιμος και στον αγώνα εναντίον της φωτιάς, δηλαδή της κόλασης, είχε γράψει: “Πιστεύω ότι ο Θεός μας ξέχασε, η κατάσταση είναι υπεράνω των δυνάμεών μας…”. Τι είναι αυτό! Πολύ απλά, μια έκφραση ανθρώπινη, μια εκδήλωση ανθρώπινη που έτσι κι αλλιώς βάζει στο παιχνίδι τον παντοδύναμο.

Πως το γνωρίζει ο πυροσβέστης ότι ο Θεός τον εγκατέλειψε; Δεν το ξέρει. Ούτε και πρόκειται να το μάθει ποτέ. Πως το ξέρει ο πυροσβέστης, αν ο Θεός έβαλε τη φωτιά για να τιμωρήσει τους ανθρώπους. Το λένε ”η μήνις του Θεού”. Θεομηνία. Όταν θυμώνει, τα παίρνει στο κρανίο ο Ύψιστος.

Δεν ήταν άθρησκοι, ήταν περισσότερο θεούσες τα παλιά τα χρόνια και κάτι ήξεραν όταν έλεγαν πως τους τιμωρεί ο Θεός. Όταν σκοτώνονται ανθρωπάκια σε φωτιά, σε επιδημία, σε σεισμό. Σκέπτομαι όμως και το άλλο. Μήπως ο ίδιος ο Θεός βάζει τις φωτιές, όχι για να τιμωρήσει κανέναν, αλλά για να προπονηθούν οι πυροσβέστες. Το ξέρουμε; Δεν το ξέρουμε. Ούτε θα το μάθουμε ποτέ σ’ αυτή και στην άλλη ζωή..

Συμπέρασμα. Καταδικασμένος ο άνθρωπος να μη σταματάει να μπερδεύει τα γήινα με τα μεταφυσικά. Όπου τα βρίσκει δύσκολα, κατεβάζει καντήλια. Έτσι όμως και μια στραβή τελειώσει στα γρήγορα, ήταν θεία δύναμη.

Θα πεθάνουμε. Επειδή λοιπόν θα μας βρει ο θάνατος, που είναι και το μόνο σίγουρο στην γη που περπατάμε, θα του επιτρέψουμε του κυρίου χάρου, να μας χαλάσει τη ζωή; Να μας μολύνει ο φόβος του θανάτου. Το άγχος του θανάτου. Δεν έχει αξία η ζωή αν δεν φεύγει από το μυαλό μας ο θάνατος.

Και κάνω μια απλή ερώτηση: Γιατί να μην πεθαίνουν οι άνθρωποι; Ευτυχώς που τελειώνει η ζωή με τον θάνατο! Επειδή με τον θάνατο, ομορφαίνει η ζωή. Η δυστυχία θα κύκλωνε τους ανθρώπους αν γνώριζαν πως δεν θα πεθάνουν ποτέ.

Με την ύπαρξη του θανάτου ο άνθρωπος κατακτά την αθανασία. Ο άνθρωπος είναι αθάνατος, όχι οι θεοί. Οι μαλάκες οι άνθρωποι θαρρούν αθάνατους τους θεούς, έτσι τους θέλουν, με την πονηρή σκέψη ότι κι αυτοί,  οι άνθρωποι, δεν θα ψοφήσουν ποτέ. Ότι θα επανέλθουν στην δεύτερη παρουσία.

Μεγάλη η λίστα των αθάνατων θεών που ο άνθρωπος τους ακύρωσε. Τους πέθανε. Τους ξαπόστειλε στο χρονοντούλαπο της προϊστορίας. Τι λέει αυτό; Να πεθαίνουν θεοί και ο θνητός άνθρωπος να συνεχίζει να ζει στον αιώνα. Και να παίζει θέατρο με νέους θεούς, αθάνατους βέβαια.

Πάμε και σε κάτι που έχει γίνει πλέον συνήθεια στους δρόμους. Να βγαίνουν ομοφυλόφιλοι μέσα στην άγρια νύχτα, προκειμένου να βρουν έναν εραστή για να ικανοποιηθούν ψυχικά και σωματικά. Απίστευτα πράγματα.

Η σεξουαλική επιθυμία είναι ακατανίκητη. Να ψωνιστεί στο δρόμο με κάποιον άγνωστο όταν αρχίζει να νυχτώνει. Τότε έχει νόημα η μέρα για τον παραδομένο στο πάθος του άνδρα. Έχει ξεπεράσει τον κίνδυνο να διασυρθεί κοινωνικά, ακόμα και να παίξει κορώνα – γράμματα τη ζωή του.

Ξέρει ότι άλλοι σαν κι αυτόν είχαν τραγικό τέλος ακριβώς γιατί αναζήτησαν το ομοφυλοφιλικό σεξ με άτομο τον οποίο συνάντησαν για πρώτη φορά. Δεν κρατιέται ο άνθρωπος. Με τίποτα. Ας είναι διάσημος. Τεράστιος καλλιτέχνης. Παγκόσμιος ποιητής. Κληρικός, Πατριάρχης, αρχιεπίσκοπος. Ταλεντάρα στον τομέα του. Νούμερο ένα. Κάθε νύχτα θα κάνει πεζοδρόμιο.

Η λίστα είναι μεγάλη. Και γίνεται μεγαλύτερη αν βάλει κανείς στο λογαριασμό τους ανώνυμους, τους άγνωστους στο συγκεκριμένο είδος του διεστραμμένου ομοφυλόφιλου. Καταδικαστέους περισσότερο από τους νορμάλ gay.

Το σύμπαν είναι τρομοκρατημένο από τον κορονοϊό. Πρώτη είδηση, σχεδός καθημερινά, με τους αριθμούς των θανάτων, ν’ αυξάνουν συνεχώς. Μήπως θα πρέπει να ξεχάσουμε τον καρκίνο; Όχι, βέβαια. Δεν ξεχνιέται η πρώτη αιτία θανάτου.

Θα πεθάνουμε από καρκίνο. Τέρμα και τέλειωσε. Το λέω, και χωρίς παρεξήγηση, για ένα μόνο λόγο. Να συμβιβαστούμε με τον καρκίνο. Όλοι μας. Η κουβέντα μοιάζει μακάβρια, και ότι εκβιάζει το φόβο, αλλά δεν υπάρχει και άλλος τρόπος να ειπωθεί.

Καρκίνος. Το πρώτο φονικό κακό σήμερα, και θα συνεχίσει να είναι το πρώτο. Άρα, αυτά που ξέραμε είναι φρόνιμο να τα ξεχάσουμε. Μέχρι πρόσφατα δεν τολμούσαν ούτε το όνομα της ασθένειας να αναφέρουν.

Η κακιά αρρώστια, λέγανε. Και πολλοί έτσι την αποκαλούν ακόμα και σήμερα, για να την ξορκίσουν. Επιβάλλεται όμως να μάθουμε να ζούμε με τον καρκίνο. Πού δεν είναι έκπληξη να μας επισκεφθεί, να εμφανιστεί στους δικούς μας, συγγενείς, κοντινούς φίλους.

Δεν τρέχει τίποτα. Δεν θα πεθάνουμε κιόλας. Αμέσως. Πιθανόν ο θάνατος από καρκίνο να αργήσει τόσο πολύ και, τελικά, να πάμε από μια άλλη αιτία. Είχα μια κουβέντα με έναν σοφό γιατρό. Όχι σκέτο γιατρό.

Ογκολόγος είναι, αλλά και μελετητής πέντε ανθρώπινων πολιτισμών. Ψαγμένος άνθρωπος. Κάποιοι, κάπου, κάποτε γνωρίζουν το ιστορικό Χθες, για δέκα και 20 αιώνες πίσω, λες και ζουν το Σήμερα. Έχουν ζωντανή επαφή με το πως οι άνθρωποι ζούσαν σ’ άλλες εποχές.

Αυτές τις συνήθειες είχαν, αυτά έτρωγαν, έτσι ντυνόντουσαν, έτσι έκτιζαν τα σπίτια τους, τέλος πάντων αυτή ήταν η καθημερινότητά τους. Μη λέμε περισσότερα. Ο σοφός γιατρός μου είπε σε μια συζήτηση που κάναμε:

Ο δικός μας πολιτισμός, όπου η τεχνολογία κάνει ασύλληπτο πρωταθλητισμό, διαστημικού τύπου, που ακόμη και οι τροφές παράγονται ψηφιακά, ορμονικά, και με ταχύτητες παραγωγής ανάρμοστες στους ρυθμούς της φύσης, μας πακετάρισε τούτο το φρικτό δώρο. Τον καρκίνο”.

Ο όποιος καρκίνος, βέβαια, προσθέτω εγώ τώρα, απέκτησε κι αυτός την παγκόσμιας δυναμικής βιομηχανία του. Τεράστιος ο τζίρος για να καταπολεμηθεί η κακιά αρρώστια. Ο απόλυτος πρωταθλητισμός των πολυεθνικών φαρμακευτικών κολοσσών στην παραγωγή ιατρικών σκευασμάτων. Δισεκατομμύρια παίζονται κάθε μέρα, πάνω στην ρουλέτα του Καρκίνου. Και χιλιάδες θάνατοι καθημερινά.

Ο άνδρας βρήκε γκόμενα. Συμβαίνει. Ο σύζυγος απατάει την γυναίκα του. Συνηθισμένο και αυτό. Η βρωμοδουλειά πέφτει στα αυτιά της κυρίας. Πρόβλημα. Παίζει το ίδιο πρόβλημα αν κεράτωνε τον σύζυγο η συμβία του.

Τρίτο πρόσωπο ανάμεσα στο ζευγάρι είναι κίνδυνος- θάνατος για την οικογένεια. Γιατί υπάρχουν και τα παιδιά. Γιατί κλονίζεται η σχέση των δύο γονιών. Η απιστία του ενός λειτουργεί ακαριαία στον άλλον ως προδοσία και προκαλεί ανασφάλεια.

Κι αν η παράνομη σχέση με το τρίτο πρόσωπο δεν είναι προσωρινού χρόνου, αν κρύβει προδιαγραφές μελλοντικής εξέλιξης, τότε ο απατημένος αντιμετωπίζει το… άγνωστο. Τι κάνω, ποια είναι η ζωή μου αύριο, στην επόμενη φάση.

Όσο κι αν ψυχολογικά βρεθεί στο κενό ο απατημένος ή απατημένη. Όσο κι αν έχει τα δίκια του ο άπιστος, η άπιστη. Είναι έγκλημα ο ένας από τους δύο, στην κόντρα ανάμεσα τους, λόγω του τρίτου προσώπου, να μπερδέψουν το παιδί τους, τα παιδιά τους.

Αυτός, αυτή που φτάνει να πηγαίνει μ’ άλλο πρόσωπο, δεν το κάνει με σκοπό να τιμωρήσει τα παιδιά. Ούτε πρόκειται να αντιμετωπιστεί η απιστία επειδή υπάρχει παιδί, παιδιά στη μέση. Άρα! Το ζευγάρι αν έχει διάθεση να βγάλουν τα μάτια τους, δικαίωμα τους. Δεν έχουν δικαίωμα όμως, να βλάψουν τα παιδιά τους. Ακόμα κι αν φτάσουν στο χωρισμό, να το παρουσιάσουν το πράμα όσο γίνεται πιο «κυριλάτα».

Καλή εβδομάδα και καλή συνέχεια στην μέρα σας…..

==========================================

10 / 07 / 2023

Το Ελληνικό καλοκαίρι, είναι η εποχή για να αντιληφθεί και ο τελευταίος μαλάκας Έλληνας ποια είναι η περιουσία του. Η αξία του. Η ζωή του. Εκεί βλέπει ο καθένας τι διαθέτει η Ελλάδα, που δεν το διαθέτει καμιά άλλη χώρα του πλανήτη.

Το καλοκαίρι ο τόπος μας, περισσότερο από ποτέ στη διάρκεια του χρόνου, δείχνει τα πλούτη του. Τις ομορφιές του, κι αυτές δεν συγκρίνονται με καμιά άλλη χώρα. Γιατί; Οι νόμοι της φύσης φίλε μου. Αυτοί οι νόμοι έχουν κάνει την Ελλάδα πρώτο τραπέζι πίστα.

Μας φτιάχνουν το κλίμα που λούζει την Ελλάδα και την κάνει μοναδική. Και έχεις τον κάθε χάλια, που βρέθηκε με κάποια λεφτά, ξαφνικά και από το πουθενά, και υπάρχουν αμέτρητοι τέτοιοι στην πατρίδα μας, που την κάνουν σε κάποιο νησί, και σε χώματα ευλογημένα, και ψάχνονται να πάνε μεσημέρι για ουζομεζέδες και σε κάποιο άλλο  μαγαζί το βράδυ, για να κάνουν νυχτερινή εξόρμηση.

Αυτά έχουν να πουν κάτι υποτίθεται ενημερωτικά Ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης. Τίποτα άλλο, παρά μόνο που θα φάτε, που θα ξεδώσετε, που θα χαλαστείτε. Χιλιάδες περιστατικά καθημερινά, που σε κάνουν να ξεχνάς το ποιος είσαι. Ελλάδα του σήμερα.

Άσε τα δύσκολα. Τις βαριές μνήμες και τις χιλιετίες Ιστορίας που κουβαλάνε τα βράχια οι παραλίες και τα βουνά της Ελλάδος. Την πατρίδα των μεγάλων μύθων, ότι γέννησε πολεμιστές αρχιδάτους και μύστες της ζωής αιώνιους. Άγνωστα αυτά για τους πολλούς.

Μιλάμε για τα απίθανα ηλιοβασιλέματα, που δεν τα βρίσκεις πουθενά αλλού. Και τα πεύκα μας. Δικά μας είναι και αυτά, κανενός τουρίστα. Και τα αμπέλια μας, και οι ελιές μας. Δικά μας όλα, επειδή εμείς τα αναπνέουμε, και ας έχουν χτίσει παράνομες κατοικίες, εκεί που τα δέντρα θέλουν και αυτά να αναπνέουν, για να σου δίνουν ζωή με την δική τους ζωή.

Ψηλά γράμματα βέβαια όλα αυτά για τον λαό. Ο λαός τραγούδι θέλει, και να γεμίζει τις παραλίες με γόπες από τσιγάρα, και κουτάκια από μπύρες. Τράβα τώρα ρε πατριώτη, να ρίξεις μια βουτιά, και η θάλασσα δική σου είναι. Και μην ξεχάσεις, να ρίξεις και ένα κατούρημα εκεί στα όρθια και να γελάς στους διπλανούς σου.

Κάνεις μια βόλτα στο Oakleigh, και όχι μόνο βέβαια, και ακούς απίστευτες ιστορίες. Δυο λόγια μόνο. Η Ελληνική παροικία ζει δράματα, μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Και οι αιτίες πολλές. Προσωπικά δράματα, τζόγος και παράνομες ιστορίες στην καθημερινότητα.

Ένας πατέρας παλιάς κοπής που λένε, «έφυγε» από το σπίτι του, όταν πληροφορήθηκε ότι ο γιος του ήταν ομοφυλόφιλος. Είχε 40αρίσει και γυναίκα γιοκ, που λένε. Κάπου εκεί πληροφορήθηκε, ότι ο γιος του είχε γκόμενο, και όχι γκόμενα. Τρελάθηκε ο πατέρας.

Ένα βράδυ που ο γιος ετοιμαζόταν να βγει έξω, ο πατέρας του πέταξε την κουβέντα. Δεν μου λες, τα φρου φρου και τ’ αρώματα που βάζεις είναι για σένα, ή, για κάποιον άλλον. Εκεί ξεκίνησαν όλα, σε σημείο που ο πατέρας άρπαξε ένας μαχαίρι για να του το καρφώσει.

Αυτό ήταν.  Πατέρας και γιος ήρθαν στα χέρια, η μάνα στην μέση, και μετά από τις βρισιές, ο πατέρας μάζεψε τα ρούχα του και έφυγε. Μέχρι σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι γνώστες της ιστορίας λένε, ότι δεν έχει δώσει ακόμη σημεία ζωής.

Άλλο τεράστιο πρόβλημα της Ελληνικής μας παροικίας, είναι και ο τζόγος. Μικροί, μεγάλοι, ακόμη και παιδιά, τζογάρουν σε καθημερινή βάση. Επικίνδυνο πράγμα ο τζόγος. Έχουν καταστραφεί οικογένειες, και έχουν δώσει τέλος στην ζωή τους χιλιάδες άτομα.

Κάνεις μια βόλτα σήμερα στο καζίνο, και βλέπεις απίστευτα πράγματα. Έχουν χάσει όλα τους τα λεφτά, και ζητάνε δανεικά από γνωστούς και φίλους για να ξαναπαίξουν. Κανένας μα κανένας δεν γνωρίζει το πιο βασικό: Ότι παίζεις, για να χάσεις. Απλά πράγματα.

Και όμως. Πολλοί πιστεύουν, ότι με χίλια και δυο χιλιάδες δολάρια, που κουβαλούν μαζί τους, μπορούν να τινάξουν το καζίνο στον αέρα. Δεν γίνονται ποτέ, αυτά τα πράγματα. Θα κερδίσεις την μια μέρα χίλια, και την άλλη θα σου πάρουν ακόμη και το σπίτι.

Ο τζόγος έχει γίνει πλέον σήμερα επιστήμη. Παίζεις μόνο με την τύχη σου, και όχι γιατί πιστεύεις, ότι μπορεί να κερδίσεις. Έτσι και πέσεις στο λούκι, το μόνο που κάνεις μετά, είναι να μετράς τις μέρες που σου έχουν απομείνει, μέχρι να δώσεις τέλος στην ζωή σου.

Νόμος του τζόγου: Θα πάρω θέση μόνο όταν αποφασίσω να ποντάρω. Μέχρι τότε έχω τους δικούς μου λόγους να είμαι στην αναμονή. Δεν παίζω έχοντας την αίσθηση, ότι περνάω πρώτα ανάμεσα από τους λάκκους με τα φίδια. Χιλιάδες οι παγίδες του καζίνο.

Πρώτα θα ακούσω το κελάηδημα των πουλιών. Μετά τον ήχο που κάνουν τα τραμ, επάνω στις τραμογραμμές.  Όχι και ποτέ φούρια. Κάνω και επίδειξη της κλάσης μου, στον ίδιον μου τον εαυτό. Κρατάω την ψυχραιμία μου. Δεν πέφτω με τα μούτρα, σε ότι πετύχω μπροστά μου.

Θυμάμαι τα χρόνια εκείνα που πρωτοάνοιξε το καζίνο της Μελβούρνης, ο κορυφαίος Έλληνας παίκτης της ρουλέτας, ήταν ένας δίμετρος και ευτραφής τύπος, Μυτιληνιός στην καταγωγή, ο ορισμός του εκτελεστή. Ψυχρός. Απόμακρος. Αμίλητος.

 Έβαζε τις μάρκες του και επιτόπου απομακρυνόταν από το τραπέζι. Επέστρεφε μόνο για να φορτώσει τις τσέπες του. Η ιστορία είναι αληθινή. Ο τύπος, ιδιοκτήτης ενός μίνι-μάρκετ, ξεκίνησε από φτηνοπαίκτης, εξελίχτηκε στο Νο1 χοντροπαίκτη του καζίνου, και κάθε νύχτα τους ξεπάτωνε.

Έπαιζε πολλά, πάρα πολλά λεφτά σε κάθε μπίλια. Και έφευγε μετά από ένα τέταρτο, μισή ώρα, όχι περισσότερο με πακέτο. Δεν το ξενυχτούσε. Δεν έπαιζε απλά και μόνο για να παίζει. Απαραίτητος όρος ο χρόνος στο καζίνο. Όσο πιο πολύ κάθεσαι, τόσο πιο πολλά χάνεις.

Τον στήσανε όμως τον άνθρωπο. Οι ειδικοί των Καζίνο, του την έφτιαξαν κανονικά. Ότι λέω είναι από πρώτο χέρι. Μια άλλη φορά όμως το στόρι. Επί του θέματος τώρα. Ο συγκεκριμένος παίκτης έπαιζε ρομποτικά. Λες και είχε έρθει από άλλον πλανήτη.

Με το που έμπαινε στην απέραντη αίθουσα στεκόταν σε μια γωνιά και σαν αρχιστράτηγος επιθεωρούσε με το μάτι τις πουτάνες. Τις ρουλέτες, εννοώ. Έπαιρνε στροφή προς τα αριστερά και κατευθυνόταν πρώτα την τουαλέτα.

Εγώ τώρα, ακριβώς το αντίθετο. Μπουκάριζα στην αίθουσα, ενώ οι κτύποι της καρδιάς μου, έκαναν επίθεση στο σώμα μου. Η καύλα να παίξω. Μέχρι που το μανουβράρισα το πράγμα και ξεκινούσα και εγώ μετά το ματς 13-15 λεπτά αργότερα. Όχι αμέσως.

Γιατί ο άλλος τώρα, ο Μυτιληνιός που λέγαμε, χωνόταν στην τουαλέτα, πριν πλησιάσει μια πόρνη; Την ίδια στιγμή,  με την άκρη του ματιού τους οι υπεύθυνοι του Καζίνο, παρακολουθούσαν συνεχώς τις κινήσεις του. Το καζίνο δεν θέλει ποτέ να χάνει. Νόμος.

Τον αντιμετώπιζαν σαν τον εχθρό. “Ήρθε πάλι ο πούστης να μας ξεβρακώσει” θα λέγανε μέσα τους. Προφανώς ο καπετάν-παίκτης, ο Μυτιληνιός, στην τουαλέτα δεν πήγαινε να αδειάσει το σωλήνα του, αλλά να βρει τις ισορροπίες του μυαλού του, πριν μπει στον πόλεμο.

Η ρουλέτα είναι ένας πραγματικός πόλεμος. Ήθελε ο τύπος πρώτα να εκτονωθεί. Να αποκτήσει με αυτοσυγκέντρωση την τζογαδόρικη ψυχραιμία του. Ο τζόγος δεν είναι κομμάτι της καθημερινότητας. Δεν είναι η “συνέχεια” της όποιας άλλης δραστηριότητας μας.

Είναι κάτι ξεκομμένο από την οικογένεια, την εργασία, την παρέας, την γκόμενα, το ποδόσφαιρο. Και απαιτεί να κάνεις πρώτα εμετό, να αδειάσεις, να καθαρίσεις το μυαλό από οτιδήποτε άλλο. Αν υπάρχει μια περίπτωση δηλαδή, για να κερδίσεις.

Έτσι που λες. Συμβαίνει ο παίκτης να αργεί να πάρει πρέφα τα βασικά. Θα περάσουν χρόνια και ζαμάνια να τα κάνει συνείδηση πρακτικής. Γι’ αυτό και η Ελληνική παροικία θρηνεί κάθε μέρα θύματα από αυτοκτονίες. Ο τζόγος τους στέλνει αδιάβαστους όλους.

Μετά από κάποια τέρμινα αντιλαμβάνεται ότι αυτός, ο παίκτης δηλαδή, είναι εκείνος που αποφασίζει. Πότε, τι, και πόσα θα σπρώξει στο κουμάρι. Κανένας άλλος. Αλλά μέχρι να το μάθει ο παίκτης αυτό, μέχρι μάλλον να το καταλάβει άντε γεια. Έχει αυτοκτονήσει.

Καλή εβδομάδα σε ολόκληρη την Ελληνική μας παροικία….

==========================================

03 / 07 / 2023

Ήταν απίστευτα τα μηνύματα που λάβαμε στο «Greek Flash News» με αφορμή την γνωστή κυρία και χήρα του Oakleigh, που έχει δεσμό με πολύ νεότερο άντρα από την δική της ηλικία. Ο άνδρας που κυκλοφορεί σήμερα με τη σκέψη στο σεξ, που τον ενδιαφέρει όσο γίνεται περισσότερο η σεξουαλική απόλαυση, είναι αδιάβαστος αν δεν λαμβάνει υπ’ όψη το ερωτικό προφίλ της 45άρας ακόμη και της πενηντάρας.

Μιλάμε για τον άνδρα κάθε ηλικίας, ακόμα και από την ηλικία των 20 χρονών μέχρι 60 και βάλε. Μιλάμε για τον άνδρα εκείνον ο οποίος δεν περιορίζεται να ικανοποιήσει μόνον το εγώ του, ότι πήγε με μια ακόμα, αλλά τον αρσενικό που αναζητάει και την ποιότητα στο σεξ.

Μέχρι μόλις κάποιες δεκαετίες πριν η 45αρα ήταν «τελειωμένη». Η κοινωνία την ήθελε στο περιθώριο, και η ίδια αποδεχόταν το νέο της ρόλο, της γυναίκας που προετοιμαζόταν ψυχολογικά ότι θα διακοπεί η περίοδος, θα γίνει γιαγιά, δεν θα είναι πλέον επιθυμητή ερωτικά.

Σήμερα, τα 45 χρόνια θεωρούνται η αρχή της μέσης ηλικίας, της οποίας η ”δυναμική” φθάνει έως και τα 60-65. Ε, λοιπόν, για τον απαιτητικό άνδρα, η σαρανταπεντάρα είναι σε κάποιες περιπτώσεις το ιδανικό «αντικείμενο» του πόθου. Η γυναίκα που τα δίνει, και τα παίρνει όλα, στο κρεββάτι.

Περισσότερο από ποτέ είναι πιο έμπειρη στο σεξ η γυναίκα στην πέμπτη δεκαετία της ζωής της! Το σπουδαιότερο, είναι πιο… ανοικτή σε γνωριμία, σε αρπαχτή, πουλέμε, και βέβαια σε σχέση. Αισθάνεται μεγαλύτερη ελευθεριότητα απέναντι στον άνδρα, σε σύγκριση όταν ήταν 20 και 30 χρονών.

Κάποιοι δισταγμοί, κάποια ταμπού που το παρελθόν λειτουργούσαν αρνητικά, με τα χρόνια πάνε περίπατο. Ύστερα, μετά τα 40 και τα 50 η γυναίκα, ιδιαίτερα εκείνη με αυτοπεποίθηση στον εαυτό της, συμπεριφέρεται πιο… αληθινά πιο ερωτικά, απέναντι στον άνδρα. Στο ανδρικό φλερτ.

Ασφαλώς το γυναικείο κορμί είναι πιο σφικτό, πιο σφριγηλό στα 25 και στα 35. Έλα, όμως, που η 45αρα, παρ’ ότι το σώμα της και το πρόσωπό της δεν κρύβουν την ηλικία της, έχει περισσότερο θηλυκότητα, από την 20αρα και την 30αρα. Μάλλον γιατί έχει ξεπεράσει όλα τα ταμπού.

Το άλλο. Η γυναίκα και στα 45, και στα 55 και στα 65 έχει οργασμό. Παραμένει, λοιπόν, άτομο ερωτικής, σεξουαλικής δράσης. Το τελευταίο: Στα 45 η γυναίκα αισθάνεται περισσότερο(!) την σεξουαλική ηδονή απ’ ότι πριν δέκα και είκοσι χρόνια πριν. Αυτά λοιπόν για τις 45άρες και βάλε.

Δεν γνωρίζω κανένα τραγούδι της κυρίας- άσχετο για ποια μιλάμε. Σημασία έχει αυτό που συζητάμε, όχι ποια όρνιθα μας δίνει τη σχετική αφορμή. Δεν ξέρω, λοιπόν, κανένα τραγουδάκι της κυρίας, όμως συχνά τρώω στη μάπα τη φωτογραφία της.

Τα γνωστά ΜΜΕ δεν χάνουν ευκαιρία να γράφουν για την ερωτική της δραστηριότητα, πότε με τον έναν γκόμενο, πότε με τον άλλον. Διάφορα ενδιαφέροντα, π.χ. αν θα περάσει δακτυλίδι αρραβώνων, αν θα συγκατοικήσει με το νέο αμόρε κλπ κλπ.

Πάντα η κυρία, και κάθε κυρία της πιάτσας είναι ερωτευμένη με τον νέο γκόμενο. Και μ’ αυτόν που χωρίζει και ξανασυνδέεται. Δεν γράφουν τα μήντια πού τραγουδάει το κορίτσι, πώς πάει ο δίσκος της, αν έχει να παρουσιάσει νέα δουλειά, ποια τα σχέδιά της. Ποιος ασχολείται;

Παίζει στη δημοσιότητα η… ρομαντική πλευρά της καθημερινότητας της, η επόμενη σχέση της με εφοπλιστή ή κάτι άλλο που βρωμάει χαρτούρα. Και δυστυχώς σήμερα, τέτοιες «καλλιτεχνικές» ειδήσεις, φλερτάρουν καθημερινά στα περιοδικά και στις εφημερίδες του είδους τους.

Θυμήθηκα πριν χρόνια μία από τις πολλές περιπτώσεις του «φαινομένου» που λέμε. Μια ψευτοτηλεπαρουσιάστρια ήταν γκόμενα Σέρβου μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού. Μετά τα έφτιαξε μ’ έναν πολίστα. Μετά μ’ έναν επιχειρηματία. Μετά μ’ έναν ηθοποιό. Μετά μ’ άλλον μπασκετμπολίστα.

Από έρωτα στον έρωτα το πήγαινε το κορίτσι, και καλά έκανε, δικαίωμά της. Τα μίντια τι βιόλα βαράνε; Πουλάνε. Αυτή είναι η βιόλα τους. Πουλάνε σ’ όποιους αγοράζουν ό,τι σχετικό με κλειδαρότρυπα διάσημων ή ψευτοδιάσημων

Μοντέλες, μανεκέν, τρίτες στο βάθος κήπος παρουσιάστριες, είναι τραγουδίστριες σήμερα, αύριο δεν υπάρχουν. Κάποια κορίτσια κομήτες από reality, ένα ατελείωτο τσούρμο πηδάνε από το ένα κρεββάτι στο άλλο και τα περιοδικά της πλάκας, «στολίζουν» τις πουτανίτσες με λουλούδια αγάπης, και μιας σχέσης κάργα στο ειδύλλιο, και πως ανεβαίνουν σύντομα τα σκαλοπάτια της Εκκλησίας.

Το θυμήθηκα πρόσφατα που διάβασα κάτι για τον Γιώργο Μαρίνο. Μαγαζάτορας της δεκαετίας του 80 ήταν κάποιος με το όνομα Ηλίας Ιωαννίδης, που ήταν επίσης και ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «Μέδουσα» και του νυχτερινού κέντρου «Μέδουσα»…..

Εκεί τραγουδούσε για 22 συνεχή χρόνια ο Γιώργος Μαρίνος. Το τονίζω: 22 χρόνια στην σειρά. Ήταν ένας από τους ελάχιστους μοσχόμαγκες της τότε νύχτας ο επιχειρηματίας διασκέδασης, γνωστός στην πιάτσα και στο ποδόσφαιρο και σαν «ο Μάμπο».

Πρώην πρόεδρος του Πιερικού και επί σειρά ετών ποδοσφαιρικός παράγοντας ο Ηλίας έγινε περισσότερο γνωστός σαν «Μάμπο», διότι στο μπαρμπούτι, πριν ρίξει τα ζάρια τα κουδούνιζε και τα έριχνε με τη φράση «μάμπο». Έτσι, ”μάμπο” τον αποκαλούσαν για χρόνια στην πιάτσα.

Τα τελευταία χρόνια ο Ιωαννίδης δούλευε τον «Ζυγό» στην Πλάκα, εκεί όπου έχουν εμφανιστεί οι πάντες σε διάφορα σχήματα (Παπακωνσταντίνου, Μαχαιρίτσας, Ζουγανέλης, Μηλιώκας, Μπουλάς, Σταρόβας, Άγαμοι Θύται κ.α.). 

Ρωτάει ο τραγουδιστής Χατζηγιάννης τον επιχειρηματία: «Κύριε Ηλία, ποιος ήταν ο πιο συνεργάσιμος απ’ όλους τους καλλιτέχνες που δουλέψατε εδώ και 40 χρόνια;».

-Ο Μαρίνος, απαντάει ο μαγαζάτορας! Ο Μαρίνος ήταν σπαθής άντρας, και τα είχε 15 κιλά.

Μάλιστα φίλες και φίλοι. 15 κιλά ήταν οι όρχεις του Μαρίνου. Ομοφυλόφιλος βέβαια ο Μαρίνος, αλλά πολύ αρσενικός σε συμπεριφορά από κάποιους άλλους άντρες. Έχει να το λέει ο Μάμπο για τον Γιώργο Μαρίνο: «Χρυσό παιδί, μορφωμένο άτομο. Δεν έφευγε από την Μέδουσα, όσα κι αν του έδιναν συνάδελφοι επιχειρηματίες νυχτερινών κέντρων…».

O ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑΚΙΑΣ

Η επιστροφή – Η Σχολή που γεννήθηκε στην εφημερίδα «ΦΙΛΑΘΛΟΣ»

ΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΜΠΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ ΖΥΓΙΖΑΝ 15 ΚΙΛΑ

01/07/2023

Facebook
Twitter

Ηλίας Ιωαννίδης, ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «Μέδουσα» και του νυχτερινού κέντρου «Μέδουσα», στο οποίο για 22 συνεχή χρόνια τραγουδούσε ο Γιώργος Μαρίνος. Ένας από τους ελάχιστους μοσχόμαγκες της νύχτας ο επιχειρηματίας διασκέδασης, γνωστός στην πιάτσα και στο ποδόσφαιρο σαν «ο Μάμπο».

Πρώην πρόεδρος του Πιερικού και επί σειρά ετών ποδοσφαιρικός παράγοντας ο Ηλίας έγινε περισσότερο γνωστός σαν «Μάμπο», διότι στο μπαρμπούτι, πριν ρίξει τα ζάρια τα κουδούνιζε και τα έριχνε με τη φράση «μάμπο». Έτσι, ”μάμπο” τον αποκαλούσε για χρόνια στην πιάτσα….

Τα τελευταία χρόνια ο Ιωαννίδης δούλευε τον «Ζυγό» στην Πλάκα, εκεί όπου έχουν εμφανιστεί οι πάντες σε διάφορα σχήματα (Παπακωνσταντίνου, Μαχαιρίτσας, Ζουγανέλης, Μηλιώκας, Μπουλάς, Σταρόβας, Άγαμοι Θύται κ.α.). 

Ρωτάει ο τραγουδιστής Χατζηγιάννης τον επιχειρηματία: «Κύριε Ηλία, ποιος ήταν ο πιο συνεργάσιμος απ’ όλους τους καλλιτέχνες που δουλέψατε εδώ και 40 χρόνια;».

-Ο Μαρίνος, απάντησε ο επιχειρηματίας! Ήταν σπαθής άντρας, και τα είχε 15 κιλά.

Μάλιστα φίλες και φίλοι. 15 κιλά οι όρχεις του Μαρίνου. Ομοφυλόφιλος ο Μαρίνος βέβαια, αλλά πολύ αρσενικός στην συμπεριφορά του. Έχει να το λέει ο Μάμπο για τον Γιώργο Μαρίνο: «Χρυσό παιδί, μορφωμένο άτομο. Δεν έφευγε από την Μέδουσα, όσα κι αν του έδιναν συνάδελφοι επιχειρηματίες νυχτερινών κέντρων…».

Καλό μήνα, καλή εβδομάδα, και πάντα χαρούμενοι στην ζωή σας…..

==========================================

26 / 06 / 2023

Beautiful young couple in bedroom is lying on bed. Enjoying spending time together.

Χωρίς κανένα πρόβλημα, άνετα και χαλαρά η πολύ γνωστή χήρα της Ελληνικής παροικίας της Μελβούρνης, κυκλοφορεί και οπλοφορεί που λένε, με πολύ νεότερο σύντροφο ανάλογα βέβαια με την ηλικία της.

Η κυρία ξαναζεί έναν μεγάλο έρωτα με έναν άνδρα 23 χρόνια μικρότερο της δικής της ηλικίας. Τυχερός ο τύπος λέω εγώ. Θα έλεγα καλύτερα, τυχερή και η κυρία, γιατί δεν μας επιτρέπεται να πούμε ότι την χάλασαν οι παρέες της.

Βεβαίως και είναι τυχερή όταν στα 55 της εδώ και 3 / 4 χρόνια, χαίρεται την παρέα ενός 32χρονου σήμερα. Λένε ότι η γκομενοδουλειά, γιατί ακριβώς περί αυτού πρόκειται, με τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας δεν έχει μέλλον.

Και τι έγινε; Δεν το κατάλαβα δηλαδή. Τη βρίσκεις με κάποιον, με κάποια για να έχεις… μέλλον; Όταν παίρνεις από μία σχέση, και πολλά μπορείς να πάρεις από μία σχέση, αν γνωρίζεις την εν λόγω τέχνη, τότε ζεις το τώρα.

Βιώνεις το σήμερα. Ρουφάς τους χυμούς, τρως τους καρπούς μέχρι το φρούτο να μπαγιατέψει. Να μην έχει πια τις μυρουδιές του. Μέχρι πότε; Ίσως σ’ ένα χρόνο, ίσως σε δέκα χρόνια. Μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα.

Επί της ουσίας τώρα. Η πενηντάρα θα δώσει πολύ περισσότερα στον τριαντάρη, παρά σ’ έναν εξηντάρη εραστή. Η πενηντάρα κυρία, θα τα δίνει όλα. Όλη μέρα, κάθε στιγμή έχει στη σκέψη της τον άλλον για να νοιώθει αυτός ο άλλος όσο γίνεται πιο πλήρης, πιο ικανοποιημένος.

Από την άλλη, ο τριαντάρης θα πάρει πολύ περισσότερα από την πενηντάρα απ’ όσα σε μία σχέση με 25άρα π.χ. Από την 20άρα, ή ακόμα και την 25άρα λείπουν τα χιλιόμετρα της σεξουαλικής πείρας.  άσε ότι στην ηλικία της δεν λειτουργεί τόσο ως ερωμένη, όσο σαν αυριανή σύζυγος, σα μέλλουσα μητέρα.

Δεν μιλάμε σοβαρά αν περιμένανε να… αλλάξει ο ανώμαλος επειδή τον βάλανε φυλακή. Λέω για τον προπονητή που τον είχαν κάνει τσακωτό για ασέλγεια σε ανήλικο. Και την ξανάκανε τη βρωμοδουλειά. Αυτά τα πράγματα δεν ισιώνουν. Μιλάει η επιστήμη, όχι το καφενείο.

Έχει την αρρώστια του ο άνθρωπος. Άρρωστος είναι. Και το ξέρει καλύτερα απ’ όλους ο ίδιος. Και να θέλει να μην την κάνει, θα την κάνει. Είναι υπεράνω του Εγώ του. Καμία, λοιπόν, έκπληξη επειδή ο συγκεκριμένος προπονητής… ξανακύλησε στο ίδιο παράπτωμα. Δεν φταίει αυτός. Η αρρώστια του φταίει.

Και πως θα γίνει καλά; Αυτό είναι αδύνατον! Είπαμε, μιλάει η επιστήμη, όχι η γειτονιά και η κυρία Μπουμπού. Το μόνο φάρμακο είναι ο ευνουχισμός. Και συμβαίνει σε κάποιες χώρες, με τη σύμφωνη γνώμη του… ασθενούς.

Από έναν αστέρα του Χόλυγουντ τι… λιγότερο να περιμένει κανείς; Θα πίνει αλκοόλ, ουσίες όποιες βρίσκει μπροστά του και δεν θα υπολογίζει κανέναν. Εκτός την κακή δημοσιότητα, στο φινάλε κι αυτή την γράφει κανονικά.

Τα έχουμε πει αυτά. Ζει σ΄ άλλον πλανήτη στον δικό του πλανήτη, η κινηματογραφική φιρμάρα. Τα ατέλειωτα λεφτά από τα έσοδα του στις ταινίες, η δίχως όρια διασημότητα και οι απαιτήσεις της δουλειάς του.

Δηλαδή, η προσπάθεια να κρατήσει σε κάποιο  έλεγχο την προσωπική του ζωή, ώστε να αποδίδει καλλιτεχνικά, τον κάνουν να βρίσκεται σε εξωγήινο διαστημόπλοιο, όχι σε νορμάλ καθημερινότητα.

Ένας τίποτας από το πουθενά ήταν ο Τζώνυ Ντεπ, ούτε καν πήγαινε για ηθοποιός. Και λόγω του σπουδαίου ταλέντου που είχε, εξελίχθηκε σε βεντέτα πρώτης πρώτης γραμμής. Όνομα πρώτο ανάμεσα στα πρώτα.

Παγκόσμιο σουξέ το άτομο εδώ και πολλά χρόνια. Καμία εντύπωση δεν έκαναν στο Χόλυγουντ, οι σοκαριστικές, σύμφωνα με τα… μήντια, κατηγορίες της πρώην γκόμενας του Jonny Depp, της Amber Heard.

Αδιανόητη ήταν η μαλακία του να την παντρευτεί το 2021, και να είναι μαζί της σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο. Τον κατηγόρησε λοιπόν, ότι την έσπαγε στο ξύλο, ότι υπέφερε μαζί του, ότι της προκάλεσε ζημιά στην καριέρα της.

Και γι’ αυτό η λεσβιάρα, η ανωμαλιάρα  Αμπέρ Χέρντ ζητούσε 50 εκατομμύρια αποζημίωση από τον Ντεπ. Δουλειά να έχουν οι μεγαλοδικηγόροι και η ευσεβής δικαιοσύνη να βρει την αλήθεια και να αποδώσει το δίκαιο.

Όλα ξεκινάνε από την ανάγκη. Αυτή είναι η κινητήρια δύναμη στον πλανήτη, η Ανάγκη. Όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα και τρίτα. Τέταρτα και πέμπτα. Πίσω από την Ανάγκη. Καλές και άγιες οι ιδεολογίες και οι θρησκείες και τα οράματα, οτιδήποτε αγνό και πνευματικό, όμως ανίκανο να ταρακουνήσει το έδαφος κάτω από τα πόδια των ανθρώπων, που θα κινηθούν, θα ξεσηκωθούν μόνο κάτω από την πίεση της Ανάγκης. 

Από τότε που βρέθηκε ο άνθρωπος στη γη, ορίζει την πορεία του αυτό που χρειάζεται. Το φαγητό, ο ύπνος, το σεξ, το χρήμα. Δεν κουνάει την αρίδα του να δουλέψει, να διαδηλώσει, να βρίσει, να πολεμήσει, αν δεν τον τσινάει γι’ αυτό η ανάγκη.

Οι κοινωνίες, οι θρησκείες, οι επαναστάσεις, τα ταξίδια, ο τζόγος, το εμπόριο, τα πάντα όλα κτίστηκαν γιατί τα έχει ανάγκη ο άνθρωπος. Και τα ζώα όλα δεν κάνουν τίποτα, μα τίποτα παρά μόνο ότι έχουν ανάγκη. Να εξασφαλίσουν τροφή, να ζευγαρώσουν και να ζήσουν, δηλαδή να καβατσώσουν, να φωλιάσουν κάπου προκειμένου να αποφύγουν τον κίνδυνο, να γίνουν μεζές άλλου ζώου.

Η πορνεία. Το λένε το αρχαιότερο επάγγελμα της γυναίκας. Το γέννησε η ανάγκη της σεξουαλικής επαφής του άνδρα. Επάγγελμα που στο διάβα της Ιστορίας ποτέ δεν έγινε παρελθόν. Το τονίζουμε αυτό γιατί με τους χρόνους και τους καιρούς δεκάδες, εκατοντάδες άλλα επαγγέλματα καταργήθηκαν.

Και πως να περάσει στην Ιστορία η πορνεία όταν την έχει ανάγκη ένα κομμάτι του ανδρικού πληθυσμού; Μ’ άλλα λόγια υπάρχουν ακόμα πουτάνες όχι γιατί κάποιες γυναίκες είναι γεννημένες πουτάνες, αλλά επειδή τις έχουν ανάγκη κάποιοι άνδρες.

Γιατί γίνεται πουτάνα και μια γυναίκα που δεν είχε καν σκεφτεί πως θα έφτανε να ξαπλώνει με άντρα που δεν είναι η σχέση της.Και δεν το κάνει με την προοπτική ότι μ’ αυτόν τον άνδρα αύριο θα παντρευτεί. Ούτε από προσωπική σεξουαλική ικανοποίηση. Στην πορνεία σύρεται από την ανάγκη για χρήματα. Καλή συνέχεια και καλή εβδομάδα…..

==========================================

19 / 06 / 2023

Ένας συμπάροικος κατηγορείται από την αστυνομία της Μελβούρνης, ότι καταχράστηκε κάπου 500.000 δολάρια από την εταιρία που δούλευε σαν λογιστής. Έχει όμως πολύ ενδιαφέρον η ιστορία του.

Τι είπε στον Ανακριτή ο ένοχος; Παραδέχθηκε στην απολογία του ότι τα βούτηξε τα λεφτά, όμως δεν τα έφαγε. Δηλαδή; Τα έπαιξε στο καζίνο. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο, σου λέει ο τύπος. Δηλαδή; Πάμε στο ζουμί της ιστορίας.

Κύριε ανακριτά, είμαι εξαρτημένος. Είμαι τζογαδόρος. Αν δεν με πιστεύετε να σας φέρω το … παρουσιολόγιο μου στο καζίνο της Μελβούρνης. Από τα 500 χιλιάρικα τα 499 τα έπαιξα στην ρουλέτα. Είμαι τζογαδόρος και παίζω ακόμα και όταν…. Κοιμάμαι. Δεν προσθέτω, ούτε μια λέξη δική μου.

Άλλος τα τρώει στα μπουζούκια. Κακώς. Άλλος στις πουτάνες. Κάκιστα. Άλλος στα ναρκωτικά. Τρισκάκιστα. Ο παίκτης ζητάει επιείκεια. Τζογαδόρος είναι, όχι πρεζάκιας και πουτανιάρης. Είπαμε. Δεν ξανάγινε. Και υπάρχουν χιλιάδες σαν και αυτόν.

Είναι άρρωστος με το καζίνο, σημαίνει ότι το πρώτο που σκέπτεται κάθε μέρα και το τελευταίο είναι να παίξει. Γι’ αυτό ζει. Να ποντάρει μάρκες στο τραπέζι της ρουλέτας. Παίζει απλά και μόνο για να χάσει. Νόμος της ζωής αυτός.

Πάμε παρακάτω. Το καζίνο τι είναι; Έτσι και το μάθει κάποιος, κάηκε. Δεν γίνεται να γλυτώσει. Πιο ισχυρό από τον παίκτη. Μην πει κανείς ότι η δουλειά είναι ντέρμπυ, ότι πιθανότητες επιτυχίας έχουν και οι δύο πλευρές.

Αυτό δεν παίζει. Γιατί, λοιπόν, το κράτος επιτρέπει τη νόμιμη λειτουργία του καζίνου, από τη μια και από την άλλη δίνει τα κλειδιά σε συρτάρι με πακέτα του δημοσίου; Αν δεν υπήρχε ο τζόγος, δεν θα υπήρχε ούτε κράτος.

Οι απανταχού τζογαδόροι συντηρούν το κράτος. Το κάθε κράτος. Και στο λένε και στις διαφημίσεις που βάζουν. Παίζεις; Σε ρωτάνε στην διαφήμιση. Απλά μόνο να ξέρεις ότι έχεις χάσει πριν ακόμα αρχίσεις. Πόσο πιο απλά θέλεις να στο πούνε.

Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν σφαγέας των λαών. Φοβερά πράγματα. Βγαίνουν κάποιοι και για να εντυπωσιάσουν λένε την ανοησία τους. Το πιο φοβερό; Πολλοί τους παίρνουν στα σοβαρά.

Ο Μέγας Αλέξανδρος, έτσι λένε οι γραφές, γεννήθηκε 20 Ιουλίου το 356 και πέθανε στις 10 Ιουνίου, το 324 στα 33 του, χωρίς ακόμα να έχει ξεκαθαριστεί ποια ήταν η ακριβής αιτία του θανάτου του. Ψάχνουνε, ίσως το βρούνε, όπως θα βρούνε και τον τάφο του. Τι λέγαμε;

Ότι κατά καιρούς σκάνε μύτη κάποιοι περίεργοι και λένε ότι ο Αλέξανδρος ήταν σφαγέας. Κι αντί να τους αγνοήσουν, αντί να τους πετάξουν τίποτα φασίνες και στουπιά, το ρίχνουν στον αντίλογο.

Είναι σαν να βγαίνει κάποιος σήμερα Δευτέρα να μας πει ότι είναι Δευτέρα, όχι Τρίτη. Ε, δεν είναι νούμερα όσοι του ζητήσουν εξηγήσεις, γιατί λέει ότι είναι Δευτέρα, και όχι Παρασκευή, ή, Κυριακή.

Στρατηλάτης ήταν ο Αλέξανδρος. Πολέμαρχος. Και με τα στρατά του απλώθηκε στα πέρατα του κόσμου. Κουβαλούσε μαζί του, εκτός από τανκ, πυραύλους, αεροπλάνα, και επιστήμονες, και καλλιτέχνες, και λαογράφους, και γεωγράφους, και αστρονόμους, και ντεκορατέρ, και στυλίστες, και ντηζάινερ.

Όλοι αυτοί δεν πολεμούσαν, στις μάχες έριχνε το αληταριό που είχε καβατζώσει, και πρώτος απ΄ όλους, στην πρώτη γραμμή ο ίδιος. Βεβαίως και έσφαξε ο γίγαντας ο Αλέξανδρος. Η αποστολή του δεν ήταν να σφάξει, όμως για να καταφέρει ότι ξεκίνησε δεν μπορούσε να μην κατακτήσει λαούς.

Να μη σφάξει λαούς. Έκαψε, λοιπόν, και ρήμαξε, και κατέστρεψε. «Ζει ο Μέγας Αλέξανδρος;» ρωτάει η φουκαριάρα γοργόνα. Βεβαίως ζει ο Αλέξανδρος. Ο Μαρξ και ο Λένιν δεν ζουν. Ο Τσε Γκεβάρα και όλοι οι επαναστάτες δεν ζουν και δεν μας οδηγούν.

Όλοι αυτοί έχουν πεθάνει, για να μη σου πω ότι ποτέ δεν έζησαν. Ως μύθος δεν έζησαν. Ο Αλέξανδρος ζει, όμως. Ολοζώντανος ο μύθος του. Γιατί, όμως; Γιατί η ιστορία γράφεται πάντα με τους μύθους και τα παραμύθια.

Ιερέας, σου λέει. Και τον λένε έτσι γιατί το λειτούργημα του δεν είναι απλά κοινωνικό, όπως του δικαστικού και του αστυνομικού, αλλά ιερό. Θεϊκό. Υπηρέτης, λέει, του Θεού είναι ο παπάς με τα ράσα. Αυτή είναι η επαγγελματική του στολή.

Και για να προκαλεί το σεβασμό κυκλοφορεί με γένια. Και τελευταία σκάσανε η μια πίσω από την άλλη οι περιπτώσεις ιερέων οι οποίοι είχαν απλώσει τα ιερά τους χέρια στα αθώα και ανήλικα κοριτσάκια.

Ποια εξήγηση να δώσεις, όταν ο μεσήλικας και ο γέρος παπάς αναζητεί τη σεξουαλική ικανοποίηση σε 10χρονη και 12χρονη; Είναι εξουσία ο παπάς. Είναι και άνθρωπος, βέβαια, έχει όπως όλοι οι άνδρες τις κάψες του, όμως όταν δεν τον συγκρατεί το ράσο, είναι γιατί κυκλοφορεί με εξουσία.

Ιερέας είναι, ιερωμένος, τον μεγαλοδύναμο εκπροσωπεί που όλοι τον πιστεύουν. Δεν εκπροσωπεί κάποιο κόμμα, ούτε κάποια επιχείρηση. Από τότε που βγήκε η θρησκεία, δηλαδή από αρχαιοτάτων χρόνων, ο ιερέας ήταν ασύδοτος.

Αντιληπτό ότι η εξουσία ελέω Θεού εύκολα προκαλεί την εκτροπή. Την κατάχρηση. Την παρανομία. Την αδικία. Το έγκλημα. Αυτό που ψιθυρίζεται σε κύκλους που ξέρουν τι λένε, αναμένεται να ξεσπάσουν σκάνδαλα σεξουαλικά πιο χοντρά με πρωταγωνιστές και ενόχους παπάδες και επώνυμους.

Όχι ρετάλια, και περαστικούς. Και τα νέα θα αφορούν αταξίες ιερές και με αγόρια. Αν ο πιστός είναι μια φορά άνθρωπος του θεού και της εκκλησίας, ο κληρικός εξ ορισμού θεωρείται δέκα φορές πιο πιστός και θρησκόληπτος.

Τότε, πως εξηγείται η παλιανθρωπιά του να απλώνει χέρι στο κορμί άβγαλτου ακόμα ατόμου, και να του τραυματίζει τη χριστιανική ψυχή για χρόνια, για δεκαετίες;

Άλλο είναι το ανεξήγητο. Να παραμένουν πιστοί τα θύματα της σεξουαλικής βίας αλλά και πονηριάς των παπάδων. Να συνεχίζει ο κόσμος να πιστεύει το ίδιο μ’ αυτό που υπηρετούν οι ανώμαλοι. Αυτοί που ντύνονται το θείο ράσο για να κρύψουν την διαστροφή τους. Και την αντικοινωνική τους συμπεριφορά.

Είχε μια ομορφιά θεϊκή. Δεν τη συναντάς στο δρόμο, στο σουπερμάρκετ, στην τράπεζα, σ’ ένα γραφείο. Όποιος έβλεπε από κοντά το ερωτικά φωτεινό και μυστηριακά ήρεμο πρόσωπό του, θαύμαζε το κάλλος και την αρμονία του. Τι είναι τούτο, απορούσες. Ο Απόλλων, ο Ωραίος Πάρις, σίγουρα όχι κάποιος θνητός.

Ένα αγόρι από τα ταπεινά Καμίνια του Πειραιά ήταν ο Βασίλης Κουρκουμέλης. Ξεκίνησε να γίνει χορευτής, εμφανιζόταν στις μπουάτ της Πλάκας και τελικά έγινε πασίγνωστος ως σχεδιαστής μόδας με το όνομα Μπίλυ Μπο.

Τον σακάτεψε η αρρώστια. Η τότε νέα αρρώστια, δεν τον ασχήμυνε μόνο, δεν έφθανε που άρπαξε όλη την ομορφιά του, τον διέλυσε και σωματικά, πριν του πάρει τη ψυχή. Ο Μπίλυ Μπο είναι ο πρώτος επώνυμος Έλληνας που τον σκότωσε το aids.

Πέθανε στα 33 του χρόνια, στις 13 Ιουνίου, το 1987. Παραμένει αξέχαστος, όχι βέβαια για τον απλό κόσμο, αλλά για την Αθήνα της μόδας και της νύχτας, των κοσμικών και της Μυκόνου. Και πολλοί πιστεύουν, ότι τον «κόλλησε» ένας δεσπότης. Ας είναι.

==========================================

12 / 06 / 2023

Ήταν να μη γίνει η αρχή. Στην αρχή το πράμα σόκαρε, στη συνέχεια περνάει σχεδόν ντούκου. Δυο γυναίκες φιλιούνται στο στόμα, όχι απλά χείλη με χείλη, αλλά στη φωτογραφία να φαίνεται καθαρά και η γλώσσα.

Η επαφή της γλώσσας, έτσι το έργο θα συζητηθεί. Ποιος άλλος είναι ο σκοπός; Καμιά λεσβία που σέβεται τον εαυτό της, τη σεξουαλική της ταυτότητα δεν αισθάνεται την  ανάγκη να προκαλέσει. Να στείλει ”μήνυμα” σ’ άλλη τζίβα ή να δείξει διαθέσιμη σ’ όποια επιθυμεί να δοκιμάσει το σεξ με ομόφυλη.

Μια τραγουδίστρια και μια χορεύτρια made in Greese σε επίδειξη μόδας αγκαλιάστηκαν και ενώθηκαν οι γλώσσες τους. Αν πράγματι το έκαναν για να εξασφαλίσουν δημοσιότητα μάλλον έκαναν μια τρύπα στο γιαούρτι.

Το σωστό ερώτημα πλέον δεν είναι ποιες τραγουδίστριες, αλλοδαπές και ντόπιες, έχουν φιληθεί σεξουαλικά δημοσίως μπροστά στην κάμερα, αλλά ποιες… δεν φιλήθηκαν ακόμα! Άννα Βίσση, Δέσποινα Βανδή, Πάολα, Παπαρίζου, η λίστα μόνο φτωχή δεν είναι.

Και από τις ξένες η Μαντόνα με την Μπρίτνεύ Σπήαρς, η Τζένιφερ Λόπες, η Αγκιλέρα κ.α. Σήμερα ο Λεσβιασμός, είναι κάτι που περνάει στο ντούκου. Στις 100 γυναίκες, οι 80 θα ήθελαν να δοκιμάσουν σεξ, με μια άλλη γυναίκα. Επίσημο αυτό.

x-default

Είναι πια καθημερινότητα στο δυτικό κόσμο. Κάθε λίγο σκάει ένα περιστατικό σεξουαλικής, λέει, κακοποίησης πιτσιρικά από ιερωμένο. Έτσι το λένε. Σεξουαλική κακοποίηση. Ο παπάς, όμως, με τέτοια κατηγορία, ο πεινασμένος σεξουαλικά, όσο κι αν δεν ελέγχει τις ορμές του, πλησιάζει το θύμα με τα πιο γλυκά λόγια.

Το αποπλανάει καλοπιάνοντας το. Με κουβέντες, με υποσχέσεις λαχταριστές, από μία σοκολάτα μέχρι κάποιο άλλο πιο ακριβό δωράκι. Και… πατρικά, ιερατικά απλώνει χέρι και τρυφερά χαϊδεύει το αγοράκι ή το κοριτσάκι.

Σωστά το λέμε έτσι, σεξουαλική κακοποίηση, διότι πράγματι το θύμα της σεξουαλικής ορέξεως κακοποιείται ψυχικά. Η πράξη, όποια κι αν είναι αυτή, ολοκληρωμένη κι όχι, στιγματίζει τον, την ανήλικη, ίσως για χρόνια, ίσως για πάντα.

Ποιος φταίει για τις παρεκτροπές των ρασοφόρων; Οι ίδιοι. Οπωσδήποτε. Μόνον αυτοί; Να μην είμαστε απόλυτοι. Άνθρωποι είναι κι οι ιερείς. Γήινα πλάσματα. Η σάρκα τους δεν είναι νεκρή. Φταίνε και οι γονείς των παιδιών. Έτσι λέω εγώ.

Πώς το στέλνεις το αγόρι σου, κύριε μπαμπά και κυρία μαμά, να νταραβερίζεται με τις ώρες κοντά σ’ έναν ιερέα, σ’ έναν άνδρα 40 και 50 χρονών, στις φλογισμένες ηλικίες από άτομα ικανά για το σεξουαλικό έγκλημα;

Άτομα που λόγω ράσου δεν έχουν κανονική σεξουαλική ζωή, ούτε τους επιτρέπεται να επισκεφθούν μπουρδέλο. Είναι αφέλεια η σκέψη, ”ιερέας είναι, άνθρωπος του θεού, άρα δεν είναι δυνατόν… , αυτά δεν γίνονται”.

Πως δεν γίνονται! Γίνονται και παραγίνονται. Αιώνες γίνονται, και ποτέ δεν έχουν σταματήσει να γίνονται. Στέλνουν το αθώο αγοράκι να κάνει το παπαδάκι και βρίσκεται υπό την… προστασία της καθοδήγησης του παπά. Και το άβγαλτο παιδάκι παίρνει χαμπάρι τι… συνέβη, συνειδητοποιεί τι ακριβώς του έκανε ο άνθρωπος του θεού, μετά το κακό.

Οι πιθανότητες είναι πολλές, 25%, ίσως 37%, σε κάποιες περιπτώσεις και περισσότερο από 51% ένας άνδρας όχι ομοφυλόφιλος, αλλά στερημένος σεξουαλικά, να τολμήσει να αποπλανήσει ανήλικο αγόρι, εάν τον έχει δίπλα του και είναι μόνοι οι δυο τους.

Αυτό δεν το λαμβάνουν υπ’ όψιν τους οι θρησκόληπτοι γονείς; Χιλιάδες παιδιά, πολλές χιλιάδες αγόρια και κορίτσια, γνώρισαν, πρωτογνώρισαν το σεξ(;) με τον πιο άσχημο τρόπο και με δράστες ιερείς.

Κάποτε το πρόβλημα δεν απασχολούσε, δεν έβγαινε στον αέρα. Σήμερα, οι ίδιες οι Εκκλησίες του χριστιανισμού, ακόμα και οι πιο συντηρητικές, και του προτεσταντισμού, κάνουν έρευνες και καταγράφουν το μέγεθος της ζοφερής πραγματικότητας.

Τους βιασμούς από ιερείς σε ανήλικα παιδιά που περνούσαν ώρες σε χριστιανικά ιδρύματα. Μαλακίες γονέων, λέω εγώ κι όχι μόνο ανωμαλίες ιερέων, παιδεύουσι τέκνα. Μια ζεστή πραγματικότητα, που την ζούμε δίπλα μας.

Με τα ψέματα και όλα όσα συμβαίνουν δίπλα μας, φτάσαμε φίλες και φίλοι, στα μέσα του  Ιουνίου. Μια εποχή, που όλα τα κουρασμένα παλληκάρια της ζωής σκέπτονται μόνο ένα πράγμα. Να πάνε στην Ελλάδα για διακοπές.

Όσο αρχίζει δηλαδή να πατάει το Ελληνικό μας καλοκαίρι. Ήλιος και θάλασσα. Θάλασσα και ήλιος. Που είναι και τα καλύτερα στον κόσμο. Η πιο μονάκριβη περιουσία μας. Για την ελληνική θάλασσα λέω, ρε.

Την πρώτη στον κόσμο. Πιάνουμε Ιούνιο και άντε να ξεκινήσουμε τα μπάνια. Και σκέπτεσαι την παραλία με ανατριχίλα. Την αηδία μ΄ έναν λεχρίτη και τα αποτσίγαρα. Να αρπάξω το αυτόματο, να θερίσω στα τυφλά και όποιον πάρει ο Χάρος από τους καπνιστές στην πλαζ.

Φουμάρει ο χάλιας και δίπλα στο κύμα, σβήνει και τη γόπα του στην άμμο. Δεν του αξίζει να ζει. Τελειώσαμε. Δεν χρειάζεται κουβέντα δεύτερη. Κανένα, μα κανένα δικαίωμα δεν έχει να κάνει χρήση της γης όποιος δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του, ούτε το σπίτι του.

Σπίτι του είναι το περιβάλλον, όλων μας σπίτι είναι. Δεν ανέχομαι, λοιπόν, να βρωμίζει το σπίτι μου κανένας. Και με ενέργεια, αναφέρομαι στο κάπνισμα, που την έχω για αυστηρά προσωπική. Όπως είναι το σεξ, ο ύπνος.

Αυτά δεν τα κάνει δημόσια ο αξιοπρεπής άνθρωπος. Περιορίζομαι στην απόλυτα προκλητική αλητεία να κυκλοφορεί ο λουόμενος με το πακέτο τσιγάρα στο χέρι. Αυτός ο ξεφτίλας έχει ατέλειωτη περιφρόνηση και σε μένα και την μάνα φύση. Μας προσβάλλει κατάμουτρα.

Αναρωτιέσαι. Δεν καταλαβαίνει ότι δεν πρέπει να φουμάρει στη θάλασσα; Όχι, δεν το καταλαβαίνει. Και αν το καταλαβαίνει ο καπνιστής στα παπάρια του, και η κυρία καπνίστρια στην αιδοιάρα της. Ένα τίποτα, ένα μηδέν είναι αυτός που λερώνει με τις γόπες τις ακτές.

 Ένα παράσιτο, ένα τσιμπούρι, μια ακρίδα, που κι αυτή στο φινάλε έχει μια χρησιμότητα, κάποιο λόγο υπάρξεως. Δεν πιάνω τον γίγαντα τον μέρμηγκα, η παρουσία του οποίου στον πλανήτη είναι κολοσσιαίας σημασίας σε σύγκριση μ’ αυτήν του ανθρώπου.

Ο καπνιστής όταν δεν σέβεται τον δημόσιο χώρο, είναι απλά ένα κάθαρμα. Δεν μπορεί να μου φουμάρει, και να μου στέλνει τον καπνό στην μούρη μου. Δεν έχει τέτοιο δικαίωμα. Αλλά για τον καπνιστή όλα αυτά είναι μικρά γράμματα. Και θα εξακολουθούν όλοι αυτοί, να βρωμίζουν το περιβάλλον μας.

Καλη εβδομάδα και καλή συνέχεια σε όλη την παροικία…..

======================================================================

05 / 06 / 2023

Πριν από καιρό, βρέθηκα σε κάποιο νεκροταφείο, για την κηδεία ενός γνωστού μου. Μαρμάρωσα κάποια στιγμή, όταν δίπλα από τον τάφο του γνωστού μου, είδα δυο γεροντάκια αμίλητα να κάθονται πάνω στον τάφο.

Ήταν ο  άντρας και η κυρά του. Σα να κάθονταν στο καφενείο ή στο σπίτι τους. Ρώτησα και μου είπε ο υπάλληλος του νεκροταφείου πως κάθε μέρα, μετά το μεσημέρι έρχονται, και δεν φεύγουν αν δεν βραδιάσει, από τον τάφο του γιου τους. Αφήνουν εδώ τα καρεκλάκια τους, αφού θα ξανάρθουν και αύριο και κάθε μέρα…

Τι κάνουν μάνα και πατέρας κάθε μέρα, μα κάθε μέρα, χρόνια τώρα, στο τάφο του γιου; Ίσως μιλάνε μαζί του. ίσως του κάνουν παρέα. Δεν έχουν δεχθεί πως πέθανε. Ίσως γιατί δίπλα στον τάφο του, ξεχνούν τον πόνο τους.

Θυμήθηκα το χαροκαμένο ζευγάρι όταν είδα προχθές σε φωτογραφία, τους γονείς μιας νεαρής κοπέλας στον τάφο της. Πριν χρόνια το κορίτσι αυτό είχε βιαστεί και δολοφονηθεί, και η μητέρα της μαζί και ο πατέρας της, της πήγαν τούρτα, γιατί είχε τα γενέθλια της.

Μα, η κόρη τους έχει πεθάνει. Για τους γονείς όμως όχι. Την έχουν ζωντανή στη σκέψη τους, στο πνεύμα τους. Πως μπορείς άλλωστε να ξεχάσεις την τραγική κατάληξη του παιδιού σου, όταν πριν καλά, καλά, γνωρίζει την ζωή, την άρπαξε ο θάνατος.

Και ήρθαν στις σκέψεις μου, οι πυραμίδες της Αιγύπτου που ήταν οι τάφοι. Η κατοικία των νεκρών, που όμως είχαν τις ανάγκες τους, όπως και οι ζωντανοί. Τοποθετούσαν λοιπόν τροφές δίπλα στον νεκρό, και όχι μόνο φαγητά. Ότι άλλο είχαν ανάγκη, π.χ. ρούχα, καθρέπτη, σαπούνι, χτένα, καλλυντικά κ.α.

Το μεγάλο λάθος που το κάνουν όλοι στην παιδική τους ηλικία. Να θαρρούν πως και οι άλλοι βλέπουν τον κόσμο το ίδιο, όπως εκείνοι. Αυτό σημαίνει αθωότητα. Ότι ο άλλος δεν έχει διαφορετικές σκέψεις στο κεφάλι του.

Διαφορετικές επιθυμίες. Να, όμως, που κάποιος άλλος είναι ικανός να κάνει αυτό που σε σένα ούτε καν περνάει από το μυαλό σου. Από πιτσιρικάς θυμάμαι πως το πρώτο πράμα που γούσταρα ήταν τα κορίτσια.

Ξεκαθαρίζω ότι η κουβέντα είναι γκομενική. Και περνάω στο παρασύνθημα. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μια ωραία, μια λαχταριστή συμμαθήτρια μας, μια γειτόνισσα μας, να βγαίνει ραντεβού με ένα άσχημο αγόρι. Πως γίνεται αυτό, γαμώ το στανιό μου, παραμιλούσα.

Μετά από χρόνια έδωσα την εξήγηση, και ήταν τόσο απλή, γαμώ το στανιό μου. Η κοπέλα μετράει αλλά και αισθάνεται πως ήρθε ο καιρός να πάει με αρσενικό. Να επιβεβαιώσει ότι είναι γυναίκα, ότι αρέσει.

Ε, θα πει το ”ναι” στον κακομούτσουνο, όταν δειλιάζουν να της την πέσουν οι ομορφονιοί. Αληθινή ιστορία. Είμαι στην τελευταία τάξη του γυμνασίου, αμούστακος ακόμα, και στο σπίτι ξαδέλφου το παίζω ψόφιος κοριός σε μια παρέα «μεγάλων», τουλάχιστον είκοσι χρόνων, αγόρια και κορίτσια.

Η κουβέντα έχει ανάψει, σου λέω και πολύ κουλτούρα, για πολιτική, για τη σοβιετική σχολή κινηματογράφου, για το κίνημα της αμερικάνικης ποίησης. Τέτοια. Κοζάρω την πιο γκόμενα να συμμετέχει ζωηρά στην κουβέντα και όλο να ρίχνει ματιές με νόημα στον πιο κακοφτιαγμένο της παρέας.

Που δεν ήταν μονάχα άσχημος, σα να βαριόταν κιόλας μ’ όλα όσα άκουγε. Όταν κάποτε τέλειωσε το πανηγύρι το κορίτσι, το θυμάμαι σα χθες, έφυγε με τον άσχημο. Την άλλη μέρα γεμάτος περιέργεια ρωτάω τον ξάδελφο, ο οποίος μου είπε:

Όλοι την θέλαμε, όμως αυτή πήγε με τον Στάμο, συμφοιτητή τους στο πανεπιστήμιο, σχεδόν αδιάφορο για τα μαθήματα, που γούσταρε περισσότερο να παίζει μπιλιάρδο και ποδοσφαιράκια στη λέσχη.

Σου λέω ότι εκείνο το σκηνικό με σφράγισε. Μου είχε μείνει. Γιατί η καυτή γκόμενα που όλοι ξέρανε την αδυναμία της στο σεξ, να προτιμήσει τον ασχημομούρη και τεμπελάκο, όχι έναν άλλον, πιο μπάνικο και πιο έξυπνο.

Πάρτο τώρα σαν δεδομένο. Ποιο; Και επιστημονικά αποδεδειγμένο. Ποιο; Έγιναν έρευνες και αποδείχθηκε ότι οι ευφυέστεροι έφηβοι ασχολούνται περισσότερο με τις επιδόσεις τους στα μαθήματα παρά με το σεξ.

Φοβερά πράγματα. Όσο υψηλότερο IQ έχει ένας νέος, τόσο καθυστερεί να πάρει φωτιά στο σεξ. Μιλάνε οι έρευνες αλλά και τα πειράματα σε ποντίκια. Απίστευτα πράγματα. Οι ευφυέστεροι έφηβοι καθυστερούν να αρχίσουν την ερωτική τους ζωή.

Να, γιατί θυμήθηκα εκείνο το κορίτσι με την επιθετική σεξουαλικότητά που διάλεξε από την παρέα τον «βλάκα» και τελευταίο στο γοητηλίκι. Η διαίσθησή της, φαίνεται, πως της έλεγε ότι αυτός, ο μπιλιαρδόρος είναι καλύτερος εραστής. Όχι κάποιος άλλος που ακόμα ενδιαφέρεται περισσότερο για πνευματικές αναζητήσεις και λοιπούς κοινωνικούς προβληματισμούς.

Πάμε λίγο στην Ελλάδα. Στην αναδουλειά βρίσκονται και οι προστάτες της νύχτας. Πως και πως περίμεναν τα παιδιά να τελειώσει αυτό το μαρτύριο με τον κορονοϊό και να ανοίξουν τα μαγαζιά. Να αρχίσουν να εισπράττουν κανονικά και με την… άδεια της αστυνομίας.

Άλλο είναι το φοβερό. Το πράμα έφτασε να έχουν πάρει το πάνω χέρι στη νύχτα οι ξένοι. Τωωωωώρα πια. Εδώ και κάποια χρονάκια γίναμε πολυεθνικοί και πολυφυλετικοί στο συγκεκριμένο χώρο. Επειδή κάποιοι Αλβανοί και Ρώσοι, Γεωργιανοί και Σέρβοι είναι πιο σκοτώστρες.

Τι να κάνει το μαγαζί; Ο μαγαζάτορας. Δεν θα κολλήσει να μην τα δίνει στον αλλόδαπό και να… προτιμάει τον… πατριώτη. Ούτε θα κάνει την κουτουράδα να ζητήσει προστασία από την αστυνομία να τον προστατεύσουν από τον ”προστάτη”, τον αδίστακτο γκάγκστερ, που δουλεύει μισακά με τους μπάτσους.

Το δεύτερο μεροκάματο για τον διεφθαρμένο μπάτσο. Μη σου πω ότι αυτός ο δεύτερος μισθός ίσως είναι στο διπλάσιο, και στο τριπλάσιο με το νόμιμο, ανάλογα πως παίζει η συνεργασία με τον νονό της νύχτας.

Η Ελλάδα είναι πίσω από την Αμερική στο γκαγκστερισμό. Επειδή απουσιάζουν οι πραγματικά ισχυροί μαφιόζοι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη από κανέναν σε κανένα. Και επειδή οι καπεταναίοι, οι ομαδάρχες όλοι είναι αναλώσιμοι, δεν έχουν πέσει μπετά στην ιεραρχία της νύχτας. Ο πιο θρασύς, για ένα άλφα τέρμινο, επιβάλλει την κυριαρχία του, μέχρι που τον στέλνει στον αγύριστο ένα άλλο φυντάνι της νύχτας, περισσότερο φιλόδοξο και απαιτητικό.

===========================================

29 / 05 / 2023

Ναρκωτικά. Το προϊόν που φέρνει τα μεγαλύτερα κέρδη, τις μεγάλες αποδόσεις. Στην κονόμα, βέβαια. Κέρδη σε σταθερή βάση. Κι όταν το εμπόριο στη συγκεκριμένη μπίζνα είναι το βασικό έσοδο σε χώρες φτωχαδάκια, τότε όλοι κάνουν το κορόϊδο.

Εκκλησία, δικαιοσύνη, πολιτική εξουσία και δημοσιογραφία. Πόσο πιο απλά να το πεις; Ο κόσμος πίνει. Δεν δίνουν με το ζόρι την ηρωίνη και την κοκαΐνη οι χώρες των οποίων η εθνική οικονομία στηρίζεται στην πρέζα.

Στις δυτικές, τις καπιταλιστικές κοινωνίες κυριαρχεί το ναρκωτικό, είναι τρόπος μιας καθημερινότητας. Από κοντά στο κυνήγι της καριέρας και του πλούτου. Κάποιοι αναζητούν «βοήθεια» στα βαριά ναρκωτικά. Στις ακριβές ουσίες.

Προσέξτε τώρα. Ποιο είναι το πολίτευμα στην Ελλάδα; Δημοκρατία. Κοινοβουλευτισμός. Στην Ολλανδία; Κοινοβουλευτισμός με βασιλιά. Στην Βόρεια Κορέα; Κοινοβουλευτισμός με δικτάτορα. Στην Κολομβία; Κοινοβουλευτισμός με τα καρτέλ ναρκωτικών να έχουν το επάνω χέρι.

Να ελέγχουν κυβέρνηση, αντιπολίτευση, ΜΜΕ, δικαστές, όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας. Στο Περού, την πρώτη χώρα στον κόσμο σε παραγωγή φύλλων κόκας, και στην Κολομβία, παραδοσιακά οι στρατηγοί κι άλλοι αξιωματούχοι της χώρας, ακόμα και ο πρωθυπουργός, έχουν σχεδόν ανοιχτές επαφές με τους έμπορους ναρκωτικών.

Αυτές είναι οι δύο χώρες που ”επίσημα” εμπλέκονται χοντρά, πιο χοντρά δεν γίνεται, στην κονόμα από τα ναρκωτικά. Σύμφωνα με τα διαπιστωμένα στοιχεία της παγκόσμιας κοινότητας οι άλλες χώρες που ποντάρουν οικονομικά στα ναρκωτικά είναι η Βιρμανία, που την λένε Μιανμάρ, πρώτη στον κόσμο στην παραγωγή οπίου, το Πακιστάν, δεύτερη στον κόσμο στην παραγωγή ηρωίνης, το Μαρόκο, η Νιγηρία, το Σουρινάμ, η Αϊτή και η Ισημερινή Ουϊνέα.

Και κάτι ακόμα για την πρέζα. Είναι ένας χάλιας. Αυτό λες αν δεις τη φάτσα του. Ένας τίποτας. Και από τη συμπεριφορά του, αν κουβεντιάσεις μαζί του, θα πεις πως είναι το νούμερο. Κι όμως! Πρόκειται για τον μεγαλύτερο έμπορα ναρκωτικών στον κόσμο.

Ιδιοκτήτη μιας τεράστιας επιχείρησης που διακινούσε ναρκωτικά σ’ όλο τον κόσμο. Με δικά του μέσα! Ιδιοκτήτης περισσότερων αεροπλάνων και από τον εθνικό αερομεταφορέα του Μεξικού. Και παπόρια, και νταλίκες. Και υποβρύχια σκάφη επιφάνειας. Και κοντά στα 5.000 αεροδρόμια… αυτοσχέδια.

Ο θρυλικός Ελ Τσάπο. Ένα φτωχαδάκι καλλιεργούσε χασισάκι και εξελίχθηκε στον σούπερ νάμπερ ουάν αρχικαρτελάρχη, επικηρυγμένο με εκατομμύρια δολάρια. Το κρησφύγετό του, ένα παλάτι κάτω από τη γη, που οδηγούσε σε τούνελ και κατέληγε σε υπονόμους.

Το παιδί είχε το στέκι του. Αυτοί που τον είχανε ανάγκη ξέρανε που θα τον βρούνε και χωρίς οι ίδιοι να κάνουν τον κόπο παίρνανε το πράμα. Μπουκάρανε οι πολιτσμάνοι στο σούπερ πολυτελείας μπαρ, και τον κάνανε τσακωτό, αυτόν που πάσαρε κοκαΐνη στην επώνυμη πελατεία, αλλά και χασίσι.

Δύο πράματα διαφορετικά, όσο η μέρα με τη νύχτα. Άλλος κόσμος πίνει το ένα, άλλος σνιφάρει το άλλο. Ο παλιός χασικλής, του παλιού καιρού, της δεκαετίας του 60 και του 70, ο πότης δεν γουστάρει με τίποτα τον πρεζάκια.

Η ηρωίνη, όπως και η κοκαίνη είναι γκόμενα απαιτητική, δεν κάνει κέφι παρέες και κολλητηλίκια. Μόνο σόδα θέλει. Ο πρεζάκιας δεν πηδάει, δεν τρώει, δεν πίνει, ζει μόνο για τη δόση του. Κι αν τον αγκαλιάζει αυτή, τότε είναι η τέλεια γκόμενα.

Από την άλλη, το χασίσι είναι το ποτό της παρέας, της συντροφιάς. Ο χασικλής, δυστυχής κι αυτός, φτιάχνεται με άλλους μαζί, να μοιραστεί την ατυχία του κοινοβιακά. Να γίνει ο φουκαράς ένα με τους άλλους.

Το πίνεις το χασίσι, δεν το φουμάρεις. Και τους βλέπεις να περιφέρουν το τσιγαριλίκι από το ένα στόμα στο άλλο. Χαρά του να πασάρει στον δίπλα να τραβήξει την τζούρα. Γι’ αυτό δεν παίζει καβγάς στους χασισωμένους.

Εκτός κι αν ένας τρίτος τους την σπάσει πάνω στο φτιάξιμό τους. Τον πρεζάκια τον σιχαίνεται ο χασικλής, γιατί ξέρει πως για να βρει τη δόση του θα γίνει και χαφιές, καρφωτής στην ασφάλεια. Γιατί από το πάθος του για τη σκόνη πουλάει την μάνα του, κλέβει τον πατέρα του, ”δίνει”, προδίδει στις αρχές τον κολλητό του.

Φούντα, το εθνικό φυτό, και πρέζα είναι τα δύο ναρκωτικά που κυκλοφοράγανε στην Ελλάδα. Μιλάμε για μαζική κατανάλωση. Πριν 30-35 χρόνια άντε να παίρνανε κοκαΐνη 5.000 νοματαίοι. Μετά οι δουλειές ανοίξανε και το πράμα είχε πέραση.

Ακριβό, θέλει τσέπη δυνατή, πριν την κρίση της δεκαετίας 2010- 19 υπήρχε πελατεία. Το χασίσι λένε είναι αθώο, δεν κάνει κακό. Η μαγκιά είναι να στέκεσαι μακριά από ουσίες, βλαπτικές και όχι. Θες να φτιαχτείς; Η λίστα είναι μεγάλη και πλούσια.

Χόμπι τα λένε, συνήθειες, ασχολίες που τις βάζεις στην καθημερινότητα σου και δεν νοιώθεις εθισμένος, εξαρτημένος. Κάποιοι τύποι που έβρισκαν κοκαΐνη στο άνετο, celebrities τους λένε, την έψαχναν την ”φεύγα”.

Εγκεφαλική ηδονή, αδιάφορο γι’ αυτούς ότι αργούσαν να ερεθιστούν σεξουαλικά. Στρώνουν τη ”γραμμή” στο χαρτί και γίνονται λιώμα. Δεν καταλαβαίνουν Χριστό. Σουρωτήρι το μυαλό τους. Και κατ’ ευθείαν μετά πάνε για σεξουαλικές συνάξεις, που στην καθαρεύουσα τις λένε παρτούζα.

Και ακούς από τα πιο υπεύθυνα υποτίθεται στόματα τις γνωστές μαλακίες. Ψηφίζεις για τη ζωή σου. Για το μέλλον σου. Για μια νέα αρχή. Να πω ποια εικόνα έρχεται στη σκέψη μου εκείνη την στιγμή.

Τα βόδια που περιμένουν στην σειρά, πριν τα σφάξουν. Τα ζώα, αυτά τα πολύ ισχυρά σε φυσικές δυνάμεις ζώα, γνωρίζουν ποιο είναι το τέλος τους. Εκείνη τη στιγμή ότι ήρθε το τέλος τους. Ότι δεν γλυτώνουν με τίποτα.

Και όμως, δεν αντιδρούν. Τα έχουν στήσει στη σειρά, το ένα πίσω από το άλλο, πριν τα θανατώσουν. Και περιμένουν τον θάνατο. Υψηλών κυβικών ζώο το βόδι. Από την ημέρα που έρχεται στην ζωή, γνωρίζει το τέλος του.

Αν έκανε την επανάσταση του λίγα λεπτά πριν χάσει το κεφάλι του στο σφαγείο, απ’ όλους που βρισκόντουσαν εκεί, θα τους είχαν φύγει και τα ψιλά και τα χοντρά. Δεν θα έμενε τίποτα όρθιο. Απίστευτο ζώο το βόδι.

Έτσι και κάποια στιγμή, σήκωναν το κεφάλι τους, θα είχαν αλλάξει τα τα πάντα όλων των σφαγέων, και όλων των εργαζομένων. Τα βόδια όμως, είναι  φιλοσοφημένα, σκέτα προβατάκια, περιμένουν στη σειρά το αναπόφευκτο.

Παρ’ ότι, όπως έχει αποδειχθεί επιστημονικά, γνωρίζουν ότι θα δολοφονηθούν ομαδικά, δεν αντιδρούν. Είναι κάτι το απίστευτο. Ενώ ο άνθρωπος μόλις αντικρίσει τον θάνατο πεθαίνει. Το βόδι παραμένει ακίνητο, και περιμένει να του κόψουν το λαρύγγι. Φοβερό.

Πριν λίγο καιρό, βρέθηκα στο νεκροταφείο, για την κηδεία ενός γνωστού μου. Μαρμάρωσα όταν είδα δυο γεροντάκια αμίλητα να κάθονται δίπλα σε έναν άλλο τάφο. Ο άντρας και η γυναίκα του. Σα να κάθονταν στο καφενείο ή στο σπίτι τους.

Ρώτησα και μου είπε ένας υπάλληλος του νεκροταφείου, πως κάθε μέρα, μα κάθε μέρα, μετά το μεσημέρι έρχονται, και δεν φεύγουν αν δεν βραδυάσει, από τον τάφο του γιου τους. Αφήνουν εδώ τα καρεκλάκια τους, αφού θα ξανάρθουν και αύριο και κάθε μέρα…

 Τι κάνουν μάνα και μπαμπάς κάθε μέρα, μα κάθε μέρα, χρόνια τώρα, στο τάφο του γιου; Ίσως μιλάνε μαζί του. ίσως του κάνουν παρέα. Δεν έχουν δεχθεί πως πέθανε. Γι΄αυτούς ίσως να πιστεύουν, πώς το παλικάρι τους ακόμη ζει. Είναι δίπλα τους, αναπνέει. Γίνεται και αυτό.

Θυμήθηκα το χαροκαμένο ζευγάρι στο νεκροταφείο, όταν είδα προχθές σε φωτογραφία, τους γονείς μιας νεαρής κοπέλλας πάνω στον τάφο της. Πριν από χρόνια το συγκεκριμένο κορίτσι είχε βιαστεί και δολοφονηθεί και μαμά και μπαμπάς της πήγαν τούρτα, γιατί είχε τα γενέθλια της.

Μα, η κόρη τους έχει πεθάνει. Για τους γονείς όμως όχι, την έχουν ζωντανή στη σκέψη τους, στο πνεύμα τους. Στις πυραμίδες της Αιγύπτου ήταν οι τάφοι. Η κατοικία των νεκρών, που όμως είχαν τις ανάγκες τους, όπως και οι ζωντανοί. Τοποθετούσαν τροφές δίπλα στον νεκρό, όχι μόνο φαγητά. Και ότι άλλο είχαν ανάγκη, π.χ. ρούχα, καθρέπτη, σαπούνι, χτένα, καλλυντικά κ.α.

Καλή εβδομάδα σε όλο τον κόσμο….

===========================================

Είναι αρκετά γνωστή στην παροικία. Γυρίζει παντού. Τριαντάρισε πια, με δυο γάμους πίσω της. Μια κουβέντα της λες, και επιτόπου σου κάθεται το κορίτσι. Σε χρόνο μηδέν βρίσκεται ανάμεσα στα μπράτσα σου, και όπως ακριβώς την γέννησε η μάνα της. Ολόγυμνη για πάρτη σου.

Μην πεις όμως, ότι την έριξες με τη γοητεία σου, εκείνη ήθελε να πέσει. Για πάρτι της και μόνο. Και αν δεν ήσουν εσύ, φίλε μου, σίγουρα θα ήταν κάποιος άλλος. Όπως πριν από σένα, το ίδιο εύκολα την είχε «κατακτήσει» άλλος, κι αμέσως μετά από σένα σειρά θα πάρει άλλος.

Είναι η αποκαλούμενη πουτανιάρα. Η ανωμαλιάρα όπως την λένε όσοι την έχουν ζήσει. Είναι επίσης γνωστή στον κύκλο της και ως «εύκολη» Σίγουρα είναι ανώμαλη; Με κάποια διαστροφή. Μήπως όμως, συμβαίνει κάτι άλλο στην κοπέλα και γι’ αυτό δεν το έχει σε τίποτα να πέφτει εύκολα;

Μήπως υπάρχουν κάποιοι ειδικοί λόγοι και συμπεριφέρεται έτσι ξετσίπωτα. Μια αντρόπιαστη σεξομάνα, το απόλυτο άλλο άκρο της ερωτιάρας γυναίκας. Η κατηγορία του εν λόγω θηλυκού δεν ψάχνεται για μόνιμη σχέση. Στο στοιχείο αυτό πιθανόν κρύβεται η εντελώς χαλαρή συμπεριφορά της νεαρής και, παρεξηγημένα, δίνει την εντύπωση της σεξουλιάρας.

Στο φινάλε, από την πλευρά του, δικαιολογημένα ο νορμάλ αρσενικός να προχωρήσει μαζί της σε γνωριμία διαρκείας. Δεν αποκλείεται το θηλυκό άτομο με την έντονη ερωτική(;) ζωή να πάσχει από μοναξιά! Από ανασφάλειες. Να μην έχει καμία επιθυμία για σοβαρό δεσμό, από το φόβο ότι θα πέσει στο κενό.

Ότι θα γνωρίσει τον πόνο. Επειδή είναι σίγουρη πως θα της προκαλέσει δυστυχία ο χωρισμός. Ακόμα, ίσως γιατί είναι ανίκανη να διαχειριστεί κανονική σχέση. Δεν πιστεύει στον εαυτό της. Αυτά τα λίγα για το ένα από τα 2-3 κλασικά πορτραίτα της εύκολης γκόμενας.

Δεν κάνω τον πονηρό. Ποτέ. Αναφέρομαι περισσότερο σ’ αυτούς που έχουν την ευθύνη της οικογενείας τους, που από μήνα σε μήνα αλλάζουν κλάση, πέφτουν όλο και σε κατώτερη κατηγορία. Λοιπόν. Δεν υπάρχει πιο αποτελεσματικό φάρμακο από το σεξ.

Το συνιστούν οι γιατροί. Οι ειδικοί. Αποδεδειγμένα το καλύτερο και το πιο φυσικό ματζούνι δια πάσαν νόσο. Λέμε τι έχουν διπλοτσεκάρει οι επιστήμονες. Τίποτα άλλο εκτός από τη συνουσία, όταν την λειτουργούμε με κέφι, δεν προκαλεί ενεργητικές και θετικές για το σώμα χημικές αντιδράσεις.

Σεξ και άγιος ο Θεός! Σεξ και στείλε περίπατο τις νευρώσεις. Τις μαύρες σκέψεις. Τις ανησυχίες. Μία σεξουαλική επαφή, ιδιαίτερα με ”άλλο” πρόσωπο, όχι σύζυγο απαραίτητα, σε ανεβάζει ως άτομο, και κυρίως σε κάνει να ξεχνάς τα πάντα. Επιστημονικά αποδεδειγμένο. Έτσι είναι.

Μη σου κάνει την δύσκολη καμία κυρία. Οφείλει να έχει κατανόηση. Ύστερα να της πεις στο αυτί ότι ειδικά οι γυναίκες, πάντα σύμφωνα με τα κιτάπια της ιατρικής, ανακουφίζονται με το σεξ από πονοκεφάλους, ημικρανίες, αρθρίτιδες και ενοχλήσεις περιόδου.

Υπάρχει, όμως, κάτι πιο σπουδαίο. Είπαμε. Δεν είπαμε; Η ανάγκη να ξεχαστούμε από τα προβλήματα, και το ζόρι το οικονομικό. Ελληνίδες και Έλληνες, απελευθερωθείτε σεξουαλικά. Ξεχάστε τις παπαρδέλες των πολιτικών και των άλλων του σωματείου του. Δώστε ψήφο στο σεξ.

Η πιο γνωστή Ελληνίδα τραβεστί, η Αλόμα. Πιο σωστά, ο τραβεστί με το όνομα «Αλόμα». Γεννήθηκε άνδρας, και δεν ένοιωσε ποτέ γυναίκα, όπως έλεγε ο ίδιος ο Μπάμπης Ταμουτζίδης, από κάποιο χωριό του Κιλκίς.

Θηλυπρεπής, θηλυπρεπέστατος, με τρόπους κοριτσίστικους από πιτσιρίκι, από φτωχή οικογένεια με 7 ετεροθαλή αδέλφια, γρήγορα συνειδητοποίησε τη διαφορετικότητά του. Κι όταν στα 21 του από τη Θεσσαλονίκη βρέθηκε στην Αθήνα, με την υπερδραστηριότητα ως «συνδικαλιστής», για το δικαίωμα των τρανσέτων, άρχισε να κτίζεται ο θρύλος της «Αλόμας».

Ασκούσε βέβαια το επάγγελμα της πόρνης και κάποια χρόνια είχε το γενικό πρόσταγμα στα στενά της Λεωφόρου Συγγρού. Η Αλόμα με τις «δικές» της, τα κορίτσια της, έλεγχε όλη την περιοχή στη νύχτα. Θαρρούσε ότι είναι «κοινωνική λειτουργός». Ότι πρόσφερε έντιμα υπηρεσίες στους πελάτες, είτε τον ήθελαν παθητικό, είτε ενεργητικό.

Με την πολυτάραχη προσωπική ζωή της η Αλόμα, στο πεζοδρόμιο από 17 χρονών, γνώρισε από πρώτο χέρι την κόλαση των ανθρώπων. Δεν ήθελε να γίνει ”γυναίκα”, να κάνει επέμβαση αλλαγής φύλου, θαρρούσε άντρα τον τραβεστί, και προνομιούχο όποιον γινόταν ενεργητικός, σύμφωνα με το κέφι του πελάτη. Μεγάλη η έκπληξη της, όταν πρωτοβγήκε στο κλαρί, δίμετροι νταλικέρηδες. όχι ομοφυλόφιλοι, να της ζητούν να έχουν εκείνοι ρόλο παθητικό στην επαφή τους.

Πέθανε στα 68 του το 2015, στις 19 Μαίου. Τα τελευταία χρόνια ο Μπάμπης Ταμουτζίδης κυκλοφορούσε στην Ομόνοια γεμάτος σοφία και περισυλλογή. Μοναδικός φίλος του ο σκύλος του, καθημερινή παρέα του, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν σκέφτηκε ποτέ να αλλάξει φύλο, να εγχειριστεί. Ήταν ένας καλός άνθρωπος. Κι έτσι ήθελε να τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν και όσοι δεν του μίλησαν ποτέ.

Λέμε για την εξυγίανση και την κάθαρση στο δημόσιο βίο, ακόμα και στο ποδόσφαιρο. Με το χώρο της Εκκλησίας τι γίνεται; Τίποτα δεν γίνεται. Το παραμύθι το παπαδαριό. Και έχουν το θράσος, την υποκρισία να καταδικάζουν την ομοφυλοφιλία σε ανθρώπους που δεν φοράνε ράσο.

Ποτέ δεν άκουσα μια κουβέντα για τις ξεφωνημένες αδελφές που είναι ιερείς. Ποτέ δεν ενόχλησε ούτε έναν ιερωμένο η Εκκλησία με δική της πρωτοβουλία, ενώ κατά σύστημα πνίγει τις καταγγελίες. Ένας σε κάθε δύο κληρικούς, κουνάει την βάρκα. Αποδεδειγμένα και με στοιχεία.

Βρίσκεις θαμμένο στο κτήμα σου ένα κασόνι με ράβδους χρυσού. Είσαι πλούσιος. Κυκλοφορείς με συμπεριφορά πλούσιου, όλοι σε αντιμετωπίζουν πια σαν παραλή, άσχετο αν προέκυψες τέτοιος λόγω κωλοφαρδίας, και από το πουθενά. Σκέψου τώρα και το άλλο.

Κάθε μέρα να ξεθάβεις από το οικόπεδό σου ένα κιβώτιο με διαμάντια. Αυτό έγινε με την Σαουδική Αραβία, στο έδαφος της οποίας υπάρχουν σήμερα, τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου σ’ όλη τη γη. Κάθε τόπος έχει την Ιστορία του. Κι όταν λέμε Ιστορία πρώτα απ’ όλα, πάνω απ’ όλα εννοούμε αίμα.

Πολέμους, μάχες. Ποιος, όμως, να ασχοληθεί με το αίμα που χύθηκε ανά τους αιώνες στις περιοχές που σήμερα αποτελούν τη χώρα Σαουδική Αραβία, αν δεν είχαν ανακαλυφθεί το 1936 κοιτάσματα πετρελαίου από την εταιρεία Standard Oil, αμερικανικών συμφερόντων.

Νόμος. Όπου ζουν άνθρωποι, στο πρόγραμμα είναι ο καυγάς. Οι διαφορές, όχι του κοσμάκη αλλά των αποκαλούμενων ηγετών, αυτοί προκαλούν τις συμπλοκές. Και αν ο κοσμάκης είναι καθυστερημένος, τότε είναι που το φυτίλι ανάβει για τα καλά γιατί στο παιχνίδι μπαίνει και η θρησκεία. Και εκεί ξεκινάνε όλα, Στο όνομα της θρησκείας, κόβουν κεφάλια.

===========================================

15 / 05 / 2023

Τρελαίνομαι με τις συζητήσεις, στους καφενέδες του Oakleigh, περισσότερο μάλιστα αν παίζουν μπάλα παικταράδες. Γνωστοί μου και άγνωστοι, αρκεί να είναι οπλισμένοι με γνώση και άποψη. Αυτή είναι η ουσία, όχι αν μιλάει κάποιος κυριλάτα ή πεζοδρομιακά.

Ας μιλάει όποια γλώσσα γουστάρει, όμως κάτι να έχει να πει, πιάστηκε στα πράσα”. Πως βγήκε αυτή η έκφραση;  Μου ήρθε στο μυαλό ο 80χρονος παπάς, 80 χρόνια άνθρωπος του  Θεού, που πριν λίγο καιρό στο Βόλο, είχε κατηγορηθεί για ασέλγεια έναντι αμοιβής σε βάρος 11χρονης.

Σύμφωνα πάντα με το αστυνομικό δελτίο 30χρονη Βουλγάρα μάνα «έδωσε» το ανήλικο κοριτσάκι της στον ιερέα, μάλλον για… ιερό σκοπό. Η Βουλγάρα είχε πληρωθεί από τον παπά, προκειμένου ο κληρικός να περάσει κάποιες ώρες ευχάριστες με το ανήλικο κορίτσι. Είπαμε όμως.

Το ράσο δεν κάνει τον παπά, ούτε και την… παπαδιά. Τον παπά τον τσακώσανε πάνω στο κρεββάτι με την μικρή. Πως βγήκε όμως η φράση, «Τον πιάσανε στα πράσα», δηλαδή, επ’ αυτοφώρω. Πριν από ενάμισυ αιώνα και βάλε στην Αθήνα δρούσαν διάφορες συμμορίες.

Άλλες ήταν «ορφανές», άλλες είχαν σχέσεις με ισχυρούς πολιτικούς παράγοντες, και κάποιες άλλες με άλλες συμμορίες από άλλες πόλεις. Ένας μαφιόζος της εποχής εκείνης, με το όνομα Καρράς, και κατά το νόμο… υπεύθυνο συμμορίας, είχε την πληροφορία πως κάποιος παπά- Μελέτης στο σπίτι του, έχει στην καβάτζα του σπιτιού του, κρυμμένο σε μια γωνιά του κήπου μπόλικο χρυσάφι.

Φτιάχνει το σχέδιο του ο Καρράς και μπουκάρει στην αυλή του παπά, ένας της συμμορίας του… Μπλέξαμε σήμερα με παπάδες. Ο ιερέας με το όνομα Μελέτης «κάτι» άκουσε στον κήπο του και σαν νταής που ήταν, βγήκε έξω άγρια μεσάνυχτα να δει τι διάολο συμβαίνει.

Πράγματι, μέσα στο σκοτάδι, «κάτι» είδε να κινείται… Ορμάει στα πράσα, εκεί ακριβώς που τα είχε σπείρει, και τσακώνει τον κακοποιό. Κάπου εκεί «κόλλησε» η φράση, που την λένε μέχρι σήμερα, σε ανάλογες περιπτώσεις. Επιστροφή όμως και πάλι στην ιστορία του 80χρονου ιερέα.

Και αυτόν τον έπιασαν στα πράσα. Είμαι σίγουρος όμως ότι έχει γίνει παρεξήγηση. Σκάνδαλο η σύλληψη του. Δεν ήθελε να χαμουρέψει την 11χρονη ο παπάς. Να την… εξομολογήσει ήταν ο σκοπός του. Παλιοκόριτσο ήταν η 11χρονη, και όχι παλιογυναίκα η Βουλγάρα μάνα της.

Η πιτσιρίκα είχε προλάβει να κάνει αμαρτίες πολλές και βαριές για την ηλικία της. Να, γιατί ο ιερέας έφτασε μέχρι να πληρώσει την μάνα, προκειμένου να βοηθήσει την κόρη της να μπει στο δρόμο του Θεού. Φαίνεται, όμως, ότι στην Ελλάδα είναι σιωπηρά απαγορευμένη η… θρησκεία. Παρεξήγησαν οι αστυνομικοί, τον άνθρωπο στα ράσα, και τον συνέλαβαν στα…. πράσα.

Τι λέει η θρησκεία, η κάθε θρησκεία; Έλα στον Θεό για να σωθείς. Αυτό λένε όλες οι θρησκείες. Και γιατί όλες λένε το ίδιο πράμα; Επειδή όλοι οι άνθρωποι, σε κάθε μέρος της γης, και σε κάθε εποχή, αυτό θέλουν να ακούσουν. Να το ακούσουν, όχι όμως και να το εφαρμόσουν.

Θέλουν να σωθούν οι άνθρωποι, αλλά δεν μπορούν. Αν μπορούσαν θα είχαν σωθεί πριν από πολλούς αιώνες. Η θρησκεία, άλλωστε, δεν είναι κάτι καινούργιο, χθεσινό και παλιό. Παμπάλαιο είναι. Κι όμως παρά την αλήθεια της θρησκείας, σε πείσμα της θείας διδασκαλίας της, ο άνθρωπος δεν σώζεται.

Προσπαθούν οι θρησκείες στους αιώνες των αιώνων να σώσουν τον άνθρωπο, αλλά δεν τα καταφέρνουν. Και δεν ισχύει να πει κανείς ότι ο άνθρωπος δεν θέλει. Θέλει και παραθέλει. Δεν μπορεί, όμως! Το είπαμε. Τι άλλο να κάνει η θρησκεία για να σώσει οριστικά και αμετάκλητα τον άνθρωπο;

Είναι δυνατόν ο Θεός σήμερα να θέλει άλλα από εκείνα που απαιτούσε από τους πιστούς πριν 50 και εκατό χρόνια; Όχι απλά άλλα, αντίθετα είναι το ακριβές. Να καταδικάζεται π.χ. η ομοφυλοφιλία μέχρι πριν λίγα χρόνια και σήμερα να θεωρείται θρησκευτικά… νόμιμη.

Καλά, πλάκα κάνουν; Να απαγορεύεται η άμβλωση και να το παίρνουν πίσω κι αυτό.  Όχι, δεν κάνουν καμιά πλάκα. Η θρησκεία προσπαθεί να είναι κοντά στον άνθρωπο και γι’ αυτό ”προσαρμόζει” τα παραμύθια της. Έλα όμως, πού ο άνθρωπος είναι γεννημένος μόνο για την καταστροφή. Οι πράξεις του όλα αυτά τα χρόνια αυτό δείχνουν.

Άσε το άλλο, τον ”εκσυγχρονισμό” της εκκλησίας, πάλι για τον ίδιο σκοπό, δηλαδή μην χάσει την επαφή της με τους πιστούς. ”Διαφορετικές” θρησκείες που πιστεύουν στον… ίδιο, τον μοναδικό Θεό, αλλά στο όνομα του μεγαλοδύναμου λένε διαφορετικά πράγματα. Γιατί;

Είπαμε. Δεν είπαμε; Για να πάνε πάσο τον άνθρωπο. Ο οποίος δεν σώνεται με τίποτα. Οπότε ένα από τα δυο συμβαίνει: Ή οι θρησκείες είναι ανίκανες στην αποστολή που έχουν αναλάβει, ή, ο Θεός δεν θέλει τη σωτηρία του ανθρώπου. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Τέρμα και τελείωσε.

Πες μου εσύ, κύριε, γιατί η σκέψη πάει κατ’ ευθείαν στο σεξ με το που γίνεται γνωστός ο ξυλοδαρμός ενός κληρικού, ή, ακόμη και η δολοφονία ενός παπά από “άγνωστο”, από  “αγνώστους”. Μυστήριο, είπαν, που τον φουκαρά τον κληρικό, τον καθαρίσανε στο σπίτι του.

Γιατί να τον σκοτώσουν; Δεν ξέρεις. Να, όμως, που σε τέτοιες περιπτώσεις πονηρεύεσαι. Ότι κάτι πονηρό και βρώμικο έπαιζε μεταξύ του θύματος και του θύτη, των θυτών. Τους πιάσανε και είναι δύο, λένε, οι δολοφόνοι, μάλλον οι ύποπτοι για τη  δολοφονία του κληρικού.

Μην αναφέρουμε τι λένε στις καταθέσεις τους οι δύο “επισκέπτες”, σίγουρα κάνουν λόγο για σεξ με τον ρασοφόρο, και ο ένας ρίχνει στον άλλον την ευθύνη της δολοφονίας. Δεν τον σκότωσα εγώ, ο άλλος τον καθάρισε. Επί του θέματος και με αφορμή αυτή την αηδιαστική ιστορία που δυστυχώς κατέληξε σε φόνο.

Χιλιάδες κληρικοί τον παίρνουν καθημερινά πατόκορφα. Η ανωμαλία τους κρύβεται κάτω από το ράσο. Όταν όμως αγριέψει μια κατάσταση στο κρεββάτι, τότε έχουν υπογράψει την καταδίκη τους, σε θάνατο. Το 80% των κληρικών παίζουν καθημερινά την ζωή τους, κορώνα γράμματα.

Άλλη μια αυτοκτονία, πριν από λίγες μέρες, στην Ελληνική μας παροικία. Και για άλλη μία φορά, αιτία ήταν ο τζόγος. Όσο περνούν τα χρόνια, όσο η σκέψη του ανθρώπου ωριμάζει και συμπορεύεται με την ηλικία του, τόσο περισσότερο οργανώνεται πνευματικά η αμυντική του θωράκιση απέναντι στην ήττα. Όχι να χάσω! Όχι να ξαναχάσω!!!

Αναφέρομαι σε εκείνα τα άτομα που έχουν, που θέλουν να έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Και δεν αντέχουν την ήττα! Τη μία ακόμα ήττα στη ζωή τους. Και είναι εξαιρετικά προσεχτικοί προκειμένου να αποφύγουν το λάθος, την αποτυχία. Είσαι μαλάκας, στα 20, ακόμα και στα 30 σου χρόνια, αν η ζωή σ’ έχει πάει πρίμα.

Γιατί εάν σ’ είχε ζορίσει η ζωή θα είχες πονηρέψει ενωρίτερα. Μαλάκας σημαίνει ότι δεν είσαι προετοιμασμένος ψυχολογικά να φας ένα στραπάτσο. Σημαίνει ότι περνάς στο ντούκου, χωρίς συνείδηση κόστους, μια ζημιά. Στα 50 και στα 60 του ο κανονικός άνθρωπος, όχι ο χάλιας, όχι ο της πλάκας, έχει αποκτήσει μία άλλη σχέση με το φόβο, την αγωνία, την πιθανότητα μιας προσωπικής ταλαιπωρίας.

Έκοψα τον τζόγο, γιατί λες; Όχι ακριβώς γιατί έχανα χρήματα. Ήταν η άρνηση συμβιβασμού με την ήττα. Έπαιζα για να κερδίσω. Έπαιζα για να παίζω. Όχι, πάντως, να αποχωρώ με ήττα. Το τραύμα, τον πόνο της προσωπικής ήττας.

Ωραίος ο τζόγος. Η επαφή, η ιερουργία με το παιχνίδι. Σου χαρίζει φως στη σκέψη η μυητική, η βιωματική τελετουργία με τον τζόγο. Ανοίγουν τα μάτια της ψυχής και του πνεύματος. Σε διδάσκει ο τζόγος, αυτή η μία από τις εισόδους προς το θάνατο. Αυτό το κάλεσμα, αυτή η οσμή του άγνωστου, που σε περιμένει όταν περάσεις την Πύλη.

Ο τζογαδόρος, χάνει κερδίζει, πάντα θα έχει τύψεις με τον εαυτό του και να ομολογεί: Σταμάτησα, να παίζω, γιατί με τη χασούρα έχανα την αυτοεκτίμηση μου. Δεν τα κατάφερα ποτέ να γίνω ο νταβατζής της ρουλέτας. Από την άλλη γιατί να αποδεχθώ το ρόλο της πουτάνας. Στην πόρνη ρουλέτα να γίνω η πουτάνα της.

Καλή εβδομάδα σε όλη την παροικία…..

===========================================

08 / 05 / 2023

Η κυρία είναι πολύ γνωστή Μελβουρνιώτισσα, και πολύ περπατημένη από τα νεανικά της χρόνια. Για όσους τουλάχιστον την έχουν γνωρίσει. Κανένα πρόβλημα μέχρι εκεί. Χώρισε, πριν από λίγο καιρό, και πριν ακόμα ξαναπαντρευτεί δήλωσε δημόσια στον κύκλο της, πως θα ζητήσει την ευλογία του… Θεού για τον καινούργιο της γάμο.

Δεν είναι παράλογη, ούτε απαιτητική, απλά πιστεύει στον δημιουργό της. Έτσι, λοιπόν, εκτός από τη μακροημέρευση του γάμου της με τον κατά μια δεκαετία μικρότερης ηλικίας νέο της σύζυγο, ζήτησε και τις ευχές του Θεού, για να μπορέσει να γίνει μητέρα. Επιτέλους, να κάνει παιδιά, έστω και μετά τα 45 της. Με τον πρώτο της άντρα δεν έκανε ούτε κουνούπι.

Συνεχίζω όμως την ιστορία, όπως μου την μετέφεραν. Παντρεύτηκε η κυρία και όπως αναμενόταν ξανά… χώρισε. Δεν περπάτησε ο νέος της  γάμος, ούτε αξιώθηκε, παρά τη ισχυρή επιθυμία της, να γίνει μητέρα. Δεν έπιασαν μάλλον, οι ευλογίες του Θεού; Δεν το ξέρουμε.

Δεν ξέρουμε, δηλαδή, αν ο παππούς (ο Θεός δηλαδή) δεν γούσταρε να την κάνει μαμά την κυρία. Το ξέρουμε; Όχι, βέβαια, και δεν πρόκειται να το μάθει κανείς, ούτε η ίδια. ”Μακάρι να μας ευλογήσει ο Θεός να αποκτήσουμε σύντομα παιδιά.. ΄΄ είχε δηλώσει η κυρία πριν το δεύτερο γάμο.

Αλλά δεν συνέβη αυτό. Και δεν έκανε παιδί και χώρισε. Γνωστό πως δεν είναι αναγκαία η ευλογία του Θεού για να καρπίσει μια γυναίκα. Για να μεταδώσει το υγρό πυρ ένας άνδρας. Υποπτεύομαι, όμως, ότι όποιος χρειάζεται τη συμπαράσταση του Θεού για το καλό του γάμου, και για να αποκτήσει παιδιά, απαραίτητες είναι και κάποιες προϋποθέσεις.

Κάποιοι όροι που λένε. Κάποια πραγματάκια που στα αποκαλύπτει μόνο σε σένα ο Θεός και εσύ τα λαμβάνεις υπ’ όψιν. Αν, λοιπόν, ο αληθινός ή ο μαϊμού πιστός τα σνομπάρει, μην περιμένει καμιά υποστήριξη από τους ουρανούς. Ίσως να ήταν Θεϊκή εντολή, η κυρία να μην μπορέσει ν’ αποκτήσει ποτέ οικογένεια. Δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τον Θεό.

Πάμε παρακάτω. Είναι παντρεμένος και με την γυναίκα του χάνεται η ερωτική επιθυμία. Το αιώνιο πρόβλημα από την εποχή του Αδάμ και της Εύας. Είναι σύζυγοι και μετά από κάποιο διάστημα σκυλοβαριέται ο ένας τον άλλον. Συνηθισμένο αυτό στην σημερινή κοινωνία.

Και φτάσαμε σήμερα, ένας σε κάθε δύο γάμους να βαράνε καμπανάκι, πριν ακόμα συμπληρωθεί ένας χρόνος. Και ξαφνικά εμφανίσθηκε μια καινούργια μόδα. Το swinging. Η ανταλλαγή συζύγων. Τίποτα δεν προκύπτει χωρίς λόγο. Πολύ περισσότερο όταν το συγκεκριμένο έργο έχει πια εξελιχθεί σχεδόν σε «θεσμό» για τον συνειδητό swinger.

Εγώ με την γυναίκα σου, εσύ με την δική μου. Και οι γυναίκες μας μεταξύ τους. Καθαρά πράματα. Και οι τέσσερις στο κόλπο. Και τα δυο ζευγάρια, παντρεμένοι με παιδιά, έχουν αποδεχθεί το νέο «άθλημα», και απελευθερωμένοι ηθικά, πνευματικά, συνειδησιακά, φουντώνει η λίμπιντο. Να, λοιπόν, γιατί γεννήθηκε το swinging.

Καλή η γυναίκα μου, πιθανόν πιο ωραία, πιο γκόμενα από την άλλη, όμως η άλλη είναι ξένη κι αυτό ντοπάρει τη σεξουαλική επιθυμία. Γνωστά πράγματα αυτά. Γίνονται και πάρτι ανταλλαγής συντρόφων, σε κάποιες περιπτώσεις στο πρόγραμμα προβλέπεται και συμποσιακή κουβέντα από τους swingers πριν αποσυρθούν ιδιαιτέρως για τα όργια τους.

Μιλάει ο καθένας, άνδρας και γυναίκα, για τις ερωτικές τους επιδόσεις. Για φαντάσου! Να πίνεις, να συζητάς, και την ίδια στιγμή, ν΄ ακούς τον άλλον πώς είχε σκοράρει στο παρελθόν με κάποιο μανουλομάνουλο και λίγα λεπτά αργότερα θα αποσυρθεί με την γυναίκα σου.

Ή η γυναίκα σου αυτή τη βραδιά τον επιλέξει για επιβήτορα της. Κι όμως! Λες «Ανταλλαγή συζύγων» σήμερα και δεν ακούγεται πονηρά. Δεν σοκάρει το γεγονός ότι η κυρία πηδιέται με τον άλλον άνδρα και ο σύζυγος της βρίσκει το νόημα της ανταλλαγής με την κυρία του δικού της ερωμένου, της μιας βραδιάς, της μιας συνάντησης,

Το έργο έχει τόσο προχωρήσει και πλέον η δουλειά δεν στήνεται μεμονωμένα και στα μουλωχτά ανάμεσα σε δύο ζευγάρια γνωστά μεταξύ τους. Κατόπιν συμφωνίας κυρίων. Τα τελευταία χρόνια η ανταλλαγή συζύγων, το swinging γίνεται οργανωμένα. Σε πάρτυ, αλλά και σε εξορμήσεις στο εξωτερικό, από ειδικά γραφεία που διοργανώνουν το σχετικό event με εξασφαλισμένη διακριτικότητα.

Επειδή οι swingers προτιμούν να βρεθούν με κάτι ξένο, με κάποιον διαφορετικό. Έναν ερωτικό σύντροφο που να μην τον ξέρουν, να τον συναντήσουν για πρώτη φορά, και να μην τον ξαναδούν. Και στην παροικία μας έχουν γίνει αμέτρητα τέτοια πάρτι. Σε διάφορα ξενοδοχεία.

Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος από την Νιγηρία, Άγγλος υπήκοος. Η μητέρα του νοσοκόμα από την Γκάνα. Το ζευγάρι χώρισε και τα δύο αγόρια τους «δόθηκαν» σε ορφανοτροφείο με σκοπό να βρεθεί αναδοχή οικογένεια. Πράγματι, οι πιτσιρικάδες Φάσανου υιοθετήθηκαν στην πιο τρυφερή ηλικία.

Έγιναν ποδοσφαιριστές, ταλέντο ο Τζάστιν, ο μεγαλύτερος, του σωρού ο μικρότερος, ο Τζο. Στα 17 του χρόνια ο Justin Fashanu φόρεσε τη φανέλα της Νόργουϊτς και εντυπωσίασε. Τον απέκτησε με ποσό -ρεκόρ, για την εποχή εκείνη, ένα εκατομμύρια λίρες το 1981, η πρωταθλήτρια Ευρώπης 1979 και 1980 Νότινγκαμ Φόρεστ.

Για πρώτη φορά δόθηκαν τόσα χρήματα και μάλιστα για μαύρο ποδοσφαιριστή. Ποδοσφαιριστής και να συχνάζει όμως σε gay bar γίνεται; Όχι, βέβαια, πολύ περισσότερο όταν προπονητής της Νότινγκαμ ήταν ο χαρισματικός παλαβός Μπράϊαν Κλάφ, ο οποίος φόρα παρτίδα ξεφώνιζε τον Τζάστιν, γιατί πηγαίνει σε στέκι με κωλοαδερφές.

Πήρε για καλά την κάτω βόλτα η καριέρα του Τζάστιν Φάσανου. Δεν τον σήκωνε το κλίμα, παρ’ ότι δεν είχε ακόμα δηλώσει δημόσια, ότι είναι ομοφυλόφιλος. Αφού άλλαξε πέντε ομάδες στην Αγγλία, χωρίς να στεριώσει, φόρεσε τη φανέλα σε άλλες 22 ομάδες στις ΗΠΑ, την Σουηδία, τη Σκωτία, τη Νέα Ζηλανδία.

Στην Αμερική έγινε και ιδιοκτήτης μιας ομάδας Β’ κατηγορίας. Πρόεδρος, προπονητής και παίκτης. Και στο σπίτι του μαζευόντουσαν νεαροί παίκτες να πιουν μπύρες. Ένα βράδυ κοιμήθηκε σπίτι του 15χρονος που την άλλη μέρα τον κατήγγειλε για σεξουαλική κακοποίηση.

Ο Τζάστιν το έσκασε! Φοβήθηκε τη σύλληψη. Έφτασε στην Αγγλία. Παραβίασε ένα γκαράζ, βρήκε ένα καλώδιο και κρεμάστηκε. Έγινε στις 2 Μάϊου, το 1998 σε ηλικία 37 χρονών. Επειδή ήταν gay και δεν άντεχε την κοινωνική κατακραυγή. «Ελπίζω ο Χριστός που αγαπώ να με υποδεχτεί…» έγραψε στο σημείωμα που άφησε.

Μόλις έσκασε πρόσφατα. Πέθανε ο σύζυγος της στο Sydney και η χήρα, τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα πήγαινε στον τάφο του αδικοχαμένου άντρα της. Να τον πενθεί με τον καλύτερο τρόπο. Να περιποιείται το χώρο, να «συνομιλεί» με τον μακαρίτη, να βρέχει δάκρυα ένα μαντήλι στην καθισιά της.

Για 7 χρόνια κράτησε ο μεγάλος θρήνος της 70χρονης γυναίκας, στην τελευταία κατοικία του συζύγου, στο νεκροταφείο της γειτονιάς της. Μέχρι που το 2022, η χήρα πληροφορήθηκε πώς ο άνδρας της, που είχε πεθάνει κάποια χρόνια πριν δεν βρισκόταν αυτός στο μνήμα.

Στη θέση του ήταν ο σκελετός μιας γυναίκας, που ανακαλύφθηκε στην γραφειοκρατία. Όλες οι κατάρες έπεσαν στους νεκροθάφτες για το λάθος τους. Η κυρία υπέβαλε μήνυση και ζητούσε αποζημίωση 250.000 δολάρια. Μην επιμείνουμε στη συνέχεια ποια ήταν η κατάληξη αυτής της αλλόκοτης ιστορίας. Βρέθηκε η λύση. Επί της ουσίας όμως…

Αλήθεια, έχει κάποια σημασία, αν ο πεθαμένος ήταν στη… θέση του; Για να κλάψει τον άνδρα της η κυρία χρειαζόταν να γνωρίζει ότι την… άκουγε ο πεθαμένος; Αν δεν υπήρχε τάφος, η κυρία δεν θα πενθούσε το ίδιο τον άνδρα της; Ζούμε στην πραγματικότητα με φαντάσματα.

Βγάζουμε την αληθινή ψυχή μας, τα ειλικρινά αισθήματα μας σε άτομα, δικά μας και ξένα, υποτίθεται εν ζωή, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ζωντανούς νεκρούς. Γιατί; Ελπίζουμε! Φοβόμαστε υπό το κράτος της άγνοιας, κάποιες φορές αποφεύγουμε να αντικρύσουμε την πραγματική αλήθεια.

Όλα μπορεί να τα συγχωρήσει μια γυναίκα. Και τις απιστίες και τις βρισιές και το ξύλο και οτιδήποτε άλλο. Εκτός από ένα και μόνο, το να την αγαπάει κάποιος περισσότερο από όσο αξίζει εκείνη. Όποιος κάνει την ανοησία να ομολογήσει σε γυναίκα πόσο υποφέρει εξαιτίας της, δεν του μένει τίποτα άλλο παρά να φύγει από κοντά της την ίδια κιόλας στιγμή ή να δέσει μια πέτρα στο λαιμό του και να φουντάρει στην θάλασσα.

Απαραίτητος όρος για να ζήσει κανείς αρμονικά με γυναίκα φιλάρεσκη είναι να της κρύβει επιμελώς δύο πράγματα: Τα εννέα δέκατα της αγάπης του και το μισό τουλάχιστον της περιουσίας του. Αυτά τα λίγα στην μνήμη ενός παιδιού, που έκανε το λάθος ν’ αγαπήσει μια γυναίκα, περισσότερο απ’ ότι της άξιζε. Όταν η κυρία άρχισε να ρίχνει άγκυρα και αλλού, το παλικάρι το έμαθε, και με ένα ηλεκτρικό καλώδιο, έδωσε τέλος στην ζωή του.

Καλή σας εβδομάδα, και καλή συνέχεια σε ότι έχετε προγραμματίσει….

===========================================

01 / 05 / 2023

Πέρασε λοιπόν, και αυτό το Πάσχα. Αναστήθηκε  και εφέτος ο Ιησούς Χριστός, αφού προηγουμένως αυτοκτόνησε. Το λένε θυσία, αν δεν θέλουμε να παίζουμε με τις λέξεις. Πρόκειται για καραμπινάτη αυτοκτονία. Ο άνθρωπος επιδίωξε το Γολγοθά του, και την τιμωρία του, με σταυρικό θάνατο.

Αυτό, άλλωστε, ήταν το θεϊκό σχέδιο της έλευσης στη γη του Υιού, και της απογείωσης του στους ουρανούς μετά την Ανάστασή του. Όλα ήταν κανονισμένα. Προκαθορισμένα. Τίποτα δεν έγινε εκτός σεναρίου. Ούτε μια ατάκα. Να τον προδώσει ο καλύτερος, ο πιο πιστός και ο πιο μορφωμένος μαθητής, ο Ιούδας.

Να τον αρνηθεί ο Πέτρος, να τον αγαπήσει η Μαγδαληνή, να… , να… Άτομο βαθιάς γνώσης, φωτισμένο μυαλό, αξιοπρεπής, ξεπέρασε τα όρια του πόνου, του τρόμου, σήκωσε το Σταυρό του μαρτυρίου, για να περάσει το πανανθρώπινο μήνυμα του και… Τελικά, ηττήθηκε.

Η ήττα του Χριστού, η συντριβή που γνώρισε τελικά ο γήινος αγώνας του, σφραγίστηκε με το γεγονός ότι τον έκαναν θρησκεία. Ιστορικά και κοινωνικά δεν δικαιώθηκε. Με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πολέμους που ευλόγησε ανά τους αιώνες το παπαδαριό κάνει το παιχνίδι του, στο όνομα του… Χριστού και της θρησκείας της αγάπης.

Η δικαίωση της διδασκαλίας του Ιησού θα ήταν να την είχε αποδεχθεί ο κόσμος χωρίς φόβο Θεού, και τα καζάνια της κόλασης. Έκανε θαύματα ο Χριστός. Αυτό λένε. Δεν στέκεσαι στο ότι κάποιοι το είπαν πριν δυο χιλιάδες χρόνια. Στο ότι αυτό γράφουν τα ευαγγέλια. Στο πίστευε, και μη ερεύνα.

Και λοιπόν; Άστους να λένε. Άστους να το γράφουν. Επειδή είναι αλήθεια, επειδή ήταν στημένοι να το πουν, να το γράψουν. Το ζήτημα είναι πως το σαλιαρίζουν μέχρι και σήμερα, μετά από 20 αιώνες, ότι ο Ιησούς έκανε θαύματα. Τον στραβό να βλέπει. Τον παράλυτο να δηλώνει συμμετοχή σε μαραθώνιο δρόμο. Τον κωφάλαλο να προσλαμβάνεται τηλεφωνητής σε εταιρεία τηλεμάρκετιγκ.

Για τόσο στη ξεφτίλα τον έχουν τον Υιό του Θεού. Ότι είχε αδυναμία να πείσει για την αλήθεια, και την αξία της διδασκαλίας του, και για να κερδίσει οπαδούς υποχρεωνόταν να καταφύγει σε μαγικά κόλπα. Να κάνει τα απίθανα. Τον σακάτη κανονικό άνθρωπο. Να ταΐζει ένα σύνταγμα με μια μερίδα φαγητού. Να περπατά πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας. Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Ότι ο άνθρωπος από τη φύση του είναι ανίκανος να αναγνωρίσει το καλό. Το ωφέλιμο. Το θείο. Και χρειαζόταν πρώτα να δει τα ταχυδακτυλουργικά του Χριστού για να τον ακολουθήσει. Και αναστάντα, την Τρίτη ημέρα ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ…. Εδώ κρύβονται πολλά.

Λένε οι παπάδες, ότι δεν τα λέμε εμείς αυτά ότι αναστήθηκε, αλλά το γράφουν στα κείμενα που βρήκανε, οι διάφοροι ευαγγελιστές. Και για δυο χιλιάδες χρόνια, ο Χριστός σταυρώνεται μόνος του. Οι θνητοί, περιμένουν μόνο την Ανάσταση. Ο θάνατος δεν τους συμφέρει. Ο πιστός είναι μόνο με την Ανάσταση. Καλή Ανάσταση εύχονται στους διπλανούς τους. Ούτε ένας δεν λέει καλό θάνατο.

Ανεξάρτητα του ότι, το μόνο σίγουρο σ’ αυτή την ζωή είναι ο θάνατος. Αποδείξεις για τον θάνατο έχουμε αμέτρητες. Για κάποια ανάσταση, δεν υπάρχει ούτε μία. Και αν κάποτε η επιστήμη καταφέρει και αναστήσει έναν νεκρό, η θρησκεία θα τεθεί αμέσως αντιμέτωπη.

Γιατί μόνο ο Θεός μπορεί να ανασταίνει. Για σκέψου όμως τι σκέφτηκε ο άνθρωπος. Ανάσταση νεκρών. Φαντάσου τώρα να επιστρέψουν στην γη, 3 τρισεκατομμύρια άτομα, που έχουν φύγει, όλα αυτά τα χρόνια. Θα βουλιάξει ακόμα και η θάλασσα. Θεός σχωρέστους όλους. Μικρούς και μεγάλους.

Πάμε τώρα και στο ζουμί: Τελικά θα μας πείτε; Ο φιλόδοξος ζεν πρεμιέ Αρχιμανδρίτης της Πατριαρχικής Αυλής αμάρτησε για τα δικά του ονομαστήρια ή του Οικουμενικού Πατριάρχη; Πού να χάσει τέτοιο κελεπούρι ο Βαρθολομαίος!

Ανώνυμες πηγές του Οικουμενικού Πατριαρχείου πιστεύουν πως η απληστία, έσπρωξε τον πάτερ Αγαθάγγελο να προβεί σε μια τέτοια απονενοημένη ενέργεια, δηλαδή  να “χτυπήσει” το ρολόι-αντίκα για δικό του λογαριασμό. Κατά μία άλλη εκδοχή, ήθελε να το προσφέρει ως ακριβό δώρο στον Παναγιώτατο (τρομάρα του) την ημέρα της ονομαστικής του εορτής (11 Ιουνίου) προκειμένου να τον εντυπωσιάσει. “Άξιος!”.

Όσοι είδαν πάντως από κοντά τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Μέγα Συνοδικό της Σχολής της Χάλκης, κατάλαβαν πως δεν ήταν καθόλου εύκολο να κρύψει την ενόχλησή του από τον σάλο που έχει ξεσπάσει στην Τουρκία με αρνητικό πρωταγωνιστή τον Μέγα Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου ο οποίος πιάστηκε επ’ αυτοφώρω να κλέβει ρολόι τεράστιας αξίας μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα.

Ο κληρικός του Οικουμενικού Πατριαρχείου Αγαθάγγελος Σίσκος συνελήφθη και κρατήθηκε προσωρινά από τις τουρκικές αρχές ωστόσο κατόπιν παρέμβασης του Βαρθολομαίου!!!! τον άφησαν ελεύθερο αλλά του επέβαλαν απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.

Το περιστατικό έγινε πρώτο θέμα στις ειδήσεις με τη κοινή γνώμη να βλέπει σε πρώτο πλάνο τις δεξιότητες του Αρχιμανδρίτη. Ο Πατριάρχης τον έβαλε σε αργία επ’ αόριστο. Το ιερατείο είναι εξίσου προβληματισμένο για το συμβάν γιατί διασύρεται ανεπανόρθωτα το Πατριαρχείο.

Μάλιστα η ιδιοκτήτρια του καταστήματος σε δηλώσεις της στα Μέσα Ενημέρωσης ανάμεσα στα άλλα, τόνισε χαρακτηριστικά, πως, «είναι κρίμα γιατί ο δράστης είναι μέλος της Πατριαρχικής Αυλής και θα έπρεπε να σκέπτεται τον θεσμό που εκπροσωπεί και να είναι πιο προσεκτικός».

Εμείς να ευχηθούμε και εις ανώτερα σύντομα στον π. Αγαθάγγελο καθόσον τα νέα που μας ήρθαν λένε, ότι ο Πατριάρχης και το επιτελείο του έχουν μεγάλη καρδιά και ανεκτικότητα, οπότε πολύ σύντομα θα αξιοποιηθεί και πάλι, αυτή τη φορά αναβαθμισμένος, ήτοι σε βοηθό Μητροπολίτη. ΑΞΙΟΣ!!!

Το παλικάρι ήταν περίεργος τύπος. Κανείς δεν ήξερε τι ήθελε και τι ζήταγε από την ζωή του. Λεφτά πολλά από τον πατέρα του. Κάποια στιγμή γνώρισε μια κοπέλα. Βγήκαν μερικές φορές μαζί, και αποφάσισαν να παντρευτούν. Μέσα σε 2 μήνες έδωσαν λόγο και χέρια.

Ο γάμος έγινε με εκλεκτούς καλεσμένους, αλλά και προσωπικούς φίλους του ζευγαριού. Για κάποιους μήνες η ζωή κυλούσε όμορφα. Έλα όμως που το κορίτσι είχε τις απαιτήσεις του. Ας το αφήσουμε αυτό. Ο νεαρός κάπου άρχισε να κλωτσάει, και εκεί άρχισαν τα δύσκολα.

Η γκόμενα του το ξεκαθάρισε: Η έτσι, ή, φεύγω. Ο τύπος δεν μπορούσε να το δεχτεί. Ήταν μαθημένος διαφορετικά. Και όταν είδε ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, πήρε την μεγάλη απόφαση. Μπήκε στο αμάξι του, και καρφώθηκε σε μια κολόνα. Έδωσε τέλος στην ζωή του.

Ο θάνατός του πέρασε στα αζήτητα. Ούτε μια αγγελία στις κηδείες. Ούτε μια λέξη για τον πρόωρο θάνατο που είχε, αλλά και τι τον οδήγησε εκεί. Κάποια λουλούδια στο σημείο που σκοτώθηκε και μετά ξεχάστηκαν όλα. Η αιτία του κακού τακίμιασε με άλλον και ζει μια ζωή πλέον χωρίς προβλήματα. Έτσι τουλάχιστον λέει στους δικούς της.

Δεν μπορώ να γράψω περισσότερα, γιατί θα γίνει γνωστή η όλη η ιστορία. Γεγονός είναι, ότι άλλη μια αυτοκτονία, πέρασε στα αζήτητα. Ένα νεαρό παλικάρι, έπεσε στην περίπτωση. Σε μια γυναίκα, όχι μόνο πουτάνα στο σώμα, αλλά και στην ψυχή της. Κρίμα να φεύγουν έτσι άδικα.

Τελειώνω με άλλη μια πληροφορία. Άλλο ένα ζευγάρι παντρεύτηκε με πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Ο τύπος βρήκε “πακέτο” στην οικογένεια της νύφης, και ζούσε μια ζωή… χαρισάμενη. Έλα όμως που κάποιες περίεργες συμπτώσεις αποκάλυψαν την διπλή ζωή που έκανε ο μάγκας.

Το παλικάρι το έπαιζε και γόης. Κάποια στιγμή όλα μαθεύτηκαν και εκεί άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Η οικογένεια της νύφης του έδωσε δρόμο, και όταν αυτός κατάλαβε τι έχανε άρχισε τις απειλές. Η υπόθεση βρίσκεται στο δικαστήριο για να λυθούν οι οικονομικές διαφορές.

Μέχρι στιγμής, απ’ ότι τουλάχιστον μαθαίνω, οι δικηγόροι, έχουν χορτάσει. Οι δικαστές ψάχνουν για μια λύση, και οι τραπεζικοί λογαριασμοί αδειάζουν. Δυστυχώς και θα το γράψω αυτό, κάποιοι τύποι που έρχονται απ’ την Ελλάδα, νομίζουν ότι είναι αυτοί, και όχι άλλοι. Μεγάλο λάθος.

Και όταν μπλέξουν με καταστάσεις, όπου η αντίπαλη πλευρά έχει και πληρώνει, τότε αρχίζουν τα δύσκολα. Σε κάτι τέτοιες στιγμές, τα παιδιά και οι λόγοι αγάπης περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Το χρώμα του χρήματος έρχεται πάντα πρώτο. Και στερνή μου γνώση, να σε είχα πρώτα.

Καλή εβδομάδα, καλό μήνα, και καλή πρωτομαγιά σε όλους…

==========================================

24 / 04 / 2023

Φίλες και φίλοι της στήλης καλημέρα και καλή εβδομάδα. Οι άνθρωποι και όχι μονάχα στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, όπως π.χ. τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, γουστάρουν να «συναντηθούν» με τον Θεό παρέα μ’ άλλους. Ακαταλαβίστικο για μένα. Η εκκλησία δεν είναι γήπεδο, όπου εκεί πάνε όλοι μαζί.

Στην εκκλησία, που είναι κάποιες φορές σαν γήπεδο, με την έννοια ότι υπάρχει μπούγιο από κόσμο, θαρρώ ότι είναι κομματάκι δύσκολο για τον πιστό να το ρίξει στην αυτοσυγκέντρωση. Στην εντελώς προσωπική πνευματική διαδικασία επικοινωνίας με τον Θεό. Με το άγνωστο.

Αυτή δεν είναι η επιδίωξη, όταν πάει κάποιος στην εκκλησία; Προκειμένου να βρει τη γαλήνη, την ηρεμία ψυχής, και την επαφή με το «άγνωστο» Να μη στήνεται ο άλλος στην ουρά, τις σπέσιαλ μέρες της θρησκείας, όπου γίνεται σκοτωμός, και βλέπεις πράγματα και θαύματα.

Όπως στο γήπεδο βέβαια, που από μία άποψη είναι κι αυτό ένα λαϊκό προσκύνημα. Η μόνη διαφορά είναι ότι στην εκκλησία ο κόσμος δεν κινδυνεύει από τους αληταράδες τους χούλιγκαν. Που είναι ικανοί σε μια απόφαση του διαιτητή να τα κάνουν λίμπα, να βρίζουν μάνες και προέδρους, όλοι μαζί σαν ένας άνθρωπος.

Αν ο ποδοσφαιρικός φανατισμός γεννάει χουλιγκανισμό στο δέκα, τότε ο θρησκευτικός φανατισμός βγάζει χουλιγκανισμό στο εκατό. Να σου πω τι λέει ο Αλλάχ. Δηλαδή ο Θεός, που έτσι τον λέει ο μουσουλμάνος, και τον ίδιον Θεό ο εβραίος τον πρωτοείπε Γιαχβέ. Λοιπόν.

Ο Θεός με το όνομα Αλλάχ, σύμφωνα με το κοράνι, κηρύττει: «Πολεμάτε τους άπιστους μέχρι να μην υπάρχει πλέον πειρασμός, μέχρι να μην υπάρχει άλλη θρησκεία, παρά μόνον αυτή του μοναδικού Αλλάχ». Πήρες χαμπάρι τι γίνεται με τις θρησκείες.

Δεν έχεις το δικαίωμα να είσαι άπιστος. Ούτε να πιστεύεις σ’ άλλον Θεό. Αυτά δεν γίνονται. Ξεκάθαρα πράγματα. Σαχάντα. Δηλαδή; Ομολογία πίστης. Δηλαδή; «Ο Μωάμεθ είναι ο προφήτης του Αλλάχ». Όλοι οι άλλοι, μέσα και ο Χριστός, είναι παραμυθάδες. Και όλες αυτές οι ιστορίες περί Θεού και θρησκείας, δεν τελειώνουν ποτέ.

Και με την ευκαιρία να μιλήσουμε και για το «ιερό» τσαλαπάτημα στη Μέκκα. Σ’ εκείνο ακριβώς το σημείο κατά τας γραφάς, όπου ο προφήτης Μωάμεθ άρχισε να πετάει πέτρες στον Διάβολο, για να τον διώξει. Στην ιερή πέτρα Κάαμπα, εκεί γίνεται το τελετουργικό από εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς.

Ο πανζουρλισμός. Μιμούνται το λιθοβολισμό του σατανά χωρίς να υπολογίζουν εκείνες τις θερμές θρησκευτικές στιγμές τον κίνδυνο που διατρέχουν. Να βρεθούν κάτω από τα πέλματα άλλων πιστών. Και σκοτώνονται με τη σέσουλα.

Ένας Μελβουρνιώτης συμπάροικος, ο Christopher Dylan Joannides 29 ετών, κατηγορήθηκε από την αστυνομία, ότι χτύπησε ένα Nissan Navara ute το οποίο το έστειλε να περιστραφεί στην πορεία ενός φορτηγού B-double κοντά στο Strathmerton, νότια των συνόρων Βικτώριας-ΝΝΟ.

Ο Ιωαννίδης είναι κατηγορούμενος, με πέντε διαφορετικές παραβάσεις επικίνδυνης οδήγησης, αφού παραδέχτηκε ότι ήταν ο οδηγός ενός λευκού σεντάν Mercedes κατά τη διάρκεια της ανάκρισης με την αστυνομία.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, τον 29χρονο σταμάτησε η αστυνομία, μόλις 2 χιλιόμετρα πριν από το σημείο της τρομακτικής σύγκρουσης, αφού πιάστηκε να τρέχει με 118 χιλιόμετρα την ώρα σε μια ζώνη 100 χιλιομέτρων την ώρα.

Την ίδια στιγμή, φέρεται να είπε στους αστυνομικούς ότι είχε καπνίσει κάνναβη «πριν από μία ημέρα ή δύο» και επέστρεψε θετικό αποτέλεσμα για κάνναβη σε προκαταρκτικό τεστ σάλιου «lick stick». Ο συμπάροικος αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση και περιοριστικούς όρους, μέχρι την εξέταση της δίκης.

Πριν από μερικά χρόνια, για όσους τουλάχιστον θυμούνται την ιστορία, 2 νεαρά Ελληνόπουλα από την Μελβούρνη, δολοφονήθηκαν στην Ελλάδα, όταν σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες είχαν πέσει θύματα εμπόρων ναρκωτικών. Βρέθηκαν μάλλον, σε λάθος σημείο, σε λάθος στιγμή;

Μέχρι σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το «μυστήριο» των δύο δολοφονιών, παραμένει ένα «Αγκάθι» ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αυστραλία. Μία υπόθεση που ακόμη και σήμερα 25 χρόνια μετά, καλύπτεται από ένα παράξενο πέπλο μυστηρίου. Ανακριβής και άλυτη.

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω. Τα δύο παιδιά βρίσκονται για μια βόλτα, με ένα φουσκωτό στην θάλασσα. Εκεί που τα νερά της Ραφήνας συναντούν τα στενά της Εύβοιας. Πριν καλά-καλά ανατείλει ο ήλιος της 2ης Ιουνίου του 1998, ένας ψαράς, ανακάλυψε την ακυβέρνητη λέμβο που κουβαλούσε τα άψυχα κορμιά των δύο παιδιών από τη Μελβούρνη.

Οι οικογένειες των Ελληνοαυστραλών Γεώργιου Καραλή και Γεώργιου Λοΐζου, συνεχίζουν ακόμη και μέχρι σήμερα, να κυνηγούν τη δικαίωση, την ίδια τη δικαιοσύνη, θα μπορούσε να πει κανείς, και που έρχονται συχνά αντιμέτωποι με την αδικία. Γιατί οι δολοφόνοι παραμένουν ασύλληπτοι.

Όταν ο ψαράς βρήκε τα δύο παιδιά, οι δύο νεαροί άντρες, κολυμπούσαν περισσότερο στο αίμα παρά στην ίδια τη θάλασσα. Ο ψαράς, έδωσε σήμα μέσω ασύρματου στην ακτοφυλακή στις 5.35 π.μ. Μια ώρα αργότερα, η ακτοφυλακή εντόπισε τη βάρκα, αλλά μόλις στις 11 το πρωί, 5,5 ώρες δηλαδή αργότερα!!!!, κατάφεραν να στείλουν ομάδα έρευνας ανθρωποκτονιών στο σημείο.

Η πρώτη αναφορά δήλωνε πως ο Καραλής, 28 ετών, κρεμόταν με ένα σχοινί περασμένο γύρω από το λαιμό του από το κατάρτι, φορώντας αντιανεμικό μπουφάν με κουκούλα και σορτς, με το δεξί του πόδι μέσα στη βάρκα και το αριστερό εκτός. Είχε κομμένες τις φλέβες του.

Ο δε Λοΐζος, 32 ετών, βρισκόταν μπρούμυτα στο νερό, μισοντυμένος, με ένα σχοινί περασμένο στη ζώνη του. Το δεξί πλευρό του ήταν ακρωτηριασμένο, μαγκωμένο στην εξωτερική μηχανή. Οι ερευνητές φωτογράφησαν τον τόπο του εγκλήματος, και διέταξαν την «προσεκτική» ρυμούλκηση της λέμβου στο λιμάνι της Ραφήνας για περεταίρω έρευνα.

Η συγκεκριμένη υπόθεση έκλεισε άμεσα, καταγράφοντας το περιστατικό ως δολοφονία-αυτοκτονία, μη λαμβάνοντας υπόψιν το γάμο του Λοΐζου, ούτε φυσικά και τη σχέση του Καραλή με την Αμερικανίδα σύντροφό του. Λέγεται πως ήταν πολύ ερωτευμένοι και την περίμενε στην Ελλάδα μέσα στις επόμενες μέρες.

Μάρτυρες ανέφεραν πως οι δύο άντρες απολάμβαναν τον καφέ και το ούζο τους σε ταβέρνα στο Πόρτο-Μπούφαλο πριν ξεκινήσουν για τα ανοιχτά της Εύβοιας. Οι οικογένειες, ανακαλύπτοντας πως η περιοχή μαστίζεται από λαθρέμπορους, κάλεσαν τον ερευνητή Στήβεν Κέρνοου, ο οποίος βεβαίωσε πως η υπόθεση φωνάζει «εγκληματική ενέργεια».

Η σωρός του Καραλή, μεταφέρθηκε στη Μελβούρνη, όπου ξαναέγινε νεκροψία από τον παθολόγο Μάϊκλ Μπερκ, ο οποίος βεβαίωσε πως πρόκειται περί ανθρωποκτονίας. Το πόρισμα των αυστραλιανών αρχών, ερχόταν σε πλήρη αντίθεση, με αυτό των ελληνικών.

Η Αυστραλία δίνει εξαιρετική βαρύτητα στον εντοπισμό και σύλληψη των δραστών τέτοιων υποθέσεων. Όλοι δείχνουν να συμπάσχουν με το δράμα των δύο οικογενειών, από πλευράς ενεργειών όμως, μέχρι σήμερα που γράφονται αυτές οι λίγες γραμμές, δεν υπάρχει κάποια εξέλιξη. Και οι δύο δολοφονίες αναζητούν ακόμη τον δολοφόνο τους.

Η κρίση της δύσκολης εποχής που περάσαμε δεν συγκρίνεται με τη φτώχεια των δύο δεκαετιών μετά τον πόλεμο του 40 στην Ελλάδα. Ποιος μπαρκάρει σήμερα; Κανείς από τους νέους που είναι άνεργοι δεν επιλέγει δουλειές που τις θεωρεί υποτιμητικές.

Δεν κατηγορώ τα σημερινά παιδιά, που τα μεγαλώσαμε αλλιώς. Με ξένες γλώσσες, πιάνο, καράτε, μπαλέτο και διακοπές. Η αλήθεια του καθενός από εμάς όμως, κρύβεται στα υπόγεια του εαυτού του. Στα πάθη, στα απαγορευμένα, εκεί όπου λειτουργεί ελεύθερα η ψυχή μας.

Έρωτες ξενύχτια και μεθύσια, είναι όλα όσα θα θυμάσαι στη ζωή, όταν θ’ αρχίσει το άστρο να γέρνει. Τίποτε άλλο δεν μένει. Ναι, προσωπικά με τον θάνατο είμαι παράλογα εξοικειωμένος. Τον περιμένω ανά πάσα στιγμή. Δεν πιστεύω στον Θεό, αλλά σέβομαι απεριόριστα όσους πιστεύουν.

Η μόνη μεταθανάτια επιθυμία μου είναι να με κάψουν. Ασφυκτιώ στην ιδέα ότι θα με θάψουν κάτω από σωρούς χώματα. Ούτε θέλω να ταλαιπωρώ τους δικούς μου να επισκέπτονται έναν τάφο όπου δεν θα βρίσκομαι. Και ποιος θα σε θυμάται μετά από 1 με 2 χρόνια. Θα είσαι απλά μια ανάμνηση.

Προσωπικά τώρα να πω, ότι μοναξιά δεν έχω νιώσει ποτέ, όμως τη μοναχικότητα την επιδιώκω. Την έχω ανάγκη. Άνθρωπος που κάθεται μόνος του σημαίνει ότι τα έχει βρει με τον εαυτό του. Μετάνιωσα για πολλά, αλλά είμαι σίγουρος ότι με τα μυαλά που είχα θα έκανα ξανά τα ίδια. Μόνο ο ηλίθιος δεν μετανιώνει ποτέ, αφού νομίζει ότι τα έχει κάνει όλα σωστά.

===========================================

17 / 04 / 2023

Αυτός είναι ο Βαρθολομαίος, με την στρατιωτική στολή των Τουρκικών στρατευμάτων….

Φίλες και φίλοι, καλημέρα και καλή μας εβδομάδα. Πέρασαν και οι γιορτές του Πάσχα, όπως πέρασαν και οι γιορτές των Χριστουγέννων, και ετοιμαζόμαστε πάλι να υποδεχτούμε και τον καινούργιο… χρόνο. Και άντε μετά πάλι, μια από τα ίδια, για να μην ξεχνάμε και τους… προγόνους μας.

Να τελειώνουμε όμως τώρα, και με το γνωστό παραμύθι της ιστορίας μας, ότι το παπαδαριό στάθηκε… αγωνιστικά για να πετύχει η Ελληνική Επανάσταση το 1821. Η αλήθεια είναι ότι από τον πατριάρχη μέχρι και τους αρχιδεσποτάδες, η Εκκλησία «πολέμησε» το ξεσηκωμό. Ούτε καν κράτησε μια σχετικά ουδέτερη στάση.

Δεν αθωώνονται οι ιεράρχες, επειδή κάποιοι απλοί παπάδες, πήραν τα όπλα ενάντια στον Οθωμανό. Το ίδιο έγινε και με τον εμφύλιο. Αντάρτες έγιναν κατώτεροι ιερείς. Δεν σημαίνει αυτό ότι η ηγεσία της Εκκλησίας πήρε θέση υπέρ της μιας πλευράς στον εμφύλιο πόλεμο.

Μην τρελαθούμε εντελώς. Στα ίσα απειλούσε το πατριαρχείο με αφορισμούς και κατάρες όσους εναντιώνονταν στον σουλτάνο, με τον οποίο όλοι οι Έλληνες όφειλαν να συνεργαστούν, δηλαδή να σκύψουν το κεφάλι. Κι αυτά δεν είναι λόγια, που κάποιοι θα τα αμφισβητήσουν.

Είναι γραμμένα κείμενα, εντολές και συμβουλές στους ραγιάδες από τον πατριάρχη, όχι μονάχα από έναν. Το παπαδαριό δεν ήταν εναντίον της Επανάστασης. Με ποιον ήταν; Να πούμε αυτό που δεν θίγει κανένας ιστορικός και ειδικός. Οι αξιωματούχοι της εκκλησίας ήταν και είναι με τον εαυτό τους. Με τα συμφέροντα τους.

Με την εξουσία της εκκλησίας, όπως την ορίζει η τύφλα της θρησκείας. Μ’ άλλα λόγια, οι μεγαλορασοφόροι κάθε δόγματος δεν είναι με κανέναν. Έτσι και οι δικοί μας. Ούτε υπέρ, ούτε κατά της εθνεγερσίας ήταν. Κακώς τους χρεώνουν ενάντια στο γένος και προσκυνημένους στον σουλτάνο.

Το μόνο που τους ενδιάφερε, ακόμη και μέχρι σήμερα, είναι να έχουν στάση προδοτική και αντεθνική, ήταν το κατά τη γνώμη τους προσωπικό όφελος. Μη χάσουν τα κουρκουμπίνια.  Με πρώτο και καλύτερο τον πατριάρχη Βαρθολομαίο, που έχει ορκιστεί στο Κοράνιο και έχει υπηρετήσει στον Τουρκικό στρατό.

Εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, μεταφέρονται κάθε χρόνο σε Τουρκικές διπλωματικές βαλίτσες, για τον Πατριάρχη, και απ’ εκεί στις τράπεζες και σε «Ειδικούς μυστικούς λογαριασμούς» Με λίγα λόγια, οι απανταχού Έλληνες τροφοδοτούν τον στρατό της Τουρκίας.

Και πολλού θα ρωτήσουν, τι κάνει γι’ αυτό η Ελληνική κυβέρνηση; Μια τρύπα στο νερό. Με την δικαιολογία, ότι κράτος και εκκλησία είναι δύο ξεχωριστά κομμάτια, αφήνουν, τον πατριάρχη και τα τσανάκια του, να κάνουν το παιχνίδι τους, εις βάρος πάντα του Ελληνισμού. 

Ο Ιούδας ήταν προδότης γιατί η ιστορία, χρειαζόταν έναν προδότη. Αυτή είναι η δική μου αλήθεια. Έχω δική μου κρίση και δεν υιοθετώ το κάθε παραμύθι που λανσάρει κάποιος, όποιος κι αν είναι αυτός, άγιος, πατριάρχης, ιστορικός, ερευνητής, κατασκευαστής μύθων.

Ο Ιούδας δεν ήταν προδότης. Είναι το νέο σενάριο, το οποίο αποτελεί τη «νέα αλήθεια». Πρόδωσε πράγματι τον δάσκαλο ο πλέον καλλιεργημένος και κοινωνικά ανώτερος απ’ όλους τους μαθητές του Χριστού, αλλά αυτό έγινε κατόπιν επιθυμίας του Ιησού.

Ο Ιούδας όχι μόνον δεν ήταν προδότης αλλά αυτός σταυρώθηκε στη θέση του Χριστού. Αυτό υποστηρίζεται στο λεγόμενο Κατά Βαρνάβα Ευαγγέλιο, πριν από 800 περίπου χρόνια. Κατάφερε να μεταμορφωθεί σε Χριστό, να ξεγελάσει ακόμα και την μάνα του, την Παναγία, και να σταυρωθεί εκείνος, ο Ιούδας. Θα μας τρελάνουν τελικά.

Και εγώ αν κάτσω να γράψω ένα δικό μου ευαγγέλιο, θα λέω τα δικά μου. Ποιος με εμποδίζει; Ότι θέλει ο καθένας λέει, φαντάζεται, πιστεύει. Όπως και ο καθένας ότι γουστάρει αποδέχεται ή απορρίπτει.

Σχετικά με τον Ιούδα έχουν ειπωθεί απίθανα πράγματα, ακριβώς διότι για έναν τόσο «σπουδαίο» προδότη, μάλλον για μια τόσο σημαίνουσα προδοσία οι αμφισβητήσεις και οι υποψίες περί της γνησιότητας της πράξεως του, είναι πάντα αναπόφευκτες.

Πριν τέσσερα χρόνια παρουσιάστηκε στην Αγγλία βιβλίο που έγραψαν μαζί, ένας καθολικός θεολόγος, και ο άλλοτε αντιπρόεδρος του συντηρητικού κόμματος επί Θάτσερ Τζέφρυ Άρτσαιρ, «Το κατά Ιούδα Ευαγγέλιο, από τον Βενιαμίν Ισκαριώτη». Όχι ο ίδιος ο Ιούδας, αλλά ο γιος του έγραψε αυτό το ευαγγέλιο, έτσι όπως υποτίθεται εβίωσε τα πράγματα ο πατέρας του. Και τι μας λέει αυτή η νέα θεωρία; Δεν γράφει κάποιος ένα βιβλίο για να επαναλάβει τα γνωστά.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μόλις πρόσφατη θεωρία ο Ιούδας δεν αυτοκτόνησε, όπως έχει καταγραφεί στο σύμπαν. Τι συνέβη; Ο πιο πιστός μαθητής του Ιησού, απογοητεύθηκε όταν ο αρχηγός του αντί να κάνει μια εντυπωσιακή εμφάνιση στην Ιερουσαλήμ, αυτός μπήκε στην πόλη καβάλα σ’ ένα γαϊδουράκι.

Ποιος Ιούδας; Και ποιος υιός του Ιούδα; Η… αδελφή του Ιούδα πρόδωσε τον Χριστό, και αυτό έχει υποστηριχθεί. Επίσης, ότι πράγματι ήταν προδότης ο Ιούδας, όχι κατ’ εντολή του Ιησού, επειδή έπρεπε να εφαρμοσθεί το θεϊκό σχέδιο, αλλά ένας συνειδητός ρουφιάνος, που πρόδωσε για το καλό της ανθρωπότητας, όχι από ιδιοτελή κίνητρα.

Βεβαίως και θα μας τρελάνουν αν αφεθούμε στις… απόψεις άλλων, όποιοι κι αν είναι αυτοί, θεόπνευστοι ή απατεώνες. Η δική μου αλήθεια είναι: Δεν μ’ ενδιαφέρει αν ο Ιούδας ήταν πράγματι ή όχι το καρφί.

Ούτε αν πρόδωσε για τα αργύρια ή για κάποιο άλλο λόγο. Αν του ανέθεσε ο ίδιος ο Χριστός την αποστολή προδοσίας, ή, αν ο Ιούδας πήρε τη σχετική εντολή κατ’ ευθείαν από τον Θεό, σίγουρα μέσω κάποιου Αγγέλου.

Τι σημαίνει προδοσία; Αυτό είναι το άξιο έρευνας. Κατ’ αρχήν, δεν θα χαρακτηρισθεί προδότης ο Ιούδας εάν ήταν πιστός των Εβραίων, δηλαδή όργανο του ιερατείου. Ή μυστικός πράκτορας των Ρωμαίων.

Τέλος πάντων ανήκε, αν ανήκε, στην άλλη πλευρά! Στην περίπτωση, λοιπόν, που ιδεολογικά και θρησκευτικά ήταν στρατευμένος, εναντίον του κινήματος του Χριστού, πως μπορεί να θεωρηθεί προδότης ο Ιούδας; Το σωστό είναι να τον χαρακτηρίσεις αγωνιστή.

Η δική μου προσέγγιση στον Ιούδα, τον μεγαλύτερο προδότη από καταβολής ανθρώπου, είναι πως πρέπει να υπάρξει μια παγκόσμια συμφωνία, μια παγκόσμια παραδοχή στο τι ακριβώς είναι Προδοσία, τι είναι Προδότης;

Πρώτα αυτό και μετά ας φτιάχνει ο καθένας, είτε είναι Βατικανό, είτε ένας πονηρός συγγραφέας, το δικό του θρίλερ για την αλήθεια του Ιούδα. Προδότης ο προδότης ή ένα τραγικό απλά θύμα; Δεν αναφέρομαι συγκεκριμένα στον Ιούδα, ο οποίος απλά δίνει την αφορμή να απαντηθεί το ερώτημα τι εστί Προδότης, τι εστί Προδοσία, αν βεβαίως προδίδεται κάποια Μέγιστη Αλήθεια, κάποιος Αληθινός Προφήτης.

Όσο ακόμα δεν έχει υπερισχύσει ο Ένας προφήτης, η Μια αιώνια αλήθεια, κανείς δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να προσάπτει την κατηγορία της προδοσίας σε κανέναν, με σκοπό δόλιο να υπηρετήσει την αλήθεια του δικού του δόγματος.

Από την άλλη, γιατί να θεωρηθεί προδότης ο Ιούδας και όχι θύμα; Μήπως υποχρεώθηκε να προδώσει. Αυτός που μπήκε στην οργάνωση με τις πιο αγνές προθέσεις. Επειδή, ίσως, πριν γίνει προδότης ήταν αφελής. Ανίκανος για αυτοκριτική, άτολμος στην αυτογνωσία, ένοιωσε προδομένος επειδή τη δικαίωση, την αλήθεια της υπάρξεώς του σ’ αυτή και την άλλη ζωή την περίμενε από άλλον, κάποιον άλλον. Όχι από τον εαυτό του.

Πάμε τώρα παρακάτω. Ο επώνυμος gay κληρικός, πετυχημένος ΜΟΝΟ στις δημόσιες σχέσεις, συνοδευόταν πάντα από τεκνό τουλάχιστον 15 με 20 χρόνια νεότερο. Τι θυμήθηκα τώρα! Κάποια πράγματα στη ζωή δεν πεθαίνουν. Σε όλες τις καταστάσεις και σε κάθε καιρούς δουλεύει το μελανόχαρτο. Ίδια λες πρόσωπα, παρελαύνουν σε διαφορετικές εποχές. Τι θυμήθηκα, λοιπόν; Πριν χρόνια πολλά είμαι με παρέα σε κάποιο παραλιακό μαγαζί.

Απ’ αυτά που τα λένε «κοσμικά», τα κυριλάτα, όχι κάποιο κωλάδικο. Τέτοιας κλάσης μαγαζιά, έβρισκες μόνο στην εθνική οδό, Αθήνα / Θεσσαλονίκη. Σκάει λοιπόν ένα επεισόδιο. Ένας χοντρός τσαμπουκάς.

Πρωταγωνιστής του τσαμπουκά, μια σκατόφατσα, με υπεύθυνο ρόλο μπράβου στο μαγαζί. Γιατί και πώς, μην πούμε λεπτομέρειες, θα χάσουμε τη μπάλα στο θέμα μας, που είναι όλη η ιστορία. Ποιος είναι αυτός, ρώτησαν κάποιοι απ’ το τραπέζι μας, και ένας που «ήξερε» έκανε τη σχετική ενημέρωση… «Ένα ρεμάλι είναι, ζει από τους πούστηδες κληρικούς… Αυτό είναι το «επάγγελμά» του, να πηδάει άνδρες… κληρικούς».

Ψιλοάβγαλτος ακόμα τότε εγώ, μου έμεινε το επεισόδιο. Ότι κάποιος ζει, βγάζει σήμερα μεροκάματο πηγαίνοντας με αδελφές και μάλιστα κληρικούς. Αηδιαστικό. Και αναξιοπρεπέστατο, σίγουρα. Μόνο που το σκέφτεσαι θέλεις να τους κρεμάσεις και μάλιστα ανάποδα. Για παραδειγματισμό.

Πουτάνα ζωή! Να σε υποχρεώνει προκειμένου να κερδίσεις τον επιούσιον να το κάνεις με πούστη κληρικό. Να μην το γουστάρεις εσύ, να σιχαίνεσαι ακόμη και τον εαυτό σου, αλλά να μη βρίσκεις κάτι άλλο, για να ζήσεις τον εαυτό σου, την οικογένειά σου. Η σημερινή κατάντια της ζωής.

Και ήρθε στην εποχή μας έτσι το πράμα, και πέσαμε στην περίπτωση. Μια χαρά παλληκάρια έμειναν στην αφραγκία, δεν έβρισκαν δουλειά, και αποφάσισαν να «εκδίδονται». Δεν ήθελε και πολύ. Ο ένας μετά τον άλλον αποκτούσαν την πελατεία τους. Η ίδια η εκκλησία τους έσπρωχνε στην πορνεία. Στην εκμετάλλευση.

Ο κολλητός που λέγαμε, είχε ήδη αρχίσει να πορνεύεται με άνδρες, και ήρθε η σειρά του φίλου του να κάνει το ίδιο. Έτσι μπήκαν στο λούκι κάποιοι. Και υποχρεώθηκαν να ξεκινήσουν τη συγκεκριμένη «δουλειά», με πελάτες, τους εκπροσώπους του Θεού!!!!, και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις τους.

Ή το κάνεις ή δεν το κάνεις. Αν το κάνεις, αν θέλεις να σε προτιμάει η «πελατεία», θα έχεις συμπεριφορά «επαγγελματική», ότι νοείται ως τέτοια στη συγκεκριμένη περίπτωση. Και θα πρέπει να υπάρχει πολύ ζήτηση στο επάγγελμα, αφού ένας στους δύο κληρικούς, είναι πισογλεντάκιας. Τα υπόλοιπα μια άλλη φορά, με τις πιάτσες των κληρικών.

=========================================

10 / 04 / 2023

Το είπε ο Βαρθολομαίος. Οικουμενικός πατριάρχης. Άνοιξε το άγιο στόμα του και πέταξε μια οικουμενική ανοησία. Ότι ο Πούτιν δίχασε τους ορθόδοξους. Αν πράγματι συμβαίνει αυτό, τότε ο μόνος που δεν φταίει είναι ο καπετάν γκάγκστερ της Ρωσίας, ο Πούτιν.

Οι Ρώσοι είναι ορθόδοξοι, το ίδιο και οι Ουκρανοί. Τι εννοεί ο μπάρμπας, όταν λέει πως ο Βλαδίμηρος τους δίχασε; Ο πιστός είναι με την πίστη του, δεν είναι με τον ομόδοξο στη θρησκεία άλλης χώρας. Ο πιστός είναι με τον Θεό και τον Χριστό, τον άγιο Χαράλαμπο και την οσία Εφραιμία.

Αυτό δεν αλλάζει επειδή ο επίσης χριστιανός ορθόδοξος καλώς ή κακώς είναι στο αντίπαλο στρατόπεδο. Πολεμικό, οικονομικό, πολιτικό, ποδοσφαιρικό στρατόπεδο. Το ότι έχουν την ίδια πίστη ο Ουκρανός και ο Ρώσος δεν σημαίνει ότι είναι… ενωμένοι.

Ούτε ο Πούτιν ξεκίνησε τον πόλεμο για να… διχάσει κανέναν. Αλλά, ούτε να… ενώσει και κανέναν. Μιλάμε ή αμολάνε σαχλαμάρες; Για σκοπούς που δεν έχουν καμιά σχέση με θρησκείες και εκκλησίες ο Πούτιν – και χωρίς να φοβάται τον Θεό- έβαλε μπροστά τη βρωμοδουλειά να καταπιεί την Ουκρανία.

Με την ευκαιρία, αν μιλάμε σοβαρά, τότε λέμε ότι ο Βαρθολομαίος είναι επικεφαλής μιας χριστιανικής εκκλησίας, της ορθόδοξης, που είναι πολλαπλώς διχασμένη! Πρώτα από άλλους χριστιανούς, άλλες χριστιανικές εκκλησίες. Και υπ’ όψιν ότι και οι ορθόδοξοι είναι διχασμένοι σε διαφορετικά εκκλησιαστικά σουπερμάρκετ.

Η ορθοδοξία δεν είναι μια φίρμα, μια αλυσίδα μεγαλοκαταστημάτων, αλλά παίζουν με διαφορετικά brandname. Ορθόδοξοι οι Ρώσοι, αλλά η Ρωσική εκκλησία δεν έχει, ούτε θέλει να έχει σχέση με το οικουμενικό πατριαρχείο. Το ίδιο και η ουκρανική εκκλησία, άλλο μαγαζί είναι και αυτή.

Τον έχουν για παρουσιαστή στην τηλεόραση. Αναφέρομαι στον Γιώργο Καπουτζίδη. Δηλώνει ομοφυλόφιλος. Δικαίωμά του και αυτό. Tον Ιησού Χριστό όμως, γιατί τον βάζει στην «εξίσωση» της ομοφυλοφιλίας ο τύπος; Γιατί μπλέκει το όνομα του Χριστού, με τις δικές του ανωμαλίες;

Το δικό μας δράμα είναι, να τον ακούμε τον ίδιο αλλά και τους ομοϊδεάτες τους καθημερινά στα κανάλια, να μας αναλύουν τις σεξουαλικές τους συμπεριφορές. ‘Όπου και να κοιτάξεις θα δεις παρουσιαστές να δηλώνουν ότι είναι «αδελφές» με λεπτά αισθήματα, και ζητάνε από τον κόσμο να τους δεχτούν στην σημερινή μας κοινωνία.

Και δεν είναι ο μόνος που ζητάει κατανόηση από τον κόσμο. Λες και ο κόσμος ενδιαφέρεται να ακούσει για τα σεξουαλικά προβλήματα του κάθε πισογλέντη. Άρχισαν λοιπόν για άλλη μια φορά, το σφυροκόπημα οι καλλιτέχνες μας με τις ιδιαίτερες, αλλά ανώμαλες ανησυχίες.

Μετά την τραγουδίστρια Έλενα Παπαρίζου που μας είπε ότι τα παιδιά γεννιούνται άφυλα, έρχεται ο παρουσιαστής Γιώργος Καπουτζίδης να μας πει το δράμα του και ότι η εκκλησία πρέπει να βοηθήσει τους ομοφυλόφιλους να παντρεύονται. Αυτό είναι όλο το δράμα του κ. Καπουτζίδη.

Το δικό μας δράμα να τον ακούμε τον ίδιο και τους ομοϊδεάτες τους καθημερινά στα κανάλια να μας αναλύουν τις σεξουαλικές τους συμπεριφορές, δεν το υπολογίζει κανείς. Έλεος κάπου με την κλάψα τους. Έχουμε και παιδιά που βλέπουν τηλεόραση, και οι ερωτήσεις είναι δύσκολες.

Η κοινωνία έχει πολύ σοβαρά προβλήματα. Δεν αντέχει άλλη μιζέρια. Γιατί πρέπει να μας ενδιαφέρει αυτό το σεβαστό κατά τα άλλα δράμα που περνάει; Εδώ άλλοι δεν έχουν να φάνε και να σπουδάσουν τα παιδιά τους… Γιατί πρέπει να γίνει είδηση ότι ο Καπουτζίδης μίλησε για τον πόνο των ομοφυλόφιλων;

Αφού έτσι κι αλλιώς κάθε μέρα λένε το ίδιο πράγμα στην ελληνική τηλεόραση από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τη βοήθεια της εκκλησίας τι την θέλουν; Σε όλες τις εκπομπές που συμπτωματικά πρωταγωνιστούν άτομα του τρίτου φίλου, είναι μόνιμο θέμα προβολής τα προβλήματα της ομοφυλοφιλικής κοινότητας. Τα έχουμε μάθει πλέον απ’ έξω κι ανακατωτά.

Ο Ιησούς Χριστός πού «κολλάει» δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Πώς μπαίνει στην εξίσωση των σεξουαλικών συμπεριφορών και πώς σχετίζεται με το δράμα του Καπουτζίδη. Έπρεπε ντε και καλά να μιλήσει για την ομοφυλοφιλία ο Ιησούς; Και τι θέλει να κάνουμε ο κ. Καπουτζίδης;

Να αλλάξουμε την ιστορία κατά πως βολεύει τους ομοφυλόφιλους; Ακριβώς επειδή ο Χριστός δεν μίλησε για την ομοφυλοφιλία, θα έπρεπε να σας προβληματίζει περισσότερο και να σας βάζει σε σοβαρές σκέψεις ότι κάτι δεν πάει καλά με τα όσα υποστηρίζετε ως κανονικότητα.

Έλεος πια…Πέντε άτομα, γύφτοι όλη η πεντάδα, μπαίνουν στο αφύλακτο χώρο όπου έχουν εγκατασταθεί τα φωτοβολταϊκά. Σε δέκα λεπτά της ώρας έχουν τελειώσει τη δουλειά. Να κόψουν τα μακριά καλώδια. Αυτά τους ενδιαφέρουν. Να πουλήσουν το χαλκό και να πάρουν 2.5 έως τρία κατοστάρικα ευρώ.

Η ζημιά φτάνει στα πέντε και στα δέκα χιλιάρικα. Γιατί να ασχοληθούν με τη…ζημιά; Η ομάδα πάει για τα τρία κατοστάρτικα. Θήβα, Λιβαδειά, Ορχομενό κ.λ.π, είναι μια ευρύτερη περιοχή στη Βοιωτία που την έχουν τσακίσει. Τι έκαναν στη Βρετανία και Γερμανία που έχουν πολύ μεγάλο δίκτυο σιδηροδρόμων;

Για τις κλοπές χαλκού και κάθε άλλου μετάλλου, από τις γραμμές των τραίνων κατέφυγαν στην υψηλή τεχνολογία κι έφτιαξαν ένα ”αόρατο DNA”. Μη πούμε λεπτομέρειες. Από την στιγμή που πέρασε το σύστημα, τα κλεφτρόνια εξαφανίσθηκαν μέσα σε μια νύχτα. Ήξεραν τι τους περίμενε.

Παντού και πάντα, ο βιαστής, ο δράκος είναι παρών. Σε όλες τις εποχές, σε κάθε χώρα. Δεν κρατιέται ο δράκος, όταν το άτομο κτυπηθεί από την τρέλα, την μανία του να την πέσει σε απροστάτευτη γυναίκα. Να την βιάσει, ίσως και να την σκοτώσει. Ατέλειωτη η βίβλος των σχετικών περιπτώσεων, σχεδόν παρόμοιων σε διαφορετικούς αιώνες, σε διαφορετικούς τόπους.

Η ανωμαλία είναι ίδια. Και δεν αντιμετωπίζεται. Δεν θεραπεύεται. Παρά μόνο με ευνουχισμό, τον οποίον αποδέχονται οι ίδιοι οι σαλταρισμένοι. Όσοι δυστυχείς έχουν φάει στο μπράτσο την ένεση από αίμα δράκου. Ο δράκος όμως είναι και επικίνδυνος, αλλά  είναι και να τον λυπάσαι.

Ευτυχώς με τσακώσανε, είχε πει την δεκαετία του 80 θυμάμαι, ένας συμπάροικος που βίαζε ανήλικα κορίτσια. Ο δράκος του Brunswick τον είχαν χαρακτηρίσει. Και δεν είναι παραμύθι. Είναι η αλήθεια. Ξέρει το πρόβλημα του καλύτερα από τους ειδικούς, από τους γιατρούς, όσους έχουν μελετήσει την πάθηση του στα χρονικά της εγκληματολογίας.

Δεν είναι σε θέση ο δράκος να συγκρατήσει την αχαλίνωτη, τη φλογισμένη επιθυμία του να τιμωρήσει μια γυναίκα. Όταν ένα βράδι ”αποφασίσει” να δράσει, να επιτεθεί σε γυναίκα, δεν υπάρχει τίποτα, μα τίποτα να τον σταματήσει.

Πως να αντιμετωπίσει η κοινωνία τον δράκο;. Αδύνατον. Μικρή ή σχεδόν καμιά αποτελεσματικότητα στα όποια προληπτικά μέτρα προστασίας. Ο άρρωστος θα κτυπήσει εκεί που κανένας δεν το περιμένει. Και σε θύμα υπεράνω… ”υποψίας”. Και γυναίκα περασμένης ηλικίας. Σε κάποιες πόλεις, όπως π.χ. στη Θεσσαλονίκη, τη δεκαετία του ΄60, ζητούσαν και τη βοήθεια του στρατού. Και πάλι ο δράκος κτυπούσε.

Και άργησε. Το Κάμα Σούτρα, το διαχρονικό Ευαγγέλιο του σεξ, προσφέρεται πλέον και σε ηλεκτρονική μορφή. Καιρός ήταν. Προσωπικά εκτιμώ πώς η Βίβλος μιας θρησκείας, είτε λέγεται Αγία Γραφή, είτε Κοράνι, είναι λιγότερο χρήσιμη από τη Βίβλο της πρακτικής του έρωτα στο κρεβάτι.

Αυτό είναι το Κάμα Σούτρα, που έγραψε πριν από 1600 χρόνια ένας ενάρετος άνθρωπος του Θεού, ένας σοφός ιερέας και θεολόγος, προκειμένου να καλύψει την ανάγκη του ατόμου να νοιώσει όσο γίνεται καλύτερα, βαθύτερα και περισσότερο εγκεφαλικά, τις ηδονές της σαρκικής επαφής. Κάμα σημαίνει στα ινδικά ο θεός του έρωτα, αλλά και ο σεξουαλικός πόθος. Και Σούτρα είναι ο κανόνας. Βέβαια. Χωρίς κανόνες, χωρίς κώδικες δεν πας πουθενά.

Και ύστερα σου μιλάνε για τον δυτικό πολιτισμό. Μαλακίες. Ένας ήταν ο πολιτισμός της Δύσης, η κονόμα. Η αρπαγή. Η πειρατεία. Ο πόλεμος. Το αίμα. Αυτή είναι η ιστορική διαδρομή της λευκής φυλής. Το αίμα. Το σκοτώνω. Το καίω. Το εκδικούμαι. Με υπέρτατο στόχο την επικυριαρχία.

Ο Ινδός, ο πιο γαλήνιος και φιλοσοφημένος άνθρωπος από την εποχή του Αδάμ, πριν συνταχθούν οι διδαχές, οι στάσεις ενός άνδρα και μιας γυναίκας στη συνουσία, με το σύγγραμμα ΚΑΜΑ ΣΟΥΤΡΑ, είχε μελετήσει την υπόθεση σεξ.

Και σήμερα μια εφαρμογή, ένα application, είτε στο φορητό τηλέφωνο, είτε σε ταμπλέτα, μάλιστα και με μουσική υπόκρουση, δίνει στον καθένα φάτσα κάρτα, πως πραγματοποιείται όλη η γκάμα των ποικιλιών στο σμίξιμο ενός ζευγαριού. Καλά σμιξίματα λοιπόν. ΚΑΜΑ ΣΟΥΤΡΑ, για όσους ψιλοζορίζονται. Καλή Μεγαλοβδομάδα, Καλή Ανάσταση και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ με προσοχή.

===================================================================

03 / 04 / 2023

Εἰς γνώσιν τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

Ἀπάντηση εἰς  Ἐγκύκλιο σημείωμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μέ ἀριθμό πρωτ. 156, 157/23.3.2023, διά τήν καθαίρεσή μου.

Μετά μεγάλης μου χαρᾶς, ἀλλά καί συγχρόνως μετά λύπης, ἀνέγνωσα τήν ἀναμενόμενη κατά τά ἄλλα ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου τῆς καθαιρέσεώς μου, γιά τόν λόγο ὅτι ΔΙΕΚΟΨΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟ!!

 Χαρᾶς δέ, διότι ὁ Θεὸς μέ ἀξίωσε στά 80 μου χρόνια καί μετά ἀπό 56 χρόνια προσφορᾶς στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ νά τόν ὁμολογῶ καί νά μιμηθῶ τούς ἁγίους Πατέρες μας, πού ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ διέκοπταν τήν κοινωνία μέ τούς ἀκαθαιρέτους αἱρετικούς, ἐπίσης διότι ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν Κύριό μας νά χαιρόμαστε καί νά αἰσθανόμαστε ἀγαλλίαση καί ὅτι εἴμαστε μακάριοι ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ρῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. (Ματθ. 5,11). Λύπη ὅμως, γιά τόν ξεπεσμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ  Πατριάρχου καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Αὐστραλίας, πού ὄχι μόνον δέν στάθηκαν στό ὕψος τους ὥς Ἐπίσκοποι, ἀλλά καί προδίδουν τήν Ὀρθοδοξία μας· καί τό χειρότερο ὅλων, καταδικάζουν σέ καθαίρεση ὅσους δέν τούς ἀκολουθοῦν στήν προδοσία τους καί ὅσους ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΩΣ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΣΩΖΟΥΣΑ ΠΙΣΤΗ!! Μία καθαίρεση πού ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ, ἀλλά μᾶλλον ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΑΝ!!! Ἡ καθαίρεση κατά τούς ἁγίους Πατέρες ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ἄν εἶναι ἀπό αἱρετικούς καί ἄν εἶναι ἄδικη. Οἱ λόγοι πού διέκοψα τήν κοινωνία μέ τούς ἀνωτέρω ἐπισκόπους εἶναι γνωστοί, ἀλλά τούς ἐπαναλαμβάνω γιά μία ἀκόμη φορά.

Καί ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας συνυπόγραψαν τήν αἱρετική ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου, πού ἀναγνώρισε τίς αἱρέσεις ὡς ἐκκλησίες ἔχοντας σωστικά μυστήρια. Ἀναγνώρισαν τούς μικτούς γάμους καί κατέλυσαν τήν νηστεία. Ἀποδέχτηκαν τά βλάσφημα κείμενα τοῦ Π.Σ.Ε. καί στήν οὐσία κατέλυσαν τό σύμβολο τῆς Πίστεως, εἰς ΜΙΑΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Ἀλλά σύν τοῖς ἄλλοις ὁ ἀρχ. Μακάριος, τά Θεοφάνεια μέ τό παλαιό ἡμερολόγιο, ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ μέ τούς καθηρημένους, ἀχειροτόνητους, ΑΒΑΠΤΙΣΤΟΥΣ, Οὐνῖτες, Οὐκρανούς καί τό προέβαλλε μάλιστα στήν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς. Καί μόνον αὐτή του ἡ πράξη καταδικάζεται, συμφώνως μέ τούς ἱερούς Κανόνες, (10ος, 11ος καί 45ος Ἀποστολικός, 2ος Ἀντιοχείας, 33ος Λαοδικείας, 9ος Τιμοθέου καί πληθώρα ἄλλων Κανόνων)· ΑΥΤΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΓΩ!!

Ὅσον ἀφορᾶ τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ἔπρεπε νά καθαιρεθεῖ ὄχι μόνον μία φορά ἀλλά πολλάκις!!! Εἶναι ὁ μοναδικός Πατριάρχης πού ἔχει ξεστομίσει τέτοιες βλασφημίες, πού οἱ παλαιοί αἱρετικοί φαίνονται μπροστά του Ὀρθόδοξοι!! Εἶναι ὁ μοναδικός Πατριάρχης πού τόλμησε νά πεῖ πώς: «ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας», ὅτι τό Κοράνιο (καί οἱ Γραφές τῶν ἄλλων θρησκειῶν) εἶναι «ἴσο μέ τήν Ἁγία Γραφή καί ἱερό ὅπως αὐτή(!!!!), ὅτι πολλές ἐντολές τοῦ Θεοῦ εἶναι προσωρινές (!!!!), ὅτι εἶναι «εὐλογημένη» ἡ Συναγωγή τῶν Ἑβραίων, ποὺ ἀπεκήρυξε ὁ ὑπ᾽ αὐτῶν σταυρωθείς Κύριος (!!!!), ὅτι ἡ βασική ἀρχή τῆς Μασονίας, δηλαδή ἡ ἄποψη ὅτι: «ἕκαστος νά λατρεύῃ τόν Ἕνα Θεόν ὡς [=ὅπως] προτιμᾷ…», ὅτι «ὁ Θεός εὐαρεστεῖται εἰς τήν εἰρηνικήν συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων καί μάλιστα αὐτῶν οἱ ὁποῖοι Τόν λατρεύουν ἀνεξαρτήτως τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τήν πίστιν μεταξύ τῶν τριῶν μεγάλων μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν» εἶναι ἀποδεκτή, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι μία, ἀνάμεσα στίς 348 «ἐκκλησίες» – μέλη τοῦ Π.Σ.Ε – οἱ ὁποῖες διευθύνονται ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα, ὅτι: «οἱ κληροδοτήσαντες εἰς ἡμᾶς τήν διάσπασιν (τό Σχίσμα) Προπάτορες ἡμῶν ὑπῆρξαν ἀτυχῆ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καί εὑρίσκονται ἤδη εἰς χεῖρας τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ (!!!) καί τόσα ἄλλα πού δέν μᾶς φθάνει ὁ χῶρος νά τά γράψουμε.  Τά ἔχω ἀναφέρει στήν ἀπολογία μου.

            Καί ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος καί ὁ ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος, ἔπρεπε νά καθαιρεθοῦν καί νά καταδικασθοῦν, νά περάσουν ἀπό συνοδικό δικαστήριο καί νά ἀναθεματισθοῦν!!! Ἀντί αὐτοῦ, καθαιροῦν ἐμᾶς, ὅπως καθαίρεσαν τόν ἀείμνηστο Σωτηρόπουλο.

Γιά αὐτόν τόν λόγο Η ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΠΟΥ ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΗ,  καί ἔχει γίνει (συμφώνως μέ τόν 15ο Κανόνα τῆς πρωτοδευτέρας Συνόδου ἐπί Μεγάλου Φωτίου ἐν Κων/πόλη) ἀπό ψευδεπισκόπους καί ψευδοδιδασκάλους καί ὄχι Ὀρθοδόξους. Παραθέτω λοιπόν τίς ἀποδείξεις πού καθιστοῦν ἄκυρη τήν καθαίρεσή μου καί γιά αὐτόν τόν λόγο συνεχίζω καί ἱερουργῶ.

Συμφώνως μέ τόν 3ο Κανόνα τῆς 3ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου πού μᾶς λέει: «Εἰ δέ τινες τῶν ἐν ἑκάστῃ πόλει, ἢ χώρᾳ κληρικῶν, ὑπὸ τοῦ Νεστορίου, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ὄντων, τῆς ἱερωσύνης ἐκωλύθησαν διὰ τὸ ὀρθῶς φρονεῖν, ἐδικαιώσαμεν καὶ τούτους τὸν ἴδιον ἀπολαβεῖν βαθμόν. Κοινῶς δὲ τοὺς τῇ ὀρθοδόξῳ καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ συμφρονοῦντας κληρικούς, κελεύομεν τοῖς ἀποστατήσασιν, ἢ ἀφισταμένοις ἐπισκόποις, μηδόλως ὑποκεῖσθαι κατὰ μηδένα τρόπον».

Ἐδῶ ξεκάθαρα ἡ Τρίτη Οἰκουμενική Σύνοδος, ὄχι μόνον δέν ἀποδέχεται τίς καθαιρέσεις πού ἔκανε ὁ Νεστόριος στούς Κληρικούς του πού διεκοψαν τήν κοινωνία μέ αὐτόν, ἀλλά καί τούς ἀποκατέστησε στόν βαθμό πού εἶχαν καί τούς ἐδικαίωσε, «δικαιώσαμεν καὶ τούτους τὸν ἴδιον ἀπολαβεῖν βαθμόν….μηδόλως ὑποκεῖσθαι κατὰ μηδένα τρόπον».

Ἀλλά καί ὁ 15ος Κανόνας τῆς ΑΒ Συνόδου ἐπί Μεγάλου Φωτίου μᾶς λέει ξεκάθαρα πώς «ὄχι μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται», δηλαδή ὄχι μόνον δέν ὑπόκεινται στήν καθαίρεση, ἀλλά καί πρέπει νά τιμηθοῦν ὡς ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ἀπό τούς ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ (!!!) ἐπειδή ΔΙΕΚΟΨΑΝ τήν κοινωνία μέ τόν ψευδεπίσκοπο πού κηρύσσει αἵρεση!!!

«Οἱ γὰρ δι’ αἵρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων, ἢ Πατέρων, κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου δηλονότι τὴν αἵρεσιν δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ Ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς προς τὸν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες,  ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γὰρ Ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν Ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι». (Πηδάλιον σελ. 358).

Ἡ ἔκφραση «οἱ  τοιοῦτοι  (οἱ ἀποτειχισθέντες)  οὐ  μόνον  τῇ  κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται»,  ἐννοεῖ τά ἐπιτίμια πού ἔχουν ὁρίσει οἱ ἱεροί Κανόνες γι’ αὐτούς πού κάνουν παρασυναγωγή, φατρία, ἤ καί σχίσμα. Ὅταν, στή συνέχεια, λέγει «τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται» ἐννοεῖ ὅτι οἱ ἀποτειχισθέντες εἶναι ἄξιοι τιμῆς καί ἐπαίνου, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐβοήθησαν τήν Ἐκκλησία νά μήν παρεκκλίνει ὡς πρός τήν πίστη καί στήν οὐσία ἀπέτρεψαν τά σχίσματα καί τούς μερισμούς.

Ὁ Ἅγ. Νικόδημος, στὸ σημεῖο αὐτό, ἑρμηνεύει ὡς ἐξῆς: «ἀλλὰ καὶ τιμῆς τῆς πρεπούσης, ὡς ὀρθόδοξοι, εἶναι ἄξιοι». Τό «ὡς ὀρθόδοξοι» σημαίνει ὅτι, εἰς τήν ὑπάρχουσα καί κηρυττομένη αἵρεση, οἱ ἀποτειχισθέντες ἐτήρησαν ὀρθόδοξον στάσιν, ἀπομακρυνόμενοι ἀπό τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο. Ἐδῶ βεβαίως ἐννοεῖται ὅτι οἱ ὑπόλοιποι μή ἀποτειχισθέντες, πού δέν ἐτήρησαν ὀρθόδοξη στάση, δέν ἐβοήθησαν τήν Ἐκκλησία νά ὀρθοδοξήσει, ἀλλά μέ τήν δειλία τους ἔδωσαν χῶρο στήν αἵρεση νά ἑδραιωθεῖ, ἀφοῦ συνέπλευσαν μέ αὐτήν. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, οἱ μέν ἀξιώνονται τιμῆς καί ἐπαίνου, ἐξυπακούεται ὅτι οἱ ἐκ τοῦ ἀντιθέτου ὑποκύψαντες καί συμβιβασθέντες, εἶναι ἄξιοι κατηγορίας καί τιμωρίας. Αὐτό τό βλέπουμε καί στήν ἐρώτηση ὅπου ἔθεσε ὁ Ἐπίσκοπος Ρουφινιανός στόν Μέγα Ἀθανάσιο, γιά τό τί μέλλει γενέσθαι μέ τούς ἱερεῖς, ὅπου εἶχαν κοινωνία μέ τούς αἱρετικούς.

Εἶναι σύνηθες γεγονός στήν Εκκλησιαστική Ἰστορία ψευδοσύνοδοι καί αἱρετικοί νά καταδικάζουν Ὀρθοδόξους κληρικούς σέ καθαίρεση, ἡ ὁποία, ὅμως, εἶναι ἐκκλησιολογικῶς καί κανονικῶς ἀνυπόστατη, ἐπειδή διενεργεῖται ἀπό αἱρετικούς ἐπισκόπους (π.χ. ἡ εἰκονομαχική  ψευδοσύνοδος τῆς Ιερείας  τοῦ 754 ἀναθεμάτισε τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, ἡ ἐνδημοῦσα ψευδοσύνοδος τοῦ Πατριάρχη Κων/πόλεως Ἰωάννη Καλέκα, μέ τήν συμμετοχή τῶν Πατριαρχῶν Ἀντιοχείας καί Ἱεροσολύμων, τοῦ 1343 καταδίκασε σέ καθαίρεση καί ἀναθεματισμό τόν τότε Ἱερομόναχο Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ καί τόν Ἰσίδωρο Βουχερᾶ, Ἐπίσκοπο Μονεμβασίας, συναγωνιστή καί στενό συνεργάτη τοῦ Ἁγ. Γρηγορίου καί συνέχισαν νά ἱερουργοῦν) . Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἐάν μία Σύνοδος, πού ἀκολουθεῖ μία αἵρεση, καταδικάσει σέ καθαίρεση ἕναν Ὄρθόδοξο Ἱερέα, πού ὁμολογεῖ καί κηρύσσει δημοσίως τά Ὀρθόδοξα δόγματα καί ἀσκεῖ θεολογική κριτική τῆς ψευδο-συνοδικῶς εἰσαχθείσας αἱρέσεως, ἤ τῆς αἱρέσεως πού κηρύσσεται δημοσίως ἀπό τόν Ἐπίσκοπο καί παύει τό μνημόσυνο τοῦ Ἐπισκόπου, ἐπειδή ἐκεῖνος ἀκολουθεῖ τίς αἱρετικές ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου, ἤ ἐπειδή ἐκεῖνος κηρύσσει δημοσίως τήν αἵρεση, τότε ὁ ἐν λόγῳ Ἱερέας, πού καταδικάστηκε σέ  ἐκκλησιολογικῶς  καί κανονικῶς ἀνυπόστατη καθαίρεση, ἐξακολουθεῖ νά λειτουργεῖ κανονικά, χωρίς νά ἀναμένει τήν ἄρση τῆς καθαιρέσεώς του ἀπό Ὀρθόδοξη Σύνοδο ἤ ἀπό Ὀρθόδοξο Ἐπίσκοπο. Συγκεκριμένα, ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, στήν Τρίτη Ἐπιστολή του πρός τόν Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριο, γράφει:

«ΑΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΠΑΡΑ ΣΗΣ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ Ἤ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΛΑΪΚΟΙΣ ΤΕ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΕΣΜΕΝ. ΟΥ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥΣ ΟΡΘΑ ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΓΝΩΚΟΤΑΣ ΣΑΙΣ ΑΔΙΚΕΙΣΘΑΙ ΨΗΦΟΙΣ, ΟΤΙ ΣΟΙ ΚΑΛΩΣ ΠΟΙΟΥΝΤΕΣ ΑΝΤΕΙΡΗΚΑΣΙ» (P.G. 77, 108A).

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἐπαινεῖ τούς Κωνσταντινουπολῖτες πού διέκοψαν τό μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου Νεστορίου, ΠΡΟΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΟΥΝ καί μέ αὐτόν τόν τρόπο κράτησαν ΑΣΠΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ!!! «ΤΑΥΤΗΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΑΝΑΖΩΠΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ, ΑΣΠΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΗΡΗΣΑΤΕ, ΜΗΤΕ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ ΤΩ ΜΝΗΜΟΝΕΥΘΕΝΤΙ (ΕΝΝΟΕΙ: ΝΕΣΤΟΡΙΩ), ΜΗΤΕ ΜΗΝ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩ ΠΡΟΣΕΧΟΝΤΕΣ, ΕΙ ΜΕΝΕΙ ΛΥΚΟΣ ΑΝΤΙ ΠΟΙΜΕΝΟΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΗΝ ΗΜΩΝ ΤΗΝ ΥΠΟΜΝΗΣΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΝ, ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΛΟΙΤΟ ΤΑ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ. ΤΟΙΣ ΔΕ ΓΕ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, Ἤ ΛΑΪΚΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ, Ἤ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΠΑΡ’ ΑΥΤΟΥ, ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕΝ ΗΜΕΙΣ, ΟΥ ΤΗΝ ΕΚΕΙΝΟΥ ΚΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΔΙΚΟΝ ΨΗΦΟΝ, ΕΠΑΙΝΟΥΝΤΕΣ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΠΕΠΟΝΘΟΤΑΣ, ΚΑΚΕΙΝΟ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙΣ: ΕΙ ΟΝΕΙΔΙΖΕΣΘΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ, ΜΑΚΑΡΙΟΙ. ΟΤΙ ΤΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΣ ΥΜΑΣ ΑΝΑΠΕΠΑΥΤΑΙ» (P.G. 77, 124A).  

Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής δέν κοινωνοῦσε μέ κανένα ἀπό τά Πατριαρχεῖα καί σέ ἐρώτηση πού τοῦ ἔγινε γιά νά κοινωνήσει μέ αὐτούς ἀπάντησε: «Μὲ προστάσσετε ἐπίσης, ἐνῶ ἔχω αὐτὰ γραμμένα στὸ βιβλίο τῆς καρδιᾶς μου, νὰ ἔλθω καὶ νὰ κοινωνήσω μὲ τὴν Ἐκκλησία στὴν ὁποία κηρύττονται τέτοιου εἴδους δόγματα. Ἐπίσης νὰ γίνω κοινωνὸς μὲ αὐτοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι στρέφονται ἐναντίον τοῦ διαβόλου μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα στρέφονται ἐναντίον τοῦ Θεοῦ; Νὰ μὴ δώσει ὁ Θεός, ποὺ γεννήθηκε γιὰ μένα χωρὶς ἁμαρτία! Ἐγὼ δὲν θὰ γίνω ποτὲ συγκοινωνὸς μὲ αὐτοὺς ποὺ δέχονται αὐτὲς τὶς καινοτομίες». (Μάξιμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Περὶ τῶν πραχθέντων, P.G.90, 144B-145C).

Θά μποροῦσα νά ἀναφερθῶ σέ πάμπολλους Ἁγίους Πατέρες πού καθαιρέθηκαν καί συνέχισαν νά ἱερουργοῦν καί νά ἀγωνίζονται ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας μας, ὅπως εἶναι ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος καί πλεῖστοι ἄλλοι, ἀλλά θά μάκραινε πολύ ἡ ἐπιστολή.

Συμφώνως μέ τήν ἁγιοπατερική – διαχρονική μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας μας, παραμένω σταθερός στήν ΟΡΘΟΔΟΞΗ  ὁμολογία μου, ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΙΕΡΟΥΡΓΩ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ.

Μετά τιμῆς,

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΤΑΤΣΗΣ,

ἑπόμενος  τῶν Ἁγίων Πατέρων

===========================================

27 / 03 / 2023

Φίλες και φίλοι, καλημέρα και καλή εβδομάδα στον απανταχού Ελληνισμό. Αρχίζω σήμερα την στήλη με κάτι διαφορετικό. Κάποτε δύο πράγματα σκότωναν τη ψυχολογία του άντρα. Να μην έχει μαλλιά στο κεφάλι, και να είναι κοντός. Κάποτε βέβαια όλα αυτά.

Σήμερα, οι άνδρες έχουν καταπιεί την καράφλα. Πέφτει η ξούρα ολικής αλέσεως από όσους υποφέρουν από αραίωση, και όλο και περισσότεροι άντρες, μάλιστα και στα 30 τους, και στα 40 τους, κυκλοφορούν χωρίς κόμπλεξ χωρίς μαλλιά. Έχουν ξεπεράσει πλέον το άγχος της τρίχας.

Χαμηλό, κάποτε, το ηθικό του άνδρα. Του κοντοστούπη και του καραφλού, γιατί αυτά τα δύο δεν… διορθωνόντουσαν. Ο κοντός όσο και να μεγαλώσει, παραμείνει στο ίδιο ανάστημα. Ο φαλακρός όλο και «φωτίζει» στο κεφάλι όσο μεγαλώνει. Είπαμε όμως: Όλα αυτά κάποτε. Σήμερα τι γίνεται;

Επί του θέματος λοιπόν. Σήμερα, γίνεται μεταμόσχευση μαλλιών και το «κακό» μετριάζεται. Ποιο κακό, όμως! Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, οι ειδικοί υποστηρίζουν πώς ο Εβραίος Σαμψών σαλιάριζε μαλακίες στην Δαλιδά. Ότι χάνει τη δύναμη του χωρίς τα μαλλιά του.

Η φαλάκρα σήμερα, είναι πλέον … σέξι! Αυτό είναι η μεγάλη διαπίστωση των ερευνών. Ο φαλακρός διαθέτει περισσότερο τεστοστερόνη, και στα μάτια του γυναικείου φύλου φαντάζει περισσότερο αρρενωπός, δυναμικός, ηγετικός, γοητευτικός. Πώς αλλάζουν τα πράγματα.

Αύριο, μετά από 50 και 100 χρόνια, δεν αποκλείεται να ρίχνει πιο εύκολα γκόμενα ο κοντός, σε σύγκριση με τον ψηλό ή τον άνδρα κανονικού ύψους. Όλα αλλάζουν μετά από κάποια χρόνια. Ποιος θα μιλούσε για γάμους ανάμεσα σε λέσβιες, και πισογλεντάκηδες. Σήμερα είναι πλέον μόδα.

Έγινε μία έρευνα σεξουαλικού περιεχομένου στην Αυστραλία, και κάποια αποτελέσματα προκαλούν…. φόβο. Δίνω το νούμερο των παράνομων σχέσεων μεταξύ των ανδρών, που ανέρχεται στο 57% και που είναι αρκετά ανεβασμένο… Δικαιολογημένα λοιπόν οι παντρεμένες, να χάσουν το χρώμα τους.

Να πέσουν σε προβληματισμό, σε κατάθλιψη. Να σηκωθεί η τρίχα τους κάγκελο, με τη σκέψη ότι βρίσκεται και ο σύζυγος τους μέσα στο συγκεκριμένο νούμερο, πιο σωστά στο ποσοστό των εργαζομένων οι οποίοι τσιλιμπουρδίζουν στο χώρο εργασίας τους, και όχι μόνο.

Το νούμερο επαναλαμβάνω, είναι 57%. Αυτό είναι το ποσοστό των ανδρών που ξενοπηδάει στο γραφείο. Αυτό σημαίνει ότι φόρεσαν κέρατο στο 57% των γυναικών τους. Περισσότεροι δηλαδή από τους μισούς παντρεμένους, παίζουν και εκτός έδρας που λέμε, παράνομα και… νόμιμα.

Σχετικό βέβαια το νούμερο 57 στο κεφάλαιο ”Ανδρική Απιστία”. Σίγουρα είναι μεγαλύτερο αν σκεφθεί κανείς ότι κάποιοι άνδρες ξαπλώνουν ή το κάνουν στο όρθιο, όχι απαραίτητα με συνάδελφό τους. Και εκτός λογαριασμού, άρα το ποσοστό 57% μεγαλώνει, αν ληφθούν υπ’ όψιν και οι ”απιστίες” έξω από το χώρο και τον κόσμο της δουλειάς τους.

Πάμε τώρα στις… άτακτες γυναίκες. Το νούμερο φθάνει στο 43%. Δεν το λες και μικρό! Σε καμιά περίπτωση. Αυτό είναι το ποσοστό των παντρεμένων γυναικών, οι οποίες έστω και μια φορά έκαναν ερωτική σχέση στη δουλειά τους. Στο νοσοκομείο, στο σχολείο, στην εταιρεία, στην εφημερίδα, στο εργοστάσιο, στο σουπερμάρκετ, όπου γενικά εργάζονται.

Με απλούς υπολογισμούς, ένα σε κάθε δύο ζευγάρια, έχει παράνομο ερωτικό δεσμό. Έβλεπα τις προάλλες ένα βίντεο από κάποιο ζευγάρι Ελλήνων της Μελβούρνης, που παντρεύτηκαν. Καταλάβαινες με την πρώτη ματιά, και μόνο με τον χορό της νύφης, ότι το κέρατο πήγαινε σύννεφο.

Η κοπελιά έκανε μπαμ, ότι προκαλούσε μικρούς και μεγάλους, να κοιτάζουν το στήθος της, που κόντεψε να πεταχτεί έξω από το φόρεμα, ενώ ο σύζυγος και σίγουρα κερατωμένος από χέρι που λένε, την θαύμαζε που έδειχνε όλα της τα προσόντα. Περιμένουμε όλοι όσοι γνωρίζουμε το ζευγάρι να μάθουμε πότε είναι να βγεί το… διαζύγιο.

Μία άλλη έρευνα έγινε στην Ελλάδα, με μια εκπομπή που σπάει κάθε ρεκόρ ακροαματικότητας, και που ο παρουσιαστής, βγαίνει στους δρόμους και ρωτάει τους νέους, αν έχουν κάνει τρίο, αν γνωρίζουν τι θα πει παρτούζα, τι φαντασίωση έχουν στο κρεββάτι, και παρόμοιες άλλες ερωτήσεις, σεξουαλικού πάντα περιεχομένου.

Λοιπόν κρατηθείτε. Σε ποσοστό 70% των γυναικών, η υπ’ αριθμό ένα φαντασίωση, είναι να κάνουν τρίο με μία ακόμη γυναίκα στο κρεββάτι, ενώ το 25% θα προτιμούσε σεξ με δύο άντρες στο κρεββάτι. Το υπόλοιπο 5% προτιμούσε τρίο με μόνο γυναίκες και τα πάντα… ελεύθερα.

Πάμε στους άντρες τώρα. Το 65% απάντησαν ότι θα ήθελαν σεξ, με άλλες δύο γυναίκες, άγνωστες φυσικά μεταξύ τους. Το 20% απάντησε ότι θα ήθελε ερωτικό δεσμό, με άλλο ένα ζευγάρι στο κρεββάτι, ενώ το υπόλοιπο 15% απάντησε, ότι θα ήθελε να είναι δύο ζευγάρια μαζί, γνωστά μεταξύ τους, και ότι… προκύψει.

Και για να κλείσει η έρευνα, ο παρουσιαστής ρώταγε τους περαστικούς νέους ηλικίας περίπου 25 / 30 ετών, αν γνωρίζουν τι γιορτάζει ο Ελληνισμός, την 25η Μαρτίου. Εκεί έπεσε το γέλιο της αρκούδας. Ένα ποσοστό 40% απάντησε ότι γιορτάζει η Ελλάδα τον… πόλεμο με τους Γερμανούς.

Ένα ποσοστό, 10%, απάντησε ότι γιορτάζουμε την μάχη του… Μαραθώνα, ενώ μόνο το 22% απάντησε σωστά. Οι υπόλοιποι φίλες και φίλοι, είπαν ότι δεν θυμούνται, έχουν ξεχάσει, μπερδεύουν τους Ιταλούς με τους Γερμανούς, και ότι έχουν φύγει από το σχολείο αρκετά χρόνια τώρα, και ξέχασαν την… ιστορία μας.

Κατά τ’ άλλα οι καφετέριες είναι γεμάτες από το πρωί μέχρι το βράδυ και οι… παρτούζες πάνε σύννεφο. Εκεί ανάμεσα στους φραπέδες και τα… καπουτσίνο, κλείνονται όλα τα ραντεβού για το βράδυ, και μετά λέμε, ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, και ξανά προς την δόξα της… παρτούζας τραβά. Σημεία των καιρών μας, ή, εκεί μας σπρώχνει το κατεστημένο, για να μην βλέπουμε την πραγματικότητα μπροστά μας;    

Παντρεμένοι και αγαπημένοι 67 χρόνια. Η σύζυγος με εγκεφαλικό στο κρεβάτι καθηλωμένη, η κατάσταση της μη ανατρέψιμη, μέχρι πριν πέντε ημέρες ήταν στο νοσοκομείο. Η Γεωργία, με την βελούδινη φωνή. Έτσι έλεγαν όσοι και όσες την είχαν γνωρίσει. Ψυχούλα καθαρή και αγνή.

Ο άντρας της, καθόταν δίπλα της όλη την ημέρα, μαζί με δύο γυναίκες που ερχόντουσαν για βοήθεια μέσα στο σπίτι, και για την απαραίτητη καθαριότητα στην κυρά Γεωργία. Στα 19 της παντρεύτηκε τον 23χρονο τότε Βασίλη. Δεν ήθελε ο κυρ Βασίλης να την «δώσει» σε γηροκομείο.

Ήθελε να την έχει έστω και παράλυτη δίπλα του. Πολλές φορές μάλωνε και με τα παιδιά του, όταν του έλεγαν, ότι ήταν καιρός να την πάει στο γηροκομείο. Κάποια στιγμή τα παιδιά, για να μην μαλώνουν με τον πατέρα τους, αποφάσισαν να φύγουν, για να επιστρέψουν στα δικά τους σπίτια.

Και τότε έγινε η τραγωδία. Ο 90χρονος σύζυγος της 86χρονης, περίμενε να φύγουν από το σπίτι τους, η κόρη τους ο γιός τους και η εγγονή τους. Ήταν τόσο δεμένος συναισθηματικά με την σύντροφό του και πήρε την μεγάλη απόφαση… Και το αποφασισμένο δεν έκανε πίσω…

Αγκάλιασε την γυναίκα του όσο πιο σφιχτά μπορούσε, και με το μαξιλάρι πίεσε σφικτά το πρόσωπό της, μέχρι που η αδύναμη σωματικά γυναίκα, είχε σταματήσει να αναπνέει. Έδωσε τέλος στη μαρτύριο της, αλλά και στο δικό του, γιατί δεν άντεχε άλλο, να την βλέπει να υποφέρει.

Ο «δολοφόνος» σύζυγος είχε προετοιμάσει όμως, και τη δική του αυτοκτονία. Με όση δύναμη του είχε απομείνει, έπεσε πάνω στο μαχαίρι, που το είχε στηρίξει στο τραπέζι, με τέτοιο τρόπο ώστε να τελειώσει αμέσως. Στο χαρτί είχε γράψει την «απολογία» του: «Η απελπισία, η θλίψη και η αγάπη μου για την γυναίκα μου…». Συγχωρέστε με όλοι για την πράξη μου. Ήταν το τέλος μιας ολόκληρης ζωής. Ένα γεγονός, που πέρασε απαρατήρητο από δίπλα μας.

Μιλάει ο Stephen Hawking. Το μυαλό. Το πρώτο τους δυο τελευταίους αιώνες, μην πάμε πιο πολύ πίσω. Το άτομο είχε σκέψη με την οποία επικοινωνούσε με το σύμπαν. Με το άπειρο. Καθηλωμένος ήταν στο αναπηρικό του καροτσάκι και δεχόταν «μηνύματα» από το υπερπέραν και έλεγε πράγματα μακριά από ”επιστημονικές” αλήθειες.

Αυτά που ισχυριζόταν ο Stephen Hawking δεν αφορούσαν συμπεράσματα και αποτελέσματα ερευνών, μελέτες και ότι είχε αποδειχθεί. Έβγαζε τα δικά του συμπεράσματα μέσα από τις καθημερινές συνθήκες του ανθρώπου. Μίλαγε για μεγάλες αλήθειες, που τις συναντάμε σήμερα μπροστά μας.

Μας πυροβολούν καθημερινά μ’ ένα κάρο μαλακίες πολιτικοί και δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες και παρουσιαστές. Ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν ήταν τόσο ανυπεράσπιστος. Με τη δικτατορία των μίντια και τον ολοκληρωτισμό της μεγαλύτερης πόρνης της αιωνιότητας, λέω για την τεχνολογία, ο άνθρωπος σήμερα θέλει, δεν θέλει έχει μετατραπεί σε άβουλο θύμα μιας δίχως έλεος επίθεσης.

Ο Hawking είναι φως. Ένα ξυπνητήρι. Είχε μιλήσει στο BBC, και είχε προτείνει την επέκταση του ανθρώπινου γένους, σ’ άλλα αστέρια. Κι αυτή δεν ήταν απλά μια πρόταση. Την θεωρούσε ως αναγκαιότητα. Για μην εκλείψει το ανθρώπινο γένος, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να την ψάξει σ’ άλλον πλανήτη. Αυτό είναι το ζουμί.

Αστέρι είναι και η γη που, και κατά τον Χώκιγκ, σε 1.200 χρόνια, σίγουρα μέσα σε 10.000 χρόνια θα ψάχνεις να βρεις στο διάστημα την αγαπημένη μας μπάλα, τον ”στρογγυλό” πλανήτη μας, το πιο θαυμαστό καμάρι της δημιουργίας. Η καταστροφή της γης, η μεγάλη της απειλή είναι η επιστήμη. Η τεχνολογία.

Η ίδια, δηλαδή, η ανθρωπότητα προκαλεί τον κίνδυνο με την πρόοδο της τεχνολογίας. Αυτά έλεγε το μυαλό του σακάτη σοφού. Πού θα πάει όμως ρε μάγκες μου, το έργο, με την υπερθέρμανση του πλανήτη. Κάποτε θα έρθει η στιγμή της έκρηξης. Αντέχεις μέχρι αυτούς τους βαθμούς, παραπέρα καίγεσαι.

Έλα μωρέ, και τι έγινε! Ποιος, ποιοι θα κλάψουν στο σύμπαν αν τελειώσει το έργο σ’ έναν πλανήτη που τον δούλεψαν προφήτες και μάγοι, θεοί και σοφοί, πατριάρχες και ποιητές, πολέμαρχοι και επαναστάτες. Κανένας σήμερα, δεν υπολογίζει το αύριο. Το τέλος δηλαδή της ανθρώπινης ζωής.